باشگاه کریکت شهرستان ساری

باشگاه کریکت شهرستان ساری
نام‌(های) دیگرکلاه‌های قهوه‌ای
One Day nameساری
اعضا
کاپیتانروری برنز
One Day captainروری برنز (لیست A)
سم کرن (T20)
مربیگرت بَتی
Overseas player(s)شان ابوت
اوکیب نبی
بنجی فلوروس
ماهپال لومرور
راهول چاهار
تیان فان فورن
جاش فیلیپ (T20)
مدیر اجرایاستیو الوورثی
اطلاعات تیم
Coloursفرست‌کلاس:   
لیست A و T20:   
بنیانگذاری۱۸۴۵ (1845)
زمین خانگیاوول، کنینگتون، لندن
گنجایش۲۵٬۵۰۰
پیشینه
First-class debutباشگاه کریکت مریل‌بون|MCC
in ۱۸۴۶
at اوول
چمپیونشیپ شهرستان wins۲۲ قهرمانی مستقل و ۱ قهرمانی مشترک
قهرمانی دستهٔ دوم wins۲
CB40/Pro40/لیگ یکشنبه wins۳
جام دوستان پروویدنت/جام نَتوِست wins۱
جام بیست‌اووره wins۱
جام بنسون اند هجز wins۳
تارنمای رسمی:www.kiaoval.com

فرست‌کلاس

بیست‌اووره

یک‌روزه

زمین خانگی ساری، اوول، که مخازن گاز مشهور بر آن مشرف هستند.

باشگاه کریکت شهرستان ساری (Surrey CCC) یک باشگاه فرست‌کلاس در کریکت شهرستانی و یکی از هجده باشگاه حاضر در ساختار داخلی کریکت انگلستان و ولز است. این باشگاه نمایندهٔ شهرستان تاریخی ساری، از جمله مناطقی است که امروزه بخشی از لندن جنوبی را تشکیل می‌دهند. حضور تیم‌هایی به نمایندگی از این شهرستان از سال ۱۷۰۹ ثبت شده است؛ باشگاه کنونی در سال ۱۸۴۵ تأسیس شد و از آن زمان به‌طور پیوسته دارای جایگاه فرست‌کلاس بوده است. ساری در تمام رقابت‌های داخلی سطح اول کریکت انگلستان، از جمله تمامی دوره‌های چمپوینشیپ شهرستان (که در سال ۱۸۹۰ آغاز شد)، شرکت کرده است.[۱]

زمین خانگی باشگاه اوول است که در منطقهٔ کنینگتون در ناحیهٔ لمبت در جنوب لندن قرار دارد. ساری از سال ۱۸۴۵ به‌طور پیوسته در این زمین مستقر بوده است. این باشگاه همچنین یک زمین خارج از خانه به نام وودبریج رود در گیلدفورد دارد که هر فصل تعدادی از مسابقات خانگی در آن برگزار می‌شود.

تاریخ طولانی ساری شامل سه دورهٔ عمدهٔ موفقیت چشمگیر است. این باشگاه در دههٔ ۱۸۵۰ به‌طور غیررسمی هفت بار به‌عنوان «قهرمان شهرستان» معرفی شد؛ از سال ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۵، در مدت ۹ سال هشت بار عنوان قهرمانی را به دست آورد (از جمله نخستین دورهٔ رسمی قهرمانی شهرستان در سال ۱۸۹۰)؛ و از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۸ هفت قهرمانی پیاپی کسب کرد. ساری در سال ۱۹۵۵ از ۲۸ مسابقهٔ شهرستانی خود در ۲۳ مسابقه پیروز شد که بیشترین تعداد پیروزی یک تیم در تاریخ قهرمانی شهرستان است و رکوردی محسوب می‌شود که دیگر قابل شکستن نیست؛ زیرا از سال ۱۹۹۳ تاکنون در هر فصل کمتر از ۲۳ مسابقه برگزار شده است.[۲] ساری تاکنون ۲۲ بار به‌طور مستقل (و یک بار به‌صورت مشترک) قهرمان قهرمانی شهرستان شده است؛ در این زمینه تنها یورکشر تعداد بیشتری قهرمانی دارد. آخرین قهرمانی ساری در سال ۲۰۲۴ به دست آمد.[۳]

نشان باشگاه پرهای شاهزادهٔ ولز است که از سال ۱۹۱۵ مورد استفاده قرار گرفته است؛ زیرا شاهزادهٔ ولز مالک زمینی است که اوول در آن قرار دارد.[۴] رنگ سنتی باشگاه قهوه‌ای شکلاتی است و بازیکنان آن کلاه و کلاه ایمنی قهوه‌ای‌رنگ بر سر می‌گذارند. ازاین‌رو باشگاه گاهی با لقب «کلاه‌های قهوه‌ای» (Brown Caps) شناخته می‌شود.[۵][۶]

تاریخچه

نخستین کریکت در شهرستان

گمان می‌رود کریکت از بازی‌های چوب و توپ که کودکان در جنوب‌شرق انگلستان در دوران قرون وسطی انجام می‌دادند، تکامل یافته باشد. نخستین سند مکتوب دربارهٔ این ورزش، اظهارات یک شاهد به نام جان دریک، ساکن گیلدفورد و دانش‌آموختهٔ پیشین مدرسهٔ سلطنتی گیلدفورد، است. در سال ۱۵۹۷ (سبک قدیم؛ ۱۵۹۸ در سبک جدید)، دریک در یک پروندهٔ قضایی دربارهٔ محصورسازی مورد اختلاف زمین بایر در شهر شهادت داد که در دوران کودکی، «او و دوستانش در آنجا می‌دویدند و کریکت و بازی‌های دیگری انجام می‌دادند».[۷][۸] در سال ۱۶۱۱، پادشاه جیمز یکم انگلستان، املاک کنینگتون و واکسول را به پسر بزرگش، هنری، شاهزادهٔ ولز، واگذار کرد؛ زمین خانگی ساری، یعنی اوول، امروزه در همین محدوده قرار دارد. تا به امروز، پرهای شاهزادهٔ ولز بر نشان باشگاه دیده می‌شود.[۹]

کریکت در قرن هفدهم در ساری به‌خوبی رواج یافت و نخستین مسابقات روستایی پیش از جنگ داخلی انگلستان برگزار شدند. باور بر این است که نخستین تیم‌های شهرستانی در پی دورهٔ بازگشت پادشاهی در سال ۱۶۶۰ شکل گرفتند. نخستین مسابقهٔ شناخته‌شدهٔ فرست‌کلاس در ساری، دیدار کریدون برابر لندن بود که در ۱ ژوئیهٔ ۱۷۰۷ در کریدون برگزار شد. در سال ۱۷۰۹، نخستین مسابقهٔ شناخته‌شدهٔ میان دو شهرستان، میان کِنت و ساری، در دارتفورد برنت برگزار شد و ۵۰ پوند بر سر آن در میان بود.[۱۰] ساری از آن زمان به بعد به بازی برابر سایر تیم‌های نماینده ادامه داد. احتمالاً برجسته‌ترین بازیکنان آن در دوران پرتاب زیر دست، پرتاب‌کنندهٔ مشهور لامپی استیونز و ویکت‌بان/ضربه‌زن ویلیام یالدِن بودند که هر دو عضو باشگاه چرتسی بودند.

۱۸۴۵–۱۸۶۴

باشگاه کریکت شهرستان ساری در شامگاه ۱۸ اوت ۱۸۴۵ در هورنز تاورن در کنینگتون، جنوب لندن، تأسیس شد؛ جایی که حدود ۱۰۰ نماینده از باشگاه‌های مختلف کریکت باشگاهی در ساری با پیشنهاد ویلیام دنیسون (نخستین دبیر باشگاه) مبنی بر اینکه «اکنون یک باشگاه ساری تشکیل شود» موافقت کردند. جلسهٔ دیگری در این میخانه در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۵ برگزار شد که باشگاه را به‌طور رسمی تشکیل داد، مسئولان آن را تعیین کرد و ثبت‌نام اعضا را آغاز نمود. اجارهٔ کِنینگتون اوول، که پیش‌تر باغ بازار بود، از دوک‌نشین کورنوال،که مالک زمین بود، توسط فردی به نام هاتون دریافت شده بود و نخستین مسابقه در این زمین در فصل ۱۸۴۵ برگزار شد.[۱۱] آقای هاتون عضو باشگاه قدیمی مون‌پلیه بود و ۷۰ عضو این باشگاه هستهٔ اصلی باشگاه جدید شهرستان ساری را تشکیل دادند. فرد پونسونبی محترم، که بعدها به ارل بس‌بورو رسید، به‌عنوان نخستین نایب‌رئیس منصوب شد.

