انبار برنج
انبار برنج نوعی انبار است که در سراسر جهان برای نگهداری و خشک کردن برنج برداشت شده استفاده می‌شود. طرح‌های انبارها معمولاً متناسب با عملکردشان هستند و به همین دلیل ممکن است بین کشورها یا بین استان‌ها متفاوت باشد. انبارهای برنج در جنوب شرقی آسیا کاملاً متفاوت از انبارهای برنج موجود در سایر نقاط کشت برنج در جهان هستند. در ایالات متحده، انبارهای برنج زمانی در سراسر ایالت کارولینای جنوبی رایج بودند.
تاریخچه
ساختار انبار برنج، که معمولاً بر روی پایه‌هایی بلند ساخته می‌شود و گونه‌های مختلفی دارد، در سراسر مجمع‌الجزایر اندونزی رایج است. این سازه در سنت مینانگ‌کاباو به نام رنگکیانگ شناخته می‌شود و در سنت‌های باتاک، توراجا و ساساک نیز یافت می‌گردد. لئویت یا سازه‌ای مشابه آن، به‌عنوان بنایی باستانی در جامعهٔ کشاورزی جاوه شناخته می‌شود. بررسی نقش‌برجسته‌های پنهان در پایهٔ بوروبودور متعلق به قرن نهم در جاوه مرکزی نشان داده است که انبار برنج جاوه‌ای‌های باستان به‌طرز چشمگیری شبیه به لئویت لنگ‌گانگ امروزی سوندایی‌ها است،[۱] که این امر نشان‌دهندهٔ تداوم سنت ساخت انبارهای برنج در این جزیره است.
انبارهای برنج در جنوب شرقی آسیا
اندونزی
انبارهای برنج در اندونزی (که به آنها لومبونگ (Lumbung) گفته می‌شود بر روی چهارپایه ساخته می‌شوند و معمولاً بین ۱٫۵ تا ۲ متر از سطح زمین ارتفاع دارند. بخش بالایی محل نگهداری برنج دارای شکلی متمایز و شبیه به نماد اُمگا (Ω) است که با خم کردن قاب‌های انعطاف‌پذیر از بامبو شکافته یا تنهٔ درخت فوفل برای نگهداری سقف ایجاد می‌شود. سقف معمولاً با علف آلانگ‌آلانگ پوشانده می‌شود و دیواره‌ها از بامبوی شکافته و بافته‌شده (به نام پاگار) ساخته می‌شوند. سازهٔ پایه‌ای زیر انبار که در ارتفاع قرار دارد، بدون دیوار و باز است. کف یا سکویی از چوب و بامبو در حدود نیم متر بالاتر از زمین ساخته می‌شود. این سکوی پایینی، مکانی سایه‌دار و راحت برای نشستن و استراحت فراهم می‌کند. در بسیاری از روستاهای سنتی اندونزی، این ناحیهٔ پایین‌تر به‌عنوان محلی برای دیدار ساکنان روستا مورد استفاده قرار می‌گیرد و فعالیت‌های تجاری و اجتماعی معمولاً در همین مکان انجام می‌شود.
در معماری بومی مجمع‌الجزایر اندونزی، انبارهای برنج از چوب و مصالح بامبو ساخته می‌شوند و سقف آنها معمولاً از علف خشک، برگ نخل یا ایجوک (الیاف نخل سیاه‌رشته) ساخته می‌شود و بیشتر آنها برای جلوگیری از جوندگان و حشرات، روی چهار یا چند ستون ساخته می‌شوند. سبک‌ها می‌توانند با توجه به سبک‌های معماری قومی اندونزی متفاوت باشند. سقف منحنی امگا شکل، سبک ساساک معمول جزیره لومبوک است. سقف متمایز به سبک تونگکونان را می‌توان در انبارهای برنج توراجان یافت. نمونه‌های دیگر شامل لوئیت سوندایی و رانگکیانگ مینانگ است.
لائوس
انبارهای برنج در لائوس معمولاً منعکس کننده طراحی خانه‌های لائوسی هستند، اگرچه معمولاً ساختمان‌های جداگانه‌ای از خانه هستند. انبار برنج که بر روی توده‌های چوبی یا بامبو ساخته شده است، معمولاً در نزدیکی خانه یا در حاشیه روستا قرار دارد.[۲]
تایلند
تایلند کشوری است که فرهنگش با برنج بسیار در هم تنیده شده است. انبارهای برنج در چشم‌اندازهای این کشور خودنمایی می‌کنند و روند تبدیل انبارها به مزارع برنج به این کشور نیز سرایت کرده است.[۳] سازه‌های دیگری نیز از طریق معماری خود از انبارهای برنج سنتی تقلید می‌کنند.[۴]
منابع
- ↑ "160 PANEL RELIEF KARMAWIBHANGGA CANDI BOROBUDUR". Borobudur Cultural Feast (in Indonesian). 2016-11-16. Retrieved 2018-05-20.
- ↑ Laos, Library of Congress Country Studies, Library of Congress. Retrieved 8 February 2007.
- ↑ Bugalows For Rent, Doi Farang Bungalow, Thailand. Retrieved 8 February 2007.
- ↑ Spa بایگانی‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, Four Seasons Resort, Thailand. Retrieved 8 February 2007.
- انبار کاهها
- اندونزی
- تولید برنج