زمین کریکت اووال

اووال
لوگوی بیضی شکل کیا.png
پاویون اووال در سال ۲۰۱۵
اطلاعات زمین
موقعیتکنینگتون، لندن، SE11
مختصات۵۱°۲۹′۱″ شمالی ۰°۶′۵۴″ غربی / ۵۱٫۴۸۳۶۱°شمالی ۰٫۱۱۵۰۰°غربی / 51.48361; -0.11500
تاسیس۱۸۴۵ (1845)
ظرفیت۲۷٬۵۰۰[۱]
مالکدوک‌نشین کورنوال
گردانندهباشگاه کریکت شهرستان ساری
تیم مالک
فهرست
End names
وکسال
انتهای پاویون
اطلاعات بین‌المللی
اولین تست۶–۸ سپتامبر ۱۸۸۰: انگلستان v استرالیا
آخرین تست۱۷–۲۱ ژوئن ۲۰۲۶: انگلستان v نیوزیلند
First ODI۷ سپتامبر ۱۹۷۳: انگلستان v هند غربی
Last ODI۳ ژوئن ۲۰۲۵: انگلستان v هند غربی
First T20I۲۸ ژوئن ۲۰۰۷: انگلستان v هند غربی
Last T20I۳۰ مه ۲۰۲۴: انگلستان v پاکستان
Domestic team information
ساری (۱۸۴۶–اکنون)
کورینتیان-کژوالز (فوتبال) (۱۹۵۰–۱۹۶۳)
به عنوان ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴
منابع: ESPNcricinfo

اووال (به انگلیسی: The Oval) که به دلایل حمایتی با نام کیا اووال (به انگلیسی: Kia Oval) نیز شناخته می‌شود،[۲][۳] یک زمین کریکت بین‌المللی در کنینگتون، واقع در بخش لمبت در جنوب لندن است.[۴] اووال از زمان افتتاح در سال ۱۸۴۵، زمین خانگی باشگاه کریکت شهرستان ساری بوده است.[۵][۶][۷] این ورزشگاه نخستین زمین در انگلستان بود که در سپتامبر ۱۸۸۰ میزبان تست کریکت بین‌المللی شد.[۸][۹] مسابقهٔ تست پایانی فصل کریکت انگلستان نیز به‌طور سنتی در این ورزشگاه برگزار می‌شود.

علاوه بر تاریخچهٔ کریکت، اووال میزبان شماری از رویدادهای ورزشی تاریخی مهم دیگر نیز بوده است. در سال ۱۸۷۰، نخستین مسابقهٔ نمایشی فوتبال بین انگلستان و اسکاتلند در این ورزشگاه برگزار شد، هرچند فیفا آن را یک مسابقهٔ رسمی بین‌المللی نمی‌داند.[۱۰] نخستین فینال جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۸۷۲ در اووال برگزار شد،[۱۱][۱۲] و همچنین فینال‌های سال‌های ۱۸۷۴[۱۳] تا ۱۸۹۲.[۱۴] در سال ۱۸۷۶، مسابقات بین‌المللی راگبی انگلستان در برابر ولز و انگلستان در برابر اسکاتلند و در سال ۱۸۷۷، نخستین مسابقهٔ دانشگاهی راگبی در این ورزشگاه برگزار شد.[۱۵] همچنین فینال‌های جام قهرمانان کریکت در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۷ و نیز فینال قهرمانی جهان تست ۲۰۲۳ در اینجا برگزار شده‌اند.

تاریخچه

ساعت کنار ورودی اعضای پاویون

اووال بر بخشی از زمین مشاع کنینگتون سابق ساخته شده است. در سراسر اوایل سدهٔ هجدهم، مسابقات کریکت در این زمین مشاع برگزار می‌شد. نخستین مسابقهٔ ثبت‌شده، دیدار لندن و دارتفورد در ژوئن ۱۷۲۴ بود. با این حال، از آنجا که این زمین مشاع به‌طور منظم برای اعدام عمومی محکوم‌شدگان دادگاه‌های ساری نیز استفاده می‌شد (و معادل جنوب لندنی تایبورن بود)، مسابقات کریکت تا دههٔ ۱۷۴۰ به زمین آرتیلری منتقل شده بودند. زمین مشاع کنینگتون سرانجام در اواسط سدهٔ نوزدهم، در قالب طرحی با حمایت خانوادهٔ سلطنتی، محصور شد.

در سال ۱۸۴۴، محل اووال کنونی یک کشتزار کلم و باغ سبزیجات بود[۱۶][۱۷] که متعلق به دوک‌نشین کورنوال بود.[۱۸][۱۹] دوک‌نشین مایل بود زمین را برای استفاده به‌عنوان زمین کریکت اجاره دهد و در ۱۰ مارس ۱۸۴۵، نخستین قرارداد اجاره که بعدها باشگاه آن را در اختیار گرفت، توسط «تراست اوتر» که زمین را از دوک‌نشین در اختیار داشت، به ویلیام هوتون (رئیس وقت باشگاه کریکت مون‌پلیه، باشگاه پیشین) واگذار شد تا «آن را به یک زمین کریکت اشتراکی تبدیل کند».[۲۰] مدت این اجاره ۳۱ سال و اجاره‌بهای سالانهٔ آن ۱۲۰ پوند بود[۲۱] و ۲۰ پوند نیز مالیات به آن تعلق می‌گرفت.[۲۲] قرارداد اولیهٔ چمن‌کاری اووال ۳۰۰ پوند هزینه داشت؛[۲۱] ۱۰٬۰۰۰ قطعه چمن از زمین مشاع توتینگ آورده و در بهار ۱۸۴۵ کاشته شدند[۱۹][۲۰] و بدین ترتیب نخستین مسابقهٔ کریکت در مه ۱۸۴۵ امکان‌پذیر شد. از همین رو، باشگاه کریکت شهرستان ساری (SCCC) در سال ۱۸۴۵ تأسیس شد.[۵][۲۰][۲۳][۲۴]

محبوبیت زمین بلافاصله افزایش یافت و قدرت SCCC نیز بیشتر شد. در ۳ مه ۱۸۷۵، باشگاه باقی‌ماندهٔ حق اجاره را برای دوره‌ای ۳۱ سالهٔ دیگر از «تراست اوتر» به مبلغ ۲٬۸۰۰ پوند خریداری کرد.[۲۵]

در سال ۱۸۶۸، ۲۰٬۰۰۰ تماشاگر برای نخستین مسابقهٔ تور کریکت بومیان استرالیا در انگلستان در اووال گرد آمدند؛ این نخستین تور انگلستان توسط یک تیم خارجی بود.[۲۶] به لطف سی. دبلیو. آلکوک، دبیر ساری از ۱۸۷۲ تا ۱۹۰۷،[۲۷] نخستین مسابقهٔ تست در انگلستان در سال ۱۸۸۰ در اووال بین انگلستان و استرالیا برگزار شد. بدین ترتیب اووال پس از ورزشگاه کریکت ملبورن (MCG)، دومین ورزشگاهی شد که میزبان یک مسابقهٔ تست بود.[۲۸] در سال ۱۸۸۲، استرالیا در عرض دو روز با اختلاف هفت ران در مسابقهٔ تست پیروز شد. اسپورتینگ تایمز در سوگ‌نامه‌ای طنزآمیز[۲۹] برای کریکت انگلستان منتشر کرد که به ایجاد جام اَشز انجامید؛ جامی که هنوز هم هر زمان انگلستان با استرالیا بازی می‌کند، بر سر آن رقابت می‌شود.[۳۰] نخستین امتیاز دوصدتایی در تاریخ مسابقات تست نیز در سال ۱۸۸۴ در اووال توسط بیلی مرداک استرالیایی به ثبت رسید.[۳۱]