نخستین مسابقهٔ فرست‌کلاس ساری در اواخر ماه مه ۱۸۴۶ برابر باشگاه کریکت مریل‌بون (MCC) در اوول برگزار شد.[۱۲] نخستین مسابقهٔ میان‌شهرستانی باشگاه، برابر کنت، ماه بعد در اوول برگزار شد و ساری با اختلاف ده ویکت پیروز شد.[۱۳] بااین‌حال، باشگاه در آن سال عملکرد خوبی نداشت، هرچند برگزاری مسابقهٔ پیاده‌روی و نمایشگاه طیور در اوول جذابیت‌های عمومی بیشتری ایجاد کرده بود. در آغاز فصل ۱۸۴۷، باشگاه ۷۰ پوند بدهکار بود و پیشنهادی برای تعطیلی آن مطرح شد. پونسونبی پیشنهاد کرد که شش عضو مادام‌العمر با پرداخت ۱۲ پوند برای هر نفر ایجاد شوند. این پیشنهاد به تصویب رسید و باشگاه به فعالیت خود ادامه داد.[۱۱] تهدید ساخت‌وساز در اوول نیز در سال ۱۸۴۸ با مداخلهٔ شاهزاده آلبرت با موفقیت برطرف شد.[۱۱]

در سال ۱۸۵۵، ساری اجاره‌نامهٔ جدیدی برای مدت ۲۱ سال برای زمین خانگی خود به دست آورد و باشگاه وارد دهه‌ای فوق‌العاده موفق شد؛[۱۱] به‌گونه‌ای که از سال ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۹ هفت بار و بار دیگر در سال ۱۸۶۴ به‌عنوان «قهرمان شهرستان» شناخته شد. در سال ۱۸۵۷، هر ۹ مسابقه‌ای که شهرستان برگزار کرد با پیروزی همراه بود. این دوره، دوران بازیکنان بزرگی مانند ویلیام کَفین، ژولیوس سزار، اچ.اچ. استیفنسن و تام لاکیِر و کاپیتان برجسته‌ای چون فردریک میلر بود. حادثه‌ای در سال ۱۸۶۲، که با ابتکار ادگار ویلشر در جریان مسابقهٔ ساری و تیم ملی کریکت انگلستان رخ داد، به ورود پرتاب از بالای دست به کریکت انجامید.

۱۸۶۶–۱۸۸۲

پس از فصل درخشان ۱۸۶۴ که تیم در ۱۱ مسابقهٔ فرست‌کلاس خود هشت پیروزی و سه تساوی به دست آورد، ساری در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۸۶۰ به‌شدت افت کرد. این وضعیت ناشی از افول بازیکنان کلیدی مانند سزار، استفنسن و مورتلاک و ناتوانی عجیب باشگاه در یافتن پرتاب‌کنندگان باکیفیت برای حمایت از جیمز ساوترتون بی‌همتا بود؛[۱۴] بازیکنی که همکاری او با ویکت‌بان تد پولی عملاً تیم را سرپا نگه داشته بود.[۱۵] اگرچه ساوترتون رکوردهای متعددی در پرتاب‌کردن ثبت کرد و هری جِپ به پربازده‌ترین امتیازآور در میان ضربه‌زن‌های حرفه‌ای تبدیل شد، رکورد ساری در مسابقات صرفاً شهرستانی طی ۱۷ فصل از ۱۸۶۶ تا ۱۸۸۲ شامل ۵۹ پیروزی، ۱۰۷ شکست، دو تساوی و ۳۷ مسابقهٔ مساوی بود.[۱۶] نقطهٔ اوج افول تیم در ۱۸۷۱ بود؛ زمانی که برای تنها بار تا سال ۲۰۰۸ حتی در یک مسابقهٔ شهرستانی نیز پیروز نشد. ساوترتون، به‌جز سال ۱۸۷۲ که پرتاب‌کنندهٔ سریع جیمز استریت به او کمک کرد تا در هفت مسابقه از دوازده مسابقه پیروز شود، پس از افول جورج گریفیت، پرتاب‌کنندهٔ چرخشی چپ‌دست زیر دست، پشتیبانی مناسبی در بخش پرتاب نداشت و به‌جز زمانی که ریچارد هامفری در سال ۱۸۷۲ مطرح شد، بخش ضربه‌زنی تقریباً کاملاً به جِپ وابسته بود. عملکرد دفاعی نیز عموماً پایین‌تر از استاندارد مورد انتظار در کریکت فرست‌کلاس بود.[۱۴]

انتصاب مدیر ورزشی سرشناس چارلز الکوک به‌عنوان دبیر باشگاه ــ برای نخستین بار در یک سمت حقوق‌بگیر[۱۷] ــ در سال ۱۸۷۲ با بهبود عملکرد تیم هم‌زمان شد؛ بااین‌حال، با وجود تغییر قوانین صلاحیت به‌گونه‌ای که ساوترتون در تمام مسابقات شهرستان بازی کند (تا سال ۱۸۷۲، هرگاه ساسکس، شهرستان زادگاهش، مسابقه‌ای داشت، برای ساری بازی نمی‌کرد)، ساری در فصل ۱۸۷۳ عملکرد ضعیفی داشت. با افول جِپ و ساوترتون از ۱۸۷۵، کشف چند ضربه‌زن آماتور در سطح بالا، از جمله بانی لوکاس، والتر رید و ویلیام گیم، وضعیت را بهبود داد؛ اما به‌جز ۱۸۷۷، ساری هیچ‌گاه به اندازهٔ نیمی از مسابقاتی که باخت، پیروز نشد و ضعف بخش پرتاب در زمین‌های مسطح اوول، یک نقطه‌ضعف جدی بود.

سلطه در سال‌های نخست قهرمانی شهرستان (۱۸۸۳–۱۸۹۹)

در سال ۱۸۸۰، اگرچه رکورد شهرستان همچنان ضعیف بود، ساری با انتصاب جان شاتر به‌عنوان کاپیتان و والتر رید ــ که به‌عنوان ضربه‌زنی تثبیت‌شده شناخته می‌شد اما پیش‌تر تنها در ماه اوت در دسترس بود ــ به‌عنوان دستیار دبیر، گام‌هایی را برای بازگشت به صدر جدول برداشت.[۱۱] مرگ ساوترتون و بازنشستگی دیگر بازیکنان قدیمی، راه را برای ظهور استعدادهای جدیدی مانند موریس رید، ویلیام رولر، پرتاب‌کنندهٔ چرخشی چپ‌دست ادوارد بارات و پرتاب‌کنندهٔ سریع چارلز هورنر در میانهٔ دههٔ ۱۸۸۰ هموار کرد. با ظهور سریع جورج لومن در ۱۸۸۵، ساری برای نخستین بار در بیست سال گذشته برای عنوان غیررسمی «قهرمان شهرستان» رقابت کرد؛ سپس با پیروزی در ۳۲ مسابقه از ۴۲ مسابقه در سال‌های ۱۸۸۷، ۱۸۸۸ و ۱۸۸۹، ساری در سه سال پایانی پیش از شکل‌گیری عنوان رسمی قهرمان شهرستان، در رتبهٔ نخست یا مشترکاً در رتبهٔ نخست قرار گرفت.

ساری سپس تحت رهبری جان شیوتر در سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۲ عناوین رسمی قهرمانی شهرستان را به دست آورد. پس از فصل ناامیدکنندهٔ ۱۸۹۳، که در آن ضربه‌زنی تیم در زمین‌های اوول که به‌دلیل چند زمستان و بهار خشک، سفت و دشوار شده بودند، ناکام ماند، کینگزمیل کی هدایت تیم را بر عهده گرفت و ساری را در سال‌های ۱۸۹۴، ۱۸۹۵ و ۱۸۹۹ به عناوین قهرمانی دیگری رساند. بازیکنان برجستهٔ این سال‌ها ضربه‌زن بابی ابیل و سه پرتاب‌کنندهٔ برتر، یعنی جورج لومن، بیل لاک‌وود و تام ریچاردسون بودند. در سال ۱۸۹۹، امتیاز ۳۵۷ شکست‌ناپذیر ابل به ساری کمک کرد تا در برابر سامِرست مجموع عظیم ۸۱۱ امتیاز را ثبت کند؛ رکوردی که تنها در سال ۲۰۲۵، با ثبت ۸۲۰ امتیاز برابر دورام، شکسته شد.[۱۸][۱۹]

۱۹۰۰–۱۹۳۹

برترین امتیازآور تاریخ ساری، جک هابز.
تیم ساری در حدود سال ۱۹۲۲، شامل بیل هیچ، جک هابز و برت استرادویک

آغاز قرن بیستم با افول بخت ساری همراه بود و این تیم در پنجاه سال بعد تنها یک بار، در سال ۱۹۱۴، عنوان قهرمانی را به دست آورد. به درخواست کاپیتان ساری، لرد دالمنی، شاهزادهٔ ولز (که بعدها ادوارد هشتم شد) اجازه داد پرهای او بر نشان باشگاه استفاده شود. مشهورترین بازیکن باشگاه جک هابز بود که در سال ۱۹۰۵ بازی برای شهرستان را آغاز کرد و تا سال ۱۹۱۴ شریک افتتاح‌کنندهٔ برجسته‌ای به نام تام هایوارد داشت. هیوارد در سال ۱۹۰۶ در مجموع مسابقات فرست‌کلاس ۳٬۵۱۸ امتیاز کسب کرد، رکورد سی.بی. فرای، یعنی ۱۳ قرن در یک فصل، را برابر کرد و در یک دورهٔ شش‌روزه، دو قرن در ترنت بریج و دو قرن دیگر در لستر به ثبت رساند. او در سال ۱۹۱۳ صدمین قرن خود را در اوول به ثبت رساند. در فاصلهٔ دو جنگ جهانی، ساری اغلب تیم خوبی داشت، اما معمولاً در ضربه‌زنی قوی‌تر از پرتاب بود؛ هابز تا سال ۱۹۳۴ بازی کرد و اندرو سندهام شریک افتتاح‌کنندهٔ خوب دیگری برای او بود. هابز در کریکت فرست‌کلاس بیش از هر بازیکن دیگری در تاریخ این ورزش امتیاز (۶۱٬۷۶۰) کسب کرد و قرن‌های بیشتری (۱۹۹) به ثبت رساند.[۲۰][۲۱] برای قدردانی از سهم او در تیم، دروازه‌های جک هابز در اوول افتتاح شدند.

