اتوی یکم (لندگراف هسن)

اتوی یکم
اتوی یکم
لندگراف هسن
زاده	حدود ۱۲۷۲ میلادی; ماربورگ
درگذشت	۱۷ ژانویه ۱۳۲۸; کاسل
خانواده اشرافی	دودمان هسن
همسر(ها)	آدلاید راونسبرگ
فرزندان	هاینریش دوم آهنین; اتو، اسقف اعظم ماگدبورگ; لودویگ یونکر، لندگراف هسن; هرمان یکم پیر; الیزابت هسن
پدر	هاینریش یکم
مادر	آدلاید براونشوایگ-لونبورگ

اُتوی یکم (به آلمانی: Otto I.) لندگراف هسن و یکی از فرمانروایان مقتدر دودمان هسن بود که پس از یک دوره رقابت با برادر ناتنی‌اش، توانست تمامی قلمرو هسن را تحت یک حاکمیت واحد متحد کند. او فرزند هاینریش یکم و آدلاید برانزویک-لونبورگ بود و دوران حکومت او شاهد تثبیت قدرت سیاسی این دودمان در قلب امپراتوری مقدس روم بود^[۱].

تاریخچه

اتوی یکم پس از درگذشت پدرش در سال ۱۳۰۸ میلادی، ابتدا بر بخش جنوبی قلمرو هسن (هسن علیا) به مرکزیت ماربورگ فرمان می‌راند، در حالی که برادر ناتنی‌اش یوهان بخش شمالی (هسن سفلی) را در اختیار داشت. پس از مرگ زودهنگام یوهان در سال ۱۳۱۱ میلادی، اتو توانست هر دو بخش را متحد کرده و شهر کاسل را به عنوان اقامتگاه اصلی خود برگزیند. او در طول دوران حکومت خود درگیر نزاعات طولانی با اسقف‌نشین اعظم ماینتس بر سر استقلال کلیسایی و مرزهای سیاسی بود. اتو یکم در سال ۱۳۲۸ میلادی درگذشت و میراث او یعنی یک قلمرو متحد و قدرتمند، به پسرش هاینریش دوم رسید^[۲].

معماری و میراث

در دوران اتوی یکم، قلعه‌ها و شهرهای مهم هسن شاهد بازسازی و تقویت استحکامات بودند. او توجه ویژه‌ای به توسعه قلعه ماربورگ به عنوان یک دژ نظامی و مرکز اداری داشت. همچنین پیوند او با موسسات مذهبی منجر به تداوم حمایت از کلیسای سنت الیزابت گردید. او با ازدواج با آدلاید راونسبرگ، نفوذ دودمان هسن را در مناطق غربی آلمان گسترش داد. فرزندان او از جمله هاینریش دوم، لندگراف هسن و اتو که به مقام اسقف اعظم ماگدبورگ رسید، هر یک نقش مهمی در تاریخ سیاسی و مذهبی سده چهاردهم میلادی ایفا کردند^[۳].

جستارهای وابسته

منابع

↑ Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 164. ISBN 978-3761804049.
↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 52. ISBN 978-3770812370.
↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 41. ISBN 978-3878160458.

[1] Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 164. ISBN 978-3761804049.

[2] Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 52. ISBN 978-3770812370.

[3] Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 41. ISBN 978-3878160458.

[۱]

[۲]

[۳]