آنچوی خوراکی

آنچوی خوراکی به کاربرد موتوماهیان (آنچوی) به‌عنوان خوراک انسان اشاره دارد. موتوماهیان، ماهیانی کوچک از خانوادهٔ موتوماهیان هستند که در اقیانوس‌های اطلس، هند و آرام یافت می‌شوند و به‌عنوان ماهی روغنی طبقه‌بندی می‌گردند. این ماهیان سبزرنگ با بازتاب‌های آبی، از دیرباز در آشپزی ملل مختلف جهان به کار رفته‌اند.

روش سنتی فرآوری و نگهداری آنچوی، شکم‌خالی کردن و نمک‌سود کردن آن در آب‌نمک، عمل‌آوری و سپس بسته‌بندی در روغن یا نمک است. این فرایند طعم قوی شناخته‌شدهٔ آنچوی را ایجاد می‌کند. آنچوی ترشی‌انداخته در سرکه طعمی ملایم‌تر دارد.

کاربرد در آشپزی

آنچوی به مقدار کم برای طعم‌دهی به غذاهای متنوع استفاده می‌شود. به دلیل طعم قوی، از مواد اصلی چندین سُس از جمله سس ووسترشر و بسیاری از انواع سس ماهی است. آنچوی در برخی مناطق از رویه‌های محبوب پیتزا به‌شمار می‌رود.[۱] در روم باستان، آنچوی مادهٔ اصلی سُس ماهی تخمیرشدهٔ گاروم بود و همچنین به‌صورت خام به‌عنوان هوس‌افزا مصرف می‌شد.[۲]

آنچووی اروپایی گونهٔ اصلی تجاری است و مراکش بزرگ‌ترین تأمین‌کنندهٔ آنچوی کنسروشده در جهان به‌شمار می‌رود.[۳] در کشورهای جنوب شرقی آسیا، آنچوی معمولاً به‌صورت خشک فروخته می‌شود و در تهیهٔ چاشنی‌های تخمیری مانند باگونگ فیلیپینی و بودو مالزیایی کاربرد دارد. در کرالا و دیگر ایالت‌های جنوبی هند نیز آنچوی تازه و خشک منبعی ارزان از پروتئین محسوب می‌شود.[۴]

نگرانی‌های بهداشتی

آنچوی می‌تواند دوموئیک اسید را در رودهٔ خود تغلیظ کند که در صورت مصرف کامل ماهی، موجب مسمومیت فراموشی‌آور با صدف در انسان می‌شود.[۵]

منابع

  1. ↑ Belfast، Frederick Richard Chichester Earl of (۱۸۵۶). Naples: Political, Social, and Religious. T. C. Newby.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Tacitus: Germania». thelatinlibrary.com.
  3. ↑ «Homage to the Anchovy Coast». Smithsonian.
  4. ↑ «Dangers of eating anchovies». Pharmaceutical Journal. ۳ دسامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Domoic Acid Poisoning بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۲-۱۳ توسط Wayback Machine Northwest Fisheries Science Center, NOAA. Retrieved 16 July 2012.