الین اوران
الین سوریک اوران | |
|---|---|
![]() اوران در سال ۲۰۱۳ | |
| زادهٔ | ۱۶ آوریل ۱۹۴۶ (۸۰ سال) روم، جورجیا، ایالات متحده |
| محل تحصیل | کالج برین ماور دانشگاه ییل |
| همسر | دنیل اوران |
| جوایز | جایزهٔ دینامیک سیالات (APS)، ۲۰۱۳ |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک محاسباتی، انفجارها، پیشرانش، آشفتگی، اخترفیزیک |
| محل کار | دانشگاه ایاندام تگزاس دانشگاه مریلند، کالج پارک آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی ایالات متحده |
الین سوریک اوران (زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۴۶) دانشمند فیزیک آمریکایی است که بهعنوان یکی از صاحبنظران برجستهٔ جهان در روشهای عددی برای شبیهسازی در مقیاس بزرگ سامانههای فیزیکی شناخته میشود.[۱] او پیشگام فناوریهای محاسباتی برای حل مسائل پیچیدهٔ جریانهای واکنشی بوده است و مفاهیم علوم، ریاضیات، مهندسی و علوم رایانه را در قالب یک روششناسی جدید یکپارچه کرده است.[۲] دامنهٔ بسیار متنوعی از پدیدهها را میتوان با استفاده از روشهای او برای شبیهسازی عددی جریانهای سیال مدلسازی و بهتر درک کرد؛ از حرکات فشردهٔ ماهیها در اقیانوسهای زمین گرفته تا انفجارهای ابرنواختری دوردست در فضا.[۳] کارهای او سهم چشمگیری در پیشبرد حرفهٔ مهندسی داشته است.[۳]
تحصیلات
الین سوریک دختر هرمن ای. سوریک و نادختری دوریس لوترمن-سوریک است. او با دنیل اوران ازدواج کرده است.[۴]
الین سوریک در فیلادلفیا، پنسیلوانیاتحصیل کرد.[۵] کالج برین ماور در سال ۱۹۶۶ به او مدرک کارشناسی در رشتههای فیزیک و شیمی اعطا کرد. سپس در دانشگاه ییل تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۸ از گروه فیزیک مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۷۲ از گروه مهندسی و علوم کاربردی مدرک دکتری دریافت کرد.[۳]
آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی ایالات متحده
الین اوران در سال ۱۹۷۲ به بخش فیزیک پلاسما در آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی ایالات متحده (NRL) پیوست.[۶][۳] در سال ۱۹۷۸، او به آزمایشگاه فیزیک محاسباتی پیوست.[۶] او برای تأسیس مرکز جریان واکنشی و سامانههای دینامیکی تلاش کرد و ریاست آن را بر عهده گرفت.[۵] در سال ۱۹۸۸، او به دانشمند ارشد در زمینهٔ فیزیک جریانهای واکنشی تبدیل شد.[۶][۵]
او پژوهشهای نظری و محاسباتی قابلتوجهی دربارهٔ خواص سیالی و مولکولی سامانههای دینامیکی پیچیده انجام داده است. گروه او الگوریتمهای عددی و مدلهای رایانهای متعددی برای شبیهسازی عددی دقیق جریانهای واکنشی ایجاد کردهاند. از آنجا که جریانهای واکنشی در طیف گستردهای از پدیدههای مهم رخ میدهند، کارهای اوران به پژوهشگران دیگر امکان داده است بسیاری از پویاییهای جریانهای واکنشی را که پیشتر توضیحدادهنشده بودند، بررسی و توصیف کنند.[۱]
