استروورلد

آستروورلد
جلد نسخه دیجیتالی و فیزیکی «روز»
آلبوم استودیویی از
تراویس اسکات
انتشار۳ اوت ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-08-۰۳)
ضبط2016 – July 2018
استودیو
  • کاکتوس (هونولولو)
  • چایل (Chalice)
  • وست‌لیک (لس‌آنجلس)
  • کانوی
  • هنسون (هالیوود)
  • خانه‌ی آهنگ‌های پرفروش دینز لیست (سایپرس)
  • استودیو ۷۱۳ (هوستون)
ژانر
مدت۵۸:۳۳
ناشر
  • کاکتوس جک
  • گرند هاسل
  • اپیک
تهیه‌کننده
گاه‌نگاری تراویس اسکات
هونچو جک، جک هانچو
(2017)		 آستروورلد
(۲۰۱۸)		 جک‌بوی‌ها
(2019)
تک‌آهنگ‌های Astroworld
  1. «اثر پروانه‌ای»
    تاریخ انتشار: ۱۵ مه ۲۰۱۷
  2. «سیکو مود»
    تاریخ انتشار: ۲۱ آگوست ۲۰۱۸
  3. «یوسیمیتی»
    تاریخ انتشار: ۲۰ نوامبر ۲۰۱۸
  4. «بیدار شو»
    تاریخ انتشار: ۲۶ مارس ۲۰۱۹

استروورلد (به انگلیسی: Astroworld) سومین آلبوم استودیویی از رپر و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی، تراویس اسکات است. این آلبوم در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۸ توسط ناشرهای اپیک رکوردز، گرند هاستل رکوردز و ککتوس جک رکوردز منتشر شد.[۳] این آلبوم دنباله دومین آلبوم او، پرندگانی در تله برای تو مک‌نایت می‌خوانند (۲۰۱۶) و اولین آلبوم مشترکش با کواوو، هانچو جک، جک هانچو (۲۰۱۷) محسوب می‌شود. نام آلبوم از پارک تفریحی تعطیل‌شده «سیکس فلگز استروورلد» در هیوستون، تگزاس الهام گرفته شده است. این آلبوم شامل حضور هنرمندان مهمان متعددی است، از جمله کید کادی، فرانک اوشن، دریک، د ویکند، جیمز بلیک، سوئه لی، گاننا، فیلیپ بیلی، ناواز، شکران، جویس وریث، تی‌زونو و استیوی واندر. تهیه‌کنندگی آلبوم توسط طیف گسترده‌ای از تهیه‌کنندگان برجسته، از جمله خود اسکات، مایک دین، آلن ریتر، هیت-بوی، وونداگرل، تیم ایمپالا، و تاندرکت انجام شده است.[۴] استروورلد یک موفقیت گسترده تجاری و انتقادی بود. این آلبوم در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا با فروش ۵۳۷٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم در هفته اول قرار گرفت و هر ۱۷ قطعه آن وارد جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شدند.[۵] این آلبوم توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا (RIAA) گواهی چهار بار پلاتین دریافت کرد. استروورلد نامزد جایزه بهترین آلبوم رپ در شصت و یکمین دوره جوایز گرمی شد و تک‌آهنگ اصلی آن، «سیکو مود»، به اولین شماره یک اسکات در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ تبدیل شد.[۶]

پیشینه و ضبط

نام آلبوم، استروورلد، برای اولین بار در ماه مه ۲۰۱۶ اعلام شد.[۷] این نام برگرفته از پارک تفریحی «سیکس فلگز استروورلد» است که در شهر زادگاه اسکات، هیوستون، تگزاس قرار داشت و در سال ۲۰۰۵ تعطیل شد. اسکات در مصاحبه‌ای با مجله جی‌کیو در سال ۲۰۱۷، این آلبوم را ادامه آلبوم اول خود رودئو (۲۰۱۵) توصیف کرد و اظهار داشت که دلیل تعطیلی پارک این بود که "جوانان بیش از حد به آنجا می‌رفتند." او اضافه کرد: "آنها پارک را برداشتند تا آپارتمان‌های بیشتری بسازند. این به نظر می‌رسد که آنها می‌خواهند خلاقیت را از بین ببرند. آنها می‌خواهند لذت را از بین ببرند."[۸] فرایند ضبط آلبوم چندین سال به طول انجامید و اسکات در استودیوهای مختلفی در سراسر جهان روی آن کار کرد. او در مصاحبه‌ای با Zane Lowe در برنامه Beats 1 اشاره کرد که بخش زیادی از آلبوم را در هاوایی ضبط کرده است، جایی که توانست با تهیه‌کنندگان و هنرمندان مختلف در یک محیط خلاقانه و متمرکز همکاری کند.[۹] هنرمندانی مانند کانیه وست، گاننا، شکران، دون تالیور و آلن ریتر در طول جلسات ضبط به او پیوستند. مایک دین، همکار قدیمی اسکات، نقش مهمی در میکس و مسترینگ نهایی آلبوم داشت و به شکل‌گیری صدای منسجم و سینمایی آن کمک کرد.[۱۰]

