افعال عبری مدرن
افعال عبری مدرن (انگلیسی: Modern Hebrew verbs)، در زبان عبری، فعلها، که به شکل ساقههای مشتق شده هستند، برای منعکس کردن زمان دستوری و وجه دستوری آنها، و همچنین به موافق با نهاد (دستور زبان)، جنس دستوری، شمار (دستور زبان) و شخص (دستور زبان) مزدوج میشوند.
هر فعل یک جهت فعل ذاتی دارد، اگرچه یک فعل در یک صدا معمولاً در صداهای دیگر مشابه دارد. این مقاله بیشتر به عبری مدرن می پردازد، اما تا حدی، اطلاعات نشان داده شده در اینجا در مورد عبری کتاب مقدس نیز صدق می کند.
طبقهبندی فعل
ریشهها
افعال در زبان عبری، مانند اسمها، صفتها و قیدها، با تغییر یک ریشه (معمولاً) سه حرفی، که به عنوان «شورش» شناخته میشود، ساخته و صرف میشوند (שורש ترجمه واژهبهواژه: ریشه). مصوتها بین یا قبل از این سه صامت در یک الگو اضافه میشوند تا معنای مرتبطی بین ریشههای مختلف ایجاد کنند. برای مثال، shamar (שמר) به معنای «(او) نگه داشت/محافظت کرد» و katav (כתב) به معنای «(او) نوشت» هر دو مصوت «a» را بین صامتهای اول و دوم و صامتهای دوم و سوم اضافه میکنند تا شکل گذشته «او» را نشان دهند. ساختار مشابهی را میتوان در افعال قوی انگلیسی با ترکیب write-wrote-written و drive-drove-driven یافت که علیرغم مصوتها و معانی متفاوت، صامتهای ریشه مشترک دارند.
افعال عبری به ریشههای قوی (افعال باقاعده، با بینظمیهای گاه به گاه و قابل پیشبینی صامت)، ریشههای ضعیف (افعال قابل پیشبینی که از نظر مصوت نامنظم هستند) و افعال کاملاً بینظم تقسیم میشوند.