الکساندروس پاپاناستاسیو
Alexandros Papanastasiou | |
|---|---|
Αλέξανδρος Παπαναστασίου | |
 پاپاناستاسیو در سال ۱۹۳۵ | |
| نخست‌وزیر یونان | |
| دوره مسئولیت ۲۶ مه ۱۹۳۲ – ۵ ژوئن ۱۹۳۲ | |
| رئیس‌جمهور | الکساندروس زایمیس |
| پس از | الفتریوس ونیزلوس |
| پیش از | الفتریوس ونیزلوس |
| دوره مسئولیت ۱۲ مارس ۱۹۲۴ – ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۴ | |
| پادشاه | جرج دوم، پادشاه یونان (تا مارس ۱۹۲۴) |
| رئیس‌جمهور | پاولوس کونتوریوتیس (از مارس ۱۹۲۴) |
| نایب‌السلطنه | پاولوس کونتوریوتیس (تا مارس ۱۹۲۴) |
| پس از | گئورگیوس کافانداریس |
| پیش از | تمیستوکلیس سوفولیس |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۸ ژوئیهٔ ۱۸۷۶[۱] تریپولی (یونان)، پادشاهی یونان |
| درگذشته | ۱۷ نوامبر ۱۹۳۶ (۶۰ سال) اکالی، پادشاهی یونان |
| حزب سیاسی | حزب لیبرال (یونان) اتحاد دموکراتیک (یونان) حزب کشاورزی و کارگری |
| والدین | پاناگیوتیس پاپاناستاسیو ماریگو روگاری-آپوستولوپولو |
| محل تحصیل | دانشگاه آتن دانشگاه هومبولت برلین دانشگاه لندن دانشگاه پاریس |
| پیشه | حقوق‌دان جامعه‌شناس سیاستمدار |
الکساندروس پاپاناستاسیو (یونانی: Αλέξανδρος Παπαναστασίου؛ ۸ ژوئیهٔ ۱۸۷۶ – ۱۷ نوامبر ۱۹۳۶) حقوق‌دان، جامعه‌شناس و سیاستمدار یونانی بود که دو بار در طول دوره میان‌دوجنگ به سمت نخست‌وزیر یونان رسید. او یکی از پیشگامان برپایی جمهوری دوم یونان بود.
سال‌های آغازین
پاپاناستاسیو در ۸ ژوئیهٔ ۱۸۷۶ در تریپولی (یونان) از پدر و مادری به نام‌های پاناگیوتیس پاپاناستاسیو و ماریگو روگاری-آپوستولوپولو زاده شد. پدرش نماینده مجلس بود. او بخشی از دوران کودکی خود را در کالاماتا (۱۸۷۶–۱۸۸۳) و پیرئوس (۱۸۸۳–۱۸۸۹) گذراند. او در دانشگاه آتن (۱۸۹۵–۱۸۹۸) حقوق خواند، در سال ۱۸۹۹ دکترای خود را گرفت و در سال ۱۹۰۱ مدرک لیسانس خود را دریافت کرد. از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵، علوم اجتماعی، حقوق و فلسفه را در دانشگاه هومبولت برلین برلین و در دانشگاه هایدلبرگ فراگرفت. در سال ۱۹۰۵ به لندن و سپس به پاریس رفت، جایی که تحصیلات خود را تا سال ۱۹۰۷ ادامه داد، تا آنکه تصمیم به بازگشت به یونان گرفت. در سال ۱۹۰۸، «انجمن جامعه‌شناسان» را همراه با الکساندروس دلموزوس بنیان نهاد. او کوشید فعالیت سیاسی را با پژوهش علمی درآمیزد.[۲]
فعالیت سیاسی
در سال ۱۹۱۰، پاپاناستاسیو برای نخستین بار به مجلس یونان راه یافت. او برای اصلاحات ارضی در تسالی مبارزه کرد و کوشید مزارع بزرگی را که از دوران حاکمیت امپراتوری عثمانی در آنجا وجود داشت تقسیم کند و میان کشاورزان محلی توزیع نماید. در سال ۱۹۱۶، به دولت موقت دفاع ملی الفتریوس ونیزلوس در سالونیک پیوست که در پی همراه‌کردن یونان با متفقین جنگ جهانی اول بود. او بی‌درنگ با فرمانداری جزایر ایونی پاداش گرفت.
پس از جنگ جهانی اول، پاپاناستاسیو در چندین دولت ونیزلوس، به‌عنوان وزیر حمل‌ونقل، وزیر بهداشت ملی و وزیر کشور مشارکت داشت. هنگامی که ونیزلوس انتخابات ۱۹۲۰ را واگذاشت، پاپاناستاسیو در یونان ماند و دولت‌های حزب مردم را، تحت نخست‌وزیران پیاپی دیمیتریوس رالیس، نیکولاوس کالوگروپولوس، دیمیتریوس گوناریس، نیکولاس استراتوس و پتروس پروتوپاپاداکیس، به‌سبب بدمدیریتی آنان در جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) در حال جریان، مورد انتقاد قرار داد.