جریانهای واکنشی میتوانند شامل گازها، مایعات، جامدات یا ترکیبی از آنها باشند. این مواد هنگام حرکت در فضا و در گذر زمان ممکن است دچار تغییرات شیمیایی شوند.[۲] مسائل مربوط به جریانهای واکنشی اغلب شامل چندین فرایند هستند که بهطور همزمان با یکدیگر برهمکنش دارند. شناسایی شرایط مرزیای که در آن حالتهای ماده با یکدیگر واکنش میدهند و نحوهٔ برهمکنش آنها، در مدلسازی جریانهای واکنشی اهمیت دارد. فرایندهای فیزیکی دخیل در جریانهای واکنشی شامل واکنشهای گونههای شیمیایی، انتقال نفوذی، انتقال تابشی، جابهجایی و ویژگیهای موجمانند هستند که ممکن است برخی یا همهٔ آنها برای بررسی یک مسئلهٔ خاص مدلسازی شوند. مدلسازی جریانهای واکنشی پیچیده در حوزههای گوناگونی از جمله آیرودینامیک، هیدرودینامیک، میکروشارهها، سینتیک شیمیایی، مدلسازی فرایندهای شیمیایی (شامل فرایندهای انتقال جابجاییای و نفوذی و همچنین سینتیک شیمیایی) و پدیدههای شعله و انفجار مرتبط با احتراق کاربرد دارد.[۷]
مدلسازی جریانهای واکنشی را میتوان در اخترفیزیک خورشیدی و ستارهای برای مطالعهٔ نواخترها، شکلگیری ستارگان و کیهانشناسی به کار برد. این مدلسازی میتواند اختلاط در جو زمین، جریان گاز رقیقشده هنگام ورود مجدد به جو، پرتاب اژدرها در اقیانوسهای زمین، گسترش آتشسوزیها در شهرها و جنگلها و رفتار موتورهای خودرو و لیزرهای شیمیایی را مدلسازی کند.[۳][۷]
اوران روشهای شبیهسازی را برای مسائل گوناگونی در آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی به کار برده است. او در طراحی زیستحسگرها، سامانههای پیشرانش موشکها و جتها و وسایل نقلیهٔ اکتشاف فضایی و سیارهای مشارکت داشته است. او فیزیک بنیادی فرایندهای احتراق را مطالعه کرده و مدلهای جریان را برای شعلهها، انفجارها و شرایط زمینهساز گذار به انفجار به کار برده است. کارهای او از ذخیرهسازی ایمن سوختهای هیدروژنی و دیگر مواد پرانرژی پشتیبانی کرده است.[۱]
مهندسی هوافضا
او در حال حاضر استاد دانشگاه ایاندام تگزاس است. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ در گروه مهندسی هوافضا در دانشگاه مریلند بهعنوان استاد مهندسی مؤسسهٔ گلن ال. مارتین فعالیت کرد. او همچنان بهعنوان دانشمند بازنشسته در آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی ایالات متحده فعالیت دارد و استاد مدعو در دانشگاه میشیگان و استاد مهمان در دانشگاه لیدز است.[۸] او همچنین استاد مهمان ارشد در مؤسسهٔ مطالعات پیشرفتهٔ دانشگاه علم و فناوری هنگکنگ و استاد مهمان ممتاز در دانشگاه چینهوا است.
