استقلال پاراگوئه
جمهوری پاراگوئه República del Paraguay پاراگوئه | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۸۱۱–۱۸۱۴ | |||||||||
.svg.png) پرچم | |||||||||
 | |||||||||
| پایتخت | آسونسیون | ||||||||
| رئیس‌جمهور | |||||||||
• ۱۸۱۱–۱۸۱۳ | فولخنسیو یگروس | ||||||||
| فرماندار | |||||||||
• ۱۸۱۱ | برناردو د ولاسکو | ||||||||
• ۱۸۱۱ | رودریگز د فرانسیا | ||||||||
• ۱۸۱۱ | والریانو د زوالوس | ||||||||
| کنسول | |||||||||
• ۱۸۱۳–۱۸۱۴ | رودریگز د فرانسیا | ||||||||
• ۱۸۱۴ | فولخنسیو یگروس | ||||||||
| دوره تاریخی | استعمارزدایی از قاره آمریکا، جنگ‌های استقلال آمریکا | ||||||||
| ۲۵ مه ۱۸۱۰ | |||||||||
• تاسیس | ۱۴ مه ۱۸۱۱ | ||||||||
• اعلام جمهوری | ۱۲ اکتبر ۱۸۱۳ | ||||||||
• اعلام رسمی استقلال | ۳ اکتبر ۱۸۱۴ | ||||||||
| |||||||||
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
استقلال پاراگوئه (انگلیسی: Independence of Paraguay)، عملاً در ۱۴ مهٔ ۱۸۱۱، در پی انقلاب ۱۴ مه و با تشکیل یک شورای حکومتی محلی آغاز شد. پیش از آن در اوایل سال ۱۸۱۱، نیروهای پاراگوئه بارها ارتش آرژانتین را — که پاراگوئه را استانی جدایی‌طلب می‌دانست — شکست داده بودند.
در ۱۲ اکتبر ۱۸۱۳، جمهوری پاراگوئه اعلام موجودیت کرد؛ با این حال، استقلال این کشور به‌طور رسمی در ۲۵ نوامبر ۱۸۴۲ اعلام شد. استقلال پاراگوئه سرانجام پس از جنگ ائتلاف سه‌گانه و زمانی تضمین شد که امپراتوری برزیل در برابر پیشنهادهای آرژانتین مبنی بر تقسیم و ضمیمه کردن خاک این کشور مقاومت کرد.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Independence of Paraguay». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۵.