ادیت هال

ادیت هال
هال در سال ۲۰۲۳
زادهٔ۴ مارس ۱۹۵۹
پس‌زمینه‌های علمی
تحصیلات
کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاریدانشور کلاسیک
رشته اصلیوارد کردن مطالعات کلاسیک به مدارس دولتی

ادیت هال FBA (زادهٔ ۴ مارس ۱۹۵۹) دانشور بریتانیایی مطالعات کلاسیک است که در ادبیات یونان باستان و تاریخ فرهنگی تخصص دارد و استاد گروه مطالعات کلاسیک و تاریخ باستان در دانشگاه دورام است.[۱][۲] او در رادیو سخنرانی کرده و به‌عنوان کارشناس جامعه، ادبیات و تئاتر یونان باستان در تلویزیون حضور یافته است.[۳] کتاب او با عنوان رویارویی با فوریاها: خودکشی، یونانیان باستان و من (Facing down the Furies: Suicide, the Ancient Greeks, and Me، ۲۰۲۴، انتشارات دانشگاه ییل)، برندهٔ جایزهٔ بین‌المللی هلنیک سال ۲۰۲۴ شد.[۴] تا تاریخ ۲۰۲۵، تازه‌ترین کتاب او تمدن کلاسیک و تاریخ باستان در آموزش متوسطهٔ بریتانیا (Classical Civilisation and Ancient History in British Secondary Education)، نوشته‌شده به همراه Arlene Holmes-Henderson (۲۰۲۵، انتشارات دانشگاه لیورپول)، است.[۵][۶]

تحصیلات

ادیت هال در بیرمنگام به دنیا آمد و در ناتینگهام به مدرسه رفت.[۲] او بورسیهٔ باز مهمی برای کالج وادهام، آکسفورد برد، جایی که برای مدرک کارشناسی در مطالعات کلاسیک و زبان‌های نوین تحصیل کرد.[۱] او در سال ۱۹۸۲ مدرک با درجهٔ ممتاز گرفت و سپس برای مدرک پی‌اچ‌دی به کالج سنت هیو، آکسفورد رفت که آن را در سال ۱۹۸۸ به پایان رساند.[۱] پایان‌نامهٔ دکترای او برندهٔ جایزهٔ بنیاد هلنیک شد.[۷]

حرفه

هال میان سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ در دانشگاه ریدینگ تدریس کرد.[۷] سپس به سمتی در دانشگاه آکسفورد رفت، جایی که عضو هیئت علمی کالج سامرویل، آکسفورد بود.[۷] در سال ۲۰۰۱، او کرسی لورهولم در تاریخ فرهنگی یونان را در دانشگاه دورام به دست آورد و تا سال ۲۰۰۶ در این سمت باقی ماند.[۷] او سپس استادی پژوهشی در رویال هالووی، دانشگاه لندن، دانشگاه لندن، در مطالعات کلاسیک، ادبیات انگلیسی و درام برعهده گرفت.[۷] او سمت‌های استاد میهمان در نهادهایی از جمله دانشگاه نورث‌وسترن، دانشگاه لیدن و کالج گرشام داشته است.[۷] در سال ۲۰۱۲، او استاد گروه مطالعات کلاسیک، کینگز کالج لندن شد.[۷] از سال ۲۰۲۲، او استاد دانشگاه دورام بوده است.[۷]

در دوران حضورش در رویال هالووی، مرکز پژوهش دریافت یونان و روم را بنیان گذاشت و ریاست آن را برعهده گرفت. او پس از رهبری کارزاری برای جلوگیری از کاهش بودجه یا تعطیلی گروه مطالعات کلاسیک رویال هالووی، به‌دنبال اختلافی بر سر بودجهٔ این رشته، استعفا داد.[۸] از قول او نقل شده که گفته است: «همان‌طور که تری ایگلتون گفته، بدون مطالعهٔ یونانیان و رومیان نمی‌توان دانشگاهی جدی داشت. تراژدی است، چون ما داشتیم واقعاً چیزی اینجا می‌ساختیم.»[۸]