گفته می‌شود زمین ساری نخستین ورزشگاه ورزشی دارای روشنایی مصنوعی بود؛ این روشنایی به شکل چراغ‌های گازی و از سال ۱۸۸۹ برقرار بود.[۳۲] پاویون کنونی نیز برای فصل ۱۸۹۸ تکمیل شد.[۲۱][۳۳] در سال ۱۹۰۷، آفریقای جنوبی دومین تیم میهمان تست شد که در این زمین مسابقهٔ تست برگزار کرد. در سال ۱۹۲۸، هند غربی نخستین مسابقهٔ تست خود در اووال را انجام داد و پس از آن نیوزیلند در سال ۱۹۳۱ در اینجا بازی کرد. در سال ۱۹۳۶، هند پنجمین تیم خارجی میهمان تست شد که در اووال به میدان رفت؛ پس از آن پاکستان در سال ۱۹۵۴ و سری‌لانکا در سال ۱۹۹۸ در این ورزشگاه بازی کردند.[۳۴] زیمبابوه، بنگلادش، افغانستان و ایرلند تاکنون در اووال مسابقهٔ تست برگزار نکرده‌اند.[۳۵][۳۶]

انتهای پاویون در سال ۱۸۹۱

شاعر فیلیپ لارکین در شعر خود دربارهٔ جنگ جهانی اول، «هزار و نهصد و چهارده»، به اووال اشاره کرده است.[۳۷] در جریان جنگ جهانی دوم، اووال مصادره شد و در ابتدا محل استقرار نورافکن‌های ضدهوایی بود. سپس به اردوگاه اسیران جنگی تبدیل شد تا چتربازان دشمن در آن نگهداری شوند. با این حال، چون چنین اسیرانی هرگز به آنجا آورده نشدند، اووال عملاً برای این منظور مورد استفاده قرار نگرفت.[۳۸] نخستین مسابقهٔ یک‌روزهٔ بین‌المللی در این ورزشگاه در ۷ سپتامبر ۱۹۷۳ بین انگلستان و هند غربی برگزار شد.[۳۹] این ورزشگاه میزبان مسابقاتی از جام جهانی ۱۹۷۵، ۱۹۷۹، ۱۹۸۳ و ۱۹۹۹ بود.[۴۰] همچنین پنج مسابقه از پانزده مسابقهٔ جام قهرمانان ۲۰۰۴ در اینجا برگزار شد که فینال را نیز شامل می‌شد.[۴۱] اووال زمانی رکورد بزرگ‌ترین زمین بازی در میان تمام ورزشگاه‌های تست جهان را در اختیار داشت. این رکورد بعدها توسط ورزشگاه قذافی در پاکستان شکسته شد، هرچند اووال همچنان بزرگ‌ترین زمین بازی در بریتانیا است.

میلیاردر پل گتی، که علاقهٔ زیادی به کریکت داشت و زمانی رئیس SCCC بود، نمونه‌ای مشابه از اووال را در املاک وُرمزلی پارک خود ساخت.[۴۲] گازسنج‌های مشهور درست بیرون ورزشگاه حدود سال ۱۸۵۳ ساخته شدند.[۴۳] با توجه به اینکه این گازسنج‌ها مدت‌هاست بلااستفاده‌اند، گمانه‌زنی زیادی دربارهٔ تخریب آنها وجود داشت؛ با این حال، بسیاری معتقدند آنها بخش جدایی‌ناپذیری از چشم‌انداز شهری اووال هستند و بنابراین آینده‌شان تضمین شده به نظر می‌رسد. در سال ۲۰۱۶، گازسنج اصلی به‌عنوان یک سازهٔ صنعتی دارای اهمیت تاریخی، رسماً تحت حفاظت قرار گرفت.[۴۴]

در ۲۰ اوت ۲۰۰۶، اووال شاهد نخستین موردی بود که یک تیم مسابقهٔ تست را واگذار کرد. پاکستان پس از آنکه داوران دارل هیر و بیلی دوکتروو پنج ران جریمه به حریف دادند و پس از تشخیص دستکاری توپ توسط تیم پاکستان در روز چهارم آخرین مسابقهٔ تست برابر انگلستان، توپ را تعویض کردند، اعتراض کرد. بازیکنان پاکستان در زمان استراحت چای دربارهٔ موضوع بحث کردند و سپس در اعتراض از حضور در جلسهٔ پایانی بازی خودداری کردند. زمانی که نظر خود را تغییر دادند و تصمیم گرفتند بازی را از سر بگیرند، داوران پیش‌تر پایان مسابقه را اعلام کرده و بازی را به‌طور پیش‌فرض به انگلستان واگذار کرده بودند.[۴۵][۴۶]

اووال در ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ میزبان صدمین مسابقهٔ تست خود در برابر آفریقای جنوبی بود و پس از لردز، MCG و SCG، چهارمین ورزشگاه جهان شد که به این نقطه رسید.[۴۷] معین علی نیز نخستین بازیکنی شد که در اووال در یک مسابقهٔ تست هت‌تریک می‌کند؛ او در این مسابقه در اینینگ دوم آفریقای جنوبی را حذف کرد و باعث پیروزی تیمش شد.[۴۸] در مسابقات تست، بالاترین امتیاز تیمی در اووال ۹۰۳/۷ اعلام‌شده توسط انگلستان برابر استرالیا در ۲۰ اوت ۱۹۳۸ است. برترین امتیازآوران عبارت‌اند از لن هاتن (۱٬۵۲۱ ران)، آلاستر کوک (۱٬۲۱۷ ران) و گراهام گوچ (۱٬۰۹۷ ران). برترین ویکت‌گیران نیز ایان بوتهام (۵۲ ویکت)، جیمز اندرسون (۵۰ ویکت) و درک آندروود و استوارت برود (هر کدام ۴۵ ویکت) هستند.

در مسابقات یک‌روزهٔ بین‌المللی، بالاترین امتیاز تیمی در اووال ۳۹۸/۵ است که نیوزیلند در برابر انگلستان در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵ به دست آورد. برترین امتیازآوران ODI عبارت‌اند از ایون مورگان (۷۰۵ ران)، جو روت (۵۵۲ ران) و مارکوس ترسکوتیک (۵۲۸ ران). برترین ویکت‌گیران ODI نیز جیمز اندرسون (۳۰ ویکت) و دارن گو (۱۳ ویکت) هستند. در سال ۲۰۲۱، اووال اینوینسیبلز به‌عنوان تیمی در رقابت تازه‌راه‌اندازی‌شدهٔ صد تشکیل شد. نخستین مسابقات بخش مردان و زنان این رقابت هر دو در این ورزشگاه برگزار شدند.

نام انتهای زمین

انتهای شمال‌غربی اووال به‌طور سنتی «انتهای وکسال» (Vauxhall End) نامیده می‌شود، زیرا به ناحیهٔ واکسول و ایستگاه راه‌آهن آن نزدیک‌تر است.[۴۹][۵۰] انتهای مقابل (جنوب‌شرقی) «انتهای پاویون» (Pavilion End) نام دارد، زیرا پاویون اعضا در آنجا قرار گرفته است.[۴۹]

توسعهٔ مجدد در سدهٔ ۲۱

ساری در برابر یورکشر (جایگاه OCS در پس‌زمینه)

در پایان فصل کریکت ۲۰۰۲، ساری توسعهٔ مجدد انتهای وکسال را آغاز کرد.[۵۱] این طرح شامل تخریب جایگاه‌های قدیمی ساریج، فندر، جاردین و پیتر می در شمال و ساخت یک جایگاه بزرگ چهارطبقه به جای آنها بود. این جایگاه از زمان تکمیل در مه ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۲۰ به دلیل حمایت مالی گروه اوسی‌اس، جایگاه او‌سی‌اش نام داشت.[۵۲][۵۳] از آغاز فصل ۲۰۲۱، در پی قرارداد حمایت مالی با شرکت جی ام فین، این جایگاه «جایگاه جی ام فین» نام گرفته است.[۵۴] این پروژه ظرفیت ورزشگاه را به حدود ۲۳٬۰۰۰ نفر افزایش داد.[۵۵]

در ژانویهٔ ۲۰۰۷، باشگاه کریکت شهرستان ساری (Surrey CCC) برنامه‌هایی را برای افزایش ظرفیت به میزان ۲٬۰۰۰ صندلی دیگر اعلام کرد؛ این بار با توسعهٔ مجدد انتهای پاویون. قرار بود جایگاه‌های لاک، لیکر و پیتر می در جنوب با جایگاهی جدید جایگزین شوند که پشت آن یک هتل قرار می‌گرفت.[۵۶] قرار بود میخانهٔ ساری در ورودی ورزشگاه تخریب و میدان پیاده‌راه جدیدی در محل آن ساخته شود تا دسترسی به ورزشگاه بهتر و چشم‌انداز پاویون تاریخی بازتر شود.[۵۶] این طرح‌ها به دلیل اعتراض‌های ادارهٔ بهداشت و ایمنی، به علت نزدیکی ورزشگاه به یک گازسنج، به تأخیر افتادند. مجوز ساخت سرانجام صادر شد، اما توسعه به دلیل بحران مالی ۲۰۰۸ انجام نشد.

در سال ۲۰۰۹، چهار دکل نورافکن تلسکوپی نیمه‌دائمی با هزینهٔ ۳٫۷ میلیون پوند نصب شد تا برای مسابقات اواخر روز و عصر مورد استفاده قرار گیرند.[۵۷] نورافکن‌ها به‌طور ویژه‌ای طراحی شده بودند تا با مقررات سخت‌گیرانهٔ برنامه‌ریزی مناطق مسکونی مطابقت داشته باشند، تأثیر بصری و انتشار نور به خانه‌های اطراف را کاهش دهند و با کم کردن تابش اضافی که می‌تواند بر بازیکنان، داوران، عوامل پخش و تماشاگران اثر بگذارد، تجربهٔ بازی را در داخل ورزشگاه بهبود بخشند. برای کنترل دقیق پرتو نور و کاهش انتشار آن، سامانه‌های بازتاب‌دهندهٔ دقیق نصب شده بود تا نور فقط به محل مورد نیاز هدایت شود. هر دکل قابلیت افزایش ارتفاع تا حداکثر ۴۷٫۶ متر (۱۵۶ فوت) را داشت و هنگام استفاده‌نشدن می‌توانست تا ۳۰ متر (۹۸ فوت) جمع شود. در پایان هر فصل نیز هر چهار دکل می‌توانستند برداشته و انبار شوند.[۵۸][۵۹][۶۰]

پس از فصل ۲۰۱۳، پروژهٔ جدیدی برای افزودن «بال» به دو سوی جایگاه اوسی‌اس در انتهای وکسال ورزشگاه آغاز شد. این توسعه برای آغاز فصل ۲۰۱۴ به پایان رسید. هر «بال» ۵۰۰ صندلی به ظرفیت اضافه کرد و ظرفیت ورزشگاه را از ۲۳٬۵۰۰ به ۲۴٬۵۰۰ نفر رساند.[۶۱]

در سپتامبر ۲۰۱۵، جایگاه‌های پیتر می و تونی لاک تخریب شدند تا جای خود را به یک جایگاه جدید و بسیار بزرگ‌تر به نام پیتر می بدهند. می در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ ساری را به ششمین و هفتمین قهرمانی پیاپی در مسابقات قهرمانی شهرستانی رساند و همچنین از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ کاپیتان انگلستان بود و در سال ۱۹۵۶ اَشز را فتح کرد. ساخت جایگاه جدید که حدود ۱۰ میلیون پوند هزینه داشت، در سپتامبر ۲۰۱۵ آغاز شد. این جایگاه در ۱۵ مه ۲۰۱۶ رسماً افتتاح شد و ظرفیت ورزشگاه را با افزودن ۱٬۳۰۰ صندلی به ۲۵٬۳۰۰ نفر رساند.[۶۲]

پس از تخریب جایگاه تونی لاک، باشگاه جایگاه لیکر را به «جایگاه لاک/لیکر» تغییر نام داد تا همچنان از مشارکت زوج اسپینر تونی لاک و جیم لیکر که در مجموع ۳٬۱۰۸ ویکت برای باشگاه به دست آورده بودند، تقدیر شود.[۶۳]

جایگاه لاک/لیکر نیز در سپتامبر ۲۰۱۹ تخریب شد و ساخت‌وساز پروژهٔ جدیدی در محل آن آغاز شد که در ابتدا یک مربع بیضی شکل نام داشت. این سازهٔ جدید شامل یک جایگاه سه‌طبقه بود که ظرفیت کلی ورزشگاه را به ۲۷٬۵۰۰ نفر افزایش می‌داد و همچنین امکاناتی برای فعالیت‌های پذیرایی، کنفرانس و رویدادهای باشگاه و امکانات بهبودیافته برای اعضا فراهم می‌کرد. جایگاه جدید در ژوئن ۲۰۲۱ افتتاح شد و به «جایگاه ام.ای.آر گلاداری» تغییر نام داد.[۶۴]

در یک سوی ورزشگاه، نورافکن‌ها به شکل حرف او انگلیسی، به نشانهٔ شکل بیضی ورزشگاه، نصب شدند تا از نورافکن‌های E شکل در اجباستون الگوبرداری کنند. این نورافکن‌ها پیش از فصل ۲۰۲۵ با نمونه‌های LED جدیدی جایگزین شدند که به شکل سه پر روی نشان ساری هستند.[۶۵]

سایر ورزش‌ها

فوتبال

اووال همچنین در تحول تاریخی فوتبال در انگلستان مکان مهمی بوده است. سال‌ها پیش از افتتاح اووال، فوتبال در این بخش از لندن بازی می‌شد: «انجمن ژیمناستیک» که احتمالاً نخستین باشگاه سازمان‌یافتهٔ فوتبال در جهان بود، در نیمهٔ دوم سدهٔ هجدهم به‌طور منظم در نزدیکی زمین مشاع کنینگتون گرد هم می‌آمد تا این بازی را انجام دهد.[۶۶]

بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۳، باشگاه آماتور کورینتیان کاسولس مسابقات خانگی خود را در اووال برگزار می‌کرد؛[۶۷] زمین بازی نیز در انتهای وکسال قرار داشت.[۶۸]

نخستین مسابقهٔ بین‌المللی فوتبال

اووال در ۵ مارس ۱۸۷۰ محل برگزاری نخستین مسابقهٔ نمایشی فوتبال در جهان بود؛ در این مسابقه انگلستان در برابر اسکاتلند قرار گرفت و اتحادیه فوتبال انگلستان آن را سازمان‌دهی کرد.[۶۹][۷۰] این بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید، اما فیفا آن را نخستین مسابقهٔ رسمی بین‌المللی نمی‌شناسد، زیرا تیم اسکاتلند تنها از میان بازیکنان اسکاتلندی ساکن لندن انتخاب شده بود. مسابقات نمایشی بین‌المللی مشابه میان انگلستان و اسکاتلند تا فوریهٔ ۱۸۷۲ در اووال برگزار شدند.