بااین‌حال، بخش پرتاب تیم کاملاً فاقد بازیکنان باکیفیت نبود: آلف گوور در هر دو سال ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷، ۲۰۰ ویکت گرفت؛ دستاوردی برجسته برای یک پرتاب‌کنندهٔ سریع در زمین مسطح اوول. زمین‌های اوول در این دوره معمولاً برای ضربه‌زنی بسیار مناسب بودند و بسیاری از مسابقات با تساوی پایان می‌یافتند. کاپیتان باشگاه در بخش عمده‌ای از این دوره، پرسی فندر خوش‌برخورد و اهل سبک زندگی غیرمتعارف بود که نزدیک‌ترین همکارش کاپیتان انگلستان در دوران بادی‌لاین، داگلاس جاردین، بود. در سال ۱۹۳۸، ساری برای نخستین بار مسابقه‌ای خانگی را خارج از اوول برگزار کرد؛ این مسابقه در وودبریج رود در گیلفورد برگزار شد.[۲۲] پس از سال ۱۹۳۹، با درگیر شدن کشور در جنگ جهانی دوم، کریکت متوقف شد و اوول برای استفادهٔ دولت در اختیار گرفته شد.

۱۹۴۵–۱۹۵۸

از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۹، ساری برترین تیم شهرستانی انگلستان بود و در ۱۰ فصل از ۱۲ فصل، مسابقات قهرمانی شهرستان را در رتبهٔ اول یا دوم به پایان رساند. این تیم در سال ۱۹۴۸ نایب‌قهرمان شد، در سال ۱۹۵۰ قهرمانی را با لنکشر به‌صورت مشترک به دست آورد، از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۸ هفت عنوان قهرمانی پیاپی را به‌طور مستقل کسب کرد و در سال ۱۹۵۹ بار دیگر نایب‌قهرمان شد. اختلاف امتیاز آنها معمولاً زیاد بود. برای مثال، یورکشر در سال ۱۹۵۲ نایب‌قهرمان شد، اما ۳۲ امتیاز کمتر از ساری داشت.

موفقیت ساری بر پایهٔ یک خط حملهٔ قدرتمند در بخش پرتاب بنا شده بود؛ پرتاب‌کنندهٔ تست الک بدسر با حمایت تونی لاک و جیم لیکر همراه بود؛ بازیکنی که به‌طور گسترده یکی از بهترین پرتاب‌کنندگان چرخشی راست‌دست در تاریخ به شمار می‌رود. لاک و لیکر بیشترین بهره را از زمین‌های اوول می‌بردند که برای پرتاب‌های چرخشی مناسب بود، اما موفقیت باشگاه همچنین مدیون کاپیتانی مثبت و تهاجمی استوارت سوریج بود که در هر پنج سال دوران رهبری خود از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶، عنوان قهرمانی را کسب کرد. تیم در بخش دفاعی عملکرد خوبی داشت و گرفتن‌های نزدیک یکی از ویژگی‌های آن بود. این تیم ضربه‌زن‌های بسیار خوبی نیز داشت، به‌ویژه پیتر می و کین بارینگتون.

۱۹۵۹–۲۰۰۴

پس از آن دوره‌ای کم‌فروغ فرا رسید و طی چهل سال بعد تا ۱۹۹۸، ساری تنها یک بار، در سال ۱۹۷۱، قهرمان قهرمانی شهرستان شد؛ این قهرمانی در دوران حرفه‌ای بازکنندهٔ انگلستان جان ادریچ و با کاپیتانی میکی استوارت به دست آمد. بااین‌حال، موفقیت بیشتری در قالب‌های کوتاه‌تر بازی حاصل شد. در سال ۱۹۶۹، ساری نخستین بازیکن خارجی خود را به خدمت گرفت: پرتاب‌کنندهٔ محبوب پاکستانی در سبک لگ‌بریک، انتخاب عالم (Intikhab Alam).[۲۳][۲۴] علاوه بر انتخاب عالم، خط حملهٔ ساری در تیم قهرمان شهرستان شامل چهار بازیکن فعلی یا آیندهٔ تیم تست انگلستان، یعنی جف آرنولد، رابین جکمن، باب ویلیس و پت پوکاک بود. ادریچ در سال ۱۹۷۳ به‌عنوان کاپیتان منصوب شد[۲۵] و در نخستین سال رهبری خود ساری را به مقام دوم قهرمانی شهرستان رساند و سپس در سال بعد با پیروزی در جام بنسون اند هجز، نخستین جام محدودسور ساری را به دست آورد. جانشین ادریچ در مقام کاپیتان، راجر نایت،[۲۶] ساری را در سال ۱۹۸۲ در لردز به قهرمانی جام نَتوِست رساند. پس از انتخاب عالم، بازیکنان خارجی دیگری نیز برای شهرستان به میدان رفتند؛ که شامل بازکنندهٔ مستعد نیوزیلندی، جف هاوارت[۲۷] و دو پرتاب‌کنندهٔ سریع بسیار ترسناک، هند غربی سیلوستر کلارک[۲۳][۲۸] و پاکستانی جوان وَقار یونس می‌شوند.[۲۴][۲۹]

پس از یک دورهٔ نسبتاً طولانی بدون موفقیت در کریکت فرست‌کلاس و افزایش نگرانی‌ها دربارهٔ ساختار داخلی باشگاه، اعضای باشگاه در سال ۱۹۹۵ برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده را تحمیل کردند.[۳۰] پس از بازسازی داخلی حاصل از آن، تغییر در بخت تیم به‌سرعت رخ داد؛ کاپیتان جدید الک استوارت، پسر میکی، در سال ۱۹۹۶ تیم را به قهرمانی لیگ یکشنبه رساند. این موفقیت به نوبهٔ خود زمینه‌ساز موفقیت‌های بیشتری تحت کاپیتانی آدام هالی‌اوک و با تأثیر کیت مدلی‌کات شد که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ مربی شهرستان بود. قهرمانی‌های شهرستان در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ با قهرمانی در جام بنسون اند هجز در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱، قهرمانی دستهٔ دوم لیگ ملی در ۲۰۰۰ و قهرمانی در نخستین دورهٔ جام بیست۲۰ در سال ۲۰۰۳ همراه شد.[۳۱] این موفقیت‌ها با وجود مرگ بازیکن همه‌کارهٔ بسیار مستعد بن هالی‌اوک، برادر کوچک‌تر آدام هالی‌اوک، که در اوایل سال ۲۰۰۲ در یک سانحهٔ رانندگی مرگبار درگیر شد، به دست آمد.[۳۲] در همان سال، علی براون در اوول برابر گلامورگان امتیاز ۲۶۸ را به ثبت رساند که تا سال ۲۰۲۲ رکورد جهانی امتیاز انفرادی در لیست ای بود؛ او با این امتیاز رکورد پیشین گرایم پولاک را شکست و نخستین مورد از دو امتیاز دوصدتایی یک‌روزهٔ خود برای ساری را به ثبت رساند. آدام هالی‌اوک پس از فصل ۲۰۰۴ بازنشسته شد.[۳۳]

۲۰۰۵–۲۰۱۳

جید درنباخ در جریان مسابقه برابر ساسکس در کاونتی گراند در هوو در جام بیست۲۰ سال ۲۰۰۸ برای پرتاب آماده می‌شود.

دورهٔ موفقیت در سال ۲۰۰۵ پایان یافت؛ زمانی که تیم سالخوردهٔ ساری به دستهٔ دوم قهرمانی سقوط کرد، اما در سال ۲۰۰۶ بازگشت فوری صورت گرفت و ساری به‌عنوان قهرمان دستهٔ دوم به دستهٔ اول صعود کرد. بااین‌حال، این وضعیت کوتاه‌مدت بود و ساری بار دیگر در سال ۲۰۰۸ به دستهٔ دوم سقوط کرد؛ این تیم برای نخستین بار از سال ۱۸۷۱ حتی یک مسابقه را نیز نبرد و دو مسابقهٔ پایانی خود را با اختلاف یک اینینگ واگذار کرد.بااین‌حال، این وضعیت مدت زیادی دوام نیاورد و ساری بار دیگر در سال ۲۰۰۸ به دستهٔ دوم سقوط کرد. این تیم برای نخستین بار از سال ۱۸۷۱ نتوانست حتی یک مسابقه را پیروز شود و دو مسابقهٔ پایانی خود را نیز با اختلاف یک اینینگ واگذار کرد. با وجود پایان یافتن یک دورهٔ موفق، ساری در ۲۹ آوریل ۲۰۰۷ در برابر گلاسترشر در اوول، رکورد جهانی امتیاز در کریکت لیست A را به ثبت رساند و با ۴ ویکت از ۵۰ اور به امتیاز ۴۹۶ رسید؛ نخستین اور این مسابقه نیز مدین بود. علی براون با ۱۷۶ ران از تنها ۹۷ توپ، بهترین امتیاز را برای ساری به دست آورد.[۳۴]

دههٔ ۲۰۰۰ شاهد بازنشستگی الک استوارت، مارک بوچر، گراهام تورپ و مارتین بیکنل بود که همگی برای تیم ملی کریکت انگلستان بازی کرده بودند. همچنین سکلین مشتاق، که برای تیم ملی کریکت پاکستان بازی می‌کرد، بازنشسته شد. بازیکن دیگری از انگلستان، مارک رامپراکش، در سال ۲۰۰۱ به ساری پیوسته بود و با وجود مشکلات باشگاه، به نوزدهمین بازیکنی تبدیل شد که برای این شهرستان از مرز ۱۵٬۰۰۰ ران فرست‌کلاس عبور کرد؛ او این رکورد را با میانگین بیش از ۷۰ ران به دست آورد. ساری پس از سقوط به دستهٔ دوم، تا سال ۲۰۱۱ تهدید جدی برای بازگشت به دستهٔ اول قهرمانی شهرستان یا کسب قهرمانی در هر یک از دو رقابت ۴۰ اوره ایجاد نکرد. بااین‌حال، باشگاه پس از قهرمانی در جام بیست۲۰ سال ۲۰۰۳ در رقابت بیست۲۰ عملکرد بهتری داشت و در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ به روز پایانی رقابت‌ها رسید، اما موفق به کسب عنوان قهرمانی نشد. سال ۲۰۱۱ شاهد احیای وضعیت تیم بود. ساری با اختلاف تنها یک امتیاز و پس از پیروزی در چهار مسابقهٔ پایانی فصل، به دستهٔ اول قهرمانی شهرستان بازگشت.[۳۵] آنها همچنین در رقابت CB40 قهرمان شدند.[۳۶]

