آیکه فون رپگو

ایکه فون رپگو (همچنین فون رپکو، فون رپکو، فون رپچو، فون رپگاو یا فون رپچاو و همچنین هایکو؛ * احتمالاً بین 1180 و 1190؛ † پس از 1233) نویسنده کتاب زاکسن اشپیگل

Eike von Repgow Oldenburger Sachsenspiegel

می باشد[۱] Sachsenspiegel و بنابراین در تاریخ حقوقی آلمان تأثیرگذار بود.

زندگی نامه

آیکه فون رپگو از یک خانواده‌ای نیمه اشرافی بود که مقر و املاک اجدادی آنها در رپپیچائو قرار داشت. آنها در منطقه اسقف‌های اعظم ماگدبورگ قرار داشتند. اجداد این خانواده از ساکسون‌های سفلی[۲] با اصالت استفلیش[۳] بودند.

در جوانی، آیکه فون رپگو از یک روحانی غیر کلیسایی آموزش دید. با توجه به ادبیات کتابش زاکسن اشپیگل[۴] (آینه ساکسون) مشهود است که در یک مدرسه کلیسای جامع، احتمالاً مدرسه کلیسای جامع هالبراشتات (یا ماگدبورگ) تحصیل کرده است.

به دلیل ریشه‌های روستایی‌اش، آیکه فون رپگو با زندگی شهری ناآشنا ماند. او طی سفر هایی که در جمع اشراف می‌کرد با زندگی درباری آشنا شد. او دوستی بسیار نزدیکی با کنت هویر فون فالکنشتاین داشت، که متولی و رئیس صومعه کوئدلینبرگ و احتمالاً لرد ارشد ایکه فون رپگو بود. او تأثیر قابل توجهی در انتشار کتاب "آینه ساکسون" (Saxon Mirror) داشت. نام ایکه فون رپگو شش بار بین سال‌های ۱۲۰۹ تا ۱۲۳۳ در اسناد ذکر شده است.

۱۲۰۹ در متین (گاو سریمونت)[۵] به عنوان همراه مارگراف دیتریش مایسن[۶]،

۱۲۱۵ در قلعه لیپن[۷] (که به عنوان لوپن ثبت شده است) نزدیک راگون[۸] به همراه کنت هویر از فالکنشتاین، در جریان بازدید شاهزاده هنری آنهالت،

۱۲۱۸، به همراه مارگراف دیتریش مایسن در گریما[۹]،

۱۲۱۹ به همراه کنت هویر از فالکنشتاین[۱۰] به عنوان شاهد امتیازی که کنت هنری آنهالت به فرمانداران گوسلار اعطا کرده بود،

Sachsenspiegel

۱۲۲۴ به همراه شوالیه‌های لندگراف لودویگ از تورینگن[۱۱] در نزدیکی دلیتزش در شهرستان آیلنبورگ، و

۱۲۳۳ در سالبکه[۱۲] نزدیک ماگدبورگ، در سندی از جانب مارگراف جان و اتو از براندنبورگ[۱۳] به صومعه برگ.

بنابراین، آیکه فون رپگو به بینشی در مورد زندگی دهقانان، شوالیه‌ها و روحانیون دست یافت که بر کتابش "آینه زاکسون" (Saxon Mirror) تأثیر گذاشت. او همچنین دانش متوسطی از قوانین کلیسا و روم داشت. او تخصص حقوقی جامع خود را با کار در محضرها، شرکت در مذاکرات و جلسات دادگاهها تحت نظر کنت هویر فون فالکنشتاین به دست آورد. آیکه فون رپگو به احتمال زیاد به عنوان یک قاضی غیر روحانی، متناسب با رتبه‌اش، خدمت می‌کرد.[۱۴]

پس از سال ۱۲۳۳، رد پای آیکه فون رپگو در تاریخ ناپدید می‌شود. تاریخ مرگ و محل دفن او مشخص نیست.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸]


منابع

  1. ↑ Sachsenspiegel
  2. ↑ Nieder Sachsen
  3. ↑ ostfälisch
  4. ↑ "Sachsenspiegel"
  5. ↑ Gau Serimunt
  6. ↑ Markgraf Dietrich von Meißen
  7. ↑ Lippene
  8. ↑ Raguhn
  9. ↑ Grimma
  10. ↑ Graf Hoyer von Falkenstein
  11. ↑ Rittern von Landgraf Ludwig von Thüringen
  12. ↑ Salbke
  13. ↑ Markgrafen Johann und Otto von Brandenburg
  14. ↑ Eiko von Repgow
  15. ↑ Eike von Repgow
  16. ↑ "Eike von Repgow". Wikipedia (in German). 2024-01-16.
  17. ↑ Heiner Lück: Über den Sachsenspiegel, Entstehung, Inhalt und Wirkung des Rechtsbuches, Stiftung Dome und Schlösser in Sachsen-Anhalt, Dössel 2005, ISBN 3-89923-093-0
  18. ↑ "Eike von Repgow". Wikipedia (in German). 2024-01-16.
    This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.