در ۸ مارس ۱۸۷۳، تیم ملی انگلستان در نخستین مسابقهٔ رسمی بین‌المللی که در انگلستان برگزار شد، اسکاتلند را ۴–۲ شکست داد. انگلستان تا سال ۱۸۸۹ نیز گهگاه در اووال بازی می‌کرد.[۷۱][۷۲][۷۳]

نخستین فینال جام حذفی

اووال محل برگزاری نخستین فینال جام حذفی و همچنین هر دو مسابقهٔ نیمه‌نهایی بود. در ۱۶ مارس ۱۸۷۲، واندررز با شکست ۱–۰ رویال انجینیرز نخستین جام حذفی را به دست آورد. این فینال به دلیل سبک نوآورانهٔ آن زمانِ مهندسان در کار تیمی و پاس‌کاری به‌جای بازی انفرادی، اهمیت داشت.[۷۴] سی. دبلیو. آلکوک، دبیر اتحادیه فوتبال انگلستان، نیروی اصلی در ایجاد این رقابت بود. او همچنین به‌تازگی دبیر باشگاه کریکت شهرستان ساری شده بود و بنابراین اووال انتخابی طبیعی برای محل برگزاری فینال بود. آلکاک همچنین کاپیتان تیم موفق واندررز بود. به‌جز سال ۱۸۷۳، اووال میزبان تمام فینال‌های بعدی جام حذفی تا ۱۸۹۲ بود.

راگبی

بین سال‌های ۱۸۷۲ و ۱۸۷۹، اووال میزبان هفت مسابقهٔ کامل بین‌المللی راگبی یونیون بود. فینال جام چالش بیمارستان‌های متحد، قدیمی‌ترین رقابت جام راگبی یونیون جهان، نیز نخستین بار در چهارشنبه ۳ مارس ۱۸۷۵ در اووال برگزار شد.

هاکی

از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۹، مسابقات بین‌المللی هاکی روی چمن زنان انگلستان در اووال برگزار می‌شد.[۷۵] یکی از این مسابقات در سال ۱۹۳۸ نخستین مسابقه در هر ورزش تیمی بود که توسط بی‌بی‌سی از تلویزیون پخش شد؛ این مسابقه به‌عنوان آزمایشی برای پخش مسابقهٔ تست اووال در همان سال انجام شد.[۷۶]

بیسبال

در ۱۲ مارس ۱۸۸۹، اووال میزبان یک مسابقهٔ نمایشی بیسبال بین شیکاگو وایت‌استاکینگز و تیمی با عنوان «آل-امریکن» بود. این مسابقه بخشی از تور جهانی بیسبال آلبرت اسپالدینگ در سال‌های ۱۸۸۸–۱۸۸۹ بود. گزارش شده است که اووال مملو از تماشاگر بود و شاهزادهٔ ولز نیز در مسابقه حضور داشت و پس از بازی با بازیکنان دیدار کرد.[۷۷]

فوتبال استرالیایی

اووال میزبان مسابقات نمایشی فوتبال استرالیایی نیز بوده است. نخستین مسابقه از این نوع در سال ۱۹۷۲ بین الگو:AFL Car و تیمی از ستارگان برگزار شد.[۷۸] در سال ۱۹۸۷، اووال میزبان مسابقه‌ای بود که بعدها به «نبرد بریتانیا» معروف شد؛ در این مسابقه باشگاه فوتبال کارلتون و باشگاه فوتبال نورث ملبورن به مصاف هم رفتند. بازی شامل درگیری‌های متعددی بود و آلاستر کلارکسون که در آن زمان تنها نوجوانی بود، فک ایان ایتکن را شکست.

در سال ۱۹۸۹، اووال میزبان فینال رقابت‌های نمایشی پس از فصل وی‌اف‌ال با نام جام فاستر بود؛ نیمه‌نهایی‌ها در تورنتو و میامی گاردنز برگزار شده بودند و باشگاه فوتبال ملبورن با شکست باشگاه فوتبال اسندون قهرمان شد.[۷۹]

در سال ۲۰۰۵، رکورد تماشاگران فوتبال استرالیایی در انگلستان (۱۸٬۸۸۴ نفر) شاهد پیروزی باشگاه فوتبال فریمنتل برابر وست کوست ایگلز در وسترن دربی بود؛ این مسابقه تاکنون تنها دورهٔ این رقابت بوده که در پرت برگزار نشده است. در سال ۲۰۱۲، حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر برای مسابقهٔ نمایشی پس از فصل میان باشگاه فوتبال پورت آدلاید و باشگاه فوتبال وسترن بولداگز حضور یافتند که پورت آدلاید با اختلاف یک امتیاز پیروز شد.[۸۰]

کنفرانس‌ها و رویدادها

اووال علاوه بر آنکه یک مجموعهٔ ورزشی بین‌المللی است، دارای بخش برگزاری کنفرانس‌ها و رویدادها نیز هست. تراس بام کورینتیان که در سال ۲۰۱۳ بر روی جایگاه او‌سی‌اس ساخته شد، چشم‌انداز پانورامایی از خط افق لندن ارائه می‌دهد.

این ورزشگاه میزبان دیگر رویدادهای ورزشی و همچنین کنسرت‌های موسیقی نیز بوده است.

در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۱، کنسرت یک‌روزهٔ راکی در اووال برای جمع‌آوری کمک‌های مالی جهت امدادرسانی به قحطی‌زدگان بنگلادش جنگ‌زده برگزار شد. در این کنسرت فیسز حضور داشت و د هو هنرمند اصلی بود. بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند و صحنه در انتهای وکسال قرار داشت. در ۲۲ اوت ۲۰۲۵، اجرای د هو در این کنسرت به‌صورت مستقل منتشر شد.[۸۱] سال بعد دو کنسرت موفق دیگر برگزار شد؛ نخستین کنسرت با حضور فرانک زاپا و هاوک‌ویند و دومین کنسرت با حضور امرسون، لیک اند پالمر و جنیسیس بود.

در سال ۲۰۱۱، پیش از برگزاری یک مسابقه از مجموعه بین‌المللی NFL در ورزشگاه ومبلی، شیکاگو بیرز از اووال به‌عنوان محل تمرین استفاده کرد.[۸۲]

گازسنج و گازخانهٔ اووال

گازسنج اووال

یک گازسنج ویکتوریایی بلند که در فاصله‌ای کمتر از ۵۰ متر آن‌سوی دیوار شمال‌شرقی ورزشگاه قرار دارد، از اواسط سدهٔ نوزدهم یکی از عناصر شاخص چشم‌انداز ورزشگاه بوده است. در سال‌های اخیر جنبشی برای حفظ گازسنج‌های نمادین سراسر بریتانیا به‌عنوان بناهای مهم و تاریخی میراث صنعتی این کشور شکل گرفته است و گازسنج قابل مشاهده از اووال اغلب به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از این بناها ذکر می‌شود. این سازهٔ اسکلتی اما تزئینی از جنس آهن کارشده، یکی از نشانه‌های شاخص منطقه است و به بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ و جذابیت شهری اووال تبدیل شده است. هنری بلوفِلد، گزارشگر کریکت، زمانی در یک پخش تلویزیونی گفت: «وقتی توپ‌انداز می‌دود، آن‌قدر ساکت است که می‌توانید صدای جیرجیر گازسنج را بشنوید.»