پس از آنکه ساری در سال ۲۰۱۲ به‌سختی از سقوط نجات یافت، فصلی که مرگ غم‌انگیز بازیکن جوان و بااستعداد تام مینارد در ماه ژوئن بر آن سایه افکنده بود،[۳۷] این تیم در سال بعد در انتهای جدول دستهٔ اول قرار گرفت و کریس آدامز، مدیر کریکت باشگاه، در جریان فصل برکنار شد.[۳۸]

۲۰۱۴ تا کنون

تحت مدیریت جدید متشکل از الک استوارت، که به‌عنوان مدیر کریکت منصوب شده بود، و گراهام فورد، که پیش از آغاز فصل ۲۰۱۴ به‌عنوان سرمربی به خدمت گرفته شد، ساری در سال ۲۰۱۵ عنوان قهرمانی دستهٔ دوم را به دست آورد و همچنین در جام رویال لندن نایب‌قهرمان شد.[۳۹][۴۰] در ژانویهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد که فورد از سمت خود کناره‌گیری کرده تا به سری‌لانکا بازگردد و سرمربی تیم ملی این کشور شود.[۴۱] مایکل دی‌ونوتو برای فصل ۲۰۱۶ به‌عنوان سرمربی جانشین او شد[۴۲] و پس از شروع ضعیف فصل، که طی آن ساری پس از هفت مسابقه در انتهای دستهٔ اول قرار داشت، تیم در ادامهٔ فصل عملکرد قدرتمندی داشت و فصل را در میانهٔ جدول قهرمانی به پایان رساند و بار دیگر در جام رویال لندن نایب‌قهرمان شد.[۴۳]

گرت بَتی در پایان سال ۲۰۱۷ از کاپیتانی کناره‌گیری کرد و در فصل ۲۰۱۸، تحت رهبری روری برنز، ساری بر قهرمانی شهرستان مسلط شد و با باقی ماندن دو مسابقه تا پایان فصل، عنوان قهرمانی را قطعی کرد.[۴۴] ساری در سال‌های ۲۰۲۲،[۳] ۲۰۲۳[۴۵] و ۲۰۲۴ سه عنوان پیاپی قهرمانی شهرستان را به دست آورد. این نخستین بار بود که یک شهرستان از زمانی که یورکشر در دههٔ ۱۹۶۰ به چنین موفقیتی دست یافته بود، سه قهرمانی پیاپی کسب می‌کرد.[۴۶] روری برنز کاپیتان و الک استوارت مدیر کریکت ساری در هر چهار قهرمانی بودند و گرت بَتی نیز در سه قهرمانی آخر سرمربی تیم بود.

در سال ۲۰۲۵، ساری در قهرمانی شهرستان در جایگاه دوم قرار گرفت و پس از شکست دراماتیک خود در ماه سپتامبر برابر ناتینگهام‌شر، که در نهایت قهرمان مسابقات شد، عنوان قهرمانی را از دست داد.[۴۷]

برند و نشان

از زمان تأسیس باشگاه، رنگ رسمی آن قهوه‌ای شکلاتی بوده است. به‌طور سنتی و همچنین در مسابقات فرست‌کلاس امروزی، بازیکنان ساری هنگام حضور در میدان، همراه با لباس سفید کریکت خود کلاه کریکت قهوه‌ای‌رنگ بر سر می‌گذارند و بت‌زن‌ها نیز از کلاه ایمنی قهوه‌ای استفاده می‌کنند. به همین دلیل، این باشگاه گاهی با لقب «کلاه‌های قهوه‌ای» (Brown Caps) شناخته می‌شود.[۵][۶]

نشان ساری شامل سپری قهوه‌ای‌رنگ با پرهای شاهزادهٔ ولز سفید و نام باشگاه است. این پرها در سال ۱۹۱۵ به نشان باشگاه افزوده شدند؛ زمانی که لرد روزبری (کاپیتان پیشین ساری) از شاهزادهٔ ولز اجازه گرفت تا از آن‌ها استفاده کند. املاک دوک‌نشین کورنوال متعلق به شاهزادهٔ ولز، مالک و صاحب‌خانه زمین اوول است.[۴] پرهای موجود در نشان، عدد ۱۸۴۵، یعنی سال تأسیس باشگاه، را نیز در خود جای داده‌اند.

تیم‌های ساری در رقابت‌های محدود به اور با نام‌های گوناگونی بازی کرده‌اند. نام «شیرهای ساری» (Surrey Lions) پیش از سال ۲۰۰۶ و دوباره از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ مورد استفاده قرار گرفت؛ در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ نیز این تیم با نام «کلاه‌های قهوه‌ای ساری» (Surrey Brown Caps) بازی می‌کرد. در حال حاضر، تیم در این رقابت‌ها صرفاً از نام یک‌کلمه‌ای «ساری» (Surrey) استفاده می‌کند. لباس‌های تیم در رقابت‌های محدود به اور نیز در طول سال‌ها رنگ‌های متنوعی داشته‌اند که از جمله شامل ترکیب‌هایی از مشکی، آبی، قهوه‌ای، بژ، طلایی، نقره‌ای و سبز بوده است.[۴۸] در حال حاضر، بازیکنان در مسابقات یک‌روزه لباسی عمدتاً مشکی با تزئینات آبی فلورسنت می‌پوشند و در مسابقات تی‌۲۰ نیز شلوار مشکی و پیراهن آبی فلورسنت بر تن دارند.

زمین‌ها

جایگاه جی‌ام فین در بخش ووکس‌هال زمین

از زمان تأسیس باشگاه، ساری اکثریت قریب‌به‌اتفاق مسابقات خانگی خود را در اوول برگزار کرده است. این ورزشگاه در حال حاضر ظرفیت پذیرش ۲۵٬۵۰۰ تماشاگر را دارد و پس از لردز و ورزشگاه کریکت اجباستون، سومین زمین بزرگ کریکت در انگلستان است. اوول نخستین بار در سال ۱۸۴۵ توسط باشگاه از دوک‌نشین کورنوال اجاره شد و این قرارداد تا امروز ادامه داشته است.

اوول از دیرباز یکی از زمین‌های اصلی و پرتکرار برگزاری مسابقات تست برای تیم ملی کریکت انگلستان بوده است و به‌طور سنتی میزبان آخرین مسابقهٔ تست هر تابستان کریکت انگلستان، در اواخر اوت یا اوایل سپتامبر، است.

ساری هر سال تعدادی از مسابقات خود را در وودبریج رود در گیلفورد برگزار می‌کند که ظرفیت آن ۴٬۵۰۰ تماشاگر است. این زمین به‌عنوان یک «زمین خارج از خانه» (out-ground) شناخته می‌شود و در حال حاضر هر فصل میزبان یک مسابقه از قهرمانی شهرستان و یک مسابقهٔ لیست ای است. تمامی دیگر مسابقات خانگی در اوول برگزار می‌شوند.

ساری در مجموع در چهارده زمین خارج از خانهٔ متفاوت، مسابقات خانگی برگزار کرده است. اوول بین سال‌های ۱۸۴۶ تا ۱۹۳۸ میزبان تمامی مسابقات خانگی ساری به‌جز دو مسابقه بود. جدول زیر جزئیات تمام زمین‌هایی را ارائه می‌کند که ساری در آن‌ها میزبان مسابقات مردان در قالب‌های فرست‌کلاس، لیست ای یا آوره۲۰ بوده است:

نام ورزشگاهموقعیت مکانیسالمسابقات اف‌سیمسابقات لیستمسابقات بیست‌اوورهمجموع
اوولکنینگتون1846–تاکنون18504581272435
وودبریج رودگیلفورد1938–تاکنون100440144
مدرسه ویتگیفتکرویدون2000–2011913123
زمین کریکت بریتیش ارواسپیس کمپانیبایفلیت1970–1979010010
کنتون کورت میدوسان‌بری-آن-تامز1972–19740303
زمین ورزشی هاوکرکینگستون آپون تیمز19462002
مدرسه سنت جانلِدِرهِد1969–19720202
زمین کریکت پلیس متروپولیتنمولزی شرقی20030022
برادواتر پارکگودالمینگ18541001
زمین کریکت باشگاه ریگیت پریوریریگیت19091001
چیم رودساتن19690101
مدرسه چاترهوسگودالمینگ19720101
زمین کریکت دکاتالوورث19730101
زمین هورست پارک کلابمولزی شرقی19830101
زمین کریکت ریکریتیشنبانستد19841001
Source: CricketArchive
Updated: 3 April 2023

حضور تماشاگران

تا سال ۲۰۲۵، بیشترین تعداد تماشاگر ثبت‌شده برای یک مسابقه شهرستانی باشگاه کریکت شهرستان ساری در قرن بیست‌ویکم، ۱۴٬۹۸۲ نفر بوده است که در جریان مسابقه برابر اسکس در ورزشگاه کیا اووال در سال ۲۰۲۵ به ثبت رسید.[۴۹] در سال ۲۰۲۵، مسابقات خانگی ساری در قهرمانی شهرستان‌ها به‌طور میانگین ۱۳٬۲۰۶ تماشاگر در هر مسابقه داشت.[۵۰]

رقابت با میدلسکس

مارک رامپراکش که در سال ۲۰۰۱ از میدلسکس به ساری پیوست

ساری در شهرآورد محلی لندن با میدلسکس رقابت می‌کند. این مسابقه به این دلیل دربی لندن نامیده می‌شود که دو شهرستان سنتی به یکدیگر نزدیک هستند و قلمرو آن‌ها با لندن بزرگ امروزی هم‌پوشانی دارد؛ لندن بزرگ در سال ۱۹۶۵ ایجاد شد. این مسابقه معمولاً بیشترین تعداد تماشاگر فصل را برای هر یک از دو تیم به خود اختصاص می‌دهد.[۵۱]

در کریکت فرست‌کلاس، ساری در ۲۵۶ دربی لندن، پیروزی‌های بیشتری نسبت به میدلسکس به دست آورده است، اما رایج‌ترین نتیجه، مساوی بوده است. در کریکت یک‌روزه، میدلسکس با ۲۸ پیروزی در برابر ۲۶ پیروزی ساری، برتری اندکی دارد. ساری همچنین ۱۲ مورد از ۱۷ دربی لندن در قالب کریکت بیست‌آوره را پیروز شده است.