هنگامی که در سال ۱۹۹۶ مدرس آکسفورد بود، هال به‌همراه الیور تپلین، بایگانی اجراهای درام یونانی و رومی را، پروژه‌ای میان‌رشته‌ای، بنیان نهاد. این پروژه موادی مرتبط با اجرا و تأثیرگذاری نمایش‌های کلاسیک را گردآوری و تحلیل می‌کند. ده جلد ویراسته‌شدهٔ مشترک این پروژه، که هال سردبیر اصلی هفت جلد از آن‌ها و مشارکت‌کننده در نه جلد است، چنین توصیف شده‌اند که «نقشی محوری در تعیین چارچوب‌ها و روش‌شناسی‌های مطالعهٔ دریافت درام کلاسیک در اجرا» ایفا کرده‌اند.[۹] کتاب تراژدی یونانی و تئاتر بریتانیا، ۱۶۶۰–۱۹۱۴، نوشتهٔ هال و فیونا مک‌این‌توش، حاصل همین پروژه بود. این کتاب نامزد جایزهٔ کتاب سال انجمن تئاتر، جایزهٔ جی.دی. کریتیکوس و جایزهٔ رانسیمن شد.

در سال ۲۰۱۲، هال جایزهٔ پژوهشی هومبولت را برای مطالعهٔ تئاتر یونان باستان در دریای سیاه دریافت کرد.[۱۰]

در سال ۲۰۱۴، او به عضویت آکادمی اروپا انتخاب شد.[۱۱] او در سال ۲۰۲۲ به عنوان عضو آکادمی بریتانیا انتخاب شد.[۱۲]

پژوهش

هال دربارهٔ ادبیات یونان باستان پژوهش می‌کند، به‌ویژه هومر، تراژدی‌های یونان، کمدی یونان باستان، نمایش ساتیر، نقد ادبی و بلاغت باستان، هرودوت و گزنفون، هرچند آثار او دربارهٔ بسیاری از نویسندگان باستانی دیگر نیز بحث می‌کند، از جمله لوکیانوس، پلوتارک، آرتمیدوروس، مناندر، توسیدید، افلاطون و ارسطو، و همچنین شواهد باستانی دیگری مانند وزن شعر و آهنگ‌شناسی شعری، پاپیروس‌ها، سفال‌های نگارگری‌شده و کتیبه‌ها. او کارشناس مطالعات دریافت کلاسیک است — شیوه‌هایی که فرهنگ و تاریخ باستان دوره‌های بعدی را شکل داده‌اند، چه در دوران متأخر باستان و چه در دوران مدرن، و چه در داستان، درام، سینما، شعر، نظریهٔ سیاسی یا فلسفه. پژوهش‌های او در سه حوزه تأثیرگذار بوده‌اند: فهم اجرای ادبیات در تئاتر باستان و نقش آن در جامعه؛ بازنمایی قومیت؛ و کاربردهای فرهنگ کلاسیک در آموزش، هویت و نظریهٔ سیاسی اروپا.

تئاتر و جامعهٔ باستان

چندین کتاب از او استدلال می‌کنند که تئاتر نقشی مهم در تاریخ فکری و فرهنگی ایفا می‌کند، به‌ویژه از آن‌رو که سرگرمی‌ها به مخاطبانی با پایگاه اجتماعی پایین‌تر نیز می‌رسند. از جملهٔ این آثار می‌توان به بازیگران یونانی و رومی (Greek and Roman Actors، ۲۰۰۲، با پی.ای. ایسترلینگ) و دستهٔ نمایشی آتن (The Theatrical Cast of Athens، ۲۰۰۶) اشاره کرد که بازخوانی‌ای از اختراع بربر (Inventing the Barbarian) را در پرتو تحولات تاریخ بین‌الملل از سال ۱۹۸۹ در خود جای می‌دهد. جهت‌گیری‌های نوین در پانتومیم باستان (New Directions in Ancient Pantomime، ۲۰۰۸)، نخستین پژوهش دربارهٔ اجرای روایت‌های اسطوره‌ای که برای چند سده مخاطبان انبوه را در سراسر جهان باستانِ دریای مدیترانه آموزش می‌داد، از سوی دی. فینی، استاد لاتین در دانشگاه پرینستون، «ناگزیر برای همهٔ دانشجویان امپراتوری روم» توصیف شد.[۱۳] کتاب او، تراژدی یونانی: رنج زیر آفتاب (Greek Tragedy: Suffering under the Sun)، استدلال می‌کند که تراژدی یونانی رسانه‌ای فلسفی است، شامل جستاری دربارهٔ هر تراژدی یونانی باقی‌مانده است و «به‌گونه‌ای ستودنی جامع» توصیف شده است.[۱۴] کتاب او در سال ۲۰۱۳، ماجراجویی‌هایی با ایفیگنیا در توریس: تاریخ فرهنگی تراژدی دریای سیاهِ اوریپید (Adventures with Iphigenia in Tauris: A Cultural History of Euripides' Black Sea Tragedy)، تاریخچه‌ای است از تأثیر یک تراژدی از اوریپید، که حضور آن را در نگارگری روی گلدان، آثار ارسطو، شعر لاتین، دیوارنگاره‌های پمپئی، گورسنگ‌های دوران امپراتوری روم، و ادبیات از جمله رمان باستان و گفت‌وگوی لوکیانی، پوشش می‌دهد.

