اسکیت‌های روی یخ

یک جفت اسکیت روی یخ

اسکیت‌های روی یخ تیغه‌های فلزی هستند که زیر پا بسته می‌شوند و برای حرکت دادن فرد بر روی سطح یخ در حین اسکیت روی یخ استفاده می‌شوند.

نخستین اسکیت‌های روی یخ از استخوان پای اسب، گاو یا گوزن ساخته می‌شدند و با بندهای چرمی به پا متصل می‌شدند. این اسکیت‌ها برخلاف اسکیت‌های تیغه‌دار امروزی، نیازمند یک چوب‌دستی با نوک فلزی تیز بودند که برای هل دادن اسکیت‌باز به جلو استفاده می‌شد.[۱]

اسکیت‌های امروزی در انواع بسیار متفاوتی عرضه می‌شوند که هر کدام برای شرایط یا فعالیت‌های خاصی مناسب هستند. مردم در سراسر جهان به‌صورت تفریحی در پیست‌های یخ یا بر روی پهنه‌های آبی یخ‌زده از اسکیت استفاده می‌کنند و اسکیت‌ها پاپوش استاندارد در بسیاری از ورزش‌ها از جمله اسکیت نمایشی، باندی، هاکی روی یخ، رینگت، باندی رینک، رینک‌بال، اسکیت سرعت و تور اسکیتینگ هستند.

تاریخچه

اسکیت روی یخ در گراتس در سال ۱۹۰۹
اسکیت‌های استخوانی قرون وسطایی در موزه لندن
اسکیت‌های یخی آلمانی از قرن نوزدهم، پوتین‌ها جداگانه بودند

بر اساس مطالعه‌ای که توسط فدریکو فورمنتی از دانشگاه آکسفورد و آلبرتو مینتی از دانشگاه میلان انجام شد، فنلاندی‌ها نخستین کسانی بودند که حدود ۵۰۰۰ سال پیش اسکیت‌های یخی را از استخوان حیوانات ساختند.[۲] این امر برای جمعیت فنلاند جهت صرفه‌جویی در انرژی در شرایط سخت زمستانی هنگام شکار در دریاچه‌های فنلاند اهمیت داشت.[۳][۴] فنلاند حدود ۱۸۷٬۸۸۸ دریاچه دارد که روستاها را از یکدیگر جدا می‌کرد. برای سفر بین روستاها، مردم فنلاند دو گزینه داشتند: مسیر طولانی‌تری را دور دریاچه طی کنند یا راهی برای عبور از سطح یخ‌زده دریاچه بیابند.[۵] قدیمی‌ترین اسکیت شناخته‌شده که از تیغه فلزی استفاده می‌کرد در فنواسکاندیا یافت شد و قدمت آن به سال ۲۰۰ میلادی می‌رسد. این اسکیت با یک نوار نازک مسی که تا‌شده و به زیر کفش چرمی متصل‌شده بود، تجهیز‌شده بود.

از سال ۱۹۷۶، در جریان حفاری‌های شهر یورک در بریتانیا، ۴۲ جفت اسکیت یخی مربوط به عصر وایکینگ‌ها در Coppergate کشف شد؛[۶] بیشتر آن‌ها از استخوان پای اسب ساخته‌شده بودند، اگرچه از استخوان پای گاو نیز استفاده می‌شد. استخوان‌ها از یک طرف صاف و صیقل داده‌شده و در یک انتها سوراخ‌شده بودند. یک بند چرمی که توسط یک میخ چوبی در جای خود محکم می‌شد، در سوراخ قرار می‌گرفت تا اسکیت را به مچ پای فرد متصل کند. تهاجم وایکینگ‌ها به یورک در ۱ نوامبر ۸۶۶ رخ داد.[۷][۸] این نشان می‌دهد که اسکیت‌های یخی استخوانی از قرن نهم در انگلستان استفاده می‌شده‌اند.

