ادوارد فارنزه

ادوارد فارنیزی
شاهزاده موروثی پارما
زاده۱۲ اوت ۱۶۶۶
پارما
درگذشته۶ سپتامبر ۱۶۹۳ (۲۷ سال)
پارما
آرامگاه
پارما
همسر(ان)کنتس پالاتین دوروتیا سوفی نویبورگ
خاندانخاندان فارنیزی
پدررانچیو دوم فارنیز، دوک پارما
مادرایزابلا دسته

ادوارد فارنیزی (انگلیسی: Odoardo Farnese, Hereditary Prince of Parma; ۱۲ اوت ۱۶۶۶ – ۶ سپتامبر ۱۶۹۳) پسر ارشد دوک رانوچیو دوم فارنیزی، دوک پارما و پیاچنزا بود. اودورادو از بدو تولد تا زمان مرگش شاهزاده موروثی پارما بود. او پدر الیزابت، ملکه اسپانیا که به سلطه‌گری معروف بود، بشمار می‌آمد.

زندگی‌نامه

اودورادو در ۲۱ اوت ۱۶۶۶ در کاخ دوک‌نشین کولورنو در کولورنو، در خارج از شهر پارما متولد شد. پدرش، دوک رانوچیو دوم فارنیزی، دوک پارما و پیاچنزا بود. مادرش، ایزابلا دسته، دختر فرانچسکو اول دسته، دوک مودنا و ماریا کاترینا فارنیزی بود؛ بنابراین، والدین اودورادو پسرعموی یکدیگر بودند. او سومین فرزند والدینش بود و دو خواهر بزرگتر داشت، مارگاریتا ماریا فارنزه، همسر آینده فرانچسکو دوم دِسته، دوک مودنا، و ترزا فارنیزی، که هرگز ازدواج نکرد اما راهبه بندیکتین و راهبه صومعه سنت آلساندرو در پارما شد.

مادر اودورادو، ایزابلا دِسته، حدود دوازده روز پس از به دنیا آوردن او درگذشت. او همسر دوم پدرش بود. پدر اودورادو قبلاً با پرنسس مارگارت یولاند ساووی، پسرعموی اول لویی چهاردهم، ازدواج کرده بود، اما این ازدواج هیچ فرزندی به دنیا نیاورد (فقط دو نوزاد مرده به دنیا آمده). پس از مرگ مادر اودورادو، پدرش همسر سومی گرفت و با خواهر کوچکتر همسر مرحومش ازدواج کرد؛ بنابراین، نامادری اودورادو عمه خودش بود. این ماریا دِسته بود و نه فرزند دیگر، از جمله دو پسر زنده برای دوک به دنیا آورد. در میان آنها فرانچسکو فارنزه، دوازده سال جوان‌تر از اودورادو، بود که با دوروتیا سوفی، بیوه اودورادو، ازدواج کرد، ناپدری فداکار و محبوب الیزابت فارنزه، دختر اودورادو، شد و پس از مرگ پدرشان، دوک‌نشین پارما را به ارث برد.

ازدواج و فرزندان

اودورادو فارنزه در ۳ آوریل ۱۶۹۰ با کنتس پالاتین دوروتیا سوفی از نویبورگ، از طریق وکالت ازدواج کرد. این زوج در ۱۷ مه ۱۶۹۰ در کلیسای جامع پارما به‌طور علنی ازدواج کردند. این ازدواج توسط کنت فابیو پرلتی - سفیر و مشاور رانچیو دوم - مذاکره شد. عروس که ارتباط خوبی با خانواده سلطنتی اروپا داشت، جهیزیه بسیار زیادی نیز برای خانواده فارنزه به ارمغان آورد.

دوروتیا سوفیا دختر فیلیپ ویلهلم، منتخب پالاتین و الیزابت آمالی فون هسه-دارمشتات بود. سه خواهر بزرگتر او در آن زمان، همسر ملکه مقدس روم، ملکه پرتغال و ملکه اسپانیا بودند.

اوداردو قبل از پدرش درگذشت و بنابراین هرگز حکومت نکرد. بیوه جوان او، دوروتیا سوفی نویبورگ، سپس در ۸ دسامبر ۱۶۹۵ با فرانچسکو فارنزه، برادر ناتنی اوداردو، ازدواج کرد. فرانچسکو پس از مرگ پدرشان در سال ۱۶۹۴، دوک شد. با این حال، این ازدواج بدون فرزند ماند و دوک‌نشین به کوچک‌ترین برادر ناتنی اوداردو، آنتونیو، رسید. آنتونیو نیز بدون فرزند ماند و بنابراین تصمیم گرفته شد که دوک‌نشین به نوه اوداردو، فیلیپ، که یکی از پسران کوچکتر دختر اوداردو، الیزابت فارنزه، ملکه اسپانیا بود، منتقل شود.

