النور اتریش

النور اتریش
ملکه پرتغال
تصدی۱۶ ژوئیه ۱۵۱۸ – ۱۳ دسامبر ۱۵۲۱
ملکه فرانسه
تصدی۴ ژوئیه ۱۵۳۰ – ۳۱ مارس ۱۵۴۷
تاج‌گذاری۳۱ مه ۱۵۳۱
زاده۱۵ نوامبر ۱۴۹۸
لوون
درگذشته۲۵ فوریهٔ ۱۵۵۸ (۵۹ سال)
تالابرا لا رئال
آرامگاه
ییدا، سپس اسکوریال
همسران
فرزند(ان)
خاندانخاندان هابسبورگ
پدرفیلیپ زیبا
مادرخوآنای یکم، ملکه کاستیا

النور اتریش (انگلیسی: Eleanor of Austria؛ ۱۵ نوامبر ۱۴۹۸ – ۲۵ فوریهٔ ۱۵۵۸) سیاستمدار اهل اسپانیا بود.

او همچنین با نام النور کاستیا شناخته می‌شد و از سال ۱۵۱۸ تا ۱۵۲۱ به عنوان ملکه پرتغال (همسر مانوئل یکم، پادشاه پرتغال) و از سال ۱۵۳۰ تا ۱۵۴۷ به عنوان ملکه فرانسه (همسر فرانسوای یکم) خدمت کرد.[۱] او همچنین دوک‌نشین تورِن را از سال ۱۵۴۷ تا ۱۵۵۸ به عنوان مقرری بیوگی در اختیار داشت. در زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی او «لئونور» و در زبان فرانسوی «الئونور» یا «آلی‌انور» نامیده می‌شود. او بزرگ‌ترین فرزند فیلیپ هابسبورگ پادشاه کاستیا و خوآنای یکم، ملکه کاستیا و خواهر بزرگ‌تر کارل پنجم، امپراتور مقدس روم بود و زندگی او تحت تأثیر نقش وی در سیاست‌های دودمانی آن دوره قرار داشت.

زندگی

النور و خواهر و برادرهایش

النور در سال ۱۴۹۸ در لوون به دنیا آمد و بزرگ‌ترین فرزند فیلیپ اتریش و خوآنا کاستیا بود که بعدها پادشاه و ملکه کاستیا شدند.[۱] پدرش پسر ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم و دوشس ماری بورگوندی بود و مادرش دختر پادشاه فردیناند دوم آراگون و ملکه ایزابلا یکم کاستیا بود. خواهر و برادرهای او عبارت بودند از امپراتورهای مقدس روم شارل پنجم و فردیناند یکم و ملکه‌ها ایزابلا دانمارک، ماری مجارستان و کاترین پرتغال. نام او را از روی مادربزرگ بزرگ پدری‌اش، النور پرتغال، ملکه مقدس روم، انتخاب کردند. پس از مرگ پدرش در سپتامبر ۱۵۰۶، النور در دربار عمه‌اش مارگارت اتریش در مشخلن (در بلژیک امروزی) آموزش دید.

در کودکی، خویشاوندان النور تلاش کردند او را با هنری هشتم انگلستان، که هفت سال از او بزرگ‌تر بود، ازدواج دهند. با این حال، هنگامی که پدر او درگذشت و هنری پادشاه شد، تصمیم گرفت با عمه النور، کاترین آراگون، که بیوه برادر بزرگ‌تر هنری، آرتور، شاهزاده ولز، بود، ازدواج کند. خویشاوندان او همچنین تلاش کردند او را با پادشاهان فرانسه، لوئی دوازدهم یا فرانسوای یکم، یا با زیگیسموند یکم لهستان ازدواج دهند، اما هیچ‌یک از این برنامه‌ها به نتیجه نرسید. النور همچنین در سال ۱۵۱۰ به‌عنوان گزینه‌ای برای ازدواج با آنتوان، دوک لورن پیشنهاد شد.

در سال ۱۵۱۷، ممکن است النور با فریدریش دوم، انتخابگر پالاتین رابطه‌ای عاشقانه داشته باشد. برادرش شارل که سال پیش پس از پدربزرگشان فردیناند دوم به مقام پادشاه آراگون رسیده بود، یک بار او را در حال خواندن نامه‌ای عاشقانه از فریدریش دید. شارل النور و فریدریش را مجبور کرد در برابر یک وکیل سوگند یاد کنند که مخفیانه ازدواج نکرده‌اند، پس از آن فریدریش را از دربار اخراج کرد. او در سال ۱۵۱۷ برادرش را به اسپانیا دنبال کرد.

ملکه پرتغال

النور پس از آن با دایی خود، پادشاه مانوئل یکم، پادشاه پرتغال، ازدواج کرد؛ ازدواج پیشنهادی او با پسر و پسرعمویش، ژوائو، صورت نگرفته بود. برادرش شارل ازدواج النور و مانوئل را ترتیب داد تا از احتمال کمک پرتغال به هرگونه شورش در کاستیا جلوگیری کند. مانوئل پیش‌تر با دو تن از عمه‌های مادری النور، ایزابلا آراگون و ماری آراگون، ازدواج کرده بود.

مانوئل و النور در ۱۶ ژوئیه ۱۵۱۸ ازدواج کردند. آن‌ها دو فرزند داشتند: اینفانته شارل (زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۵۲۰ – درگذشتهٔ ۱۵ آوریل ۱۵۲۱) و اینفانتا ماریا (زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۵۲۱ که بعدها به یکی از ثروتمندترین شاهدخت‌های اروپا تبدیل شد). النور در ۱۳ دسامبر ۱۵۲۱، هنگامی که مانوئل بر اثر طاعون درگذشت، بیوه شد. النور به‌عنوان ملکه بیوه به دربار برادرش در اسپانیا بازگشت. خواهر النور، کاترین، بعدها با پسرخواندهٔ النور، ژوائو سوم پرتغال، ازدواج کرد.