ویلیام فیتزاستیون در قرن دوازدهم، استفاده از اسکیت‌های استخوانی در لندن را توصیف کرد. متن زیر ترجمه‌ای به انگلیسی نو نخستین از نسخه اصلی لاتین است:

هنگامی که مرداب یا باتلاق بزرگ (که دیوارهای شهر را در ضلع شمالی آبیاری می‌کند) یخ می‌زند، بسیاری از جوانان روی یخ بازی می‌کنند، برخی تا جایی که می‌توانند گام‌های بلند برمی‌دارند و به‌سرعت سر می‌خورند... برخی استخوان‌ها را به پاهای خود می‌بندند و زیر پاشنه‌هایشان قرار می‌دهند و با هل دادن خود توسط یک چوب نوک‌تیز، به همان سرعتی که پرنده‌ای در هوا پرواز می‌کند یا تیری از کمان زنبورکی رها می‌شود، سر می‌خورند.[۹]

در قرن سیزدهم، هلندی‌ها با تیز کردن تیغه‌های اسکیت‌های یخی که در آن زمان از فولاد ساخته می‌شدند، انقلابی در اسکیت روی یخ ایجاد کردند.[۱۰]

انواع اسکیت‌های یخی

پنج نوع اصلی اسکیت یخی وجود دارد: کفش اسکیت نمایشی، اسکیت هاکی روی یخ، اسکیت باندی، اسکیت سرعت و اسکیت تورینگ.

کفش اسکیت نمایشی

کفش اسکیت نمایشی

کفش‌های اسکیت نمایشی در ورزش اسکیت نمایشی استفاده می‌شوند. برخلاف اسکیت‌های هاکی، آن‌ها دارای دندانه‌های اره‌ای در جلوی تیغه هستند که به عنوان پنجه‌گیر (toe-rakes) نیز شناخته می‌شوند. تیغه‌ها معمولاً از فولاد ضدزنگ یا آلومینیوم با یک رانر فولادی ساخته می‌شوند. پنجه‌گیر کاربردهای متنوعی دارد، اما بیشتر برای پرش‌های خاص در اسکیت نمایشی مانند Lutz jump و toe loop یا شروع چرخش به عقب استفاده می‌شود. پوتین‌های اسکیت نمایشی معمولاً از چندین لایه چرم ساخته می‌شوند و چرم آن بسیار سفت است تا از مچ پا حمایت کند. علاوه بر این، تیغه اسکیت نمایشی منحنی است که امکان تنظیم دقیق تعادل و توزیع وزن را فراهم می‌کند.

پایه تیغه اسکیت نمایشی کمی مقعر یا «توخالی» است. این گودی که در طول تیغه امتداد دارد، دو لبه ایجاد می‌کند که با یخ تماس پیدا می‌کنند.[۱۱]

اسکیت‌های هاکی روی یخ

اسکیت‌های هاکی روی یخ

اسکیت‌های هاکی روی یخ برای انجام بازی‌های هاکی روی یخ و رینگت استفاده می‌شوند، اما گاهی اوقات برای اسکیت تفریحی نیز به کار می‌روند. هر اسکیت از یک پوتین، بند، تیغه و نگهدارنده تیغه تشکیل‌شده است. پوتین معمولاً از پلاستیک قالب‌گیری‌شده، چرم (اغلب مصنوعی)، نایلون بالستیک یا مواد کامپوزیت ترموفرمد ساخته می‌شود.[۱۲] هر تیغه اسکیت دارای دو لبه است. اسکیت‌های مورد استفاده در هاکی روی یخ رقابتی و رینگت به‌ندرت از پلاستیک قالب‌گیری‌شده برای قسمت بالایی پوتین استفاده می‌کنند، زیرا این کار منجر به محدودیت در حرکت می‌شود.

