ارتش یازدهم ایتالیا
| ارتش یازدهم ایتالیا | |
|---|---|
| 11ª Armata | |
| فعال | ۹ نوامبر ۱۹۴۰ – سپتامبر ۱۹۴۳ |
| کشور | _crowned.svg.png){kind=small} پادشاهی ایتالیا |
| رسته | .svg.png){kind=small} ارتش پادشاهی ایتالیا |
| گونه | پیاده‌نظام |
| اندازه | ارتش میدانی |
| نبردها | جنگ یونان و ایتالیا تصرف یونان توسط نیروهای محور |
| فرماندهان | |
| فرماندهان برجسته | جوزپه دی استفانیس |
ارتش یازدهم ایتالیا (انگلیسی: 11th Army) ارتش میدانی ارتش سلطنتی ایتالیا در جنگ جهانی دوم بود. این ارتش در نوامبر ۱۹۴۰ برای خدمت در جنگ یونان و ایتالیا تشکیل شد و پس از حمله آلمان به یونان و تسلیم آن کشور در آوریل ۱۹۴۱، وظایف اشغال در سرزمین اصلی یونان را بر عهده گرفت. این ارتش تا زمان آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ در یونان مستقر بود، زمانی که توسط آلمانی‌ها به زور منحل شد.
تاریخچه
این ارتش در ۹ نوامبر ۱۹۴۰ از سپاه یازدهم ارتش تشکیل شد که در آن زمان در آلبانی تحت اشغال ایتالیا مستقر بود و در کنار ارتش نهم در عملیات علیه یونان شرکت داشت. درگیری آن علیه یونانیان تا سقوط یونان در آوریل ۱۹۴۱ ادامه داشت.
پس از آن، ارتش یازدهم وظایف اشغال یونان را بر عهده گرفت و مقر آن در آتن بود. فرماندهی آن همچنین به عنوان فرماندهی عالی نیروهای مسلح یونان دو برابر شد و مسئولیت سرزمین اصلی یونان (به غیر از مناطق آلمانی و بلغاری در شمال یونان و منطقه آلمانی در شرق و جنوب آتیکا) و همچنین جزیره اوبویا، اسپورادس شمالی و اسکایروس و کیترا را بر عهده داشت. بقیه جزایر ایونی تحت فرماندهی عالی نیروهای مسلح آلبانی (ارتش نهم) قرار گرفتند، در حالی که دودکانیز ایتالیا، استان لاسیتی در کرت که تحت اشغال ایتالیا بود و بخش عمده‌ای از سیکلادس تحت فرماندهی عالی نیروهای مسلح جزایر ایتالیایی دریای اژه در رودس قرار گرفتند. جدا از واحدهای ارتش یازدهم، فرماندهی عالی نیروهای مسلح یونان شامل فرماندهی نیروی هوایی یونان و فرماندهی نظامی دریایی یونان غربی در پاتراس نیز می‌شد.[۱]
در آوریل ۱۹۴۳، ارزیابی آمادگی رزمی هشت لشکر باقی‌مانده ارتش یازدهم از نظر تسلیحات و وسایل حمل و نقل، تنها یکی - لشکر ۱۱ پیاده برنرو - را «کامل» و سه لشکر دیگر را «موثر» (بیش از ۷۰٪ حیوانات باربر و ۷۰٪ تا ۹۰٪ وسایل نقلیه از جدول سازمان و تجهیزات) و بقیه را «ناقص» (با ارقام تکمیل حدود ۶۰٪) نشان داد. در ارزیابی مشابهی از تکمیل پرسنل آنها، دو هفته بعد، تنها برنرو و لشکر ۳۳ پیاده آکوی به عنوان «کامل» و بقیه به عنوان «موثر» طبقه‌بندی شدند. وضعیت در بررسی دیگری از آمادگی رزمی آنها در ماه ژوئن تا حد زیادی به همین منوال باقی ماند.[۲]
این ارتش در سپتامبر ۱۹۴۳، پس از تسلیم ایتالیا، توسط ارتش آلمان به زور منحل شد.
منابع
- ↑ Bregantin 2010, pp. 111–113.
- ↑ Bregantin 2010, pp. 267–268.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «11th Army (Italy)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵.