السی ایوز

السی ایوز
زادهٔ۵ مه ۱۸۹۸
آیداهو اسپرینگز، کلرادو، ایالات متحده
درگذشت۲۷ مارس ۱۹۸۳ (۸۴ سال)
فلاور هیل، نیویورک
تحصیلاتدانشگاه کلرادو بولدر
جایگاه مهندسی
رشته مهندسیعمران
موسسات عضو
جوایز قابل توجهمدال نقره George Norlin دانشگاه کلرادو

السی ایوز (۵ مه ۱۸۹۸ – ۲۷ مارس ۱۹۸۳) مهندس زن پیشگام آمریکایی بود.[۱] او نخستین عضو وابستهٔ زن در انجمن مهندسان عمران آمریکا (ASCE) و نخستین عضو زن انجمن آمریکایی مهندسان هزینه (که اکنون با نام AACE International شناخته می‌شود؛ انجمن پیشبرد مهندسی هزینه) بود.[۲]

زندگی اولیه و تحصیلات

ایوز در آیداهو اسپرینگز، کلرادو زاده شد و در سال ۱۹۲۰ مدرک مهندسی عمران خود را از دانشگاه کلرادو در بولدر دریافت کرد.[۱]

در سال ۱۹۱۸، ایوز به‌عنوان نخستین رئیس زن انجمن مهندسی دانشجویی مدرسه، یعنی مهندسان متحد، انتخاب شد؛ رویدادی چنان غیرمعمول که خبر آن در نشریات مهندسی در سراسر کشور بازتاب یافت.[۳] او از لو آلتا ملتون و هیلدا کانتس در ایجاد انجمن زنان مهندس و معمار آمریکا در سال ۱۹۱۹ پشتیبانی کرد.[۳]

در ۲۲سالگی، او نخستین زنی بود که مدرک مهندسی عمران را از دانشگاه کلرادو در بولدر دریافت کرد.[۴] ایوز پیش از دریافت مدرک دانشگاهی خود، تجربهٔ مهندسی را آغاز کرده بود.

حرفه

ایوز در ادارهٔ راه‌های عمومی ایالات متحده در دنور، کلرادو، به‌عنوان نقشه‌کش کار کرد و سپس به شرکت راه‌آهن دنور و ریو گرانده وسترن پیوست.[۵]

او در سال ۱۹۲۵ به انجمن مهندسی زنان (که در آن زمان تنها سازمان مهندسان زن در جهان بود) پیوست و در سراسر دوران حرفه‌ای خود به‌عنوان عضو آن باقی ماند.[۶]

در سال ۱۹۲۶، ایوز کار خود را برای مک‌گرا-هیل در نیویورک در بخش Engineering News-Record (ENR) آغاز کرد. او همچنین مدیر انتشار و فروش نشریهٔ روزانهٔ ساخت‌وساز مک‌گرا-هیل بود.[۷] در سال ۱۹۲۷، او نخستین زنی بود که به عضویت کامل انجمن مهندسان عمران آمریکا پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۵، او مدیر Business News شد.

در سال ۱۹۲۹، ایوز نخستین فهرست ملی از تأسیسات دفع فاضلاب شهری و صنعتی را تهیه و تدوین کرد.[۸] سپس او آمار مربوط به ساخت‌وسازهای مورد نیاز را گردآوری کرد که به احیای صنعت ساخت‌وساز در دوران رکود بزرگ کمک کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ایوز اندازه‌گیری «برنامه‌ریزی پس از جنگ» توسط صنعت ساخت‌وساز را در ENR سازمان‌دهی و هدایت کرد که به‌عنوان گزارش رسمی پیشرفت این صنعت مورد استفاده قرار گرفت.[۸]

در مجموع، او به مدت ۳۷ سال با نشریهٔ هفتگی تجاری Engineering News-Record متعلق به مک‌گرا-هیل همکاری داشت.[۱]

او در سال ۱۹۶۳ بازنشسته شد، اما به فعالیت حرفه‌ای خود به‌عنوان مشاور کمیسیون ملی امور شهری در زمینهٔ هزینه‌های مسکن ادامه داد. او به سپاه خدمات اجرایی بین‌المللی دربارهٔ هزینه‌های ساخت‌وساز در ایران مشاوره داد.[۹] در سال ۱۹۶۷، ایوز در دومین کنفرانس بین‌المللی زنان مهندس و دانشمند (ICWES) در کمبریج، بریتانیا، شرکت کرد،[۱۰] و در سال ۱۹۷۲، آگهی درگذشت همکار مهندس خود، روث شیفر، رئیس نخستین ICWES، را نوشت.[۱۱]

در سال ۱۹۷۴، او مدال نقرهٔ جرج نورلین، بالاترین جایزهٔ دانش‌آموختگان اعطاشده توسط دانشگاه کلرادو، را دریافت کرد و در سال ۱۹۷۹، نخستین زنی بود که عضویت افتخاری مادام‌العمر انجمن آمریکایی مهندسان هزینه را دریافت کرد.

ایوز در همایش ملی (کنفرانس) سال ۱۹۸۰ انجمن زنان مهندس در چری هیل، نیوجرسی، با دریافت جایزهٔ عضو ممتاز مورد تقدیر قرار گرفت؛ او از سال ۱۹۵۰ عضو این سازمان بود.[۱۲]

السی ایوز در ۲۷ مارس ۱۹۸۳، در بیمارستان سنت فرانسیس در فلاور هیل، نیویورک، در سن ۸۴سالگی درگذشت.[۱۳][۱۴]

دستاوردها

  • نخستین رئیس زن انجمن مهندسی دانشجویی دانشگاه کلرادو در بولدر، یعنی مهندسان متحد.
  • نخستین زنی که به‌عنوان عضو وابسته، عضو، عضو ممتاز و عضو مادام‌العمر انجمن مهندسان عمران آمریکا انتخاب شد.
  • نخستین زن و نخستین مهندس عمران که به‌عنوان عضو انجمن آمریکایی مهندسان هزینه انتخاب شد (در ابتدا تنها مهندسان شیمی واجد شرایط بودند)؛ جایی که او نخستین زنی شد که عضویت افتخاری مادام‌العمر دریافت کرد.[۱۵]
  • نخستین زنی که به‌عنوان عضو افتخاری فصل در انجمن برادری کای اپسیلون انتخاب شد.
  • نخستین زنی که جایزهٔ دانش‌آموختهٔ ممتاز مهندسی را از دانشکدهٔ مهندسی و علوم کاربردی دانشگاه کلرادو دریافت کرد.
  • نخستین زنی که جایزهٔ عضویت افتخاری مادام‌العمر انجمن آمریکایی مهندسان هزینه را دریافت کرد.
  • نخستین زنی که جایزهٔ «خدمت به کشور» سپاه خدمات اجرایی بین‌المللی را دریافت کرد.
  • نخستین زنی که جایزهٔ شایستگی انجمن آمریکایی مهندسان هزینه را دریافت کرد.

منابع

  1. 1 2 3 "Elsie Eaves". The New York Times (in American English). 1983-04-02. ISSN 0362-4331. Retrieved 2019-11-28.
  2. ↑ "Elsie Eaves profile". Engineer Girls, National Academy of Engineering. Retrieved 2011-11-26.
  3. 1 2 "Gals & Guns: Women in American Engineering Pre-World War II". Subway Reads (in American English). Archived from the original on 2021-11-30. Retrieved 2021-03-07.
  4. ↑ "Women's History Month: Elsie Eaves". All Together (in American English). 2018-03-02. Retrieved 2019-03-23.
  5. ↑ Layne, Margaret E., ed. (2009). Women In Engineering: Pioneers and Trailblazers. Reston, Virginia: American Society of Civil Engineers. p. 173. ISBN 978-0-7844-0980-0. OCLC 698843163.
  6. ↑ "The Woman Engineer Vol 9". www2.theiet.org. Archived from the original on 2017-12-01. Retrieved 2020-03-05.
  7. ↑ Layne, Margaret E., ed. (2009). Women In Engineering: Pioneers and Trailblazers. Reston, Virginia: American Society of Civil Engineers. p. 175. ISBN 978-0-7844-0980-0. OCLC 698843163.
  8. 1 2 Tietjen, Jill (2019-03-02). "Member Spotlight: Elsie Eaves, Civil Engineer". All Together (in American English). Retrieved 2019-11-28.
  9. ↑ "Elsie Eaves profile". Distinguished Women of Past and Present. Retrieved 2011-11-26.
  10. ↑ "The Woman Engineer Vol 10". www2.theiet.org. Retrieved 2020-12-12.
  11. ↑ "The Woman Engineer Vol 11". www2.theiet.org. Retrieved 2020-05-21.
  12. ↑ "Walter P. Reuther Library (2574) Elsie Eaves, SWE Fellow, 1980 National Convention". reuther.wayne.edu. Retrieved 2021-03-14.
  13. ↑ "Obituary for Elsie Eaves". New York Times. April 2, 1983. Retrieved 2011-11-26.
  14. ↑ "List of Geographical Misnomers -- Newsday.com". 2006-05-28. Archived from the original on May 28, 2006. Retrieved 2023-08-19.
  15. ↑ "Elsie Eves". EngineerGirl. National Academy of Engineering. Retrieved 2019-11-28.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • Layne, Margaret (2009). Women in engineering: Pioneers and trailblazers. Reston, VA: ASCE Press. ISBN 978-0-7844-7235-4. OCLC 782925070.
  • Elsie Eaves (2009). "Civil Engineering". In Layne, Margaret E. (ed.). Women In Engineering: Professional Life. Reston, Virginia: American Society of Civil Engineers Press. ISBN 978-0-7844-0991-6. OCLC 690880818.
  • Who's Who in America, 1978–79, 1980–81
  • Who's Who of American Women, 1975 - 1979-80
  • Who's Who in Engineering, 1976 EJC
  • Engineers of Distinction, Engineers Joint Council
  • Kay, Sons & Daughters, Ltd. , Dartmouth, Devon, England
  • Personalities of America, 1978 … The Library of Congress, Washington, D. C. , 1976
  • Video-taped biographical interview, Port Washington, N. Y. Public Library, 1971

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.