اگرچه این سازه مدت‌هاست دیگر به‌عنوان مخزن گاز استفاده نمی‌شود، ساختمان قدیمی تنها در سال ۲۰۱۴ رسماً از ردهٔ بهره‌برداری خارج شد و برنامه‌های تخریب آن در سال ۲۰۱۳ اعلام شده بود. بلوفِلد گفت: «در مقایسه، پایین آوردن یادمان ویکتوریا در برابر کاخ باکینگهام بازی بچگانه خواهد بود.»[۸۳] پس از اعتراض عمومی محلی به تخریب پیشنهادی، این سازه در مارس ۲۰۱۶ برای حفاظت از آیندهٔ آن، به‌عنوان یک بنای فهرست‌شده درجهٔ ۲ ثبت شد.

این گازسنج در حال تبدیل شدن به مجموعه‌ای شامل ۲۰۰ خانه است که درون خودِ قاب فلزی ثبت‌شده قرار خواهند گرفت؛ انتظار می‌رود نخستین واحدها در سال ۲۰۲۸ تکمیل شوند.[۸۴]

ارتباطات حمل‌ونقل

سرویسایستگاه/توقفگاهخطوط/مسیرهای تحت پوششفاصله
اتوبوس‌های لندن //en.wikipedia.org/wiki/London_Buses ایستگاه اووال معلولین/دسترسی غیرفعال است۳۶، ۱۸۵، ۴۳۶۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت)
جاده کلاپام معلولین/دسترسی غیرفعال است۱۵۵، ۳۳۳۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت)[۸۵]
ایستگاه اووال معلولین/دسترسی غیرفعال است۱۵۵، ۳۳۳۱۹۰ متر (۶۲۰ فوت)[۸۶]
متروی لندن متروی لندن اووالNorthern line۱۹۰ متر (۶۲۰ فوت)
واکس‌هال معلولین/دسترسی غیرفعال استVictoria line۸۵۰ متر (۲٬۷۹۰ فوت)[۸۷]
نشنال ریل نشنال ریلراه‌آهن جنوب غربی

رکوردهای تست کریکت

لن هاتن رکورددار بیشترین امتیاز کسب‌شده (ران) در دوران حرفه‌ای خود در ورزشگاه «اووال» است.

ضربه‌زنی

بیشترین «ران» (امتیاز) دوران حرفه‌ای[۸۸]
امتیاز (ران) بازیکن دوره
۱٬۵۲۱ (۱۹ نوبت بازی) انگلستان لن هاتون ۱۹۳۷–۱۹۵۴
۱٬۲۱۷ (۲۴ نوبت بازی) انگلستان آلستر کوک ۲۰۰۶–۲۰۱۸
۱٬۰۹۷ (۲۲ نوبت بازی) انگلستان گراهام گوچ ۱۹۷۸–۱۹۹۴
۹۳۰ (۱۷ نوبت بازی) انگلستان والی هاموند ۱۹۲۸–۱۹۴۶
۹۲۷ (۲۲ نوبت بازی) انگلستان جو روت ۲۰۱۳–۲۰۲۵
دان بردمن رکورددار بیشترین امتیاز دوران حرفه‌ای در این زمین، در میان بازیکنان غیرانگلیسی است.
هربرت ساتکلیف پنج بار موفق به کسب «سنچری» (۱۰۰ امتیاز در یک نوبت بازی) در این زمین شد که بیشترین تعداد در میان بازیکنان است.
ایان بوتام بیشترین تعداد «ویکت» را در این زمین گرفته است، با 52.
شین وارن در این زمین ۳۲ ویکت گرفت؛ بیشترین تعداد ویکت توسط یک بازیکن غیرانگلیسی.
بیشترین «ران» (امتیاز) در طول دوران حرفه‌ای (به‌جز در برابر انگلستان)[۸۹]
ران‌ها بازیکن دوره
۵۵۳ (۴ اینینگ) استرالیا دان بردمن ۱۹۳۰–۱۹۴۸
۵۱۶ (۷ اینینگ) استرالیا استیو اسمیت ۲۰۱۳–۲۰۲۳
۴۷۸ (۸ اینینگ) استرالیا آلن بوردر ۱۹۸۱–۱۹۹۳
۴۴۸ (۵ اینینگ) آفریقای جنوبی بروس میچل ۱۹۲۹–۱۹۴۷
۴۴۳ (۵ اینینگ) هند راهول دراوید ۲۰۰۲–۲۰۱۱
بالاترین امتیازات انفرادی[۹۰]
امتیاز (ران) بازیکن تاریخ
۳۶۴ در برابر استرالیا انگلستان لن هاتون ۲۰ اوت ۱۹۳۸
۳۱۱* در برابر انگلستان آفریقای جنوبی هاشم آمله ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲
۲۹۱ در برابر انگلستان انجمن کریکت هند غربی ویو ریچاردز ۱۲ اوت ۱۹۷۶
۲۶۶ در برابر انگلستان استرالیا بیل پونسفورد ۱۸ اوت ۱۹۳۴
۲۶۰ در برابر انگلستان پاکستان جاوید میانداد ۶ اوت ۱۹۸۷
بیشترین تعداد «سنچری» (کسب ۱۰۰ امتیاز یا بیشتر در یک نوبت بازی)[۹۱]
تعداد سنچری بازیکن دوره زمانی
۵ (۱۱ نوبت بازی) انگلستان هربرت ساتکلیف ۱۹۲۴–۱۹۳۴
۴ (۱۵ نوبت بازی) انگلستان کوین پیترسن ۲۰۰۵–۲۰۱۳
۴ (۱۷ نوبت بازی) انگلستان والی هاموند ۱۹۲۸–۱۹۴۶
۴ (۱۹ نوبت بازی) انگلستان لن هاتون ۱۹۳۷–۱۹۵۴
۴ (۲۰ نوبت بازی) انگلستان دیوید گاور ۱۹۷۸–۱۹۹۲
بالاترین میانگین بتینگ (۳ بازی یا بیشتر)[۹۲]
میانگین بازیکن دوره
۱۸۳٫۰۰ (۳ اینینگز، ۱ NO) انگلستان جو هاردستاف جونیور ۱۹۳۷–۱۹۳۹
۱۳۸٫۲۵ (۴ اینینگز، ۰ NO) استرالیا دان بردمن ۱۹۳۰–۱۹۴۸
۱۳۱٫۰۰ (۷ اینینگز، ۶ NO) انگلستان استیو هارمیسون ۲۰۰۳–۲۰۰۹
۱۲۱٫۰۰ (۳ اینینگز، ۱ NO) پاکستان سلیم مالک ۱۹۸۷–۱۹۹۶
۱۱۲٫۰۰ (۵ اینینگز، ۱ NO) آفریقای جنوبی بروس میچل ۱۹۲۹–۱۹۴۷