موسیقی و ترانه‌سرایی

استروورلد از نظر موسیقایی یک آلبوم هیپ هاپ و ترپ با تأثیرات قوی از سایکدلیک رپ و امبینت است. مشخصه اصلی آلبوم، تولید لایه‌لایه، تغییرات ناگهانی در ضرب‌آهنگ (beat switch) و فضاسازی سینمایی است که حس یک سواری در شهربازی را تداعی می‌کند.[۱۱] قطعاتی مانند «Stargazing» و «Sicko Mode» نمونه‌های بارز این رویکرد هستند؛ «Sicko Mode» به دلیل ساختار غیرمتعارف سه‌بخشی و تغییرات متعدد در بیت و حضور دریک، به یکی از برجسته‌ترین قطعات آلبوم تبدیل شد.[۱۲] مضامین غنایی آلبوم حول محور لذت‌گرایی، شهرت، نوستالژی برای دوران کودکی در هیوستون و تجربیات روان‌گردان می‌چرخد. اسکات در این آلبوم به زندگی شخصی خود، از جمله موفقیت‌هایش و چالش‌های ناشی از آن، می‌پردازد. همکاری‌های متعدد در آلبوم نیز به تنوع صوتی آن کمک کرده است؛ از آوازهای ملودیک د ویکند در «Wake Up» تا گیتارنوازی جان مایر و آوازهای استیوی واندر با هارمونیکا در «Stop Trying to Be God».[۱۳]

انتشار و تبلیغات

کمپین تبلیغاتی استروورلد به دلیل ماهیت مرموز و گسترده‌اش قابل توجه بود. پیش از انتشار آلبوم، سر غول‌پیکر و بادی تراویس اسکات، که بر روی جلد آلبوم نیز دیده می‌شود، در مکان‌های مختلفی مانند بالای فروشگاه Amoeba Music در لس آنجلس و در نزدیکی استادیوم مینت مید پارک در هیوستون ظاهر شد.[۱۴] جلد آلبوم توسط عکاس مشهور، دیوید لاشاپل، طراحی شد و دو نسخه از آن منتشر گردید: یک نسخه «روز» و یک نسخه «شب». نسخه شب که به عنوان جلد اصلی استفاده شد، فضایی تاریک و کارناوال‌گونه را به تصویر می‌کشد. این جلد به دلیل حذف مدل تراجنسیتی، آماندا لپور، از نسخه نهایی با انتقاداتی مواجه شد، هرچند لاشاپل بعداً توضیح داد که این حذف به دلیل ترکیب‌بندی هنری بوده و ارتباطی با تراجنسیت‌هراسی نداشته است.[۱۵] اسکات همچنین یک مجموعه بزرگ از کالاها (merchandise) را به همراه آلبوم منتشر کرد که فروش آن‌ها به موفقیت تجاری آلبوم در هفته اول کمک شایانی کرد.

بازخورد منتقدان

استروورلد با تحسین گسترده منتقدان موسیقی مواجه شد. در وب‌سایت متاکریتیک، که به نقدها امتیاز میانگین از ۱۰۰ می‌دهد، این آلبوم بر اساس ۲۱ نقد، امتیاز میانگین ۸۵ را کسب کرد که نشان‌دهنده "تحسین جهانی" است.[۱۶] منتقدان جاه‌طلبی، تولید صوتی پیچیده و انسجام مفهومی آلبوم را ستایش کردند. جردن باست از ان‌ام‌ئی امتیاز کامل به آلبوم داد و آن را "یک اثر روان‌گردان و پر از جزئیات" توصیف کرد که "اسکات را به عنوان یک هنرمند برجسته در نسل خود تثبیت می‌کند."[۱۷] شلدون پیرس از پیچفورک نوشت که آلبوم "یک پارک تفریحی صوتی است که اسکات هم طراح و هم راهنمای آن است" و تولید آن را "غنی و آینده‌نگرانه" خواند.[۱۸] در حالی که اکثر نقدها مثبت بود، برخی منتقدان به عدم تمرکز غنایی در برخی قطعات اشاره کردند، اما این انتقادات عموماً تحت‌الشعاع تحسین از تولید نوآورانه آلبوم قرار گرفت.