اسکیت‌های دروازه‌بانی هاکی روی یخ

اسکیت دروازه‌بان هاکی روی یخ

اسکیت‌های مورد استفاده توسط دروازه‌بانان در ناحیه مچ پا کوتاه‌تر از اسکیت‌های هاکی معمولی هستند[۱۳] و پوتین برای مرکز ثقل پایین‌تر، به یخ نزدیک‌تر است. خود پوتین در یک پلاستیک سخت به نام «کاولینگ» محصور‌شده است که از پنجه، مچ پا و پاشنه در برابر ضربه توپ هاکی محافظت می‌کند. تیغه معمولاً بلندتر است و انحنای کمتری دارد تا حرکت دروازه‌بان به طرفین در محوطه دروازه آسان‌تر شود. اسکیت‌های دروازه‌بانی فاقد محافظ تاندون هستند. برخلاف اسکیت‌های هاکی معمولی، اسکیت‌های دروازه‌بانی معمولاً توسط یک ماده مصنوعی که قسمت پنجه اسکیت را می‌پوشاند، محافظت می‌شوند. این کار برای جلوگیری از آسیب ناشی از توپ هاکی است. تیغه اسکیت دروازه‌بانی در چرخش به اندازه اسکیت‌های هاکی معمولی مفید نیست، زیرا تیغه انحنای کمتری دارد و همین امر چرخش را کمی دشوار می‌کند. ماده مورد استفاده برای ساخت پوتین اسکیت دروازه‌بانی از نظر تاریخی ماده مصنوعی سخت‌تری نسبت به پوتین‌های هاکی معمولی‌بوده است.

تیز کردن اسکیت هاکی

تیز کردن اسکیت‌های هاکی روی یخ عامل کلیدی در توانایی اسکیت‌باز است و بازیکنان در طول دوران حرفه‌ای خود صدها بار اسکیت‌هایشان را تیز می‌کنند. مشابه اسکیت‌های نمایشی، تیغه در مقطع عرضی به صورت توخالی تراشیده می‌شود که دو لبه ایجاد می‌کند که با یخ تماس پیدا کرده و در آن فرو می‌روند و امکان مانورپذیری بیشتر را فراهم می‌کنند. تیغه‌ها با چرخ‌های سنگ‌زنی با لبه گرد تیز می‌شوند که دو لبه را ایجاد می‌کنند. چرخ‌ها یک نیم‌دایره توخالی در طول قسمت زیرین تیغه ایجاد می‌کنند و لبه تیز را در هر طرف شکل می‌دهند. تیزی تیغه اسکیت با ضخامت چرخ سنگ‌زنی لبه گرد مورد استفاده اندازه‌گیری می‌شود؛ هرچه شعاع کوچک‌تر باشد، لبه تیزتر خواهد بود. تیزی انتخاب‌شده توسط بازیکن کاملاً بر اساس ترجیح شخصی است، نه اندازه بازیکن یا سطح بازی. در حالی که شعاع گودی one-half-اینچ (۱۳-میلیمتر) رایج‌ترین و استانداردترین تیز کردن برای اکثر بازیکنان است، شعاع گودی استاندارد برای دروازه‌بانان سه-quarters اینچ (۱۹ میلیمتر) است.

اسکیت‌های باندی

چارلز گودمن تبوت در حال انجام ژست اسکیت سرعت در سال ۱۸۸۹. او نخستین مجموعه قوانین باندی را منتشر کرد.

اسکیت‌های باندی برای انجام ورزش‌های باندی، باندی رینک (گونه‌ای از باندی) و رینک‌بال استفاده می‌شوند. پوتین این اسکیت‌ها معمولاً از چرم (اغلب مصنوعی) ساخته‌شده و معمولاً فاقد محافظ تاندون است. سبک پوتین در اسکیت‌های باندی کوتاه‌تر از نسخه هاکی روی یخ است و اغلب مچ پا را نمی‌پوشاند. اسکیت باندی با این هدف طراحی‌شده است که به دلیل تیغه‌های بلند و نسبتاً تیزِ زاویه‌دار، باعث آسیب به حریف نشود. تیغه این اسکیت‌ها به‌طور کلی یک اینچ بلندتر از اسکیت‌های هاکی است که امکان رسیدن به سرعت‌های بالاتر را در زمین باندی (که «رینک باندی» نیز نامیده می‌شود) فراهم می‌کند.[۱۴] اسکیت‌های باندی روسی دارای تیغه‌ای حتی بلندتر و پوتینی با برش بسیار کوتاه هستند.

