اف‌ام‌ای آی.ای‌ئی.۲۰ ال بویرو

اف‌ام‌ای آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو
FMA 20 El Boyero
آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو در موزه ملی هوانوردی آرژانتین
کاربری هواپیمای چندمنظوره
کشور سازنده  آرژانتین
تولیدکننده اف‌ام‌ای، برادران پترولینی
طراح خوان پِرِتی[۱]
نخستین پرواز ۲ نوامیر ۱۹۴۰ (۱۱ آبان ۱۳۱۹ خورشیدی)
کاربر اصلی  نیروی هوایی آرژانتین
 نیروی دریایی آرژانتین
تعداد ساخته‌شده ۱۳۲

اف‌ام‌ای ۲۰ ال بویرو (به معنای شَبان) (اسپانیایی: FMA 20 El Boyero‎) یک هواپیمای سبک چندمنظوره است که در دهه ۱۹۴۰ در آرژانتین تولید شد. این هواپیما دارای طراحی متعارف تک بال با بال بالا و مهار شده و ارابه فرود ثابت کلاسیک بوده که دو سرنشین آن در یک کابین محصور و بسته در کنار هم می‌نشستند.

توسعه

فابریکا میلیتار دی آویونس (اف.ام. ای) کار طراحی ال بویرو را در سال ۱۹۳۹ آغاز نمود تا نیازهای کلوپ‌های پرواز آرژانتینی برای هواپیمای آموزشی را برآورده سازد. نمونه اولیه شماره یک با موتور ۵۰ اسب بخاری (۳۷ کیلووات) کانتیننتال ای ۵۰ تخت چهار موتوره، در ۲ نوامبر ۱۹۴۰ و نمونه دوم در اوایل سال بعد به پرواز درآمدند.[۲]ال بویرو یک هواپیمای تک موتوره تک باله با بال بالا با پیکربندی تراکتوری[الف] بود که دارای ارابه فرود متعارف در جلو و یک چرخ در عقب بدنه هواپیما بود. بدنه هواپیما دارای ساختاری از لوله ای فولادی با پوشش پارچه ای بود، در حالی که بال هواپیما که با ستون‌های لوله فولادی به بدنه متصل شده بود دارای تیرهای حامل از جنس چوب کاج نوئل با تیرهای عرضی بال از آلیاژ آلومینیوم بود. خلبان کارآموز و مربی در یک کابین سرپوشیده در کنار هم نشسته بودند و سیستم‌های کنترل دوگانه برای آنها فراهم شده بود.[۱]

کاربران

 آرژانتین

مشخصات

یک فروند آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو در باشگاه هوایی سن نیکولاس، بوئنوس آیرس، آرژانتین. این هواپیما نسبت به مدل اصلی تغییرات جزئی در دماغه و دم داشته و موتور آن با یک کانتیننتال ۸۵ اسب بخاری جایگزین شده است.

داده‌ها از Jane's All the World's Aircraft 1948[۱]

ویژگی‌های عمومی

  • خدمه: یک خلبان کارآموز
  • ظرفیت: ۱ مربی خلبانی
  • طول: ۷٫۱۰ متر (۲۳ فوت ۴ اینچ)
  • پهنای بال: ۱۱٫۵۰ متر (۳۷ فوت ۹ اینچ)
  • ارتفاع: ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
  • مساحت بال‌ها: ۱۷٫۷ متر مربع (۱۹۱ فوت مربع)
  • ایرفویل: NACA 23012
  • وزن خالی: ۳۲۵ کیلوگرم (۷۱۷ پوند)
  • وزن ناخالص: ۵۵۰ کیلوگرم (۱٬۲۱۳ پوند)
  • ظرفیت سوخت: ۷۰ لیتر (۱۸ گالون آمریکایی؛ ۱۵ گالون بریتانیایی)
  • پیشرانه: ۱ عدد موتور تخت چهارسیلندر هواخُنک کانتیننتال ای ۶۵, ۴۸ کیلووات (۶۵ اسب بخار)

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۱۶۷ کیلومتر بر ساعت (۱۰۴ مایل بر ساعت، ۹۰ گره)
  • سرعت کروز: ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت (۸۷ مایل بر ساعت، ۷۶ گره)
  • بُرد: ۶۵۰ کیلومتر (۴۰۰ مایل، ۳۵۰ مایل دریایی)
  • حداکثر ارتفاع: ۴٬۰۰۰ متر (۱۳٬۱۰۰ فوت)

منابع

  • Bridgman, Leonard (1948). Jane's All the World's Aircraft 1948. London: Sampson Low, Marston & Company, Ltd.
  • Bridgeman, Leonard. Jane's All The World's Aircraft 1950-1951 edition New York: The Mcgraw.Hill Book Company, Inc, 1950 (No ISBN)
  • Green, William; Pollinger, Gerald (1965). The Aircraft of the World (Third ed.). London: Macdonald & Co. , Ltd.
  • Magnusson, Michael (Spring 2008). "FMA: from 1927 to 1945: The story of Fabrica Militar de Aviones, Argentina". Air-Britain Archive. No. 1. pp. 5–8. ISSN 0262-4923.
  • Rivas, Santiago (April 2021). "Cracking the Drug cartels". Air International. Vol. 100, no. 4. pp. 46–49. ISSN 0306-5634.
  • Taylor, Michael J. H. (1989). Jane's Encyclopedia of Aviation. London: Studio Editions. p. 393.
  • Simpson, R. W. (1995). Airlife's General Aviation. Shrewsbury: Airlife Publishing.

یادداشت‌ها

  1. ↑ پیکره‌بندی تراکتوری (به انگلیسی: Tractor configuration)، در هوانوردی، اصطلاح پیکربندی تراکتور به یک هواپیمای بال ثابت با ملخ اطلاق می‌شود که پیشرانه موتور ملخی آن در جلو نصب شده است، به طوری که هواپیما از طریق پیشرانه در هوا «کشیده» می‌شود.[۳]

پانویس

  1. 1 2 3 (Bridgman 1948، ص. 10c)
  2. 1 2 3 (Magnusson 2008، ص. 7)
  3. ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/Tractor_configuration
  4. ↑ (Rivas 2021، ص. 49)

پیوند به بیرون

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به FMA 20 El Boyero در ویکی‌انبار 

الگو:FMA aircraft

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.