عملکرد تجاری

استروورلد در هفته اول انتشار خود در ایالات متحده با فروش ۵۳۷٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم، که شامل ۷۱٬۰۰۰ نسخه فروش خالص بود، در رتبه اول جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این دومین آلبوم شماره یک تراویس اسکات در این جدول بود.[۱۹] در هفته دوم، آلبوم در رقابتی نزدیک با آلبوم ملکه از نیکی میناژ، جایگاه شماره یک خود را حفظ کرد که این موضوع منجر به بحث‌هایی درباره استراتژی‌های فروش از طریق بسته‌های کالا (merch bundles) شد.[۲۰] این آلبوم موفقیت جهانی نیز کسب کرد و در کشورهای متعددی از جمله استرالیا، کانادا، ایتالیا و نیوزلند به صدر جدول‌ها رسید. تمام ۱۷ قطعه آلبوم وارد جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شدند و استروورلد به چهارمین آلبومی در تاریخ تبدیل شد که حداقل سه آهنگ آن به طور همزمان در ۱۰ آهنگ برتر این جدول قرار دارند.[۲۱] تا سال ۲۰۲۱، این آلبوم موفق به دریافت گواهی چهار بار پلاتین از RIAA شد که نشان‌دهنده فروش بیش از چهار میلیون واحد در ایالات متحده است.[۲۲]

میراث و تأثیر

استروورلد به عنوان یکی از آلبوم‌های تعیین‌کننده دهه ۲۰۱۰ و نقطه اوج کارنامه هنری تراویس اسکات شناخته می‌شود. این آلبوم نه تنها او را به یک فوق‌ستاره جهانی تبدیل کرد، بلکه بر روی صدای موسیقی ترپ نیز تأثیرگذار بود و تولیدات پیچیده و روان‌گردان را در این سبک محبوب‌تر کرد.[۲۳] موفقیت آلبوم به اسکات اجازه داد تا فستیوال موسیقی سالانه Astroworld Festival را در هیوستون راه‌اندازی کند که هدف آن بازگرداندن "روح" پارک تفریحی از دست رفته بود. این فستیوال تا سال ۲۰۲۱ ادامه داشت، اما در آن سال به دلیل یک حادثه مرگبار ازدحام جمعیت متوقف شد.[۲۴] این آلبوم به دلیل ترکیب هنر تجاری و خلاقیت هنری، اغلب با آلبوم‌هایی مانند فانتزی تاریک پیچیده زیبای من از کانیه وست مقایسه می‌شود و به عنوان معیاری برای آلبوم‌های هیپ هاپ جاه‌طلبانه در دوران خود شناخته می‌شود.

