اوکراتوکسین آ
| اوکراتوکسین آ | |
|---|---|
![]() | |
N-[(3R)-5-Chloro-8-hydroxy-3-methyl-1-oxo-34-dihydro-1H-2-benzopyran-7-carbonyl]-L-phenylalanine | |
(2S)-2-[(3R)-5-Chloro-8-hydroxy-3-methyl-1-oxo-34-dihydro-1H-2-benzopyran-7-carboxamido]-3-phenylpropanoic acid | |
دیگر نامها (R)-N- [(5-Chloro- 34-dihydro- 8-hydroxy- 3-methyl- 1-oxo- 1H-2-benzopyran-7-yl) -carbonyl]- L- phenylalanine | |
| شناساگرها | |
| شماره ثبت سیایاس | ۳۰۳-۴۷-۹ |
| پابکم | ۴۴۲۵۳۰ |
| کماسپایدر | ۳۹۰۹۵۴ |
| UNII | 1779SX6LUY |
| KEGG | C09955 |
| ChEBI | CHEBI:7719 |
| ChEMBL | CHEMBL۵۸۹۳۶۶ |
| IUPHAR ligand | 4672 |
| جیمول-تصاویر سه بعدی | Image 1 |
| |
| |
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C20H18ClNO۶ |
| جرم مولی | ۴۰۳٫۸۱ g mol−1 |
| دمای ذوب | ۱۶۹ درجه سلسیوس (۳۳۶ درجه فارنهایت؛ ۴۴۲ کلوین) |
| به استثنای جایی که اشاره شدهاست در غیر این صورت، دادهها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شدهاند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa) | |
| | |
| Infobox references | |
|
| |
اوکراتوکسین آ(به انگلیسی: Ochratoxin A)—سمی که توسط گونههای مختلف آسپرژیلوس و پنی سیلیوم تولید میشود—یکی از فراوانترین مایکوتوکسینهای آلوده کننده مواد غذایی است.[۱] انسان میتواند از طریق مصرف محصولات غذایی آلوده، به ویژه غلات و گوشت خوک آلوده، و همچنین قهوه، انگور شرابی و انگور خشک در معرض این سم قرار بگیرد.[۲][۳][۴] این سم در بافتها و اندامهای حیوانات و همچنین خون انسان و شیر مادر یافت شدهاست.[۵] اکراتوکسین آ، مانند اکثر مواد سمی، دارای تفاوتهای سمشناختی زیادی برای گونهها و جنسها است.[۳]
منابع
- ↑ Al-Anati L, Petzinger E (2006). "Immunotoxic activity of ochratoxin A". J. Vet. Pharmacol. Ther. 29 (2): 79–90. doi:10.1111/j.1365-2885.2006.00718.x. PMID 16515661.
- ↑ Pfohl-Leszkowicz A, Manderville RA (2007). "Ochratoxin A: An overview on toxicity and carcinogenicity in animals and humans". Mol Nutr Food Res. 51 (1): 61–99. doi:10.1002/mnfr.200600137. PMID 17195275.
- 1 2 O'Brien E, Dietrich DR (2005). "Ochratoxin A: the continuing enigma". Crit. Rev. Toxicol. 35 (1): 33–60. doi:10.1080/10408440590905948. PMID 15742902.
- ↑ Blesa J, et al. (2006). "Factors affecting the presence of ochratoxin A in wines". Critical Reviews in Food Science and Nutrition. 46 (6): 473–8. doi:10.1080/10408390500215803. PMID 16864140.
- ↑ Clark HA, Snedeker SM (2006). "Ochratoxin A: its cancer risk and potential for exposure". Journal of Toxicology and Environmental Health Part B: Critical Reviews. 9 (3): 265–96. doi:10.1080/15287390500195570. PMID 16621780.
پیوند به بیرون
پروندههای رسانهای مربوط به Ochratoxin A در ویکیانبار
