آووت د-ربی ناتان

الگو:Rabbinical Literature

آووت د-ربی ناتان (انگلیسی: Avot de-Rabbi Natan), (آرامی یهودی بابلی: אבות דרבי נתן)، اولین و طولانی‌ترین رساله‌های فرعی از تلمود، اثری یهودی آگادا است که احتمالاً در دوران گائونیم (حدود ۷۰۰–۹۰۰ میلادی) گردآوری شده است. این اثر، تفسیری بر شکلی اولیه از میشنا است. این اثر در دو ویرایش (یا نسخه) منتشر شده است: یک نسخه چاپی استاندارد و نسخه دوم که با ۴۸ فصل توسط سلمون شاختر منتشر شده است، که این دو ویرایش را به ترتیب A و B نامگذاری کرده است.

با وجود اینکه یکی از رساله‌های فرعی است، بیشتر شبیه یک میدراش متاخر است. از نظر فنی می‌توان آن را شرحی موعظه‌آمیز از رساله میشنایی پیرکی آوت دانست که پایه و اساس آن، ویرایشی قدیمی‌تر از آن رساله است. همچنین می‌توان آن را نوعی توسفتا یا گمارا برای میشنا آووت دانست که فاقد گمارای سنتی است.

آر ان شامل آموزه‌ها، ضرب‌المثل‌ها و وقایع بسیاری است که در هیچ جای دیگری در ادبیات خاخامی اولیه یافت نمی‌شوند.[۱] سایر گفته‌های خاخامی به سبکی غیررسمی‌تر از آنچه در پیرکی آووت یافت می‌شود، آمده است.

جستارهای وابسته

منابع