باکخه و نمایش‌نامه‌های دیگر (Bacchae and Other Plays) از اوریپید. دیباچه از ادیت هال، ترجمهٔ جیمز مورود. کلاسیک‌های جهان آکسفورد، ۲۰۰۰

از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳، هال در مجموعهٔ آثار اوریپیدِ کلاسیک‌های جهان آکسفورد مشارکت داشت که شامل هر نوزده نمایش‌نامهٔ باقی‌ماندهٔ اوریپید بود، که به‌تازگی توسط جیمز مورود و رابین واترفیلد ترجمه شده بودند. هال دیباچه‌های هر پنج جلد را نوشت و در آن‌ها موازی‌های مدرن متون را بیرون کشید. در دیباچهٔ باکخه و نمایش‌نامه‌های دیگر، او به بررسی «رادیکالیسم» ادعایی اوریپید پرداخت و از منتقد اف.ال. لوکاس نقل کرد: «نه هنریک ایبسن، نه ولتر، نه لئو تولستوی، هیچ‌یک هرگز سلاحی تیزتر در دفاع از زن بودن، در سرپیچی از خرافه، در محکومیت جنگ، از مده‌آ (نمایشنامه)، یون، زنان تروا نساخته‌اند.»[۱۵]

قومیت

نخستین تک‌نگاشت هال، اختراع بربر (Inventing the Barbarian، ۱۹۸۹)، استدلال می‌کند که هویت باستانی اروپایی بر کلیشه‌سازی دشمن آسیایی به‌عنوان «دیگری (فلسفه)» متکی بود. استدلال او مبنی بر اینکه اندیشه‌های باستانی دربارهٔ قومیت، زیربنای پرسش‌های مدرن ملی‌گرایی، نژادپرستی و خودتعیین‌گری قومی است، در مطالعات کلاسیک تأثیرگذار بوده و از سوی دانشورانی در رشته‌های دیگر «بنیادین» شمرده شده است.[۱۶][۱۷][۱۸] این کار در شرح دانشورانهٔ او بر متن یونانی ایرانیان (نمایش‌نامه)ِ آیسخولوس، همراه با ترجمهٔ انگلیسی (۱۹۹۶)، و در مجموعه‌مقالهٔ واکنش‌های فرهنگی به جنگ‌های ایران و یونان (۲۰۰۷) که او ویرایش کرد، بسط یافت.

مطالعات کلاسیک و جامعه

پژوهش‌های هال تاریخ فرهنگی متأخرتر را نیز دربر گرفته، به‌ویژه نقش اجتماعی حضور یونان و روم باستان. کتاب‌های او در این حوزه شامل بازگشت اولیس: تاریخ فرهنگی ادیسهٔ هومر (The Return of Ulysses: a Cultural History of Homer's Odyssey، ۲۰۰۸) است که از سوی نیویورک تایمز برای دانشوری و قابل‌فهم‌بودنش مورد توجه قرار گرفت.[۱۹] پس از آن دو مجموعه‌مقاله دربارهٔ برده‌داری باستان و یکی دربارهٔ کاربردها و سوءاستفاده‌های متون و اندیشه‌های یونانی و رومی در پیوند میان هند و بریتانیا از ۱۷۵۷ تا ۲۰۰۷ منتشر شد.