تیغه‌های باندی متفاوت از تیغه‌های اسکیت هاکی روی یخ تیز می‌شوند؛ به این صورت که بخش زیرین تیغه باندی که با سطح یخ در تماس است، تخت‌تر‌بوده و معمولاً فاقد گودی (hollow) است. تیغه‌های هاکی روی یخ به‌گونه‌ای تیز می‌شوند که دو لبه جانبی ایجاد کنند که با یخ تماس پیدا می‌کند. در نتیجه و در مقایسه، پیچ‌های تند و «دورهای بسته» که مانورهایی قابل دستیابی با طراحی اسکیت هاکی روی یخ هستند، با اسکیت‌های باندی قابل انجام نیستند. در حالی که طراحی اسکیت هاکی روی یخ مدرن امکان مانورپذیری سریع‌تر و تیزتر را فراهم می‌کند، اسکیت‌های باندی مدرن امکان طی کردن مسافت بیشتری را با سرعت بالاتر فراهم می‌آورند.

اسکیت‌های مسابقه‌ای

اسکیت‌های سرعت «کامفورت» مدرن
اسکیت‌های سرعت مسیر کوتاه

اسکیت‌های مسابقه‌ای که با نام اسکیت‌های سرعت نیز شناخته می‌شوند، دارای تیغه‌های بلندی هستند و برای اسکیت سرعت استفاده می‌شوند. اسکیت کلاپ (یا «اسکیت کلاپر») نوعی اسکیت است که در آن کفش با استفاده از یک لولا به تیغه متصل می‌شود. اسکیت‌های مسابقه‌ای مسیر کوتاه دارای ارتفاع کلی بیشتری در تیغه هستند تا امکان چرخش‌های عمیق لبه‌ای بدون تماس پوتین با یخ فراهم شود. برای توانایی چرخش بهتر، اسکیت‌های مسابقه‌ای ممکن است دارای شعاعی از ۸ متر (۲۶ فوت) برای مسیر کوتاه تا ۲۲ متر (۷۲ فوت) برای مسیر طولانی باشند.[۱۵] اسکیت‌های مسابقه‌ای دارای کفی کاملاً تخت هستند.[۱۶] در آن‌ها هیچ گودی وجود ندارد، بلکه تنها یک کفی مربعی با دو لبه دارند. این ویژگی با نبریدن یخ، زمان سُر خوردن را بهبود می‌بخشد.

اسکیت‌های تورینگ

اسکیت‌های تورینگ هلندی مدرن
بایندینگ پاشنه ثابت و «پوتین اردکی»
اسکیت تورینگ با بایندینگ «مولتی‌اسکیت» برای پوتین‌های کوهنوردی
اسکیت تورینگ برای پوتین‌های اسکی و بایندینگ پاشنه آزاد روی یخ

اسکیت‌های تورینگ (یا اسکیت‌های نوردیک) تیغه‌های بلندی هستند که می‌توانند از طریق بایندینگ به پوتین‌های کوهنوردی یا اسکی صحرانوردی متصل شوند و برای اسکیت تورینگ مسافت طولانی روی یخ‌های طبیعی استفاده می‌شوند. طول تیغه‌ها تقریباً ۵۰ سانتیمتر (۲۰ اینچ) با شعاع انحنا (یا راکر) حدود ۲۵ متر (۸۲ فوت) است. عرض تیغه‌ها از ۱ تا ۱٫۵ میلیمتر (۰٫۰۴ تا ۰٫۰۶ اینچ) با مقطع عرضی تخت است. طول و شعاع بلند تیغه‌ها باعث می‌شود اسکیت‌های تورینگ روی یخ‌های طبیعی ناهموار، پایدارتر از اسکیت‌هایی با تیغه‌های کوتاه‌تر و دارای راکر بیشتر باشند. از آنجا که اسکیت تورینگ اغلب شامل پیاده‌روی (کلونینگ) بین دریاچه‌ها یا اطراف بخش‌هایی است که برای اسکیت‌سواری مناسب نیستند، تیغه‌های جداشونده یک مزیت محسوب می‌شوند. از این رو، این اسکیت‌ها در هلند اغلب «کلون‌شاتس» (kluunschaats) نامیده می‌شوند.[۱۷]