قالب مسابقهتعداد بازیپیروزی ساریپیروزی میدلسکسمساویتساوی یا بدون نتیجه
فرست‌کلاس2679078297
یک‌روزه61262816
بیست‌اوره1712500
مجموع334127107397

وضعیت مالی

باشگاه کریکت شهرستان ساری به‌طور سنتی، از نظر مالی در میان باشگاه‌های حاضر در رقابت‌های شهرستانی، وضعیت نسبتاً قدرتمندی داشته است. مجموع زیان ۱۸ شهرستان حاضر در این رقابت‌ها در سال ۲۰۱۰ به بیش از ۹ میلیون پوند رسید و یکی از دلایل مهم وضعیت مالی ساری، توانایی و توافق آن با ورزشگاه اصلی خانگی‌اش، اووال، برای میزبانی سالانه مسابقات کریکت تستی و همچنین مسابقات بین‌المللی محدود به اورها بود.[۵۲][۵۳]

بااین‌حال، با وجود شهرت باشگاه به‌عنوان باشگاهی با رویکرد تجاری تهاجمی، این شهرت پس از اعلام زیان پیش از کسر مالیات ۵۰۲٬۰۰۰ پوندی برای سال مالی ۲۰۱۰ آسیب دید. گردش مالی باشگاه نیز با کاهش ۲۰ درصدی به ۲۰٫۵ میلیون پوند رسید. باشگاه پیش‌تر از ترازنامه مطلوب‌تری برخوردار بود که بخشی از آن ناشی از فروش حق نام‌گذاری ورزشگاه و بازسازی بخش وکس‌هال اند در اووال بود.[۵۴]

در سال مالی ۲۰۰۸، یعنی سالی که باشگاه حتی یک مسابقه نیز در دسته دوم قهرمانی شهرستان‌ها پیروز نشد، ساری با گردش مالی نزدیک به ۲۴ میلیون پوند، سود پیش از کسر مالیات ۵۸۳٬۰۰۰ پوندی به دست آورد و تعداد اعضای باشگاه نیز به ۱۰٬۱۱۳ نفر افزایش یافت.[۵۵] در سال ۲۰۰۹، به‌دلیل میزبانی مسابقات بین‌المللی کریکت، باشگاه رکورد جدیدی در سود و گردش مالی ثبت کرد؛ این ارقام به‌ترتیب به ۷۵۲٬۰۰۰ پوند و ۲۵٫۵ میلیون پوند رسیدند.[۵۶]

در سال ۲۰۱۰، باشگاه در وضعیت «بحران مالی» قرار داشت و پس از کاهش استقبال تماشاگران، ۲۰ نفر از کارکنان خود را اخراج کرد. باشگاه در سال ۲۰۱۱، تحت مدیریت جدید، تمرکز بیشتری بر بازاریابی اووال گذاشت.[۵۷]

بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۰، باشگاه دوره‌ای از «رشد باثبات درآمد» را تجربه کرد. در سال ۲۰۲۰ نیز باشگاه در حال ساخت یک هتل ۹۵ اتاقه در آن سوی خیابان از اووال هاوس بود تا ترکیب منابع درآمدی خود را «متنوع» کند.[۵۸] باشگاه کریکت شهرستان ساری در سپتامبر ۲۰۱۹ برای تأمین مالی بازسازی ورزشگاه کریکت اووال، یک اوراق قرضه مالی منتشر کرد.[۵۹]

تا سال ۲۰۲۰، «بخش خارج از زمین» باشگاه نیمی از درآمد آن را تأمین می‌کرد.[۵۷] مدیر مالی باشگاه در مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد که «فصل رکوردشکن» در کیا اووال در سال ۲۰۱۹، باشگاه را در برابر پیامدهای مالی دنیاگیری کووید-۱۹ تا حدی محافظت خواهد کرد. رویدادهای برگزارشده در ورزشگاه و همچنین «افزایش علاقه عمومی به کریکت» موجب ثبت یک سال رکوردشکن شد؛ سود سالانه پیش از کسر مالیات حدود ۶ میلیون پوند بود که بیش از دو برابر سود سال پیش از آن محسوب می‌شد. درآمد باشگاه نیز به ۴۰ میلیون پوند رسید که ۳۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۸ بود.[۵۸]

حمایت مالی

ورزشگاه کیا اووال در جریان مسابقه تست کریکت میان انگلستان و آفریقای جنوبی در سال ۲۰۲۲

حامی مالی اصلی فعلی ساری، شرکت کیا موتورز است که برای حمایت مالی از پیراهن‌ها و در اختیار گرفتن حق نام‌گذاری ورزشگاه اووال (The Oval)، مبلغ ۳٫۵ میلیون پوند در طول پنج سال پرداخت کرده است.[۶۰] حامیان مالی اصلی سابق، شرکت بریت پی‌ال‌سی بودند که سالانه ۵۰۰۰۰۰ پوند (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹) پرداخت می‌کردند.[۶۱] و شرکت «ای‌ام‌پی لیمیتد» (AMP Limited) که ۲۵۰ هزار پوند (در سال ۲۰۰۲) پرداخت کرد.[۶۲] از سال ۲۰۲۳، تأمین‌کننده لباس تیم، شرکت «کاستور» (Castore) بوده است.[۶۳]

سال تولیدکننده کیت اسپانسر پیراهن نام اووال[یادداشت ۱]
1989 اووال فاستر[۶۴]
1990
1991
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999 کامپیوتاسنتر[۶۵]
2000 موفقیت
2001 ای‌ام‌پی اووال[۶۴]
2002 ای‌ام‌پی[۶۲]
2003 آر‌ای‌سی[۶۶]
2004 سریج اسپورت[۶۷] بیمه بریت[۶۰] بریت اووال[۶۴]
2005
2006
2007
2008
2009
2010 پروستار اسپورتس
2011 ام‌کی‌کی اسپورتس کیا[۶۰] اووال کیا[۶۴]
2012
2013 سریج اسپورت
2014
2015 آندر آرمور[۶۸]
2016 آدیداس[۶۹]
2017
2018
2019
2020
2021
2022
2023 کاستور[۶۳]