هال پژوهشگر اصلی تاریخ مردمی مطالعات کلاسیک (The People's History of Classics) است، پروژه‌ای که صدای مردان و زنان طبقهٔ کارگر بریتانیا را که میان سال‌های ۱۷۸۹ تا ۱۹۱۷ با فرهنگ یونان و روم باستان درگیر بودند، بازتاب می‌دهد و برجسته می‌کند. این پروژه از پروژهٔ پژوهشی مستقر در کینگز کالج لندن با عنوان مطالعات کلاسیک و طبقه در بریتانیا، ۱۷۸۹–۱۹۱۷ توسعه یافت.[۲۰] هال در سال ۲۰۱۷، سخنرانی یادبود جی.پی. بارون را در مؤسسهٔ مطالعات کلاسیک با عنوان مادران بنیان‌گذار مطالعات کلاسیک و چرایی اهمیت آن‌ها ایراد کرد.[۲۱] او از آموزش مطالعات کلاسیک، از جمله تمدن کلاسیک و نیز زبان‌ها، در مدارس دولتی بریتانیا دفاع می‌کند.[۳]

فعالیت تلویزیونی و رادیویی

هال که به سبک طنزآمیز سخنرانی‌اش شناخته می‌شود، در تلویزیون و رادیو حضور یافته و همچنین به‌عنوان مشاور برای اجراهای حرفه‌ای تئاتر نزد تئاتر ملی سلطنتی، شکسپیرز گلوب، رویال شکسپیر کامپنی، لایو تیاتر در نیوکسل و تیاترکومبینات در آلمان فعالیت کرده است.[۲۲][۲۳][۲۴] در فوریهٔ ۲۰۱۴، او در برنامهٔ نیوزنایت بی‌بی‌سی ۲ حضور یافت و سرودی تازه‌کشف‌شده از سافو را به یونانی باستان خواند.[۲۵]

زندگی شخصی

هال ازدواج کرده و طلاق گرفته است، و از همسر دومش، ریچارد پوینر، دو دختر دارد.[۳][۲۶][۲۷] برخی از اعضای خانوادهٔ او بر اثر خودکشی درگذشته‌اند و او دربارهٔ این موضوع در کتاب رویارویی با فوریاها: خودکشی، یونانیان باستان و من (Facing down the Furies: Suicide, the Ancient Greeks, and Me، ۲۰۲۴) نوشته است.[۳] رووان ویلیامز، در نشریهٔ نیو استیتسمن، آن را «کتابی برجسته، شجاعانه و پرشفقت» خواند.[۲۸]