بولینگ

بیشترین ویکت‌های دوران حرفه‌ای[۹۳]
ویکت‌ها بازیکن دوره
۳۲ (۸ اینینگز) استرالیا شین وارن ۱۹۹۳–۲۰۰۵
۲۷ (۶ اینینگز) انجمن کریکت هند غربی مایکل هولدینگ ۱۹۷۶–۱۹۸۴
استرالیا دنیس لیلی ۱۹۷۲–۱۹۸۱
۲۷ (۷ اینینگز) استرالیا هیو ترامبل ۱۸۹۰–۱۹۰۲
۲۰ (۵ اینینگز) استرالیا فرد اسپوفورث ۱۸۸۲–۱۸۸۶
بهترین آمار یک اینینگز[۹۴]
آمار بازیکن تاریخ
۹/۵۷ در برابر آفریقای جنوبی انگلستان دوون مالکوم ۱۸ اوت ۱۹۹۴
۹/۶۵ در برابر انگلستان سری‌لانکا موتیه مورالیتاران ۲۷ اوت ۱۹۹۸
۸/۲۹ در برابر آفریقای جنوبی انگلستان سیدنی بارنز ۱۲ اوت ۱۹۱۲
۸/۶۵ در برابر انگلستان استرالیا هیو ترامبل ۱۱ اوت ۱۹۰۲
۸/۹۲ در برابر انگلستان انجمن کریکت هند غربی مایکل هولدینگ ۱۲ اوت ۱۹۷۶
بهترین آمار بولینگ در یک مسابقه[۹۵]
آمار بازیکن تاریخ
۱۶/۲۲۰ در برابر انگلستان سری‌لانکا موتیه مورالیتاران ۲۷ اوت ۱۹۹۸
۱۴/۹۰ در برابر انگلستان استرالیا فرد اسپوفورث ۲۸ اوت ۱۸۸۲
۱۴/۱۴۹ در برابر انگلستان انجمن کریکت هند غربی مایکل هولدینگ ۱۲ اوت ۱۹۷۶
۱۳/۵۷ در برابر آفریقای جنوبی انگلستان سیدنی بارنز ۱۲ اوت ۱۹۱۲
۱۲/۸۹ در برابر انگلستان استرالیا هیو ترامبل ۱۰ اوت ۱۸۹۶
۱۲/۹۹ در برابر انگلستان پاکستان فضل محمود ۱۲ اوت ۱۹۵۴
۱۲/۱۰۱ در برابر نیوزیلند انگلستان درک آندروود ۲۱ اوت ۱۹۶۹
۱۲/۱۰۲ در برابر استرالیا انگلستان فرد مارتین ۱۱ اوت ۱۸۹۰
۱۲/۱۰۴ در برابر استرالیا انگلستان جورج لومان ۱۲ اوت ۱۸۸۶
۱۲/۱۷۳ در برابر انگلستان استرالیا هیو ترامبل ۱۱ اوت ۱۹۰۲

نکته: فهرست بهترین آمارهای مسابقه به ۱۰ مورد محدود شده است؛ در واقع هفت مورد کسب ۱۲ ویکت در یک مسابقه در ورزشگاه «اووال» (The Oval) ثبت شده است.

کمترین نرخ استرایک (۴+ اینینگز)[۹۶]
نرخ استرایک بازیکن دوره
۲۳٫۵ (۱۳ ویکت) انگلستان بابی پیل ۱۸۸۸–۱۸۹۶
۲۶٫۹ (۲۰ ویکت) انگلستان فرانک وولی ۱۹۰۹–۱۹۳۴
۳۰٫۳ (۲۷ ویکت) انجمن کریکت هند غربی مایکل هولدینگ ۱۹۷۶–۱۹۸۴
۳۱٫۲ (۲۲ ویکت) انگلستان سیدنی بارنز ۱۹۰۹–۱۹۱۲
۳۱٫۲ (۱۱ ویکت) پاکستان وهاب ریاض ۲۰۱۰–۲۰۱۶

رکوردهای تیمی

هاتن با کسب ۳۶۴ امتیاز، بیشترین امتیاز را به دست آورد؛ در حالی که مجموع امتیازات انگلستان در سال ۱۹۳۸ به ۹۰۳ برای ۷ ویکت (اعلام پایان نوبت) رسید.
بالاترین امتیازات ثبت‌شده در یک اینینگز[۹۷]
امتیاز تیم تاریخ
903/7d انگلستان انگلستان در برابر استرالیا ۲۰ اوت ۱۹۳۸
۷۰۸ پاکستان پاکستان در برابر انگلستان ۶ اوت ۱۹۸۷
۷۰۱ استرالیا استرالیا در برابر انگلستان ۱۸ اوت ۱۹۳۴
۶۹۵ استرالیا استرالیا در برابر انگلستان ۱۶ اوت ۱۹۳۰
۶۹۲/۸d انجمن کریکت هند غربی هند غربی در برابر انگلستان ۲۴ اوت ۱۹۹۵
کمترین امتیاز کسب‌شده در یک اینینگز (نوبت بازی) کامل‌شده[۹۸][۹۹]
امتیاز تیم تاریخ
44 استرالیا استرالیا در برابر انگلستان ۱۰ اوت ۱۸۹۶
52 انگلستان انگلستان در برابر استرالیا ۱۴ اوت ۱۹۴۸
63 استرالیا استرالیا در برابر انگلستان ۲۸ اوت ۱۸۸۲
65 ۱۹ اوت ۱۹۱۲
68 ۱۲ اوت ۱۸۸۶

رکوردهای مشارکت (Partnership)

بالاترین مشارکت‌ها[۱۰۰]
امتیازها ویکت بازیکنان مسابقه تاریخ
451 دوم بیل پانسفورد (۲۶۶) و دان بردمن (۲۴۴)  استرالیا در برابر  انگلستان ۱۸ اوت ۱۹۳۴
۳۸۲ لن هاتون (۳۶۴) و موریس لیلند (۱۸۷)  انگلستان در برابر  استرالیا ۲۰ اوت ۱۹۳۸
۳۷۷* سوم هاشم آمله (۳۱۱*) و ژاک کالیس (۱۸۲*)  آفریقای جنوبی در برابر  انگلستان ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲
۳۵۱ دوم گراهام گوچ (۱۹۶) و دیوید گاور (۱۵۷)  انگلستان در برابر  استرالیا ۲۹ اوت ۱۹۸۵
۳۵۰ سوم ایان بل (۲۳۵) و کوین پیترسن (۱۷۵)  انگلستان در برابر  هند ۱۸ اوت ۲۰۱۱
title=رکوردهای مشارکت | مسابقات تست | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com |url=https://stats.espncricinfo.com/ci/engine/stats/index.html?class=1;filter=advanced;ground=45;orderby=fow_score;partnership_wicketmax2=9;partnership_wicketmin2=9;partnership_wicketval2=partnership_wicket;template=results;type=fow;view=innings |access-date=2025-10-23 !امتیازها
ویکت بازیکنان مسابقه تاریخ
290 اول جف پولار (175) و کالین کاودری (155)  انگلستان در برابر  آفریقای جنوبی 18 اوت 1960
451 دوم بیل پونسفورد (266) و دان بردمن (244)  استرالیا در برابر  انگلستان 18 اوت 1934
377* سوم هاشم آمله (311*) و ژاک کالیس (182*)  آفریقای جنوبی در برابر  انگلستان 19 ژوئیه 2012
285 چهارم تراویس هد (163) و استیو اسمیت (121)  استرالیا در برابر  هند 7 ژوئن 2023
191 پنجم جاوید میانداد (260) و عمران خان (118)  پاکستان در مقابل  انگلستان 6 اوت 1987
215 ششم لن هاتون (364) و جو هاردستاف جونیور (169*)  انگلستان مقابل  استرالیا 20 اوت 1938
142'' هفتم جک شارپ (105) و کنت هاچینگ (59)  انگلستان مقابل  استرالیا 9 اوت 1909
'217' هشتم تام گریونی (165) و جان موری (112)  انگلستان مقابل الگو:Country data هند غربی 18 اوت 1966
190'' نهم آصف اقبال (146) و انتخاب علم (51)  پاکستان در مقابل  انگلستان 24 اوت 1967
128'' دهمین کن هیگز (63) و جان اسنو (59)  انگلستان مقابل الگو:Country data هند غربی 18 اوت 1966

آخرین به روز رسانی در 23 اکتبر 2025.