انتشارات
| منابع کتابخانهای دربارۀ الین اوران |
| By الین اوران |
|---|
او مقالات بسیاری در مجلات علمی منتشر کرده و کتاب درسی شبیهسازی عددی جریان واکنشی (۱۹۸۷، ۲۰۰۵) را نوشته است که گزارش شده است پرکاربردترین کتاب درسی در این زمینه است.[۱]
جوایز و افتخارات
در میان جوایز و افتخارات متعدد دیگر، الین اوران عضو افتخاری مؤسسهٔ آمریکایی هوانوردی و فضانوردی (AIAA) است؛ «بالاترین تمایزی که AIAA اعطا میکند، … که به افراد برجستهای اعطا میشود که در حوزهٔ هوافضا دارای سوابق طولانی و بسیار پربار بوده و بالاترین استانداردهای ممکن را در هوانوردی و فضانوردی محقق ساختهاند.»[۸] او عضو آکادمی هنرها و علوم آمریکا، آکادمی ملی مهندسی و از اعضای بنیانگذار مؤسسهٔ احتراق است.[۹][۱۰][۱۱]
برخی از دیگر جوایز، افتخارات و عضویتهای افتخاری او، از جمله موارد زیر، عبارتاند از:
جوایز
- سخنرانی کلیدی هویت سی. هوتل در همایش بینالمللی احتراق، ۲۰۱۴[۱۲]
- جایزهٔ دینامیک سیالات (APS)، ۲۰۱۳، از انجمن فیزیک آمریکا (APS)[۱۳]
- جایزهٔ رتبهٔ ریاستجمهوری برای متخصصان ارشد ممتاز، از دولت ایالات متحده، بهپاس دستاوردهای استثنایی بلندمدت، ۲۰۰۷[۲][۵]
- جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن، ۲۰۰۶[۱]
- جایزهٔ سخنرانی پژوهشی درایدن از مؤسسهٔ آمریکایی هوانوردی و فضانوردی، ۲۰۰۲[۱۴]
- زنان در فناوری بینالمللی (WITI), تالار مشاهیر، ۲۰۰۲[۱۵][۱۶]
- مدال طلای زلدوویچ مؤسسهٔ احتراق، ۲۰۰۰،[۱۷][۳] بهپاس «مشارکتهای برجسته در نظریهٔ احتراق و انفجارها».[۱۸]
- جایزهٔ اوپنهایم، ۱۹۹۹، اعطاشده از سوی مؤسسهٔ دینامیک سامانههای پرانرژی و واکنشی، بهپاس «مشارکتهای برجسته در نظریهٔ دینامیک انفجارها و سامانههای واکنشی».[۱۸]
- جایزهٔ آرتور اس. فلمینگ، ۱۹۷۹[۱۹]
مدارک افتخاری
عضویتها
- در سال ۲۰۲۴ بهعنوان عضو بینالمللی آکادمی سلطنتی مهندسی انتخاب شد[۲۳]
- عضو، آکادمی هنرها و علوم آمریکا، ۲۰۱۸[۹]
- عضو، مؤسسهٔ احتراق، ۲۰۱۸[۱۱]
- عضو، کمیتهٔ حقوق بشر، آکادمیهای ملی علوم، مهندسی و پزشکی[۲۴]
- عضو انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME), 2012[۱۸]
- عضو هیئت مشورتی Acta Mechanica Sinica، ۲۰۱۱–تاکنون[۱۸]
- عضو افتخاری مؤسسهٔ آمریکایی هوانوردی و فضانوردی (AIAA), 2011[۱۸]
- عضو انجمن ریاضیات صنعتی و کاربردی (SIAM),[۱۳] ۲۰۰۹ (عضو مؤسس)[۱۸]
- عضو آکادمی ملی مهندسی، ۲۰۰۳،[۱۸][۱۰] «بالاترین افتخاری که هر مهندس هوافضایی میتواند آرزوی دستیابی به آن را داشته باشد.»[۸]
- عضو انجمن فیزیک آمریکا (APS)، ۱۹۹۳، «بهپاس نوآوری در استفاده از رایانههای پیشرفته برای مدلسازی و تبیین سازوکارهای فیزیکی مهم شامل دینامیک سیالات، شیمی و خواص مواد غیرتعادلی در جریانهای واکنشی پیچیده، از سامانههای آزمایشگاهی تا اخترفیزیکی».[۲۵]
- عضو مؤسسهٔ آمریکایی هوانوردی و فضانوردی (AIAA), 1990[۱۸]
- انجمن مهندسان زن[۱۸]
منابع
- 1 2 3 4 5 "Dr. Elaine Oran Receives Society of Women Engineers Achievement Award". NRL News Release. Naval Research Laboratory (NRL). 22 December 2006. Archived from the original on January 29, 2013. Retrieved 19 October 2014.
- 1 2 3 "Dr. Elaine Oran Receives Presidential Rank Award for Distinguished Senior Professional". NRL News Release. Naval Research Laboratory (NRL). 3 April 2008. Archived from the original on January 29, 2013. Retrieved 19 October 2014.