گزیدهٔ آثار

  • Inventing the Barbarian: Greek Self-Definition through Tragedy (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۸۹) — «اختراع بربر: خودتعریفی یونانیان از طریق تراژدی»
  • سوفوکل' آنتیگونه (سوفوکل), ادیپ شهریار, الکترا (سوفوکل) (OUP، ۱۹۹۴) — «آنتیگونه، ادیپ شهریار، الکترا» اثر سوفوکل
  • آیسخولوس' ایرانیان (نمایش‌نامه): Edited with Translation and Commentary (۱۹۹۶) — «ایرانیان آیسخولوس: ویرایش همراه با ترجمه و شرح»
  • مده‌آ (نمایشنامه) in Performance (Legenda، ۲۰۰۰) — «مده‌آ در اجرا»
  • دیونیزوس (باکوس) since 69: Greek Tragedy at the Dawn of the Third Millennium (۲۰۰۴) — «دیونیزوس از ۱۹۶۹ به بعد: تراژدی یونانی در آستانهٔ هزارهٔ سوم»
  • Greek Tragedy and the British Theatre 1660–1914 (۲۰۰۵، با فایونا مک‌اینتاش) — «تراژدی یونانی و تئاتر بریتانیا، ۱۶۶۰–۱۹۱۴»
  • The Theatrical Cast of Athens: Interactions between Ancient Greek Drama & Society (۲۰۰۶) — «جامعهٔ نمایشی آتن: تعاملات میان درام یونانی باستان و جامعه»
  • اورستیا in Performance (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۷) — «اورستیا در اجرا»
  • Cultural Responses to the Persian Wars (OUP، ۲۰۰۷، با اما بریجز و پی. جی. رودز) — «پاسخ‌های فرهنگی به جنگ‌های ایران و یونان»
  • آریستوفان in Performance (Legenda، ۲۰۰۷) — «آریستوفان در اجرا»
  • The Return of Ulysses: A Cultural History of Homer's Odyssey (۲۰۰۷) — «بازگشت اولیس: تاریخ فرهنگی ادیسهٔ هومر»
  • New Directions in Ancient Pantomime (۲۰۰۸، با رُزی وایلز) — «جهت‌گیری‌های تازه در پانتومیم باستان»
  • سوفوکل and the Greek Tragic Tradition (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۹، با سایمون گلد هیل) — «سوفوکل و سنت تراژیک یونانی»
  • Greek Tragedy: Suffering Under the Sun (OUP، ۲۰۱۰) — «تراژدی یونانی: رنج زیر آفتاب»
  • Theorising Performance (Duckworth، ۲۰۱۰) — «نظریه‌پردازی دربارهٔ اجرا»
  • Reading Ancient Slavery (انتشارات بلومزبری، ۲۰۱۰) — «خوانش بردگی باستان»
  • India, Greece and Rome 1757–2007 (Institute of Classical Studies، ۲۰۱۰) — «هند، یونان و روم، ۱۷۵۷–۲۰۰۷»
  • Ancient Slavery and Abolition (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۱) — «بردگی باستان و الغای آن»
  • Adventures with ایفیگنیا در تائوریس: A Cultural History of اوریپید' Black Sea Tragedy (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۳) — «ماجراهای ایفیگنیا در تائوریس: تاریخ فرهنگی تراژدی دریای سیاه اوریپید»
  • Introducing the Ancient Greeks: From Bronze Age Seafarers to Navigators of the Western Mind (W. W. Norton، ۲۰۱۴) — «آشنایی با یونانیان باستان: از دریانوردان عصر برنز تا راهبران اندیشهٔ غرب»
  • Women Classical Scholars: Unsealing the Fountain from the Renaissance to ژاکلین د رومیلی (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۶، با رُزی وایلز) — «بانوان کلاسیک‌پژوه: گشودن چشمه از رنسانس تا ژاکلین د رومیلی»
  • ارسطو's Way: How ancient wisdom can change your life (The Bodley Head، لندن، ۲۰۱۸؛ Penguin، ۲۰۲۰، شابک ‎۹۷۸−۰۷۳۵۲۲۰۸۲۹) — «راه ارسطو: چگونه خرد باستان می‌تواند زندگی شما را تغییر دهد»
  • A People's History of Classics: Class and Greco-Roman Antiquity. هم‌نویسنده با هنری استید. (روتلج، ۲۰۲۰، شابک ‎۹۷۸−۰۳۶۷۴۳۲۳۶۲) — «تاریخ مردمی کلاسیک‌ها: طبقه و باستان یونانی-رومی»
  • Tony Harrison: Poet of Radical Classicism. (انتشارات بلومزبری، ۲۰۲۱، شابک ‎۹۷۸۱۴۷۴۲۹۹۳۳۶) — «تونی هریسون: شاعر کلاسیسیسم رادیکال»
  • Aeschylus' Agamemnon, edited with Translation, Introduction and Commentary. (انتشارات دانشگاه لیورپول، ۲۰۲۴، شابک ‎۹۷۸۱۸۳۶۲۴۴۲۹۵) — «آگاممنون آیسخولوس: ویرایش همراه با ترجمه، مقدمه و شرح»
  • Facing down the Furies: Suicide, the Ancient Greeks, and Me. (انتشارات دانشگاه ییل، ۲۰۲۴، شابک ‎۹۷۸−۰۳۰۰۲۸۱۹۲۷) — «رو در رویی با فوری‌ها: خودکشی، یونانیان باستان، و من»
  • Epic of the Earth: Reading Homer’s Iliad in the Fight for a Dying World. (Yale University Press، ۲۰۲۵، شابک ‎۹۷۸−۰۳۰۰۲۷۵۵۸۲) — «حماسهٔ زمین: خوانش ایلیاد هومر در نبرد برای جهانی رو به مرگ»
  • A Very Short Introduction to Sophocles. (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۲۵، شابک ‎۹۷۸۰۱۹۲۸۹۷۸۰۰) — «مقدمه‌ای بسیار کوتاه بر سوفوکل»
  • Classical Civilisation and Ancient History in British Secondary Education، هم‌نویسنده با آرلین هولمز-هندرسون (انتشارات دانشگاه لیورپول، ۲۰۲۵، شابک ‎۹۷۸۱۸۰۰۸۵۶۰۸۰) — «تمدن کلاسیک و تاریخ باستان در آموزش متوسطهٔ بریتانیا»
  • Time, Tense and Genre in Ancient Greek Literature. هم‌ویراستار با کاننی بلومفیلد-گادِلها. (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۲۵) — «زمان، وجه فعل و ژانر در ادبیات یونانی باستان»

