انتخابگرنشین ماینتس

انتخابگرنشین ماینتس

Kurfürstentum Mainz  (آلمانی)
Electoratus Moguntinus  (لاتین)
ماینتس
۷۸۰–۱۸۰۳
پرچم ماینتس
پرچم
نشان ملی ماینتس
نشان ملی
موقعیت اسقف‌نشین اعظم ماینتس در سال ۱۷۲۹
موقعیت اسقف‌نشین اعظم ماینتس در سال ۱۷۲۹
وضعیتایالت امپراتوری مقدس روم
پایتختماینتس
زبان(های) رایجآلمانی
دین(ها)
کلیسای کاتولیک
حکومتدولت کلیسایی
شاهزاده-انتخابگر و اسقف اعظم 
• ۷۵۴–۷۸۶
لولوس (نخستین)
• ۱۸۰۲–۱۸۰۳
کارل تئودور آنتون ماریا فون دالبرگ (واپسین)
دوره تاریخی
• کسب قلمرو و ارتقا به اسقف‌نشین اعظم
۷۸۰
• کسب قلمروهای جدید
۹۸۳
• صدراعظم امپراتوری
۱۲۵۱
۱۲۴۲–۱۴۶۲
۱۸ مارس – ۲۳ ژوئیه ۱۷۹۳
• معاهده کامپو فورمیو
۱۷ اکتبر ۱۷۹۷
• مدیاتیایزاسیون آلمان
۱۸۰۳
جمعیت
• ۱۷۶۰[۱]
۳۳۶,۰۰۰
پیشین
پسین
دوک‌نشین فرانکونیا
مون-تونر
شاهزاده‌نشین آیشافنبورگ
دوک‌نشین بزرگ هسن
دوک‌نشین ناسائو
پادشاهی پروس
امروز بخشی ازآلمان

انتخابگرنشین ماینتس (Kurfürstentum Mainz) یکی از تأثیرگذارترین و مهم‌ترین قلمروهای مذهبی و سیاسی در چارچوب امپراتوری مقدس روم بود. این ایالت توسط اسقف اعظم ماینتس اداره می‌شد که به عنوان رئیس امرای انتخابگر، نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب امپراتور و اداره امور مجمع بر عهده داشت. مرکزیت این قلمرو در شهر ماینتس قرار داشت و نفوذ آن در سراسر سرزمین‌های آلمانی گسترده بود.

جایگاه سیاسی و مذهبی

اسقف اعظم ماینتس فراتر از یک مقام مذهبی، به عنوان صدراعظم ارشد آلمان شناخته می‌شد که عالی‌ترین مقام در میان انتخابگران امپراتوری بود. این جایگاه به او اجازه می‌داد تا جلسات انتخاب امپراتور را فرا بخواند و بر روند قانون‌گذاری در مجلس امپراتوری نظارت کند. از نظر مذهبی نیز، ماینتس به عنوان «سریر مقدس» آلمان شناخته می‌شد و اسقف اعظم آن، نماینده مستقیم پاپ در سرزمین‌های شمالی محسوب می‌شد[۲].

تاریخچه و گسترش قلمرو

ریشه‌های این ایالت به دوران مسیحی‌سازی قبایل ژرمن و فعالیت‌های بونیفاس قدیس بازمی‌گردد. در طول قرون وسطی، این قلمرو از طریق دریافت امتیازات امپراتوری و الحاق زمین‌های مجاور گسترش یافت. در سال ۹۸۳ میلادی، با اهدای زمین‌های گسترده توسط اوتوی دوم، قدرت دنیوی اسقفان ماینتس تثبیت شد. این ایالت در دوران جنگ‌های مذهبی و اصلاحات پروتستانی، سنگر مهم کاتولیک‌ها در غرب آلمان باقی ماند[۳].

ساختار اداری و اجتماعی

Fr 1617-Schlegel 19var

نظام حاکم بر انتخابگرنشین ماینتس یک نظام تئوکراتیک بود که در آن اسقف اعظم توسط شورای کلیسای جامع انتخاب می‌شد. شهرها و روستاهای تحت سلطه این ایالت از شکوفایی اقتصادی قابل توجهی برخوردار بودند، به ویژه به دلیل موقعیت استراتژیک در کنار رودخانه راین. دانشگاه ماینتس که در قرن پانزدهم تأسیس شد، این منطقه را به یکی از مراکز اصلی یادگیری و نشر فرهنگ در اروپای مرکزی تبدیل کرد[۴].

فروپاشی و میراث

زوال این قدرت دیرینه با وقوع انقلاب فرانسه و اشغال کرانه غربی راین توسط نیروهای انقلابی آغاز شد. در سال ۱۷۹۳، جمهوری ماینتس برای مدت کوتاهی به عنوان نخستین دولت دموکراتیک در خاک آلمان تشکیل شد. سرانجام در جریان فرایند مدیاتیزاسیون آلمان در سال ۱۸۰۳، این انتخابگرنشین منحل شد و قلمروهای آن میان ایالت‌های جدیدی نظیر دوک‌نشین بزرگ هسن و پادشاهی پروس تقسیم گردید[۵].

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Wilson, Peter (1998). German Armies: War and German Society, 1648–1806. UCL Press. p. 278. ISBN 978-1857281064.
  2. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire: Volume I. Oxford University Press. p. 41. ISBN 978-0198731016.
  3. ↑ Arnold, Benjamin (2004). Princes and Territories in Medieval Germany. Cambridge University Press. p. 82. ISBN 978-0521521482.
  4. ↑ Lynch, Joseph (2014). The Medieval Church: A Brief History. Routledge. p. 215. ISBN 978-0582472907.
  5. ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. University of Kansas Press. p. 193. ISBN 978-0700602049.