فهرست قطعه‌ها

شماره عنوان نویسنده(ها) تهیه‌کننده(ها) مدت
۱. «Stargazing» ژاک وبستر دوم، سانی ازوئیکه، بی‌آنکا برچ، کایلی میمونو، مایک دین، ساموئل گلود، کوین گومرینگر، تیم گومرینگر سونویو دیجیتال، بوی-۱دا، نینتین۸۵، آلن ریتر، دین ۴:۳۱
۲. «Carousel» وبستر، کریستوفر بریاکس، دین، چانسی هالیس، آدام فینی، دوین کالبرت هیت-بوی، وگاس ایلس، دین ۳:۰۰
۳. «Sicko Mode» (با حضور دریک) وبستر، اوبری گراهام، خلیق محمد، جونیر مامبا، تای کیث ویلیامز، ازوئیکه، دین، میرساد دابوویچ، اوزان ییلدیریم، برایت سام، کید کادی، آدام لوین، ریچارد رنسن هیت-بوی، اوزی، تای کیث، کیوبیتز، دین ۵:۱۲
۴. «R.I.P. Screw» (با حضور سوئه لی) وبستر، آکیل براون، دین، ترووالیس هادنال اف‌کی‌آی فرست، دین، اسکات ۳:۰۵
۵. «Stop Trying to Be God» (با حضور جیمز بلیک، کید کادی، فیلیپ بیلی و استیوی واندر) وبستر، جیمز لیدر، اسکات مسکادی، دین، هالیس، جاشوا آدامز تی‌زدبی‌چس، جی-بیتز، دین ۵:۳۸
۶. «No Bystanders» (با حضور جوس ورلد و شکران) وبستر، جاراد هیگینز، شکران آبه، دین، ابونی اوشونرینده، تیم گومرینگر، برایان سیمونز وونداگرل، دین، تیم گومرینگر، گجاشا ۳:۳۸
۷. «Skeletons» (با حضور فارل ویلیامز، تیم ایمپالا و د ویکند) وبستر، آبل تسفایه، کوین پارکر، دین، رین آردن تیم ایمپالا، دین ۲:۲۵
۸. «Wake Up» (با حضور د ویکند) وبستر، تسفایه، فرانک دوکس، روپرت توماس جونیور، دین، نبئل آلبغدادی، مایکل براون، جان مایکل هیل فرانک دوکس، سیلک‌کریم، دین ۳:۵۲
۹. «5% Tint» وبستر، دین، رابرت براکینس، سیدنی سوئیندل، کریستین اسکات اف‌کی‌آی فرست، دین ۳:۱۶
۱۰. «NC-17» (با حضور ۲۱ سویج) وبستر، شیا آبراهام-جوزف، دین، متیو ساموئلز، جانی استیفلر، مایک ویل مید ایت بوی-۱دا، آلن ریتر، کیوبیتز ۲:۲۰
۱۱. «Astrothunder» وبستر، جان مایر، ثاندرکت، فرانک دوکس، دین فرانک دوکس، جان مایر، ثاندرکت، اسکات ۲:۲۳
۱۲. «Yosemite» (با حضور گاننا و ناواز) وبستر، سرجیو کیچنز، ناوراج گورایا، دین، جون ادوارد، برایسن تراویس توربو، جون ادوارد، دین ۲:۳۰
۱۳. «Can't Say» (با حضور دون تالیور) وبستر، کلب تالیور، دین، سوننی ازوئیکه، جیمز سیریل، ویلیامز وونداگرل، فرانک دوکس، دین ۳:۱۸
۱۴. «Who? What!» (با حضور کویوو و تیک‌آف) وبستر، کواویوس مارشال، کرشنیک بال، دین، رونالد لاتور، ساموئلز کارتیاک، ۳۰ راک، بوی-۱دا ۲:۵۶
۱۵. «Butterfly Effect» وبستر، دونالد پاتون، فیلیکس لئون، موریل موریل، فلیکس لیون ۳:۱۱
۱۶. «Houstonfornication» وبستر، دین، روپرت توماس جونیور، لاتور سیلک‌کریم، کارتیاک ۳:۳۸
۱۷. «Coffee Bean» وبستر، دین، پل جفریز، تیم سابلان، مایک اپس نینتین۸۵، دین ۳:۲۹

[۲۵]

جدول‌ها

عملکرد در جدول‌های هفتگی
جدول (۲۰۱۸) بالاترین
جایگاه
جدول آلبوم‌های استرالیایی (جدول‌های ای‌آرآی‌ای)[۲۶] ۱
جدول آلبوم‌های کانادایی (بیلبورد)[۲۷] ۱
جدول آلبوم‌های دانمارکی (هیت‌لیسن)[۲۸] ۱
جدول آلبوم‌های هلندی (MegaCharts)[۲۹] ۲
جدول آلبوم‌های فرانسوی (سندیکای ملی انتشارات صوتی‌تصویری)[۳۰] ۲
جدول آلبوم‌های آلمانی (Offizielle Top 100)[۳۱] ۴
جدول آلبوم‌های ایتالیایی (فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا)[۳۲] ۱
جدول آلبوم‌های نیوزلندی (انجمن صنعت ضبط نیوزیلند)[۳۳] ۱
جدول آلبوم‌های نروژی (VG-lista)[۳۴] ۱
جدول آلبوم‌های بریتانیا (شرکت جدول‌های رسمی)[۳۵] ۳
بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده[۳۶] ۱
برترین آلبوم‌های آراندبی/هیپ-هاپ ایالات متحده (بیلبورد)[۳۷] ۱