- 1 2 3 4 5 6 Spector, Barbara (February 2007). "Using Computers to Explore the Universe". Science and Technology. Bryn Mawr College. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 18 October 2014.
- ↑ "Obituary, Doris M. (Manstein) Luterman-Surick". Philly.com. Retrieved 19 October 2014.
- 1 2 3 4 5 "Elaine Oran". University of Leeds. Archived from the original on 22 October 2014. Retrieved 15 October 2014.
- 1 2 3 "Elaine Oran". U.Sc. Viterbi School of Engineering. Archived from the original on 26 November 2014. Retrieved 3 December 2014.
- 1 2 Oran, Elaine S.; Boris, Jay P. (2005). Numerical simulation of reactive flow (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02236-1.
- 1 2 3 "Aerospace Department Welcomes New Faculty Member Elaine Oran". University of Maryland. Department of Aerospace Engineering. Retrieved 19 October 2014.
- 1 2 "Elaine Oran Elected to American Academy of Arts and Sciences". University of Maryland.
- 1 2 "NAE Members: Dr. Elaine S. Oran". National Academy of Engineering. Retrieved 19 October 2014.
- 1 2 "Fellows of the combustion institute". The Combustion Institute | Promoting and disseminating combustion science research. International Combustion Institute. 20 June 2017. Archived from the original on 8 June 2023. Retrieved 7 September 2018.
- ↑ Koning, Patti (September 22, 2014). "35th International Combustion Symposium a Resounding Success". Combustion Research Facility. Retrieved 20 February 2015.
- 1 2 "Oran Receives APS 2013 Fluid Dynamics Prize". University of Maryland. Department of Aerospace Engineering. November 18, 2013. Retrieved 18 October 2014.
- ↑ "Dryden Lectureship in Research Award Recipients". American Institute of Aeronautics and Astronautics. Archived from the original on 28 March 2018. Retrieved 20 February 2015.
- ↑ "Dr. Elaine Oran". WITI Hall of Fame. witi. Retrieved 15 October 2014.
- ↑ "S&T Briefs: Hall of Fame I". Science and Technology. Bryn Mawr College. July 2002. Archived from the original on 23 September 2015. Retrieved 18 October 2014.
- ↑ "Dr. Elaine Oran Receives Ya B. Zeldovich Gold Medal". U.S. Naval Research Laboratory. 2000-09-21. Retrieved 20 February 2015.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Oran, Elaine S." Department of Aerospace Engineering. Retrieved 19 October 2014.
- ↑ "Flemming Award Recipients 1948-2006". George Washington University. Retrieved 19 February 2015.
- ↑ "Elaine Surick Oran '66 to Receive Honorary Doctorate". Bryn Mawr College. March 26, 2010. Retrieved 18 October 2014.
- ↑ "Official opening of Centrale Lyon 150th anniversary". Ecole Centrale Lyon. 2006. Archived from the original on 22 October 2014. Retrieved 18 October 2014.
- ↑ "Oran Recognized with Honorary Doctorate from the Institut National des Sciences Appliquées Rouen". University of Maryland. Retrieved 25 March 2015.
- ↑ "Royal Academy of Engineering welcomes 71 new Fellows". Retrieved 18 September 2024.
- ↑ "CHR Members". National Academies of Sciences, Engineering and Medicine.
- ↑ "APS Fellowship". APS Physics. American Physical Society. Division of Computational Physics. 2014. Retrieved 18 October 2014.
پیوند به بیرون
- استادان دانشگاه زن اهل ایالات متحده آمریکا
- استادان دانشگاه مریلند در کالج پارک
- استادان دانشگاه میشیگان
- اعضای آکادمی ملی مهندسی آمریکا
- افراد زنده
- دانشمندان رایانه اهل ایالات متحده آمریکا
- دانشآموختگان دانشگاه مریلند در کالج پارک
- دانشآموختگان دانشگاه ییل
- دانشآموختگان کالج برین مار
- دریافتکنندگان جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن
- زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
- فیزیکدانان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- هیئت علمی دانشگاه تگزاس ای اند ام
