آچارچرخ
 | |
| نام‌های دیگر | آچار چهارسو، آچار ضربدری، آچار چرخ‌ها |
|---|---|
آچار چرخ که به طور عامیانه با نام آچار چهارسو یا آچار ضربدری نیز شناخته می‌شود، نوعی آچار بکس دستی است که برای باز و بسته کردن مهره‌های چرخ خودرو به کار می‌رود. در بریتانیا و استرالیا، این ابزار معمولاً با نام wheel brace (بازوبند چرخ) شناخته می‌شود.
اشکال
آچارهای چرخ ممکن است به شکل L یا X (ضربدری) باشند. شکل رایجی که در صندوق عقب خودروها یافت می‌شود، یک میله فلزی Lشکل است که در انتهای خمیده آن یک آچار بکس و در انتهای دیگر آن یک نوک اهرمی تعبیه شده است. از نوک اهرمی عمدتاً برای جدا کردن قالپاقها یا پوشش چرخ‌ها که ممکن است روی مهره‌ها را پوشانده باشند، استفاده می‌شود.
نوع رایج دیگر که گاهی آچار عنکبوتی نامیده می‌شود، به شکل یک ضربدر ساخته شده است و در هر یک از چهار انتهای آن، یک بکس با اندازه متفاوت (متناسب با سایزهای رایج مهره چرخ) قرار دارد. نام‌های دیگر آن عبارتند از: آچار چهارسوی چرخ، آچار ضربدری، آچار چرخ ضربدری و چهارسو.
روش استفاده
در حالت ایده‌آل، مهره‌ها (یا پیچ‌ها) باید با یک آچار گشتاور و با گشتاور مشخص شده توسط سازنده خودرو سفت شوند. آچارهای چرخ معمولی بسیار ارزان‌تر هستند، زیرا فاقد قابلیت اندازه‌گیری یا محدود کردن نیروی اعمالی می‌باشند. نصب یک چرخ با آچار چرخ معمولی بنابراین نیاز به یک تخمین تقریبی از میزان سفت بودن مناسب دارد. اعمال نیروی بیش از حد می‌تواند رزوه‌ها را آسیب زده یا جدا کند و یا باعث شود مهره‌ها به سختی باز شوند. همچنین، گشتاور نابرابر بین مهره‌های مختلف، یا گشتاور بیش از حد، می‌تواند منجر به کج شدن دیسک ترمز شود، اگر خودرو به ترمز دیسکی مجهز باشد. به همین دلیل، آچارهای بادی ideally باید فقط برای باز کردن مهره‌های چرخ استفاده شوند، نه برای سفت کردن آنها، اگرچه در عمل، به دلیل راحتی کار، این قانون حتی توسط مکانیک‌های حرفه‌ای اغلب نادیده گرفته می‌شود.
هنگام نصب مجدد یک چرخ، مهره‌ها (یا پیچ‌ها) باید به صورت ضربدری سفت شوند (تا نیروها به طور یکنواخت توزیع شود). ابتدا باید تمام مهره‌ها فقط با انگشتان سفت شوند تا جایی که لقی گرفته شود و چرخ در جای خود قرار گیرد. سپس، این کار باید یک بار دیگر تکرار شود تا اطمینان حاصل گردد که چرخ به درستی در مرکز قرار گرفته و توسط تمام مهره‌ها مهار شده است (چرا که اغلب اولین مهره‌ای که سفت می‌شود، پس از سفت شدن مجموعه مهره‌ها، ممکن است کمی شل باشد). در ادامه، خودرو به زمین برگردانده می‌شود و الگوی سفت کردن ضربدری با گشتاور ملایم (مثلاً با نیروی چند انگشت روی بازوی آچار چرخ) تکرار می‌شود و در نهایت، برای آخرین بار با حداکثر نیروی دست سفت می‌گردد.
به ندرت، و بیشتر در مورد کامیون‌ها و وسایل نقلیه سنگین، نیروی ناکافی می‌تواند منجر به باز شدن مهره‌ها در حین رانندگی شود. به همین دلیل، بهتر است در اسرع وقت پس از استفاده از آچار چرخ معمولی برای نصب یک چرخ، از یک آچار گشتاور یا ابزار مشابه برای سفت کردن نهایی مهره‌های چرخ با گشتاور مشخص شده استفاده شود. حداقل، مهره‌های چرخ باید پس از ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتر رانندگی (زمانی که قطعات در معرض ارتعاش و تغییرات دمایی قرار گرفته‌اند) از نظر میزان سفتی بررسی شوند.
این ابزار همچنین یک کاربرد ثانویه نیز دارد: می‌توان از آن برای رهاسازی خودروهای گیر کرده در برف استفاده کرد، بدین صورت که با آن یخ‌های زیر چرخ‌های محرک را شکسته و خرد می‌کنند تا به راحتی با بیل از زیر چرخ‌ها خارج شوند.[۱]
جستارهای وابسته
- آچار بکس
- آچار گشتاور
- مهره چرخ
منابع
- ↑ Williams, Evan (3 February 2022). "Stuck in the Snow? Here's How You Get Out (And How You Don't)". Gear Junkie. Retrieved 2 September 2024.
پیوند به بیرون
- ترتیب مناسب سفت کردن – مثال و توضیح Bolt-Science در مورد استفاده از الگوی سفت کردن ضربدری.
- آچارها
- تایرها