منابع

  1. 1 2 3 "Edith Hall: Curriculum Vitae, July 2008" (PDF). The Archive of Performances of Greek and Roman Drama. دانشگاه آکسفورد. Archived from the original (PDF) on 24 July 2011. Retrieved 27 May 2011.
  2. 1 2 "Professor Edith Hall". Durham University. Retrieved 28 June 2023.
  3. 1 2 3 4 Dunn, Daisy (28 April 2024). "'If you don't talk to ghosts, they'll have their way': the classicist whose life became a Greek tragedy". The Telegraph. Archived from the original on 21 April 2025. Retrieved 3 November 2025.
  4. ↑ "2024 Shortlist". The London Hellenic Prize. 2025. Retrieved 3 November 2025.
  5. ↑ "ACE Book Announcement: Classical Civilisation and Ancient History in British Secondary Education". Advocating Classics Education. 22 July 2020. Retrieved 3 November 2025.
  6. ↑ "Classical Civilisation and Ancient History in British Secondary Education". Liverpool University Press. doi:10.3828/9781800856080 (inactive 21 November 2025). Retrieved 3 November 2025.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:doi غیرفعال از نوامبر 2025 (رده)
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Edith Hall, Curriculum Vitae 2021" (PDF). Durham University. Archived from the original (PDF) on 23 February 2022. Retrieved 3 November 2025.
  8. 1 2 Thorpe, Vanessa; Boffey, Daniel (26 November 2011). "Professor Edith Hall, one of Britain's top classicists, quits in row over university budget cuts". آبزرور. London: Guardian Media Group. ISSN 0261-3077. OCLC 60623878. Retrieved 29 November 2011.
  9. ↑ Marshall, Hallie Rebecca (11 September 2006). "Agamemnon in Performance: 458 BC to AD 2004". Bryn Mawr Classical Review. Retrieved 3 November 2025.
  10. ↑ "Ancient Greek Theatre in the Black Sea (Humboldt)". uni-erfurt.de. Archived from the original on 12 May 2014.
  11. ↑ "Academy of Europe: Hall Edith". Academia Europaea.
  12. ↑ "Record number of women elected to the British Academy". The British Academy. Retrieved 2022-07-22.
  13. ↑ مکمل ادبی تایمز، ۵۵۵۷، ۲ اکتبر ۲۰۰۹.
  14. ↑ "'Clash of the Titans': Ancient Greece and Us". Newsweek. 12 June 2010. Archived from the original on 26 March 2010. Retrieved 3 November 2025.
  15. ↑ Lucas, F. L. (1925). "Euripides and his Influence". The Classical Review. 39 (1–2): 43. doi:10.1017/S0009840X00034740. Retrieved 2 July 2022.
  16. ↑ Keen, Antony (3 May 1994). "1994.05.03, Cartledge, The Greeks: a portrait of self and others". Bryn Mawr Classical Review. Retrieved 3 November 2025.
  17. ↑ A. Merrills 'Monks, Monsters, and Barbarians: Re-Defining the African Periphery in Late Antiquity', Journal of Early Christian Studies, 12, 217–44.
  18. ↑ Holland, Tom (16 December 2005). "Large garden, nasty neighbours". گاردین. Retrieved 16 September 2024.
  19. ↑ Coates, Steve (22 August 2008). "A Long, Strange Trip". نیویورک تایمز. Retrieved 18 September 2024.
  20. ↑ "About us". Classics and Class. 19 February 2013. Retrieved 3 November 2025.
  21. ↑ "Classicist Foremothers and Why They Matter". School of Advanced Study. 2017-07-03. Archived from the original on 31 May 2019. Retrieved 2019-05-31.
  22. ↑ O'Donnell, Mary Claire (27 July 2011). "Ancient Comedy with a Modern Twist: Hilarious Est". The Notre Dame and Saint Mary's Observer. Archived from the original on 15 May 2011. Retrieved 3 November 2025.
  23. ↑ "Broadcasting". edithhall.co.uk.
  24. ↑ "Theatre". edithhall.co.uk. 28 October 2017.
  25. ↑ ویدئو در یوتیوب
  26. ↑ "Comfort Classics: Edith Hall". 16 April 2020. Retrieved 19 February 2025.
  27. ↑ "Can ancient wisdom help us read the climate crisis?". Great British Life (in English). 2026-04-14. Retrieved 2026-04-20.
  28. ↑ Williams, Rowan (8 May 2024). "What the Greeks teach us about suicide". New Statesman. Retrieved 3 November 2025.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ادیت هال موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.