منابع

    • Gamrath, Helge (2007). Farnese: Pomp, Power and Politics in Renaissance Italy. L'Erma di Bretschneider.
    • Morena, Otto; Morena, Acerbo (1994) [1930]. Güterbock, Ferdinand (ed.). Das geschichtswerk des Otto Morena und seiner fortsetzer über die taten Friedrichs I, in der Lombardei [The historical work of Otto Morena and his son on the deeds of فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم in Lombardy] (به آلمانی و لاتین). Munchen: Monumenta Germaniae Historica. ISBN 978-3-921575-36-9. اُسی‌ال‌سی ۴۳۹۸۴۵۳۴ و ۸۲۴۲۴۶۰۰۲. Retrieved 2019-05-15.
    • Biscaro, Gerolamo (1911). "I maggiori dei Visconti, signori di Milano" (PDF). Archivio Storico Lombardo (به ایتالیایی). 38: 5–76. Retrieved July 12, 2024.
    • Black, Jane (2009). Absolutism in Renaissance Milan. Plenitude of power under the Visconti and the Sforza 1329–1535. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-956529-0. OCLC 1007134403.
    • Boucheron, Patrick (1998). Le pouvoir de bâtir: urbanisme et politique édilitaire à Milan (XIVe - XVe siècles) (به فرانسوی). Rome: École française de Rome. ISBN 9782728305247. OCLC 246472536.
    • Bueno de Mesquita, Daniel Meredith (1941). Giangaleazzo Visconti, Duke of Milan (1351–1402): a study in the political career of an Italian despot. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23455-9. OCLC 749858378.
    • Cognasso, Francesco (2016). I Visconti. Storia di una famiglia (به ایتالیایی) (2nd ed.). Bologna: Odaya. ISBN 9788862883061. OCLC 982263664.
    • Coleman, William E. (1982). "Chaucer, the Teseida, and the Visconti library at Pavia: a hypotesis". Medium Ævum. 51 (1): 92–101. doi:10.2307/43632126. JSTOR 43632126.
    • Collas, Émile (1911). Valentine de Milan, Duchesse d'Orléans (به فرانسوی). Paris: Librairie Plon. OCLC 10844490.
    • Cook, Albert Stanburrough (1916). The last months of Chaucer's early patron. Transactions of the Connecticut Academy of Artes and Sciences. Vol. 21. New Haven, Connecticut. OCLC 559009246. Retrieved August 8, 2022.
    • Del Tredici, Federico; Rossetti, Edoardo (2012). Castle trails from Milan to Bellinzona - Guide to the dukedom's castles. Milan: Nexi-Castelli del ducato. ISBN 9788896451069. OCLC 955635027. Retrieved July 13, 2024.
    • Filippini, Ambrogio (2014). I Visconti di Milano nei secoli XI e XII. Indagini tra le fonti (به ایتالیایی). Trento: Tangram Edizioni Scientifiche. ISBN 9788864580968. OCLC 887857144.
    • Gagné, John (2021). Milan Undone. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-24993-6. OCLC 1232237123.
    • Gamberini, Andrea (2014). "Milan and Lombardy in the era of the Visconti and the Sforza". In Gamberini, Andrea (ed.). A companion to late medieval and early modern Milan. The distinctive features of an Italian state. Leiden & Boston: Brill. pp. 19–45. ISBN 9789004284128.
    • Grisoni, Michela M.; Bertacchi, Cristina (2014). "Three castles in one: Castello Visconti di San Vito, Somma Lombardo (Varese)". In Villoresi, Valerio (ed.). Lombard villas and stately homes. Turin: AdArte. pp. 56–71. ISBN 9788889082546. OCLC 896832706.
    • Grote, Hans (2008). "Francesco Petrarca und die literarische Kultur in Mailand der Visconti: Zür Entstehungskontext". In Rückert, Peter; Sönke, Lorenz (eds.). Die Visconti und der deutsche Südwesten. Kulturtransfer im Spätmittelalter (به آلمانی). Ostfildern: Jan Thorbeck Verlag. pp. 237–252. ISBN 978-3-7995-5511-1. OCLC 298988901.
    • Hale, John Rigby (1981). A concise encyclopaedia of the Italian Renaissance. Thames & Hudson. OCLC 636355191.
    • Jones, Philip James (1997). The Italian city-state from commune to signoria. Oxford & New York: Clarendon Press. ISBN 9786610806577. OCLC 252653924.
    • Muir, Dorothy Erskine (1924). A history of Milan under the Visconti. London: Methuen & Co. Ltd.
    • Romano, Serena (2014). "Milan (and Lombardy): Art and Architecture, 1277–1535". In Gamberini, Andrea (ed.). A companion to late medieval and early modern Milan. The distinctive features of an Italian state. Leiden & Boston: Brill. pp. 214–247. ISBN 9789004284128. OCLC 897378766.
    • Rossiter, William T. (2010). Chaucer and Petrarch. Cambridge: D.S. Brewer. ISBN 978-1-84615-796-7. OCLC 738478094.
    • Rückert, Peter (2008). "Fürstlicher Transfer um 1400: Antonia Visconti und ihre Schwestern". In Rückert, Peter; Sönke, Lorenz (eds.). Die Visconti und der deutsche Südwesten. Kulturtransfer im Spätmittelalter (به آلمانی). Ostfildern: Jan Thorbeck Verlag. pp. 11–32. ISBN 978-3-7995-5511-1. OCLC 298988901.
    • Visconti, Alessandro (1967). Storia di Milano. A cura della Famiglia Meneghina e sotto gli auspici del Comune di Milano [History of Milan. Edited by Famiglia Meneghina and under the auspices of the Commune of Milan] (به ایتالیایی). Milano: Ceschina. OCLC 2872335.

    پیوند به بیرون

    در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ادوارد فارنزه موجود است.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.