ایدا پرسمن
آیدا پرسمن | |
|---|---|
| نام هنگام تولد | آیدا آیرین ریچاردسون |
| زادهٔ | ۱۹۲۷ سیدنی، اوهایو |
| درگذشت | ۲۰۰۳ |
| تحصیلات | دانشگاه ایالتی اوهایو، کارشناسی، ۱۹۵۰ دانشگاه گلدن گیت، کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، ۱۹۷۴ |
| همسر | ماروین پرسمن (۱۹۶۹–۱۹۷۰) |
| جایگاه مهندسی | |
| رشته مهندسی | مهندسی مکانیک، کنترل نیروگاه و ابزار دقیق فرایند |
| کارفرما | بیلی میتر، شرکت بکتل |
| پروژههای قابل توجه | ناحیهٔ خدمات عمومی شهری ساکرامنتو رانچو سکو، ۱ واحد هستهای |
| جوایز قابل توجه | جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن |
آیدا آیرین پرسمن (زادهٔ ریچاردسون، ۱۹۲۷–۲۰۰۳) یک مهندس مکانیک آمریکایی بود که در سراسر دوران حرفهای خود یکی از متخصصان برجستهٔ ایالات متحده در زمینهٔ کنترل نیروگاه و ابزار دقیق فرایند بهشمار میرفت. پرسمن از پیشگامان کنترل احتراق و مدیریت مشعل در نیروگاههای فوقبحرانی بود و ۱۸ تیم طراحی را برای بیش از ۲۰ نیروگاه تولید برق در سراسر جهان مدیریت کرد. او در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن (SWE) را دریافت کرد. پرسمن همچنین رئیس و عضو افتخاری این سازمان بود.
اوایل زندگی
پرسمن در سیدنی، اوهایو به دنیا آمد، بزرگ شد و به مدرسه رفت. پدرش میخواست او به دانشگاه برود، اما تنها بودجهٔ کافی برای تأمین هزینهٔ یک سال را داشت. او تصمیم گرفت در دانشگاه ایالتی اوهایو تحصیل کند و رشتهای را انتخاب کرد که آسان بود—مهندسی! او توانست تحصیل خود را تا زمان فارغالتحصیلی ادامه دهد و در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناسی مهندسی مکانیک خود را دریافت کرد.[۱]
حرفه
او در شرکت بیلی میتر در کلیولند، اوهایو مشغول به کار شد—تنها پیشنهاد شغلیای که هنگام فارغالتحصیلی دریافت کرده بود، و آن هم فقط به این دلیل که تابستانها برای این شرکت کار کرده بود و با مالک شرکت دربارهٔ ادعای او مبنی بر وجود فرصتهای شغلی فراوان برای زنان مهندس بحث کرده بود. پس از چهار سال، او در شرکت بکتل که به دنبال یک مهندس ابزار دقیق فرایند بود، موقعیتی به دست آورد. پرسمن تا پایان دوران حرفهای خود در بکتل ماند و سرانجام به سمت مهندس ارشد و سپس مدیر مهندسی ارتقا یافت.[۱][۲][۳]
پرسمن در طراحیهای اولیهٔ کنترلهای خودکارتر برای تجهیزات و سامانهها، روشهای جدید بستهبندی، و پیشرفتهایی در افزایش دقت و قابلیت اطمینان حسگرها و کنترلها مشارکت داشت. این پیشرفتها به رویکرد مهندسی سیستمها منجر شد که بعدها به یک رشتهٔ مستقل تبدیل شد و او از آن حمایت میکرد.[۴]
از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱، پرسمن سرپرستی گروه مهندسی سامانههای کنترل را برای واحد هستهای ۱ ناحیهٔ خدمات عمومی شهری ساکرامنتو در رانچو سکو بر عهده داشت. این واحد ۹۰۰ مگاواتی نخستین نیروگاه هستهای بود که در منطقهای دور از یک پهنهٔ آبی بزرگ ساخته شد. برای مقابله با مشکلات و محدودیتهای غیرمعمول طراحی و زیستمحیطی متعددی که موقعیت نیروگاه ایجاد میکرد، راهحلهای طراحی منحصربهفرد و خلاقانهای مورد نیاز بود. برای هر