در سال ۱۹۲۱، او همراه با دیگران، سندی با عنوان مانیفست جمهوری‌خواهانه/دموکراتیک (Δημοκρατικό Μανιφέστο) منتشر کرد که در آن، نظام سلطنتی را نقد کرد، دربارهٔ ویرانی آیندهٔ جبههٔ آسیای صغیر هشدار داد و سرانجام از کنستانتین یکم خواست کناره‌گیری کند تا یونان بتواند دوام بیاورد. او اعلام کرد یونان «آفریدهٔ روح، کار و مبارزات فرزندانش است. این کشور دارایی خاندان سلطنتی نیست و هیچ بخشی از یونان را نمی‌توان به پای منافع شخصی پادشاهش قربانی کرد.» پاپاناستاسیو به‌سبب انتشار این مانیفست، همراه با دیگر امضاکنندگان، پس از یک محاکمه، زندانی شد. گئورگیوس پاپاندرئو وکیل مدافع او بود.
هنگامی که دولت حزب مردم، پس از جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹)، فروپاشید، پاپاناستاسیو دولتی تشکیل داد که به اصرار او، در ۲۵ مارس ۱۹۲۴، جمهوری را اعلام کرد. این مسئله به همه‌پرسی گذاشته شد و رأی‌دهندگان در ۱۳ آوریل ۱۹۲۴، لغو نظام سلطنتی را تصویب کردند. پاپاناستاسیو در دوران تصدی خود، همچنین پیشنهادهایی برای تأسیس دانشگاه ارسطو، به‌رسمیت‌شناختن زبان عامیانهٔ یونانی دموتیکی در زبان یونانی نوین، و تأسیس مراکز آموزش بزرگسالان و مانند آن ارائه کرد.
از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸، وزیر کشاورزی بود و نقشی کلیدی در تأسیس بانک کشاورزی یونان ایفا کرد. پاپاناستاسیو بار دیگر، برای مدتی کوتاه، میان مه و ژوئن ۱۹۳۲، به نخست‌وزیری رسید. در سال ۱۹۳۶، از سوی دولت ایوانیس متاکساس در حصر خانگی قرار گرفت.
پاپاناستاسیو در ۱۷ نوامبر ۱۹۳۶ بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت.
نخست‌وزیری
کابینهٔ الکساندروس پاپاناستاسیو (۱۹۲۴)
بلافاصله پس از استعفای گئورگیوس کافانداریس، به‌سبب فشاری که برای اعلام فوری جمهوری بر او وارد بود، و امتناع آندریاس میخالاکوپولوس از پذیرش این سمت، نایب‌السلطنه مأموریت تشکیل دولت را به الکساندروس پاپاناستاسیو سپرد و او آن را پذیرفت. پاپاناستاسیو در بیانیهٔ برنامه‌ای خود در ۲۴ مارس، پس از تأکید بر اینکه مجلس ملی از حق و صلاحیت قانون اساسی برای اعلام جمهوری برخوردار است، پیش‌نویس قطع‌نامه‌ای برای اعلام سرنگونی سلسلهٔ پادشاهی و برپایی جمهوری ارائه کرد که با این حال، می‌بایست بعدها از طریق همه‌پرسی تصویب می‌شد. او همچنین پیشنهاد تأسیس سنا، نهاد قانون‌گذاری دومی، را داد که از طریق آن، هدفش بهبود کار قانون‌گذاری و قانون اساسی بود. او همچنین معرفی نمایندگی تناسبی را پیشنهاد کرد.
پانویس
- ↑ Note: Greece officially adopted the گاه‌شماری میلادی در ۱۶ فوریه ۱۹۲۳ (which became 1 March). All dates prior to that, unless specifically denoted, are Old Style.
- ↑ The German Historical School and European Economic Thought, edited by José Luís Cardoso, Michalis
منابع
- Georg Veloudis, "Papanastasiu, Alexandros", in Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Vol. 3. Munich 1979, pp. 391–393.
پیوند به بیرون
- جامعه‌شناسان اهل یونان
- دانشآموختگان دانشگاه آتن
- درگذشتگان ۱۹۳۶ (میلادی)
- زادگان ۱۸۷۶ (میلادی)
- زندانیان یونان
- سوسیالیستهای اهل یونان
- سوسیالدموکراتهای اهل اروپا
- سیاستمداران حزب لیبرال (یونان)
- مسیحیان ارتدکس شرقی اهل یونان
- ملیگرایان اهل یونان
- نخست‌وزیران یونان
- وزیران امور خارجه یونان
- وزیران کشاورزی یونان
- وزیران کشور یونان