الیزابت (شاهدخت رومانی)

الیزابت، شاهدخت رومانی
ملکه همسر یونان
تصدی۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ – ۲۵ مارس ۱۹۲۴
زاده۱۲ اکتبر ۱۸۹۴
درگذشته۱۴ نوامبر ۱۹۵۶ (۶۲ سال)
کن
آرامگاه
کلیسای هدینگر، زیگمارینگن، بادن-وورتمبرگ، آلمان
همسر(ان)جرج دوم یونان (ا. ۱۹۲۱–۱۹۳۵)
خاندانهوهن‌تسولرن-زیگمارینگن
پدرفردیناند یکم، پادشاه رومانی
مادرماری ادینبرو

الیزابت، شاهدخت رومانی (الیزابت شارلوت ژوزفین الکساندرا ویکتوریا؛ رومانیایی: Elisabeta, یونانی: Ελισάβετ، لاتین‌نویسی: Elisábet؛ ۱۲ اکتبر ۱۸۹۴ – ۱۴ نوامبر ۱۹۵۶) دومین فرزند و نخستین دختر فردیناند یکم، پادشاه رومانی و ماری ادینبورگ بود. او از ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ تا ۲۵ مارس ۱۹۲۴ به عنوان همسر جرج دوم یونان، ملکه یونان بود.

الیزابت زمانی به دنیا آمد که پدرش ولیعهد رومانی بود. او توسط عمو و زن عمو پدرش، کارول یکم و الیزابت وید پرورش یافت. شاهدخت الیزابت فردی درون‌گرا و منزوی از نظر اجتماعی بود. او پس از ازدواج با جرج در سال ۱۹۲۱ به عنوان همسر ولیعهد یونان شناخته شد، اما علاقه‌ای به او نداشت و در کشور جدیدش شاهد آشفتگی‌های سیاسی پس از جنگ جهانی اول بود. هنگامی که همسرش در سال ۱۹۲۲ به تخت پادشاهی یونان نشست، الیزابت به پناهندگانی که پس از مبادله جمعیت میان یونان و ترکیه ناشی از جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) به آتن رسیدند، کمک می‌کرد. با این حال، افزایش فضای انقلابی بر سلامت او تأثیر گذاشت و با خیالی آسوده در دسامبر ۱۹۲۳ همراه با همسرش یونان را ترک کرد. این زوج سلطنتی در بخارست مستقر شدند و در ۲۵ مارس ۱۹۲۴، با انحلال سلطنت یونان، جرج از سلطنت برکنار شد.

در رومانی، رابطه الیزابت و جرج رو به وخامت گذاشت و آن‌ها در سال ۱۹۳۵ از یکدیگر جدا شدند. او که رابطه نزدیکی با برادرش کارول دوم داشت، ثروت قابل توجهی به دست آورد که بخشی از آن به دلیل توصیه‌های مالی معشوقش، بانکدار الکساندرو اسکاناوی، بود. پس از درگذشت مادرش در سال ۱۹۳۸ و کناره‌گیری شاه کارول دوم در سال ۱۹۴۰، الیزابت نقش بانوی اول رومانی را بر عهده گرفت. در پایان جنگ جهانی دوم، او ارتباط نزدیکی با حزب کمونیست رومانی برقرار کرد و آشکارا علیه برادرزاده‌اش، شاه جوان میهای یکم توطئه کرد و لقب «عمه سرخ» را گرفت. با این حال، ارتباطش با کمونیست‌ها مانع از اخراج او از کشور در سال ۱۹۴۷، پس از اعلام جمهوری سوسیالیستی رومانی نشد. الیزابت به سوئیس و سپس به کن در جنوب فرانسه نقل مکان کرد. او با مارک فاورات، هنرمندی که تقریباً سی سال از او جوان‌تر بود، رابطه عاشقانه‌ای داشت و درست پیش از مرگش در سال ۱۹۵۶ او را به فرزندخواندگی پذیرفت.[۱]

سال‌های اولیه

شاهدخت ماری، همسر ولیعهد رومانی و دو فرزند بزرگ‌ترش، کارول و الیزابت، حدود ۱۸۹۵.

دومین فرزند و نخستین دختر فردیناند یکم، پادشاه رومانی و ماری ادینبرو، الیزابت (با نام مستعار لیزابتا یا لیزی در میان خانواده‌اش) در ۱۲ اکتبر ۱۸۹۴ در قلعه پلس، سینایا به دنیا آمد.[۲] او به افتخار زن عمو پدرش، ملکه الیزابت وید نام‌گذاری شد.[۳] اما پس از تولد، از والدینش جدا شد، زیرا شاه کارول یکم و ملکه الیزابت معتقد بودند که ولیعهد فردیناند و همسرش، ماری برای تربیت فرزندان خود بیش از حد جوان و بی‌تجربه‌اند. او همراه برادر بزرگ‌ترش، شاهزاده کارول، تحت سرپرستی شاه کارول یکم و ملکه الیزابت بزرگ شد.[۴][۵] در خاطرات خود، ماری دختر بزرگش را «کودکی زیبا با چهره‌ای جدی و احساسی قوی از درستکاری» توصیف کرده است. با گذشت سال‌ها، الیزابت شخصیتی سرد و خلق‌وخویی تندخو پیدا کرد که او را در اجتماع منزوی ساخت. مادرش او را «بی‌ظرافت» می‌دانست، هرچند که از لحاظ ظاهری، زیبایی کلاسیک داشت.[۲]

ازدواج

ولیعهد بانو ماری رومانی با دخترش شاهزاده الیزابت (حدود ۱۹۰۶)

نامزدی ناخواسته

در سال ۱۹۱۱، شاهزاده جرج یونان، که در آن زمان دومین فرد در صف جانشینی تاج‌وتخت بود، برای نخستین بار با الیزابت ملاقات کرد.[۶] پس از جنگ‌های بالکان که طی آن پادشاهی یونان و پادشاهی رومانی متحد بودند، شاهزاده یونانی از الیزابت خواستگاری کرد، اما او به توصیه زن عمو پدرش این پیشنهاد را رد کرد و گفت که خواستگارش بسیار کوچک و بیش از حد انگلیسی‌مآب است. شاهدخت حتی با تمسخر اظهار داشت که «خدا شاهزاده را شروع کرد اما فراموش کرد او را تمام کند» (۱۹۱۴).[۷][۸]

در طول جنگ جهانی اول، الیزابت به مراقبت از سربازان زخمی پرداخت. او روزانه از بیمارستان‌ها بازدید می‌کرد و به قربانیان جنگ سیگار و کلمات دلگرم‌کننده می‌داد.[۹]

در سال ۱۹۱۹، الیزابت و خواهرانش شاهدخت ماریا و شاهدخت ایلیانا رومانی همراه مادرشان، که حال ملکه ماری نامیده می‌شد، در کنفرانس صلح پاریس حضور یافتند. ملکه امیدوار بود که بتواند برای دخترانش، به ویژه الیزابت که ۲۵ ساله بود، همسر مناسبی پیدا کند.[۱۰]

زندگی در یونان

بازگشت خانواده سلطنتی یونان و ازدواج جرج و الیزابت

شاهزاده تاجدار جورج و شاهدخت تاجدار الیزابت یونان، ۱۹۲۱.

در ۵ دسامبر ۱۹۲۰، یک همه‌پرسی با نتایج بحث‌برانگیز[الف] خانواده سلطنتی یونان را به بازگشت به خانه فراخواند.[۱۱] بدین ترتیب، شاه کنستانتین یکم، ملکه سوفیای پروسی و شاهزاده جرج در ۱۹ دسامبر به آتن بازگشتند. بازگشت آن‌ها با شور و اشتیاق گسترده‌ای همراه بود. جمعیت عظیمی، پادشاه و ولیعهد را در خیابان‌های پایتخت همراهی کردند. هنگامی که به کاخ رسیدند، بارها بر روی بالکن ظاهر شدند تا به مردمی که آن‌ها را تشویق می‌کردند، سلام کنند.[۱۲][۱۳]

ازدواج

با این حال، چند هفته بعد، جرج برای ازدواج با الیزابت به رومانی بازگشت. این مراسم با شکوه فراوان در ۲۷ فوریه ۱۹۲۱ در بخارست برگزار شد.[۱۴] مدت کوتاهی پس از آن، در ۱۰ مارس، کارول دوم، برادر بزرگ‌تر الیزابت، با خواهر کوچک‌تر جرج، شاهدخت هلن یونان ازدواج کرد.[۲][۱۵][۱۶]

شاهدخت تاجدار

در یونان، الیزابت با دشواری زیادی در تطبیق با خانواده سلطنتی مواجه شد و رابطه او با ملکه سوفیا به‌ویژه پرتنش بود.[۲][۱۷] با روحیه‌ای درون‌گرا که ممکن بود به‌اشتباه غرور تلقی شود،[۱۸][۱۹] الیزابت در میان خویشاوندان همسرش احساس بیگانگی می‌کرد، زیرا آن‌ها در حضور او به زبان یونانی صحبت می‌کردند، زبانی که هنوز بر آن مسلط نشده بود.[۲][۲۰] تنها شاه کنستانتین یکم و خواهرش، دوشس بزرگ ماریا جورجیونا روسیه، در نظر او قابل احترام بودند.[۲][۱۹] در واقع، حتی ولیعهد خجالتی نیز همسرش را ناامید کرد، زیرا او خواستار رابطه‌ای پرشورتر با وی بود.[۲۱][۲۲]

الیزابت که از نداشتن خانه شخصی ناراضی بود، مجبور شد همیشه با خانواده همسرش زندگی کند. او درآمد ناچیز همسرش را صرف بازسازی آپارتمان‌هایشان کرد. علاوه بر این، خانواده‌اش در پرداخت جهیزیه او تأخیر داشتند[۲۱] و پس‌اندازهایش در رومانی به‌دلیل سرمایه‌گذاری‌های نادرست مدیر اموالش از دست رفت.[۲۳]

با مواجهه با یک وضعیت سیاسی بسیار دشوار، ناشی از جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹), الیزابت به‌سرعت متوجه شد که فضای محدودی برای فعالیت در کشور جدیدش دارد. بااین‌حال، او به نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر پیوست که به‌دلیل ورود مجروحان از آناتولی تحت فشار قرار داشت.[۱۹][۲۴] شاهدخت تاجدار همچنین اوقات فراغتش را به باغبانی، نقاشی و ترسیم گذراند. او کتابی از اشعار نویسنده بلژیکی امیل وراران را تصویرگری کرد و همچنین چندین کتاب کم‌ارزش نوشت.[۲۱][۲۵] سرانجام، او ساعت‌های طولانی را صرف یادگیری زبان یونانی نوین کرد، زبانی که یادگیری آن برایش بسیار دشوار بود.[۲۳]

الیزابت که از روزمرگی خود ناراضی بود، به خواهرش ملکه ماریا، همسر پادشاه الکساندر یکم، پادشاه یوگسلاوی، و خواهر شوهرش هلن یونان، همسر برادرش کارول، حسادت می‌کرد.[۲۱][۲۶] با جنگ و انقلاب، زندگی روزمره خانواده سلطنتی یونان به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود و مستمری همسرش، ولیعهد اجازه نمی‌داد که الیزابت لباس‌ها و جواهراتی را که می‌خواست، بخرد.[۲۱]

رابطه میان ولیعهد و همسرش که از قبل تحت‌فشار جنگ قرار داشت، به دلیل ناتوانی آن‌ها در داشتن وارث برای تاج‌وتخت یونان، تیره‌تر شد. الیزابت چند ماه پس از ازدواجش باردار شد، اما در طول یک سفر رسمی به سمورنا سقط جنین کرد.[۲۷][۲۸]

سال‌های پایانی

کلیسای هدینگر در زیگمارینگن، محل دفن الیزابت

با وجود ارتباطاتش با حزب کمونیست رومانی، الیزابت پس از اعلام جمهوری خلق رومانی در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۷ مجبور به ترک کشور شد. رژیم جدید سه روز به او فرصت داد تا وسایلش را جمع کند و کاخ الیزابتا غارت شد. با این حال، پیش از رفتن به تبعید، شاهدخت توانست اسناد خود را در املاک بانلوک بسوزاند.[۲۹]

در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۸، الیزابت همراه با خواهرش، ایلیانا، با قطاری ویژه که توسط کمونیست‌ها فراهم شده بود، رومانی را ترک کرد. خانواده اسکاناوی آن‌ها را همراهی کردند، اما هر دو شاهدخت پس از اخراج از کشور، بخش زیادی از اموال خود را از دست دادند.[۳۰]

الیزابت ابتدا در زوریخ و سپس در کن، در ویلا رز آلبا ساکن شد. در فرانسه، او با مردی جوان، جذاب و مدعی هنرمندی به نام مارک فاورا آشنا شد. شاهدخت که عاشق این جوان شده بود، تمایل داشت با او ازدواج کند و از پسرعمویش، فردریک، شاهزاده هوهن‌تسولرن، خواست که عنوان اشرافی به مارک اعطا کند، اما فردریک نپذیرفت.[۱] در نتیجه، شاهزاده تصمیم گرفت معشوق خود را به فرزندخواندگی بپذیرد و این کار را سه ماه پیش از مرگش انجام داد. او در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۶ در خانه‌اش درگذشت.[۳۱][۳۲]

پیکر شاهدخت به آرامگاه خاندان هوهن‌تسولرن در کلیسای هدینگر در زیگمارینگن منتقل شد.

آرشیوها

نامه‌های شاهدخت الیزابت در دوران جوانی به پدربزرگش، لئوپولد، شاهزاده هوهن‌تسولرن-زیگمارینگن، در بایگانی ایالتی زیگمارینگن (Staatsarchiv Sigmaringen) که در شهر زیگمارینگن، بادن-وورتمبرگ، آلمان قرار دارد، نگهداری می‌شود.[۳۳]

یادداشت

  1. ↑ ۹۹٪ از رأی‌دهندگان به بازگشت پادشاه برکنار شده رأی مثبت دادند.[۱۱]

منابع

  1. 1 2 Smith, Connell (5 دسامبر 2017). "چگونه این نقاشی از «معشوق جوان» یک شاهزاده رومانیایی در یک حراجی در سنت جان به پایان رسید". CBC News. Retrieved 17 ژوئن 2019.
  2. 1 2 3 4 5 6 Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 183.
  3. ↑ Marcou 2002, p. 42.
  4. ↑ Gelardi 2006, p. 76.
  5. ↑ Marcou 2002, p. 43.
  6. ↑ Marcou 2002, p. 122.
  7. ↑ Queen Marie of Romania 2006, p. 61.
  8. ↑ Van der Kiste 1994, p. 121.
  9. ↑ Wimbles 2002, p. 137 and 140.
  10. ↑ Marcou 2002, p. 112.
  11. 1 2 Van der Kiste 1994, p. 126.
  12. ↑ Van der Kiste 1994, pp. 128–129.
  13. ↑ Gelardi 2006, pp. 295–296.
  14. ↑ "Wedding Of Princess Elizabeth Of Romania To The Crown Prince Of Greece 1921". British Pathe News. Retrieved 27 September 2021.
  15. ↑ Van der Kiste 1994, p. 130.
  16. ↑ Palmer and Greece 1990, p. 63.
  17. ↑ Wimbles 2002, p. 136, 138 and 141.
  18. ↑ Gelardi 2006, p. 309.
  19. 1 2 3 Wimbles 2002, p. 137.
  20. ↑ Wimbles 2002, p. 136.
  21. 1 2 3 4 5 Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 185.
  22. ↑ Wimbles 2002, p. 137–138.
  23. 1 2 Wimbles 2002, p. 138.
  24. ↑ Mateos Sáinz de Medrano| 2004, p. 184.
  25. ↑ Wimbles 2002, p. 139.
  26. ↑ Wimbles 2002, p. 140 and 141–142.
  27. ↑ Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 185–186.
  28. ↑ Van der Kiste 1994, p. 138.
  29. ↑ Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 192.
  30. ↑ Mateos Sáinz de Medrano 2004, pp. 192–193.
  31. ↑ Mateos Sáinz de Medrano 2004, p. 193.
  32. ↑ Wimbles 2003, p. 16.
  33. ↑ "Briefe von Prinz Carol und Prinzessin Elisabeta von Rumänien an Fürst Leopold von Hohenzollern". Staatsarchiv Sigmaringen. Retrieved 1 October 2021.