منابع

  1. ↑ "برنامه‌های کیا اووال برای افزایش ظرفیت به 40٬000 نفر". 8 June 2017. Archived from the original on 4 April 2019. Retrieved 1 August 2017.
  2. ↑ "Surrey unveil Kia deal – Domestic – News Archive". Ecb.co.uk. Retrieved 26 June 2016.
  3. ↑ "The Kia Oval & Surrey County Cricket Club | Kia Motors UK". Kia.co.uk. Retrieved 7 June 2016.
  4. ↑ "The Kia Oval". visitlondon.com. Retrieved 7 June 2016.
  5. 1 2 "Archive / History – Kia Oval". The History Of Surrey County Cricket Club | Club and Ground History | Kia Oval (in British English). Archived from the original on 25 December 2018. Retrieved 7 June 2016.
  6. ↑ "Kennington: Introduction and the demesne lands | British History Online". British-history.ac.uk. p. 14. Retrieved 26 June 2016.
  7. ↑ "Kennington: Introduction and the demesne lands | British History Online". British-history.ac.uk. p. 20. Retrieved 26 June 2016.
  8. ↑ "Test Cricket Tours – Australia to England 1930". Test-cricket-tours.co.uk. Retrieved 7 June 2016.
  9. ↑ "Kennington Oval | England | Cricket Grounds | ESPN Cricinfo". Cricinfo. Retrieved 26 June 2016.
  10. ↑ Department, Guardian Research (13 May 2011). "5 March 1870: England v Scotland at The Oval". The Guardian. Retrieved 7 June 2016.
  11. ↑ "FA Cup Final Anniversary – Kia Oval". Kia Oval (in American English). 16 March 2012. Archived from the original on 1 July 2016. Retrieved 26 June 2016.
  12. ↑ "FA Cup Final Anniversary – Kia Oval". Kia Oval (in American English). 16 March 2012. Archived from the original on 1 July 2016. Retrieved 7 June 2016.
  13. ↑ "England – FA Challenge Cup 1873–1874". RSSSF. Retrieved 26 June 2016.
  14. ↑ "England – FA Challenge Cup 1891–1892". RSSSF. Retrieved 26 June 2016.
  15. ↑ "Kennington Oval". ESPNcricinfo. Retrieved 7 June 2016.
  16. ↑ "The Oval | Kennington: Introduction and the demesne lands | British History Online". British-history.ac.uk. At para 18. Retrieved 26 June 2016.
  17. ↑ "Oval Cricket Ground". Vauxhallhistory.org. Retrieved 1 September 2021.
  18. ↑ "London | The Duchy of Cornwall" (in British English). At para 5. Retrieved 26 June 2016.
  19. 1 2 "Before The Beehive | The Montpellier Tea Gardens, Walworth". Thebeehivepub.london. At para 14 (Last paragraph). Retrieved 7 June 2016.
  20. 1 2 3 "The Oval | Kennington: Introduction and the demesne lands | British History Online". British-history.ac.uk. At para 19. Retrieved 26 June 2016.
  21. 1 2 3 "Oval Cricket Ground". Vauxhallhistory.org. At para 1. Retrieved 27 June 2016.
  22. ↑ Montgomery, Henry Hutchinson (1889). The History of Kennington and Its Neighborhood: With Chapters on Cricket Past and Present. H.S. Gold. pp. 173. Retrieved 4 September 2016. kennington oval first lease.
  23. ↑ "The Oval | Kennington: Introduction and the demesne lands". British-history.ac.uk. At para 20. Retrieved 26 June 2016.
  24. ↑ "Hundred years of Surrey cricket". At "The Oval in 1845", paras 2- 4. Retrieved 27 June 2016.
  25. ↑ "The Oval | Kennington: Introduction and the demesne lands". British-history.ac.uk. Paras 20- 22. Retrieved 26 June 2016.
  26. ↑ "National Museum of Australia – Aboriginal cricket team". Nma.gov.au. Archived from the original on 3 June 2016. Retrieved 7 June 2016.
  27. ↑ "England Players – Charlie Alcock". Englandfootballonline.com. Retrieved 7 June 2016.
  28. ↑ Cantrell, John (2013). Farokh Engineer From the Far Pavilion. Google Books: The History Press. ISBN 978-0750952538.
  29. ↑ "Rise of the Ashes". 30 January 2010. Retrieved 27 June 2016. An Affectionate Remembrance of English Cricket Which Died At The Oval On 29 August 1882...
  30. ↑ "A short history of the Ashes". Cricinfo. Retrieved 7 June 2016.
  31. ↑ Morris, Christopher. "William Lloyd (Billy) Murdoch (1854–1911)". Murdoch, William Lloyd (Billy) (1854–1911). Canberra: National Centre of Biography, Australian National University.
  32. ↑ Cricket's Strangest Matches, page 34, شابک ‎۱−۸۶۱۰۵−۲۹۳−۶
  33. ↑ بایگانی‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
  34. ↑ "Cricinfo – Test Matches – Complete List". Static.espncricinfo.com. Retrieved 27 June 2016.
  35. ↑ "Records / Test matches / Team records / List of series results". ESPN Cricinfo. Find and open "Zimbabwe in England". Retrieved 27 June 2016.
  36. ↑ "Records / Test matches / Team records / List of series results". ESPN Cricinfo. Find and open "Bangladesh in England". Retrieved 27 June 2016.
  37. ↑ «As if they were stretched outside The Oval or Villa Park...» Philip Larkin, "MCMXIV".
  38. ↑ David Lemmon, The History of Surrey County Cricket Club, Christopher Helm, 1989, شابک ‎۰−۷۴۷۰−۲۰۱۰−۸, p197.
  39. ↑ "Cricinfo – ODI Matches – Complete List". Static.espncricinfo.com. Retrieved 27 June 2016.
  40. ↑ "HowSTAT! World Cup Match List by Country". Howstat.com.au. Retrieved 27 June 2016.
  41. ↑ "ICC CHAMPIONS TROPHY (2004)". Espncricinfo.com. Retrieved 27 June 2016.
  42. ↑ "[Deathwatch] John Paul Getty II, billionaire, 70". Slick.org. 17 April 2003. Retrieved 11 November 2013.
  43. ↑ "End of an innings: Time called on Oval landmark". Telegraph.co.uk. 25 January 2014. Archived from the original on 12 January 2022. Retrieved 7 June 2016.
  44. ↑ "Listed status for The Oval's Victorian gasholder – BBC News". BBC News (in British English). 3 March 2016. Retrieved 7 June 2016.
  45. ↑ "Inzamam charged by ICC". The Guardian. 21 August 2006.
  46. ↑ "Cricinfo – As the chaos unfolded". Content-uk.cricinfo.com. 20 August 2006. Retrieved 18 August 2014.
  47. ↑ Ahmed, Qamar (27 July 2017). "The Oval stages its 100th Test". DAWN.COM (in English). Retrieved 31 July 2017.
  48. ↑ "England v South Africa: Moeen Ali hat-trick wraps up hosts' victory". BBC Sport (in British English). 31 July 2017. Retrieved 2 January 2019.
  49. 1 2 "Ground Map – Kia Oval". Kia Oval (in American English). Retrieved 7 June 2016.
  50. ↑ "Getting To The Kia Oval – Kia Oval". Kia Oval (in American English). Retrieved 7 June 2016.
  51. ↑ Wright, Graeme (2011). Behind the Boundary: Cricket at a Crossroads. Google Books: A&C Black. p. 110. ISBN 978-1408165126.
  52. ↑ "Kia Oval | POPULOUS". POPULOUS (in American English). Retrieved 7 June 2016.
  53. ↑ "The OCS Stand of the Oval Cricket Ground, Kennington, seen from the pavilion to the south-east, with visitors on the pitch below". Historic England. 4 September 2013. Retrieved 1 August 2026.
  54. ↑ "Kia Oval". JMFINn (in American English). Retrieved 10 June 2023.