در ژوئیه ۱۵۲۳، النور با شارل سوم، دوک بوربون نامزد شد؛ این نامزدی بخشی از اتحاد میان شارل و بوربون علیه فرانسه بود، اما این ازدواج هرگز صورت نگرفت. در سال ۱۵۲۶، النور در دوران اسارت پادشاه فرانسوای یکم در اسپانیا با او نامزد شد.

ملکه فرانسه

نشان خانوادگی النور اتریش به‌عنوان ملکه فرانسه

پیمان کامبره (۱۵۲۹؛ که «لا پاز د لاس داماس» - «صلح بانوان» نامیده شد) درگیری میان فرانسوا و شارل را متوقف کرد. این پیمان شامل این شرط بود که ازدواجی که پیش‌تر میان النور و فرانسوا توافق شده بود، صورت گیرد.

النور همراه با پسرخوانده‌های آینده‌اش که برادرش آن‌ها را گروگان گرفته بود، اسپانیا را ترک کرد. این گروه در مرز با فرانسوا دیدار کردند و سپس برای ورود رسمی به بوردو حرکت کردند. او در ۴ ژوئیه ۱۵۳۰ با فرانسوا ازدواج کرد. النور در ۳۱ مه ۱۵۳۱ در کلیسای سن-دنی به‌عنوان ملکه فرانسه تاج‌گذاری کرد. او در مراسم تاج‌گذاری لباس مخمل ارغوانی پوشیده بود. آن‌ها فرزندی نداشتند.

فرانسوا به النور بی‌توجه بود، به‌ندرت وظایف زناشویی خود را انجام می‌داد و معشوقه‌اش آن دو پیسلئو دِیلی را ترجیح می‌داد. هنگام ورود رسمی النور به پاریس، فرانسوا خود را به مدت دو ساعت آشکارا در برابر مردم و در کنار آن در پنجره‌ای به نمایش گذاشت.

ملکه النور در مناسبت‌های رسمی، مانند ازدواج پسرخوانده‌اش هانری و کاترین دو مدیچی در سال ۱۵۳۳، به‌عنوان ملکه فرانسه حضور می‌یافت. او همچنین به امور خیریه می‌پرداخت و به‌خاطر این کار مورد ستایش قرار گرفت. او همچنین دختران ناتنی خود، مادلن و مارگارت، را به خانه خود آورد تا آموزش آن‌ها را ادامه دهد.[۲]

النور به‌عنوان ملکه قدرت سیاسی نداشت؛ بااین‌حال، او به‌عنوان رابط میان فرانسه و امپراتور شارل خدمت می‌کرد. ملکه النور در سال ۱۵۳۸ در اگ-مورْت در مذاکرات صلح میان فرانسوا و شارل حضور داشت. در سال ۱۵۴۴، مأمور شد وارد مذاکرات صلح با شارل و خواهرشان ماری مجارستان شود. در نوامبر ۱۵۴۴، او از شارل در بروکسل دیدار کرد.

زندگی پس از آن

النور به‌عنوان ملکه بیوه، در سال ۱۵۴۸ فرانسه را به مقصد بروکسل ترک کرد. او در اکتبر ۱۵۵۵ شاهد کناره‌گیری شارل بود و در اوت ۱۵۵۶ همراه با او و خواهرشان ماری به اسپانیا رفت. او با خواهرش در خارانْدییا دِ لا وِرا زندگی می‌کرد، و آن‌ها اغلب به دیدار برادرشان می‌رفتند که در صومعه یوسته در نزدیکی آنجا گوشه‌نشین شده بود. در سال ۱۵۵۸، او برای نخستین بار پس از ۲۸ سال، دخترش ماریا را در باداخوس دید. النور در هنگام بازگشت از باداخوس بیمار شد. النور در ۲۵ فوریه ۱۵۵۸، در مسیر بازگشت از باداخوس درگذشت. برادرش با شنیدن خبر مرگ او ویران شد و خود نیز هفت ماه بعد درگذشت.

خانواده

با مانوئل یکم، پادشاه پرتغال:

  • اینفانته شارل (۱۸ فوریه ۱۵۲۰ – ۱۵ آوریل ۱۵۲۱)؛ در کودکی درگذشت.
  • اینفانتا ماریا، دوشس ویزئو (۸ ژوئن ۱۵۲۱ – ۱۰ اکتبر ۱۵۷۷)؛ هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت.

تبارنامه

منابع

  1. 1 2 Wellman, Kathleen (2013-05-21). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press. doi:10.12987/yale/9780300178852.001.0001. ISBN 978-0-300-17885-2.
  2. ↑ Marshall, Rosalind K. (2003). Scottish Queens, 1034-1714. Tuckwell Press. p. 101.
  3. 1 2 Holland, Arthur William (1911). "Maximilian I. (emperor)" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 17 (11th ed.). Cambridge University Press.
  4. 1 2 الگو:BLKO
  5. 1 2 Poupardin, René (1911). "Charles, called The Bold, duke of Burgundy" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 5 (11th ed.). Cambridge University Press.
  6. 1 2 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Ferdinand V. of Castile and Leon and II. of Aragon" . Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 10 (11th ed.). Cambridge University Press.
  7. 1 2 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Joanna" . Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 15 (11th ed.). Cambridge University Press.
  8. 1 2 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Isabella of Castile" . Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 14 (11th ed.). Cambridge University Press.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ النور اتریش موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.