آینه عقب

آینه عقب برای دیدن ماشین‌های پشتی

آینه عقب آینه‌ای معمولاً مسطح بالای شیشه جلوی خودروها و سایر وسایل نقلیه است که به راننده امکان می‌دهد عقب خودرو را ببیند.

آینه عقب معمولاً به بالای شیشه جلو روی یک پایه دو چرخان نصب می‌شود که متناسب با ارتفاع و زاویه دید هر راننده تنظیم می‌شود.

آینه بغل در کنار آینه عقب می‌تواند به راننده در مشاهده اطراف کمک کند.

تاریخچه

استفاده از آینه‌ها در اتومبیل اولین بار در یک مجله تجاری در اوایل سال ۱۹۰۶ مطرح شد.[۱] در همان سال، بلال غانتی از فرانسه حق اختراع " آینه هشداردهنده برای خودرو " را به ثبت رساند. آینه آرگوس داش در سال ۱۹۰۸ ابداع شد.[۲][۳] اولین آینه عقب شناخته شده بر روی خودروی مسابقه ای مارمون ری هارون در اولین مسابقه ایندیاناپلیس ۵۰۰ در سال ۱۹۱۱ بود.[۴] خود هارون ادعا کرد که این ایده را از دیدن آینه ای که برای اهدافی مشابه در یک کالسکه اسبی در سال ۱۹۰۴ استفاده می‌شود، به دست آورده است.[۵]

المر برگر معمولاً با اختراع آینه عقب شناخته می‌شود، اگرچه در واقع او اولین کسی بود که آن را ثبت اختراع کرد (۱۹۲۱) و آن را برای ادغام در خودروهای تولیدی شرکت خود توسعه داد.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ The Automobile (weekly), Thursday, 27 December 1906, p.  910
  2. ↑ Cycle & Automobile Trade Journal, 1 December 1908, p249
  3. ↑ "All female team create award-winning concept car". Volvo. Archived from the original on 2006-08-30. Retrieved 2006-12-14.
  4. ↑ Ward's Auto World: Rearview Mirror بایگانی‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine
  5. ↑ Davidson, Donald The Talk of Gasoline Alley (radio program). Accessed via WIBC (FM), 28 May 2006

منابع

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.