کتاب‌شناسی

  • Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo (2004). La familia de la reina Sofía: la dinastía griega, la Casa de Hannover y los reales primos de Europa (1. ed.). Madrid: La Esfera de los Libros. ISBN 84-9734-195-3. OCLC 55595158.
  • Gelardi, Julia P. (2006). Born to rule: granddaughters of Victoria, queens of Europe: Maud of Norway, Sophie of Greece, Alexandra of Russia, Marie of Romania, Victoria Eugenie of Spain. London: Review. ISBN 0-7553-1392-5.
  • Marcou, Lilly (2002). Le roi trahi: Carol II de Roumanie. Paris: Pygmalion/G. Watelet. ISBN 2-85704-743-6. OCLC 49567918.
  • Queen ماری ادینبورگ، Însemnari zilnice, vol. 3, Editura Historia, 2006
  • Van der Kiste, John (1994). Kings of the Hellenes: The Greek Kings, 1863–1974. Sutton Publishing. ISBN 0-7509-2147-1.
  • Hannah Pakula, The Last Romantic: A Biography of Queen Marie of Roumania, Weidenfeld & Nicolson History, 1996 شابک ‎۱-۸۵۷۹۹-۸۱۶-۲
  • Prince of Greece, Michel; Palmer, Alan (1990). The Royal House of Greece. London: Weidenfeld Nicolson Illustrated. ISBN 0-297-83060-0. OCLC 59773890.
  • John Wimbles, Elisabeta of the Hellenes: Passionate Woman, Reluctant Queen - Part 1: Crown Princess, Royalty Digest, vol. 12#5, no 137, November 2002, pp. 136–144 ISSN 0967-5744
  • John Wimbles, Elisabeta of the Hellenes: Passionate Woman, Reluctant Queen - Part. 2: Crown Princess, Royalty Digest, vol. 12#6, no 138, December 2002, pp. 168–174 ISSN 0967-5744
  • John Wimbles, Elisabeta of the Hellenes: Passionate Woman, Reluctant Queen - Part. 3: Exile at Home 1924–1940, Royalty Digest, vol. 12#7, no 139, January 2003, pp. 200–205 ISSN 0967-5744
  • John Wimbles, Elisabeta of the Hellenes: Passionate Woman, Reluctant Queen - Part. 4: Treachery and Death , Royalty Digest, vol. 13#1, no 145, July 2003, pp. 13–16 ISSN 0967-5744
  • Ivor Porter, Michael of Romania: The King and the Country, Sutton Publishing Ltd, 2005 شابک ‎۰-۷۵۰۹-۳۸۴۷-۱
  • Jean-Paul Besse, Ileana: l'archiduchesse voilée, Versailles, Via Romana, 2010 شابک ‎۹۷۸-۲-۹۱۶۷۲۷-۷۴-۵
  • The Romanovs: The Final Chapter (Random House, 1995) by Robert K. Massie, pgs 210–212, 213, 217, and 218ISBN 0-394-58048-6 and شابک ‎۰-۶۷۹-۴۳۵۷۲-۷
  • Ileana, Princess of Romania. I Live Again. New York: Rinehart, 1952. First edition.
  • Lillian Hellman: A Life with Foxes and Scoundrels (2005), by Deborah Martinson, PhD. (Associate Professor and Chair of English Writing at Occidental College)

پیوند به بیرون

الیزابت (شاهدخت رومانی)
House of Hohenzollern-Sigmaringen
زادهٔ: 12 October 1894 درگذشتهٔ: 14 November 1956
خانواده سلطنتی یونان
پیشین:
سوفیای پروس		 Queen consort of the Hellenes
27 September 1922 – 25 March ۱۹۲۴		 بدون متصدی
تصدی بعدی توسط:
فردریکای هانوفر
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.