منابع

  1. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Pitchfork وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام The Times1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. ↑ Official Announcement for Astroworld Release Date. (2018, July 30). Travis Scott Official Instagram. Retrieved from https://www.instagram.com/p/BlyB28-F5s_
  4. ↑ "Astroworld - Travis Scott". AllMusic. Retrieved 2024-09-07. {{cite web}}: Text "Credits" ignored (help)
  5. ↑ Caulfield, Keith (2018-08-12). "Travis Scott's 'Astroworld' Debuts at No. 1 on Billboard 200 Albums Chart". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
  6. ↑ "2019 GRAMMY Awards: Complete Nominees & Winners List". Grammy.com. 2018-12-07. Retrieved 2024-09-07.
  7. ↑ Kyles, Yohance (2016-05-17). "Travis Scott Announces 'Astroworld' Album". XXL Mag. Retrieved 2024-09-07.
  8. ↑ Schube, John (2018-08-03). "Travis Scott on the Show-Stopping, Genre-Bending, Pyrotechnic Charms of Astroworld". GQ. Retrieved 2024-09-07.
  9. ↑ Skelton, Eric (2018-08-03). "Travis Scott Says He Recorded 'Astroworld' in Hawaii, Shares Frank Ocean and Stevie Wonder Stories". Complex. Retrieved 2024-09-07.
  10. ↑ Leight, E. (2018, August 8). Mike Dean on the Wild, Sprawling Process of Finishing Travis Scott's 'Astroworld'. Rolling Stone. Retrieved from https://www.rollingstone.com/music/music-features/mike-dean-travis-scott-astroworld-interview-708688/
  11. ↑ Pearce, Sheldon (2018-08-06). "Travis Scott: Astroworld Album Review". Pitchfork. Retrieved 2024-09-07.
  12. ↑ Renshaw, David (2018-08-03). "A guide to the samples, features, and producers on Travis Scott's Astroworld". The FADER. Retrieved 2024-09-07.
  13. ↑ Josephs, B. (2018, August 6). On 'Astroworld,' Travis Scott's triumphs are communal. Entertainment Weekly. Retrieved from https://ew.com/music/2018/08/06/travis-scott-astroworld-review/
  14. ↑ Saponara, Michael (2018-08-01). "A Giant Inflatable Travis Scott Head Popped Up in Times Square". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
  15. ↑ Jones, Marcus (2018-08-04). "David LaChapelle Explains Why Amanda Lepore Was Cut From Travis Scott's Album Cover". Vulture. Retrieved 2024-09-07.
  16. ↑ "Astroworld by Travis Scott Reviews and Tracks". Metacritic. Retrieved 2024-09-07.
  17. ↑ Bassett, Jordan (2018-08-03). "Travis Scott - 'Astroworld' review". NME. Retrieved 2024-09-07.
  18. ↑ Pearce, Sheldon (2018-08-06). "Travis Scott: Astroworld Album Review". Pitchfork. Retrieved 2024-09-07.
  19. ↑ Caulfield, Keith (2018-08-12). "Travis Scott's 'Astroworld' Debuts at No. 1 on Billboard 200 Albums Chart". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
  20. ↑ Caramanica, Jon (2018-08-20). "Travis Scott's 'Astroworld' Holds Off Nicki Minaj's 'Queen' at No. 1". The New York Times. Retrieved 2024-09-07.
  21. ↑ McIntyre, Hugh (2018-08-13). "Travis Scott's 'Astroworld' Owns The Hot 100, Charting All 17 Of Its Songs". Forbes. Retrieved 2024-09-07.
  22. ↑ "Gold & Platinum - RIAA". RIAA. Retrieved 2024-09-07.
  23. ↑ Skelton, Eric (2019-08-03). "How Travis Scott's 'Astroworld' Changed Hip-Hop Forever". Complex. Retrieved 2024-09-07.
  24. ↑ "Astroworld: Ten dead and hundreds injured at Travis Scott festival". BBC News. 2021-11-14. Retrieved 2024-09-07.
  25. ↑ "ASTROWORLD / Travis Scott – TIDAL". Tidal. Retrieved 2024-09-07.
  26. ↑ "https://www.google.com/search?q=Australiancharts.com – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07. {{cite web}}: External link in |title= (help)
  27. ↑ "Travis Scott Chart History (Canadian Albums)". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
  28. ↑ "Danishcharts.dk – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07.
  29. ↑ "Dutchcharts.nl – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07.
  30. ↑ "https://www.google.com/search?q=Lescharts.com – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07. {{cite web}}: External link in |title= (help)
  31. ↑ "Offiziellecharts.de – Travis Scott – Astroworld". GfK Entertainment Charts. Retrieved 2024-09-07.
  32. ↑ "Italiancharts.com – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07.
  33. ↑ "Charts.nz – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07.
  34. ↑ "Norwegiancharts.com – Travis Scott – Astroworld". Hung Medien. Retrieved 2024-09-07.
  35. ↑ "Official Albums Chart Top 100". Official Charts Company. Retrieved 2024-09-07.
  36. ↑ "Travis Scott Chart History (Billboard 200)". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
  37. ↑ "Travis Scott Chart History (Top R&B/Hip-Hop Albums)". Billboard. Retrieved 2024-09-07.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.