اعتراف‌نامه وست‌مینستر
اعتراف‌نامه وست‌مینستر (انگلیسی: Westminster Confession of Faith)، یک اعتراف به ایمان اصلاح شده (کالوینیسم) است. توسط مجمع وست‌مینستر ۱۶۴۶ به‌عنوان بخشی از استانداردهای وست‌مینستر برای اعتراف کلیسای انگلستان، به عنوان «معیار فرعی» دکترین در کلیسای اسکاتلند تبدیل شد و همچنان باقی در سراسر جهان ماند.
در سال ۱۶۴۳، مجلس انگلستان از «خداگرایان دانشمند، پارسا و خردمند» دعوت کرد تا در کلیسای وست‌مینستر گرد هم آیند تا در مورد مسائل مربوط به عبادت، آموزه‌ها، حکومت و نظم و انضباط کلیسای انگلستان مشاوره ارائه دهند. جلسات آنها، طی یک دوره پنج ساله، منجر به اعتراف ایمان، و همچنین یک پرسش و پاسخ مفصل و یک پرسش و پاسخ مختصر شد. بیش از سیصد سال است که کلیساهای مختلف در سراسر جهان، اعتراف و پرسش و پاسخ‌ها را به عنوان معیارهای آموزه‌های خود، تابع کتاب مقدس، پذیرفته‌اند. با این حال، برای کلیسای اسکاتلند و فرقه‌های مختلفی که مستقیماً از آن سرچشمه می‌گیرند، فقط اعتراف‌نامه و نه کاتشیزم‌ها معیار فرعی است، و کاتشیزم‌ها در سال ۱۶۹۰ دوباره وضع نشدند.
اعتراف‌نامه وست‌مینستر توسط اعضای کلیسای کنگره‌گرایان در انگلستان در قالب اعلامیه ساووی (۱۶۵۸) اصلاح و پذیرفته شد. پرسبیتری‌های انگلیسی، اعضای کلیسای جماعت‌گرا و برخی از انگلیکان‌ها، در مجموع به عنوان غیرمتعارف شناخته شدند، زیرا آنها با قانون یکسان‌سازی (۱۶۶۲) که کلیسای انگلستان را به عنوان تنها کلیسای قانونی مورد تأیید تأسیس می‌کرد، مطابقت نداشتند، اگرچه آنها از بسیاری جهات با اعترافات مشترک خود که بر اساس اعتراف‌نامه وست‌مینستر ساخته شده بودند، متحد بودند.
جستارهای وابسته
منابع
پیوند به بیرون
- آثار ۱۶۴۶ (میلادی)
- پرسبیتری
- کالونیسم سده ۱۷ (میلادی)
- کلیسای اسکاتلند
- متون مسیحیت سده ۱۷ (میلادی)