یک از سامانهٔ خنککنندهٔ تبخیری، سامانهٔ جمعآوری و دفع پسماندهای پرتوزا و سامانهٔ تخلیهٔ آب، سامانههای کنترل پیچیدهای مورد نیاز بود. همهٔ جنبههای طراحی، نهتنها در سامانههای معمول اولیه و ثانویهٔ نیروگاه، بلکه در سایر بخشها نیز چالشهای مهندسی عمدهای ایجاد میکردند. این واحد هستهای نخستین سامانهٔ کنترل الکتروهیدرولیکی توربین، هفت سامانهٔ خنککنندهٔ چرخهبستهٔ ویژه، یک سامانهٔ فعالسازی تجهیزات ایمنی، سامانههای نمونهبرداری ویژه و سامانههای قطع جریان برای حوضچهٔ نگهداری فاضلاب را در خود جای داده بود. پرسمن همچنین مسئول بررسی، تأیید و کنترل یکپارچهسازی سامانهها برای سامانههای حیاتی طراحیشده توسط دیگران بود؛ از جمله سامانههای حفاظتی راکتور، سامانههای تأمین آب جبرانی و تصفیهٔ خنککنندهٔ راکتور، سامانههای غرقسازی هسته، سامانههای تزریق فشاربالا برای شرایط اضطراری، و سامانههای پساب گازی و مایع.[۴]
جوایز و افتخارات
پرسمن در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن را به پاس مشارکتهای چشمگیرش در زمینهٔ مهندسی سامانههای کنترل نیرو دریافت کرد.[۵]
پرسمن در سال ۱۹۷۴ جایزهٔ فارغالتحصیل ممتاز را از دانشگاه ایالتی اوهایو و در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ دوقلو را از YWCA دریافت کرد. (پرسمن، بدون تاریخ ب؛ SWE، ۲۰۲۴). او به عضویت افتخاری انجمن ابزار دقیق آمریکا (ISA) انتخاب شد. او در سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ جایزهٔ W.A. Kates بخش لسآنجلس ISA را به پاس مشارکت برجسته دریافت کرد.[۲][۴][۶] پرسمن در سال ۱۹۷۱ به عضویت افتخاری مؤسسهٔ لسآنجلس برای پیشرفت مهندسی انتخاب شد و همچنین در سال ۱۹۷۵ جایزهٔ شایستگی مهندس برجستهٔ آن سازمان را دریافت کرد. نشریهٔ Engineer of Southern California او را در سال ۱۹۶۸ بهعنوان مهندس ماه انتخاب کرد. شورای مهندسی لانگبیچ او را در سال ۱۹۷۹ مهندس سال نامید. پرسمن همچنین با جایزهٔ شایستگی مهندسی برجسته از شرکت بکتل پاور مورد تقدیر قرار گرفت.[۲][۴][۵][۷]
میراث
پرسمن نخستین زنی بود که در شرکت بکتل سمتهای مهندس ارشد و مدیر مهندسی را بر عهده گرفت.[۱] او نخستین زنی بود که در سال ۱۹۶۹ به ریاست یکی از بخشهای انجمن ابزار دقیق آمریکا انتخاب شد.[۲]
در سال ۲۰۱۴، گروه مهندسی مکانیک دانشگاه ایالتی اوهایو جایزهٔ آیدا آیرین پرسمن را بنیان نهاد. این جایزه «به فارغالتحصیلانی اهدا میشود که ضمن غلبه بر موانع یا محدودیتهای چشمگیر در مسیر تکمیل تحصیلات خود و/یا موانع موجود در حرفهشان، مشارکتهای شایان توجهی در حرفهٔ انتخابی خود داشتهاند.»[۸]
به دلیل خدمات چشمگیر او به SWE و هیئت امناء، انجمن آیدا پرسمن برای افرادی تأسیس شد که به SWE اطلاع میدهند پس از مرگ خود، از طریق وصیت، هدیهای برنامهریزیشده به SWE اختصاص دادهاند.[۹]
وابستگیها
پرسمن عضو انجمن ابزار دقیق آمریکا (ISA) بود و بهعنوان نایبرئیس ملی آن خدمت کرد. او همچنین عضو انجمن هستهای آمریکا و انجمن کنتورهای جنوب کالیفرنیا بود. او در دوران دانشجویی و سالهای ابتدایی حرفهٔ خود عضو انجمن مهندسان مکانیک آمریکا بود.[۲][۴][۶]