  55. ↑ "Populous". Retrieved 29 July 2016.
  56. 1 2 "Surrey unveil new plans for Oval". BBC. 18 January 2007. Retrieved 7 June 2016.
  57. ↑ "Oval gets all clear for permanent floodlights". Cricinfo. Retrieved 7 June 2016.
  58. ↑ "Lord's and Oval to get telescopic floodlights". 19 February 2009. Retrieved 1 July 2016.
  59. ↑ "The Brit Oval, UK – Case study". Abacuslighting.com. Retrieved 7 June 2016.
  60. ↑ "Floodlighting Lord's cricket ground". Building. Retrieved 7 June 2016.
  61. ↑ "OCS Stand Construction Update – Kia Oval". Kia Oval (in American English). 11 October 2013. Retrieved 7 June 2016.
  62. ↑ "New Peter May Stand To Be Built This Winter – Kia Oval". Kia Oval (in American English). 5 August 2015. Retrieved 7 June 2016.
  63. ↑ "Surrey Announce Kia Oval Redevelopment – Kia Oval". Kia Oval (in American English). 13 August 2015. Retrieved 7 June 2016.
  64. ↑ "The newly opened M.A.R. Galadari Stand next to the Micky Stewart Members' Pavilion as rain delays the start of play as Surrey take on Northamptonshire in the Royal London One-day Cup at the Kia Oval". Alamy. Retrieved 1 August 2026.
  65. ↑ "The Kia Oval is ready for the 2025 season". 11 April 2025.
  66. ↑ Football The First Hundred Years: The Untold Story by Adrian Harvey, Routledge 2005, page 54
  67. ↑ Football grounds Corinthian-Casuals F.C.
  68. ↑ Corinthian-Casuals بایگانی‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine Pyramid Passion
  69. ↑ "When and where was the first football match held?". The Times of India. 16 January 2005. Retrieved 11 November 2013.
  70. ↑ "A Sporting Nation – The first international football match". BBC. Retrieved 11 November 2013.
  71. ↑ When Saturday Comes: The Half Decent Football Book. Google Books: Penguin UK. 2006. ISBN 0141927038.
  72. ↑ "Football venue Kennington Oval, Lambeth → London". EU football.info. Retrieved 29 November 2021.
  73. ↑ "England's Matches Unofficial until 1946". England Football Online. Retrieved 29 November 2021.
  74. ↑ "Details of the 1872 FA Cup Final" (PDF). Innotts.co.uk. Retrieved 11 November 2013.
  75. ↑ "Wembley Was A Family Affair". The Hockey Museum. Retrieved 30 March 2022.
  76. ↑ "Sports Minister Visit". The Hockey Museum. Retrieved 30 March 2022.
  77. ↑ "Base Ball in England: The American Game Played Before Royalty and Parliament". The Philadelphia Inquirer. Philadelphia, Pennsylvania. 13 March 1889. p. 6.
  78. ↑ Brown, Alf (30 October 1972). "Carlton won match, but not the English". The Herald. Melbourne. p. 24.
  79. ↑ Melbourne vs Essendon – 1989 Fosters Cup Final, London (TV broadcast). The Oval: Seven Network. 22 October 1989. Retrieved 29 September 2024 – via YouTube.
  80. ↑ "Port Adelaide wins AFL exhibition game against Western Bulldogs in London". News.com.au. 4 November 2012.
  81. ↑ "The Who Live At The Oval Review: Legendary Show Out At Last". Mojo (in English). 2025-08-19. Retrieved 2026-01-22.
  82. ↑ Sanchez, Raf (21 October 2011). "Chicago Bears the underdogs as they prepare to clash with Tampa Bucaneers at Wembley". The Daily Telegraph (in British English). ISSN 0307-1235. Archived from the original on 12 January 2022. Retrieved 14 July 2019.
  83. ↑ Sean O'Hagan، Gasworks wonders…، The Guardian، 14 June 2015.
  84. ↑ "The Halo: The new Oval development inside an historic gasholder". Luxury London.
  85. ↑ "Stop N to Lockwood House – Google Maps". Google Maps. 1 January 1970. Retrieved 11 November 2013.
  86. ↑ "Stop Q to Kennington Oval – Google Maps". Google Maps. 1 January 1970. Retrieved 11 November 2013.
  87. ↑ "S Lambeth Pl to Kennington Oval – Google Maps". Google Maps. 1 January 1970. Retrieved 11 November 2013.
  88. ↑ "Batting records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-20.
  89. ↑ "Batting records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-21.
  90. ↑ "Batting records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-22.
  91. ↑ "Batting records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-22.
  92. ↑ "Batting records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-22.
  93. ↑ {{Cite web |title=رکوردهای بولینگ | مسابقات تست | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com |url=https://stats.!ویکتها !بازیکن !دوره |- |۵۲ (۲۰ اینینگز) |انگلستان ایان بوتام |۱۹۷۸–۱۹۹۱ |- |۵۰ (۳۰ اینینگز) |انگلستان جیمز اندرسون |۲۰۰۳–۲۰۲۳ |- |۴۵ (۱۹ اینینگز) |انگلستان درک آندروود |۱۹۶۷–۱۹۷۷ |- |۴۵ (۲۵ اینینگز) |انگلستان استوارت براد |۲۰۰۸–۲۰۲۳ |- |۴۰ (۱۰ اینینگز) |انگلستان سیدنی بارنز |۱۹۰۹–۱۹۱۲ |- |۴۰ (۱۵ اینینگز) |انگلستان جیم لیکر |۱۹۴۹–۱۹۵۸ |}
    بیشترین ویکت‌های دوران حرفه‌ای (غیر از انگلستان)<ref>"Bowling records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-22.
  94. ↑ "Bowling records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  95. ↑ "Bowling records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  96. ↑ "Bowling records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  97. ↑ "Team records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  98. ↑ "Team records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  99. ↑ "Team records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  100. ↑ "Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  101. "Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  102. "Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  103. "Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  104. "Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  105. "Partnership records | مسابقات آزمایشی | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23.
  106. {{Cite web |title=Partnership records | Test matches | Cricinfo Statsguru | ESPNcricinfo.com |نشانی اینترنتی=https://stats.espncricinfo.com/ci/engine/stats/index.html?class=1;filter=advanced;ground=45;orderby=fow_score;partnership_wicketmax2=6;partnership_wicketmin2=6;partnership_wicketval2=partnership_wicket;template=results;type=fow;view=inni<ref>"رکوردهای مشارکت". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23. {{cite web}}: از متن "Cricinfo Statsguru" صرف نظر شد (کمک); از متن "ESPNcricinfo.com" صرف نظر شد (کمک); از متن "مسابقات تست" صرف نظر شد (کمک)
  107. "رکوردهای مشارکت". Cricinfo. Retrieved 2025-10-23. {{cite web}}: از متن "Cricinfo Statsguru" صرف نظر شد (کمک); از متن "ESPNcricinfo.com" صرف نظر شد (کمک); از متن "مسابقات تست" صرف نظر شد (کمک)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.