بازیکنان

ترکیب فعلی

  • double-daggerنشان‌دهنده بازیکنانی است که سابقه بازی ملی دارند
  •  *  به بازیکنی اشاره دارد که کاپ شهرستانی دریافت کرده است
شماره نام ملیت تاریخ تولد دست‌غالب تخصص یادداشت
ضربه‌زنان
10لوری ایوانز* انگلستان۱۲ اکتبر ۱۹۸۷ ‏(۳۸ سال)راست-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسطقرارداد توپ سفید
17روری بورنز* double-dagger انگلستان۲۶ اوت ۱۹۹۰ ‏(۳۶ سال)چپ-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسطکاپیتان باشگاه
20جیسون روی* double-dagger انگلستان۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۶ سال)راست-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسط
45دام سیبلِی* double-dagger انگلستان۵ سپتامبر ۱۹۹۵ ‏(۳۱ سال)راست-دستلگ‌بریک با دست راستکمک کاپیتان
64آدام توماس (کریکت‌باز) انگلستان۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ ‏(۲۰ سال)راست-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسط
75نیکیل گورانطلا انگلستان۲۱ ژوئن ۲۰۰۳ ‏(۲۳ سال)راست-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسطقرارداد توپ سفید
همه‌کاره
5تامی الهام انگلستان۲۶ مارس ۲۰۰۴ ‏(۲۲ سال)چپ-دستبریک‌آف با دست راست
6ماهیپال لومرور هند۱۶ نوامبر ۱۹۹۹ ‏(۲۶ سال)چپ-دستاسپینِ آرامِ دست‌چپ (ارتودوکس)بازیکن خارجی
9ویل جکس* double-dagger انگلستان۲۱ نوامبر ۱۹۹۸ ‏(۲۷ سال)راست-دستآف‌بریک با دست راستقرارداد مرکزی انگلستان
16جردن کلارک* انگلستان۱۴ اکتبر ۱۹۹۰ ‏(۳۵ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
21هشام خان انگلستان۲۶ نوامبر ۱۹۹۹ ‏(۲۶ سال)چپ-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست چپ
22رالفی آلبرت انگلستان۱۶ اکتبر ۲۰۰۷ ‏(۱۸ سال)راست-دستاسپینِ آرامِ دست‌چپ (ارتودوکس)
26رایان پاتل* انگلستان۲۶ اکتبر ۱۹۹۷ ‏(۲۸ سال)چپ-دستپرتاب‌کننده راست‌دست متوسط
28دان لورانس* double-dagger انگلستان۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۹ سال)راست-دستآف‌بریک با دست راست
30تام لاوز انگلستان۲۵ دسامبر ۲۰۰۲ ‏(۲۳ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستقرارداد توسعه انگلستان
34کریس جردن* double-dagger انگلستان۴ اکتبر ۱۹۸۸ ‏(۳۷ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستقرارداد توپ سفید
49تیان فان فورن آفریقای جنوبی۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۵ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست چپبازیکن خارجی
54اولی ساکس انگلستان۶ مارس ۲۰۰۵ ‏(۲۱ سال)چپ-دستپرتاب‌کننده متوسط دست‌راست
58سام کوران* double-dagger انگلستان۳ ژوئن ۱۹۹۸ ‏(۲۸ سال)چپ-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست چپبیست‌اووره
59تام کوران* double-dagger انگلستان۱۲ مارس ۱۹۹۵ ‏(۳۱ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
ویکت‌کیپر‌ها
2جوش فیلیپ double-dagger استرالیا۱ ژوئن ۱۹۹۷ ‏(۲۹ سال)راست-دست—بازیکن خارجی (فقط بیست‌اوره)
7بن فواکس* double-dagger انگلستان۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۳ سال)راست-دست—
11جیم اسمیت* double-dagger انگلستان۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۶ سال)راست-دست—قرارداد مرکزی انگلستان
18جوش بلک انگلستان۱۸ سپتامبر ۱۹۹۸ ‏(۲۸ سال)راست-دستلگ‌بریک با دست راست
32اولی پاپ* double-dagger انگلستان۲ ژانویهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۸ سال)راست-دستلگ‌بریک با دست راستقرارداد مرکزی انگلستان
84الکس دودسون انگلستان۱۳ دسامبر ۲۰۰۷ ‏(۱۸ سال)راست-دست—
پرتاب‌گران
8دانیل وورال* double-dagger استرالیا۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۵ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستگذرنامه بریتانیا
15متیو فیشر double-dagger انگلستان۹ نوامبر ۱۹۹۷ ‏(۲۸ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
19اولیور گوسگیلی انگلستان۲ اوت ۲۰۰۸ ‏(۱۸ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
21عاقب نبی هند۴ نوامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۹ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستبازیکن خارجی
23الکس فرنچ انگلستان۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۷ ‏(۱۹ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
24ریس توپلی double-dagger انگلستان۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۲ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
25جیمز تیلور انگلستان۱۹ ژانویهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۵ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
27سب استوارت-رک‌لینگ انگلستان۱۸ آوریل ۲۰۰۵ ‏(۲۱ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست چپ
29ناتان بارنول انگلستان۳ فوریهٔ ۲۰۰۳ ‏(۲۳ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
37گاس اتکینسون* double-dagger انگلستان۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۸ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستقرارداد مرکزی انگلستان
52بنجی فلوروس استرالیا۱ مارس ۱۹۹۸ ‏(۲۸ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستبازیکن خارجی
68یوسف ماجد انگلستان۸ سپتامبر ۲۰۰۳ ‏(۲۳ سال)چپ-دستاسپینِ آرامِ دست‌چپ (ارتودوکس)
71راهول چهر double-dagger هند۴ اوت ۱۹۹۹ ‏(۲۷ سال)راست-دستلگ‌بریک با دست راستبازیکن خارجی
73مارلی سیمپسون انگلستان۱۳ ژانویهٔ ۲۰۰۹ ‏(۱۷ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راست
77شان ابوت double-dagger استرالیا۲۹ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۴ سال)راست-دستپرتاب‌کننده سریع-متوسط ​​با دست راستبازیکن خارجی
88جیمی اورتون* double-dagger انگلستان۱۰ آوریل ۱۹۹۴ ‏(۳۲ سال)راست-دستراست‌دست

سریع

 قرارداد مرکزی انگلیس؛ قرارداد توپ سفید
منبع:[۷۰] به‌روزرسانی‌شده: ۱۵ مارس ۲۰۲۶

بازیکنان برجسته پیشین

کریکت‌بازان زیر در مجموع مسابقات کریکت «فرست‌کلس» (First-class)، «لیست ای» (List A) و «توئنتی‌توئنتی» (Twenty20) برای تیم ساری (Surrey) ۲۰۰ بار یا بیشتر به میدان رفته‌اند.

  • انگلستان بابی ایبل
  • انگلستان جف آرنولد
  • انگلستان تام بارلینگ
  • انگلستان کن بارینگتون
  • انگلستان جاناتان بتی
  • انگلستان الک بدسر
  • انگلستان اریک بدسر
  • انگلستان جویی بنجامین
  • انگلستان دارن بیک‌نل
  • انگلستان مارتین بیک‌نل
  • انگلستان بیل براک‌ول
  • انگلستان تد بروکس
  • انگلستان علی براون
  • انگلستان آلن بوچر
  • انگلستان مارک بوچر
  • انجمن کریکت هند غربی سیلوستر کلارک
  • انگلستان تام کلارک
  • انگلستان گراهام کلینتون
  • انگلستان برنارد کانستبل
  • انگلستان اندی دوکات
  • انگلستان جان ادریچ
 * انگلستان مایک ادواردز
  • انگلستان پرسی فندر
  • انگلستان مارک فلتهام
  • انگلستان لوری فیشلاک
  • انگلستان دیوید فلچر
  • انگلستان دیوید گیبسون
  • انگلستان آلف گوور
  • انگلستان باب گرگوری
  • انگلستان ایان گریگ
  • انگلستان جورج گریفیت
  • انگلستان ارنی هیز
  • انگلستان تام هیوارد
  • انگلستان بیل هیچ
  • انگلستان جک هابز
  • انگلستان فرد هالند
  • انگلستان آدام هولیوک
  • نیوزیلند جف هاوارث
  • انگلستان توماس هامفری
  • پاکستان انتخاب عالم
  • انگلستان رابین جکمن
  • انگلستان هری جاپ
 * انگلستان کینگزمیل کی
  • انگلستان راجر نایت
  • انگلستان جیم لیکر
  • انگلستان والتر لیز
  • انگلستان پیتر لودر
  • انگلستان تونی لاک
  • انگلستان بیل لاکوود
  • انگلستان آرنولد لانگ
  • انگلستان آرتور مک‌اینتایر
  • انگلستان پیتر می
  • انگلستان اسکات نیومن
  • انگلستان جک پارکر
  • انگلستان آلن پیچ
  • انگلستان پت پوکاک
  • انگلستان تد پولی
  • انگلستان مارک رام‌پراکاش
  • انگلستان موریس رید
  • انگلستان والتر رید
  • انگلستان جک ریچاردز
  • انگلستان تام ریچاردسون
  • انگلستان گراهام روپ
 * انگلستان تام راشبی
  • انگلستان ایان سالزبری
  • انگلستان اندی سندهام
  • انگلستان تام شپرد
  • انگلستان جان شوتر
  • انگلستان دیوید اسمیت
  • انگلستان ریزر اسمیت
  • انگلستان استن اسکوایرز
  • انگلستان الک استوارت
  • انگلستان میکی استوارت
  • انگلستان استوارت استوری
  • انگلستان برت استرودویک
  • انگلستان استوارت سوریج
  • انگلستان دیوید توماس
  • انگلستان گراهام تورپ
  • انگلستان دیوید وارد
  • انگلستان ایان وارد
  • انگلستان ادی واتس
  • انگلستان هنری وود
  • پاکستان یونس احمد

کاپیتان‌های باشگاه

ساری از سال ۱۸۴۶ تاکنون ۴۱ کاپیتان باشگاهی داشته است. کاپیتان باشگاه، تیم را در زمین هدایت می‌کند، مگر آنکه به دلیل حضور در مسابقات ملی، مصدومیت یا دلایل دیگری در دسترس نباشد. موفق‌ترین کاپیتان ساری در قهرمانی شهرستان‌ها، استوارت سریدج است که در هر یک از پنج سال کاپیتانی خود، از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶، عنوان قهرمانی را به دست آورد. کاپیتان کنونی باشگاه که در سال ۲۰۱۸ به این سمت منصوب شد، روری برنز است. از فصل ۲۰۱۸ به بعد، باشگاه ایجاد یک کاپیتان جداگانه برای مسابقات بیست۲۰ را اعلام کرد و جید درنباخ، بازیکن باتجربه بولینگ، به این سمت منصوب شد.[۷۱]

مقام‌های اداری

رؤسا

سمت ریاست، یک سمت افتخاری است. رئیس حقوقی دریافت نمی‌کند و از میان حامیان باشگاه انتخاب می‌شود. از رؤسای پیشین می‌توان به نخست‌وزیر سابق بریتانیا، سر جان میجر[۷۲] و گوینده اخبار، سر ترور مک‌دونالد، اشاره کرد.[۷۳] از بازیکنان پیشینی که این سمت را بر عهده داشته‌اند نیز می‌توان جان ادریچ را نام برد.[۷۴]

دبیران و مدیران اجرایی

مدیر اجرایی، مقام رسمی مسئول اداره روزمره باشگاه است. پیش از سال ۱۹۹۳، این سمت «دبیر» نامیده می‌شد.