او در آریزونا و کالیفرنیا بهعنوان مهندس حرفهای دارای پروانهٔ ثبتشده بود. پرسمن در برابر هیئت ثبت مهندسان عمران و حرفهای ایالت کالیفرنیا حاضر شد و بیانیهای در حمایت از مهندسی سامانههای کنترل بهعنوان رشتهای مستقل ارائه کرد. این رشته در سال ۱۹۷۵ بهطور مستقل به رسمیت شناخته شد و او نخستین فردی بود که بر اساس آن به ثبت رسید.[۲][۴][۷][۵]
زندگی شخصی
پرسمن گلفبازی مشتاق بود و همیشه برای بازی آماده بود. او عضو باشگاه گلف زنان ریو هوندو و باشگاه گلف زنان گریفیث پارک بود. افزون بر این، او عضو نظام ستارهٔ شرق و انجمن دانشجویی دلتا زتا بود. او در ۴ اکتبر ۱۹۶۹ با ماروین پرسمن ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۰ بیوه شد. از دیگر علایق او در خارج از محیط کار میتوان به سفر، بولینگ، دوچرخهسواری و عکاسی اشاره کرد.[۲][۴][۶]
منابع
- 1 2 3 Pressman, Ada. "Untitled and Undated Speech of Ada Pressman". From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:مکان (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 Pressman, Ada. "Ada Pressman Biographical Information, Undated". From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:مکان (رده) - ↑ Seltz-Petrash, Ann (1980). "Straight Talk - Graduating Engineer - Spring 1980, pp.23-26". From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:مکان (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 Pressman, Ada. "Achievement Award Nomination - Ada Pressman, Undated". From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:مکان (رده) - 1 2 3 "Ada Pressman Selected for SWE's Top Achievement Award". SWE Newsletter. From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. September 1976. p. 3.
{{cite magazine}}: نگهداری یادکرد:مکان (رده) - 1 2 3 "Ada I. Pressman Memorial Scholarship (Est. 2004)". Society of Women Engineers. Retrieved December 31, 2024.
- 1 2 Pressman, Ada. "Distinguished Service Award Nomination - Ada Pressman, Undated". From Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 191, Folder 54: Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:مکان (رده) - ↑ "Department Awards: Alumni". The Ohio State University, Department of Mechanical and Aerospace Engineering. Retrieved January 1, 2025.
- ↑ "Planned Giving". Society of Women Engineers. Retrieved January 1, 2025.
مطالعهٔ بیشتر
- Tietjen, Jill (2025). "Chapter 31. Ada Pressman". In Craig, Cecilia; Teig, Holly; Kimberling, Debra; Williams, Janet; Tietjen, Jill; Johnson, Vicki (eds.). Women Engineering Legends 1952-1976: Society of Women Engineers Achievement Award Recipients. Springer Cham. ISBN 978-3-032-00223-5.
- اعضای انجمن مهندسان زن
- درگذشتگان ۲۰۰۳ (میلادی)
- دریافتکنندگان جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن
- زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)