اقتصاد زیستی ایمونولوژیک

اقتصاد زیستی ایمونولوژیک (انگلیسی: Immunitary Bioeconomy)، شاخه‌ای تخصصی از اقتصاد زیستی است که به تحلیل مدل‌های اقتصادی، بازارها و رفتار ذینفعان در حوزه محصولات و خدمات مبتنی بر سیستم ایمنی بدن می‌پردازد. این حوزه دانشی، نقطه تلاقی ایمونولوژی، زیست‌فناوری، و علوم اقتصادی است [۱].

حوزه‌های کلیدی

حوزه‌های اصلی تحت پوشش اقتصاد زیستی ایمونولوژیک شامل موارد زیر است:

  • بیوبانک‌های ایمونولوژیک: مانند بانک خون بند ناف (با مدل‌های عمومی، خصوصی و هیبرید)
  • ایمونوتراپی‌ها: شامل تولید و توزیع داروهای پیشرفته مانند پادتن‌های مونوکلونال و درمان‌های سلولی مثل سلول CAR-T.
  • واکسن‌های نوین: اقتصاد تولید واکسن‌ها مانند واکسن آران ای.
  • پزشکی شخصی‌شده: مدل‌های اقتصادی برای تطبیق درمان‌ها بر اساس پروفایل ایمنی هر فرد.

عوامل اقتصادی و رفتاری

مدل‌های تجاری در این حوزه، به‌ویژه در بخش خصوصی، با پیچیدگی‌های رفتاری مواجه هستند. تصمیم‌گیری مصرف‌کنندگان برای استفاده از خدمات این حوزه (مانند ذخیره‌سازی خصوصی خون بند ناف) تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله سطح آگاهی، نفوذ گروه‌های مرجع، سابقه بیماری، قیمت و به‌ویژه درک ریسک و سودمندی قرار دارد. یک مطالعه مروری نشان می‌دهد که این عوامل به طور مستقیم بر قصد رفتاری مشتریان تأثیرگذارند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Brown, Nik; Machin, Laura; McLeod, Danae (2011-04-01). "Immunitary bioeconomy: The economisation of life in the international cord blood market". Social Science & Medicine. 72 (7): 1115–1122. doi:10.1016/j.socscimed.2011.01.024. ISSN 0277-9536.
  2. Saraygord-Afshari, N.; Ghayem, S.; Foudazi, R.; Safa, M. (2022). "Drivers of consumers' behavioral intention toward private umbilical cord blood banking: a review". Cell and Tissue Banking. doi:10.1007/s10561-022-10064-y.