ادویجه موسولینی
ادویجه موسولینی | |
|---|---|
 ادویجه موسولینی در ۱۹۱۸ | |
| زاده | ۱۰ نوامبر ۱۸۸۸ پرداپیو, پادشاهی ایتالیا |
| درگذشته | ۲۰ مهٔ ۱۹۵۲ (۶۳ سال) رم, ایتالیا |
| پیشه | نویسنده و روزنامه نگار |
| ملیت | ایتالیایی |
| کار(های) برجسته | «برادرم بنیتو» |
| همسر(ها) | میکله مانچینی |
| فرزند(ان) |
|
ادویجه موسولینی (به ایتالیایی: Edvige Mussolini) (پرداپیو،۱۰ نوامبر ۱۸۸۸ – رم، ۲۰ مه ۱۹۵۲)، خواهر کوچکتر آرنالدو و بنیتو موسولینی بود.
زندگینامه
ادویجه، دختر الساندرو موسولینی، آهنگر و فعال سیاسی، ابتدا آنارشیست و سپس سوسیالیست، و همچنین عضو شورای شهر و منطقه پرداپیو، و رزا مالتونی، معلم مدرسه بود. او پس از ازدواج با میکله مانچینی، از پرداپیو به پرمیلکوره نقل مکان کرد، جایی که شوهرش به مقام پادستا رسید.[۱] او دو فرزند داشت: جوزپه و رزتا (دومی در ۱۵ فوریه ۱۹۲۸ با پیر جیووانی ریچی ازدواج کرد). در سال ۱۹۴۰، او حکم محکومیت نویسنده پیتیگریلی (دینو سگره) را که به اتهام ضد فاشیست بودن به حبس در اردوگاه کار اجباری لاکویلا محکوم شده بود، لغو کرد.[۲]
پسرش جوزپه مانچینی، معاون سرتیپ گروهان ششم لژیون تالیامنتو از گارد ملی جمهوری‌خواه، که تسلیم پارتیزان‌ها شده بود، در ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ به همراه ۴۲ رفیق دیگرش در قتل عام رووتا، در همان روز قتل عمویش بنیتو کشته شد.[۳]
ادویجه دفتر خاطراتی را که به گفته برخی مورخان، برادرش بنیتو بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ نوشته بود، را تا سال ۱۹۴۰ نگه داشت.[۴] این پنج دفتر خاطرات در طول سال‌ها به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته‌اند تا صحت آنها تأیید شود. این دفتر خاطرات، موسولینیِ صمیمی و مالیخولیایی را به نمایش می‌گذارد[۵]، که از هیتلر وحشت داشت، مخالف جنگ و نسبت به یهودیان «بی‌تفاوت» بود.[۶]
در این مطالعه، نویسنده‌ی این اثر تحقیقاتی، امیلیو جنتیله، پس از استناد به کار سایر محققانی که این دفترچه‌ها را معتبر دانسته‌اند، تعدادی از عناصر (اشتباهات واقعی که به سختی می‌توان به موسولینی نسبت داد، املای نام‌های خاص و غیره) را برجسته می‌کند که اصالت آنها را زیر سوال می‌برد. با توجه به اینکه این دفترچه‌ها حاوی چیزی نیستند که از منابع دیگر شناخته نشده باشد، و تنها نکته بدیع آن، تصویری از «دوچه» است که با تصویری که معمولاً پذیرفته شده متفاوت است، از این رو، نویسنده با تمام تردیدها این احتمال را مطرح می‌کند که ممکن است جعلی از مطالب شناخته شده و عمومی، دقیقاً با هدف اصلاح تصویر مذکور در جهت مطلوب، ساخته شده باشد.[۴]
پس از جنگ، ادویجه هنوز به برادرش بسیار وابسته بود: خاطرات او توسط رزتا ریچی کریسولینی در کتاب «برادرم بنیتو» که توسط «انتشارات لا فنیس» فلورانس، در سال ۱۹۵۷ منتشر شد، جمع‌آوری و رونویسی شد. در این کتاب، ادویجه خاطرات، نامه‌ها و مکالمات خود با برادرش را بازگو می‌کند؛ از جمله موارد دیگر، ادویجه علیه این تز که بنیتو یهودستیز بوده، استدلال می‌کند، از جمله شهادت خود موسولینی مبنی بر اینکه او به دلیل نیاز به اتحاد با هیتلر به یهودستیزی پیوسته است.[۷]
او در ۲۰ مه ۱۹۵۲ در سن ۶۳ سالگی در رم درگذشت.
مطالب مرتبط
پانویس
- ↑ "La Romagna Toscana". www.comune.forli.fc.it. Archived from the original on 2022-01-31. Retrieved 2022-01-31.
- ↑ "Pitigrilli, alias Dino Segre". www.italialibri.net. Retrieved 2022-01-31.
- ↑ Pansa, Giampaolo (2010-10-07). Il sangue dei vinti (به ایتالیایی). Sperling & Kupfer. ISBN 978-88-7339-201-9.
- 1 2 Gentile, Emilio (2011). "Sui diari manoscritti attribuiti a Benito Mussolini". Storia e Problemi Contemporanei. 58 (3). doi:10.1400/190529.
- ↑ Lanfranchi, Stéphanie; Varcin, Elise (2019-06-03). Belviso, Francesca; Giacone, Alessandro; De Paulis, Maria Pia (eds.). Il trauma di Caporetto nei testi di Mussolini: propaganda e performatività. BHM. La Biblioteca di «Historia Magistra» (به ایتالیایی). Torino: Accademia University Press. pp. 162–177. doi:10.4000/books.aaccademia.4352. ISBN 978-88-31978-35-4.
- ↑ Gentile, Emilio Considerazioni su alcuni diari manoscritti attribuiti a Benito Mussolini, la Repubblica, 30 January 2005
- ↑ Michaelis, Meir; Ledeen (1977). "Communications". Jewish Social Studies. 39 (3): 259–262. ISSN 0021-6704. JSTOR 4466964.
| سیاست |
|  |
|---|---|---|
| رخدادها |
| |
| انتخابات |
| |
| احزاب سیاسی |
| |
| خانواده |
| |
| فرهنگ عامه |
| |