در بیشتر مدل‌های مدرن اسکیت، تیغه‌ها به کف یک صفحه آلومینیومی متصل شده‌اند. بایندینگ برای نوع خاصی از پوتین روی قسمت بالایی صفحه پا نصب می‌شود. به‌طور سنتی، بایندینگ‌ها هم پنجه و هم پاشنه پوتین را نگه می‌داشتند («پاشنه ثابت»). برخی از بایندینگ‌ها به پوتین‌های خاصی مانند پوتین‌های اسکی «تلمارک» با پنجه‌ای به شکل «نوک اردکی» نیاز دارند؛ برخی دیگر مانند «مولتی‌اسکیت»، دارای بندهای قابل تنظیم پددار هستند که به اکثر پوتین‌های کوهنوردی متصل می‌شوند.

از اوایل دهه ۱۹۹۰، مدل‌هایی برای نصب بایندینگ‌های اسکی صحرانوردی «پاشنه آزاد» روی اسکیت‌ها طراحی شده‌اند و بنابراین پوتین‌های اسکی متناسب را به اسکیت‌ها متصل می‌کنند.[۱۸] مدل‌های «پاشنه آزاد» اثری معادل شکل اسکیت کلاپ در اسکیت‌های سرعت ایجاد می‌کنند. چندین سازنده از این اسکیت‌ها در سوئد، هلند و فنلاند وجود دارند.

اسکیت‌سواران در یک مسابقه ماراتن با استفاده از «اسکیت‌های نوردیک»

اگرچه «اسکیت‌های نوردیک» عمدتاً برای تورینگ غیررقابتی استفاده می‌شوند، اما گاهی در مسابقات ماراتن اسکیت سرعت روی یخ طبیعی، مانند وایکینگ‌رنت (دویدن وایکینگ‌ها) که یک رویداد اسکیت تورینگ مسافت طولانی در سوئد است، به کار می‌روند. «اسکیت‌های نوردیک» همچنین در مسابقات سه‌گانه زمستانی استفاده می‌شوند.

اسکیت‌های تورینگ چوبی تاریخی

پیش از سال ۱۹۷۰، بیشتر اسکیت‌های تورینگ دارای یک صفحه چوبی بودند که با بندهای چرمی به پوتین متصل می‌شد.[۱۹] نمونه‌هایی از آن، اسکیت «گیلبرگز» از سوئد[۲۰] و «نروژی چوبی» استیمن از هلند بودند.[۲۱] حتی پیش‌تر، در سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۹۰۰، مدل‌های بسیار مشابهی در آمریکای شمالی ساخته می‌شد، مانند «دوناگیو» از ایالات متحده.[۲۲] در سال ۱۸۷۵، فریزه دورلوپر، طرحی که در آن تیغه چندین اینچ پشت پاشنه امتداد داشت، در هلند معرفی شد. این طرح هم نزد اسکیت‌سواران تورینگ (هم تفریحی و هم رقابتی) و هم نزد اسکیت‌سواران سرعت (کورت‌بان‌سخاتسن) محبوب بود و تا چند سال پس از جنگ جهانی دوم محبوب باقی ماند.

اسکیت‌های تفریحی

اسکیت‌های ارزان‌قیمت برای اسکیت‌سواران تفریحی معمولاً شبیه کفش اسکیت نمایشی یا اسکیت‌های هاکی هستند، اما اسکیت‌های یخی تفریحی که شبیه رول‌اسکیت این‌لاین با پوتین پلاستیکی قالب‌گیری‌شده هستند نیز در دسترس‌اند. این اسکیت‌های تفریحی معمولاً توسط مبتدیانی که اسکیت شخصی ندارند، از پیست‌های یخ اجاره می‌شوند. در دنیای انگلیسی‌زبانِ غیرآمریکایی، گاهی توسط اسکیت‌سوارانی که تجهیزات خود را دارند، به دلیل ظاهر و شهرتشان در ایجاد تاول برای پوشنده، «چکمه‌های مرگ» نامیده می‌شوند. افرادی که اسکیت شخصی دارند ممکن است با افزودن یک پد مدیریت اصطکاک به نواحی داخل اسکیت که می‌تواند باعث سایش یا تاول شود، خطر تاول را بیشتر کاهش دهند.