ویلیام باراپ، دبیر افتخاری ۱۸۵۵–۱۸۷۲
شمارهنامسال‌ها
1ویلیام دنیسون۱۸۴۵–۱۸۴۸
2جان باراپ۱۸۴۸–۱۸۵۵[۷۵]
3ویلیام باراپ۱۸۵۵–۱۸۷۲[۷۶]
4سی. دبلیو. آلکاک۱۸۷۲–۱۹۰۷[۷۷][۷۸]
5برایان کَستور۱۹۴۷–۱۹۵۷[۷۹]
6جفری هاوارد۱۹۶۵–۱۹۷۵[۸۰]
7دبلیو. اچ. سیلیتویی۱۹۷۵–۱۹۷۸[۸۱]
8ایان اسکات-براون۱۹۷۸–۱۹۸۹[۸۲]
9دیوید سیوارد۱۹۸۹–۱۹۹۲[۸۳]
10گلین وودمن۱۹۹۳–۱۹۹۵[۸۴]
11پل شلدون۱۹۹۶–۲۰۱۱[۸۵]
12ریچارد گولد۲۰۱۱–۲۰۲۱[۸۶]
13استیو الوورثی۲۰۲۱–تاکنون[۸۷]

مدیران ارشد کریکت

آنگوس مَکِی ۲۰۰۸–۲۰۱۰[۸۸]

مدیران کریکت

الک استوارت ۲۰۱۴[۸۹] تا ۲۰۲۴

مدیران

میکی استوارت ۱۹۷۹–۱۹۸۶[۹۰]

آلن بوچر ۲۰۰۶–۲۰۰۸[۹۱][۹۲]

کریس آدامز ۲۰۰۸–۲۰۱۳[۹۳]

کادر مربیگری

مربیان از سال ۱۹۵۹

آرتور مک‌اینتایر (۱۹۵۹–۱۹۷۶)

فرد تیتماس (۱۹۷۷–۱۹۷۸)

ایان سالزبری (۲۰۱۲–۲۰۱۳)[۹۳]

گراهام فورد (۲۰۱۴[۸۹]–۲۰۱۶)[۹۴]

مایکل دی وِنوتو (۲۰۱۶[۹۴]–۲۰۲۰)

ویکرام سولانکی (۲۰۲۰–۲۰۲۲)[۹۵]

گرت بَتی (۲۰۲۲–تاکنون)[۹۶]

امتیازشماران از سال ۱۹۹۵

کیت بوث ۱۹۹۵–۲۰۱۷

فیل میک‌پیس ۲۰۱۸–۲۰۲۰

دبی بیزلی ۲۰۲۱–تاکنون

افتخارات

افتخارات تیم اول

قهرمان شهرستان[nb ۱] (۳) – ۱۸۶۴، ۱۸۸۷، ۱۸۸۸؛ مشترک (۱) – ۱۸۸۹

قهرمانی شهرستان‌ها (۲۲) – ۱۸۹۰، ۱۸۹۱، ۱۸۹۲، ۱۸۹۴، ۱۸۹۵، ۱۸۹۹، ۱۹۱۴، ۱۹۵۲، ۱۹۵۳، ۱۹۵۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۷۱، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲، ۲۰۲۳، ۲۰۲۴؛ مشترک (۱) – ۱۹۵۰

    • دسته دوم (۲) – ۲۰۰۶، ۲۰۱۵

جام اف‌پی[nb ۲] (۱) – ۱۹۸۲

بانک کلایدزدیل ۴۰ (۱) – ۲۰۱۱

لیگ نت‌وست پرو۴۰[nb ۳] (۲) – ۱۹۹۶، ۲۰۰۳

    • دسته دوم (۱) – ۲۰۰۰

جام بیست۲۰ (۱) – ۲۰۰۳

جام بنسون اند هجز (۳) – ۱۹۷۴، ۱۹۹۷، ۲۰۰۱

افتخارات تیم دوم

قهرمانی تیم دوم (۶) – ۱۹۶۶، ۱۹۶۸، ۱۹۷۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۲، ۲۰۰۹

جام تیم دوم (۱) – ۲۰۰۱

قهرمانی کریکت شهرستان‌های کوچک (۴) – ۱۹۳۹، ۱۹۵۰، ۱۹۵۴، ۱۹۵۵

رکوردها

رکوردهای درجه یک

رکوردهای اور محدود

رکوردهای بیست۲۰

یادداشت‌ها

  1. ↑ پیش از سال ۱۹۸۹، هیچ حق نام‌گذاری‌ای به ورزشگاه «اوال» (The Oval) اختصاص نداشت و این ورزشگاه «کنینگتون اوال» نامیده می‌شد.
  1. ↑ عنوانی غیررسمی برای قهرمانی فصل که پیش از تشکیل رسمی قهرمانی شهرستان‌ها در دسامبر ۱۸۸۹، گاهی بر اساس اجماع رسانه‌ها و تاریخ‌نگاران اعلام می‌شد. اگرچه ادعاهایی مربوط به سال‌های پیش از ۱۸۷۳، یعنی پیش از وضع شرایط اقامت، وجود دارد، تنها از زمان وضع این مقررات است که می‌توان نوعی وضعیت شبه‌رسمی برای این عنوان قائل شد.
  2. ↑ این مسابقات پیش‌تر با نام‌های جام ژیلت (۱۹۶۳–۱۹۸۰)، جام نَتوِست (۱۹۸۱–۲۰۰۰) و جام C&G (۲۰۰۱–۲۰۰۶) شناخته می‌شد.
  3. ↑ این مسابقات پیش‌تر با نام «لیگ یکشنبه» (۱۹۶۹–۱۹۹۸) شناخته می‌شد.

