ایستگاه راهآهن ایروان
ایستگاه راهآهن ایروان | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| پایانه راهآهن قفقاز جنوبی | ||||||
| مشخصات | ||||||
| مکان | ||||||
| مالک | راهآهن روسیه (راهآهن قفقاز جنوبی) | |||||
| سکوها | ۲ | |||||
| خطوط آهن | ۵ | |||||
| ساخت | ||||||
| پارکینگ | بلی | |||||
| اطلاعات دیگر | ||||||
| کد ایستگاه | ۵۶۷۸۰۴ | |||||
| محدوده کرایه | ۱۶ | |||||
| تاریخچه | ||||||
| باز شده | ۱۹۰۲[۱] | |||||
| برقیشدن | بلی | |||||
| نامهای پیشین | Эривань (Erivan') (۱۹۰۲–۱۹۳۶) | |||||
| خدمات | ||||||
| ||||||
| ||||||
ایستگاه راهآهن ایروان (ارمنی: Երևան երկաթուղային կայարան) ایستگاه مرکزی ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان است.
تاریخچه
در سال ۱۹۰۲ نخستین خط راهآهن که ایروان را به آلکساندراپول (گیومری) تفلیس تبیلیسی متصل میکند احداث شد و در سال ۱۹۰۸ نیز دومین خط راهآهن را که ایروان را به جلفا متصل میکند احداث شد.
ساختمان ایستگاه راهآهن در سال ۱۹۵۶ بنا شد و موزه ترابری ریلی ارمنستان در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۹ افتتاح شد.
قطارها
- ایروان — باتومی (در تابستان)
- ایروان — تفلیس (در زمستان)
- ایروان — ایستگاه راهآهن گیومری
- ایروان — آرارات، ارمنستان
- ایروان — آراکس
- ایروان — یراسخ
نگارخانه
منابع
- ↑ Железнодорожные станции СССР. Справочник. — М. : Транспорт, 1981
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Yerevan railway station». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ایستگاه راهآهن ایروان موجود است.