اسکیت‌های دو تیغه

این اسکیت‌ها که با نام‌های اسکیت‌های دوقلو، «برش‌دهنده پنیر»، «اسکیت‌های باب» یا «اسکیت‌های بابی» نیز شناخته می‌شوند، توسط کودکان خردسالی که در حال یادگیری هستند، استفاده می‌شوند. تیغه‌های دوتایی پایداری را افزایش داده و به کودک در حفظ تعادل کمک می‌کنند.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ "Old Norse Bone Skates". Archived from the original on 2006-05-12.
  2. ↑ Bone Ice Skates Invented by Ancient Finns, Study Says بایگانی‌شده در ۲۰۱۴-۰۲-۲۱ توسط Wayback Machine, nationalgeographic.com
  3. ↑ Henderson, Mark (2007-12-24). "Dashing Finns were first to get their skates on 5,000 years ago". The Times. London. Archived from the original on 2008-01-11. Retrieved 2007-12-24.
  4. ↑ "Skating traced back 4,000 years". BBC News. 2007-12-24. Archived from the original on 2007-12-27. Retrieved 2007-12-24.
  5. ↑ 1001 Inventions that changed the world. Hachette India.
  6. ↑ "JORVIK Artefact Gallery".
  7. ↑ Cannon, John (2015). "Ælle". A Dictionary of British History (in English). Oxford University Press. doi:10.1093/acref/9780199550371.001.0001. ISBN 9780199550371. Retrieved 24 August 2024.
  8. ↑ Johnson, Ben. "Invaders! Angles, Saxons and Vikings". Historic UK. Retrieved 24 August 2024.
  9. ↑ Keith C. Heidorn, The Weather Doctor's Weather Almanac: Playing Through Winter On Snow and Ice: Part 2: Ice Skating and Sledding بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۰۸-۳۰ توسط Wayback Machine (2010).
  10. ↑ Hines, James R. (2011). Historical Dictionary of Figure Skating. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. pp. xix. ISBN 978-0-8108-6859-5.
  11. ↑ "Ice Skating - Scholastic". www.scholastic.com. Archived from the original on 2014-03-04.
  12. ↑ "VAPOR 1X Skate | BAUER". Archived from the original on 2019-08-13. Retrieved 2019-08-13.
  13. ↑ "Goalie Skates vs. Hockey Skates". Pure Hockey.
  14. ↑ "Bandy Skate profile vs Hockey Ice skate" (video), 27 December 2016; بایگانی‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine, retrieved 20 October 2017
  15. ↑ "VH Speed Skating - Blade Maintenance". Archived from the original on 2010-04-21. Retrieved 2010-02-27.
  16. ↑ Denny, Mark (2011-08-25). Gliding for Gold: The Physics of Winter Sports (in English). JHU Press. ISBN 9781421402154. Archived from the original on 2017-11-14.
  17. ↑ "Een goed passende schaats" [A well fitting skate]. Natuurijswijzer (Natural Ice Guide) (in Dutch). Archived from the original on 6 December 2014. Retrieved 27 November 2014.
  18. ↑ Lloyd, Barbara (8 January 1990). "ON YOUR OWN; Skiing While Skating". The New York Times. Archived from the original on 20 December 2016. Retrieved 10 December 2016.
  19. ↑ "Skridskor som vi åkt på under Klubbens 100 år". Stockholms Skridskoseglarklubb 1901-2001. Graphium Norstedts Media. 2000. pp. 97–101. ISBN 91-971722-6-X.
  20. ↑ "The virtual ice Skates museum | Swedish speed skates". 2 February 2002. Archived from the original on 2016-03-11.
  21. ↑ "The virtual ice Skates museum | Friesland speed skates 2". 2 February 2002. Fig 3. Archived from the original on 2016-03-04.
  22. ↑ "The virtual ice Skates museum | American speed skates". 2 February 2002. Fig 1. Archived from the original on 2011-10-06.

پیوند به بیرون