منابع

  1. ↑ A Guide to First-Class Cricket Matches Played in the British Isles. Nottingham: ACS. 1982.
  2. ↑ "Stuart Surridge Obituary (excerpt from Wisden Cricketer's Almanack 1993)". Cricinfo. Retrieved 21 May 2005.
  3. 1 2 Martin, Ali (22 September 2022). "Surrey beat Yorkshire to clinch County Championship Division One title in style". The Guardian. Retrieved 9 April 2023.
  4. 1 2 Williamson, Martin. "A brief history of Surrey". Cricinfo.com. Archived from the original on 25 July 2008. Retrieved 8 August 2011.
  5. 1 2 Gibson, Pat (7 April 2006). "Hat trick for Surrey with change to Brown Caps". The Times. No. 68668. London. p. 89.
  6. 1 2 "England name unchanged squad for final Ashes Test at the Oval". The Guardian. Press Association. 9 September 2019. Retrieved 9 September 2019. Brown Caps wicketkeeper Ben Foakes
  7. ↑ Rose 2001, p. 41.
  8. ↑ Altham 1962, p. 21.
  9. ↑ "Her Majesty the Queen and the Oval". Surrey Cricket Club. 10 September 2022. Retrieved 7 April 2023.
  10. ↑ Robertson, David (27 August 2009). "Kent v Surrey – read more about the 300-year rivalry". Kent Cricket. Retrieved 7 April 2023.
  11. 1 2 3 4 5 Lemmon 1989, pp. 14–19.
  12. ↑ "Scorecard of Surrey's first match". Cricketarchive.com. Archived from the original on 17 October 2012. Retrieved 8 August 2011.
  13. ↑ "Scorecard of Surrey's first inter-county match". Cricketarchive.com. Archived from the original on 17 October 2012. Retrieved 8 August 2011.
  14. 1 2 Baily’s Magazine of Sports and Pastimes, Volume 17 (1870) p. 25
  15. ↑ Baily’s Magazine of Sports and Pastimes, Volume 19 (1871); pp. 98–100
  16. ↑ Wynne-Thomas, Peter; The Rigby A-Z of Cricket Records; p. 53 شابک ‎۰۷۲۷۰۱۸۶۸X
  17. ↑ Lemmon 1989, pp. 45–48.
  18. ↑ "Highest Team Totals for Surrey". Cricketarchive.com. Archived from the original on 8 November 2012. Retrieved 6 August 2011.
  19. ↑ "Most Runs in an Innings for Surrey". Cricketarchive.com. Archived from the original on 8 November 2012. Retrieved 6 August 2011.
  20. ↑ "RECORDS / FIRST-CLASS MATCHES / BATTING RECORDS / MOST RUNS IN CAREER". Espncricinfo.com. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved 8 June 2018.
  21. ↑ "RECORDS / FIRST-CLASS MATCHES / BATTING RECORDS / MOST HUNDREDS IN A CAREER". Espncricinfo.com. Archived from the original on 13 June 2018. Retrieved 8 June 2018.
  22. ↑ Lemmon 1989, p. 191.
  23. 1 2 "Who is Surrey's greatest overseas player?". BBC Sport. 7 May 2020. Retrieved 7 April 2023.
  24. 1 2 Lemmon 1989, pp. 266–267.
  25. ↑ Woodcock, John (8 November 1972). "Surrey appoint Edrich as captain for next year". The Times. No. 58626. London. p. 14.
  26. ↑ "Knight added to list of new captains for next season". The Times. No. 60243. London. 22 February 1978. p. 11.
  27. ↑ Lodge 2004, pp. 94–95.
  28. ↑ "Sylvester Clarke [Obituary]". The Times. No. 66691. London. 7 December 1999. p. 23.
  29. ↑ Lee, Alan (17 July 1990). "Talented Younis a timely arrival". The Times. No. 64760. London. p. 38.
  30. ↑ Lodge 2004, pp. 154–155.
  31. ↑ Spiller, Richard (18 August 2014). "T20 Blast: What happened to the Surrey champions of 2003?". Surrey Live. Retrieved 18 April 2023.
  32. ↑ Dronfield, Dylan (23 March 2002). "Cricketer Ben Hollioake killed in car crash". The Independent. Retrieved 18 April 2023.
  33. ↑ Pryor, Matthew (5 August 2004). "Hollioake to concentrate on day job". The Times. No. 68146. London. p. 40.
  34. ↑ Gibbes, Edward; Rae, Richard (30 April 2007). "Brown and Benning blast Surrey to world-record total". The Guardian. Retrieved 7 April 2023.
  35. ↑ "Ojha seals Surrey's promotion". Espncricinfo.com. 14 September 2011. Archived from the original on 25 September 2011. Retrieved 14 September 2011.
  36. ↑ "Hamilton-Brown sets up Surrey triumph". Espncricinfo.com. 17 September 2011. Archived from the original on 25 September 2011. Retrieved 17 September 2011. Retrieved 17 September 2011
  37. ↑ "Cricketer Tom Maynard dies after being hit by London Underground train". BBC News. 18 June 2012. Archived from the original on 26 March 2016. Retrieved 28 September 2015.
  38. ↑ Wilson, Andy (17 June 2013). "Surrey dismiss coaches Chris Adams and Ian Salisbury". The Guardian. Retrieved 9 April 2023.
  39. ↑ "Gareth Batty: Surrey ready for Division One challenge". BBC. 25 September 2015. Retrieved 28 September 2015
  40. ↑ "One-Day Cup: Gloucestershire beat Surrey in Lord's final". BBC. 19 September 2015. Archived from the original on 22 September 2015. Retrieved 13 February 2018. Retrieved 28 September 2015
  41. ↑ "Graham Ford: Surrey head coach leaves The Oval for Sri Lanka". BBC. 28 January 2016. Archived from the original on 24 February 2018. Retrieved 13 February 2018. Retrieved 29 January 2016
  42. ↑ "Di Venuto joins Surrey as head coach". Espncricinfo.com. ESPNcricinfo. Archived from the original on 17 September 2016. Retrieved 19 September 2016.
  43. ↑ "Trott leads canter to trophy after Surrey's collapse". ESPNcricinfo. Archived from the original on 18 September 2016. Retrieved 19 September 2016.
  44. ↑ Berry, Scyld (13 September 2018). "Surrey wrap up County Championship title with two games to spare". The Telegraph. Retrieved 3 April 2023.
  45. ↑ "Surrey retain County Championship title". BBC Sport (in British English). Retrieved 29 September 2023.
  46. ↑ "Surrey seal third successive County Championship title". The Independent. 20 September 2024. Retrieved 20 September 2024.
  47. ↑ "Surrey vs Nottinghamshire, 2025 County Championship at The Oval". ESPNcricinfo.
  48. ↑ "2011 SCCC Replica Kit". Kiaoval.com. Archived from the original on 10 July 2011. Retrieved 9 August 2011.
  49. ↑ Sofroniou, Adam (16 September 2025). "2025 sees a record attendance for the County Championship". Kiaoval. Retrieved 3 January 2026.
  50. ↑ Mike Atherton (29 June 2025). "How Surrey are bucking trend for declining crowds at county matches". Thetimes.com. Retrieved 3 January 2026.
  51. ↑ Upal, Sunni (7 July 2011). "Fixture list chaos is unacceptable: Sunni Upal". The Cricketer. Archived from the original on 21 July 2011. Retrieved 12 August 2011.
  52. ↑ Conn, David (19 September 2007). "Counties warm to salary-cap idea as gap widens between haves and have-nots". The Guardian. London. Archived from the original on 26 May 2008. Retrieved 8 August 2011.
  53. ↑ "County cricket faces financial woes". BBC Sport. 8 April 2011. Retrieved 10 August 2011.
  54. ↑ "Surrey announce pre-tax loss". ESPN Cricinfo. 15 March 2011. Archived from the original on 18 March 2011. Retrieved 10 August 2011.
  55. ↑ "Surrey announces pre-tax profit". ESPN Cricinfo. 14 April 2009. Archived from the original on 4 September 2011. Retrieved 10 August 2011.
  56. ↑ "Surrey announce record profit". ESPN Cricinfo. 22 March 2010. Archived from the original on 13 November 2012. Retrieved 10 August 2011.
  57. 1 2 Lavalette, Tristan (29 November 2019), "Surrey County Cricket Club's Remarkable Decade And Transformation Into A Financial Juggernaut", Forbes, archived from the original on 4 April 2023, retrieved 8 December 2020
  58. 1 2 Holmes, Lawrie (25 March 2020), Surrey cricket finance chief readied for coronavirus threat, Financial Director, archived from the original on 19 January 2021, retrieved 8 December 2020
  59. ↑ Walker, Tom (16 September 2019), Surrey CCC launches bond to fund redevelopment of Oval cricket ground, Leisure Opportunities, archived from the original on 2 February 2022, retrieved 8 December 2020
  60. 1 2 3 "The Kia Oval to be renamedthe Micky Stewart Oval/". Kiaoval.com. 1 September 2022. Retrieved 2 April 2023.
  61. ↑ "Surrey secure record sponsorship deal". The Guardian. London. 26 January 2004. Archived from the original on 12 September 2014. Retrieved 10 August 2011.
  62. 1 2 "Surrey Cricket hunts shirt sponsor after AMP drops out". Marketingweek.co.uk. 6 February 2003. Archived from the original on 10 October 2012. Retrieved 10 August 2011.
  63. 1 2 "Castore and Surrey announce multi-year partnership". Surrey County Cricket Club. 5 January 2023. Retrieved 2 April 2023.
  64. 1 2 3 4 "The Kia Oval, Kennington". Cricketarchive.com. Archived from the original on 22 November 2011. Retrieved 10 August 2011.
  65. ↑ "Cricket team hunts for new sponsor". SportBusiness. 7 January 2002. Retrieved 2 April 2023.
  66. ↑ Scovell, Brian (14 April 2012). "RAC to take over as sponsors of Surrey". Evening Standard. Retrieved 2 April 2023.
  67. ↑ "Since 1867". Surridgesport.co.uk. Archived from the original on 3 September 2011. Retrieved 10 August 2011.
  68. ↑ "New Under Armour T20 kit launched". Surrey County Cricket Club. Archived from the original on 28 January 2015. Retrieved 28 January 2015.
  69. ↑ Lloyd, Tom (25 November 2016). "Surrey CCC score Adidas kit deal". SportsPro Media. Retrieved 2 April 2023.
  70. ↑ "Our Squad". Surrey CCC. Retrieved 15 March 2026.
  71. ↑ Hook, Marcus (13 July 2018). "Jade Dernbach full of pride at T20 captaincy for Surrey despite campaign not igniting yet". London News Online. Archived from the original on 4 April 2023. Retrieved 3 April 2023.
  72. ↑ Evans, Rich (7 May 2019). "Exclusive: 'Cricket is a universal healer' – Sir John Major". Wisden. Retrieved 9 April 2025.
  73. ↑ Evans, Alec (12 March 2021). "Sir Trevor McDonald films vaccination video in Woking to encourage uptake in BAME communities". Surrey Live. Retrieved 18 April 2023.
  74. ↑ "Edrich elected as Surrey president". Cricinfo. 16 April 2006. Retrieved 18 April 2023.
  75. ↑ "Hundred years of Surrey cricket (extracted from Wisden 1946)". Crickinfo. Retrieved 18 April 2023.
  76. ↑ "Obituaries in 1901 (extracted from Wisden 1902)". Crickinfo. 16 December 2005. Retrieved 18 April 2023.
  77. ↑ "Multiple sports items". The Standard. No. 14901. 3 May 1872. p. 6.
  78. ↑ "C. W. Alcock Obituary". The Times. No. 38267. London. 27 February 1907. p. 10.
  79. ↑ "Obituaries in 1979 (extracted from Wisden 1980)". Crickinfo. 5 December 2005. Retrieved 18 April 2023.
  80. ↑ "Geoffrey Howard Obituary". The Times. No. 67607. London. 13 November 2002. p. 39.
  81. ↑ "Obituaries in 1980 (extracted from Wisden 1981)". Crickinfo. 5 December 2005. Retrieved 18 April 2023.
  82. ↑ "Obituaries in 1997 (extracted from Wisden 1998)". Crickinfo. 6 December 2005. Retrieved 18 April 2023.
  83. ↑ Ball, Peter (30 September 1992). "Surrey lose Seward at difficult time". The Times. No. 64451. London. p. 28.
  84. ↑ Wilde, Simon (7 December 1995). "Surrey's chief executive to resign". The Times. No. 65444. London. p. 45.
  85. ↑ "Sheldon leaves Surrey". The Times. No. 70193. London. 26 February 2011. p. 18.
  86. ↑ "Surrey chief executive Richard Gould to leave the county and join Bristol City". Sky Sports. 14 May 2021. Retrieved 18 April 2023.
  87. ↑ "Steve Elworthy appointed Surrey's chief executive after leaving role at England and Wales Cricket Board". Sky Sports. 23 September 2021. Retrieved 18 April 2023.
  88. ↑ "Who's Who in Cricket: Gus Mackay". Cricexec. 16 February 2022. Retrieved 3 April 2023.
  89. 1 2 "Graham Ford Appointed Head Coach" بایگانی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine Retrieved 18 October 2013
  90. ↑ "Cricketing legend Micky Stewart receives Freedom of the City of London". City of London Corporation. 9 January 2023. Retrieved 18 April 2023.
  91. ↑ Lillywhite, Jamie (2 September 2006). "Surrey back on track". BBC Sport. Retrieved 18 April 2023.
  92. ↑ Bolton, Paul (8 December 2008). "Surrey to appoint Sussex's Chris Adams as cricket manager". The Telegraph. Retrieved 18 April 2023.
  93. 1 2 Bolton, Paul (17 June 2013). "Surrey sack team director Chris Adams and coach Ian Salisbury with Alec Stewart taking over". Telegraph.co.uk. Archived from the original on 29 September 2018. Retrieved 29 September 2018.
  94. 1 2 "Michael di Venuto: Surrey appoint Australian as head coach". BBC Sport. 22 February 2016. Archived from the original on 27 November 2018. Retrieved 29 February 2016.
  95. ↑ Ouzia, Malik (21 January 2022). "Surrey head coach Vikram Solanki leaves to take IPL role". Evening Standard. Retrieved 3 April 2023.
  96. ↑ "Gareth Batty: Surrey interim head coach given permanent role". BBC Sport. 4 November 2022. Retrieved 3 April 2023.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.