آنتیماخوس
آنتیماخوس اهل کولوفون (یونانی: Ἀντίμαχος ὁ Κολοφώνιος)، یا اهل کلاروس، یک شاعر دستورشناس یونانی بود که حدود ۴۰۰ پیش از میلاد می‌زیست.[۱]
زندگی
دربارهٔ زندگی او تقریباً هیچ چیز شناخته‌شده نیست. سودا (کتاب) ادعا می‌کند که او شاگرد شاعران پانیاسیس و استسیمبروتوس بود.[۲]
آثار
تلاش‌های شاعرانهٔ او عموماً مورد تحسین قرار نگرفت، هرچند از سوی افلاطون، معاصر جوان‌ترش، مورد تشویق قرار گرفت (پلوتارک، لیساندر، ۱۸).[۱] با این حال، امپراتور هادریان بعدها او را برتر از هومر می‌دانست.[۳]
مهم‌ترین آثار او عبارت بودند از: حماسهٔ تبائید (Thebaid)، روایتی از لشکرکشی هفت‌تن علیه تبس و جنگ اپیگون‌ها؛ و شعر مرثیه‌ای لوده (Lyde) که نامش از معشوقهٔ شاعر گرفته شده بود و او برای مرگ او با نقل داستان‌هایی از اسطوره دربارهٔ مصائب قهرمانان می‌کوشید تسلی بیابد (پلوتارک، Consul, ad Apoll.، ۹؛ آثنئیوس، جلد سیزدهم، ۵۹۷).[۱]
آنتیماخوس بنیان‌گذار حماسه «دانشورانه» و پیشگام مکتب اسکندریه بود که منتقدانش او را در جایگاه بلافاصله پس از هومر قرار می‌دادند. او همچنین ویرایشی انتقادی از اشعار هومری تهیه کرد.[۱]
او باید از آنتیماخوس اهل تئوس، شاعری بسیار پیش‌تر که ظاهراً حماسهٔ سیکلی گمشدهٔ اپیگون‌ها به او نسبت داده شده (هرچند این انتساب شاید ناشی از خلط باشد)، متمایز شود.
کتابنامه
- قطعات، به کوشش استول (۱۸۴۵)؛ تئودور برگک
- Poetae Lyrici Graeci (۱۸۸۲)؛ یوهان گوتفرید کینکل
- Fragmenta epicorum Graecorum (۱۸۷۷). ویرایش سدهٔ بیستم: وی. جی. متیوز
- Antimachus of Colophon, text and commentary (لیدن: بریل، ۱۹۹۶) شابک ۹۰−۰۴−۱۰۴۶۸−۲
جستارهای وابسته
پانویس
پیوند به بیرون
- Antimachi colophonii reliquias, Henr. Guil. Stoll (ed.), Dillenburgi apud ed. Pagenstecher, 1845.
- Poetae Lyrici Graeci. Recensuit Theodorus Bergk. Editionis quartae. Vol. 2. Lipsiae in aedibus B. G. Teubneri, 1882, pagg. 289-94.
- Epicorum graecorum fragmenta, Godofredus Kinkel (ed.), vol. 1, Lipsiae in aedibus B. G. Teubneri, pagg. 273-75.
- Scholarly Bibliography for Antimachus, at A Hellenistic Bibliography, by Martine Cuypers
- شاعران حماسهسرای یونان باستان
- متخصصان ادبیات یونان باستان