ایمنی معدن

ایمنی معدن یک اصطلاح گسترده است که به تمرین کنترل و مدیریت طیف وسیعی از مخاطرات مرتبط با چرخه عمر فعالیتهای مربوط به معدنکاری اشاره دارد. تمرین ایمنی معدن شامل اجرای سلسلهمراتب کنترل مخاطرات شناختهشده و/یا کاهش ریسکهای مرتبط با فعالیتهای معدنکاری به سطوح قابلقبول از نظر قانونی، اجتماعی و اخلاقی است. در حالی که اصل اساسی ایمنی معدن، حذف ریسکهای سلامت و ایمنی برای کارگران معدن است، تمرین ایمنی معدن ممکن است بر کاهش ریسک برای تجهیزات (ماشینآلات) به همراه سازه و کانسار معدن نیز تمرکز کند.[۱]

ایمنی مدتهاست که یکی از دغدغههای کسبوکار معدنکاری، بهویژه در معدنکاری زیرزمینیبوده است. فاجعه معدن کوریر، بدترین حادثه معدن در اروپا، منجر به مرگ ۱٬۰۹۹ معدنچی در شمال فرانسه در ۱۰ مارس ۱۹۰۶ شد. این فاجعه تنها توسط حادثه معدن زغالسنگ بنکسیهو در چین در ۲۶ آوریل ۱۹۴۲ که ۱٬۵۴۹ معدنچی را به کام مرگ کشاند، پشت سر گذاشته شد.[۳] اگرچه معدنکاری امروزه بهطور قابلتوجهی ایمنتر از دهههای گذشته است، اما حوادث معدن همچنان رخ میدهند. آمارهای دولتی چین نشان میدهد که ۵٬۰۰۰ معدنچی چینی هر ساله در حوادث جان خود را از دست میدهند، در حالی که گزارشهای دیگر رقمی تا ۲۰٬۰۰۰ نفر را پیشنهاد کردهاند.[۴] حوادث معدن همچنان در سراسر جهان ادامه دارد، از جمله حوادثی که دهها کشته در یک زمان بر جای گذاشتهاند، مانند حادثه معدن اولیانوفسکایا در سال ۲۰۰۷ در روسیه، انفجار معدن هیلونگجیانگ ۲۰۰۹ در چین، و حادثه معدن آپر بیگ برنچ در سال ۲۰۱۰ در ایالات متحده.
مخاطرات و پیشگیری
هوادهی
هوادهی معدن یک نگرانی ایمنی مهم برای بسیاری از معدنچیان است. هوادهی ضعیف در داخل معادن زیرزمینی باعث قرار گرفتن در معرض گازهای مضر، گرما و گرد و غبار میشود که میتواند منجر به بیماری، جراحت و مرگ شود. غلظت متان و سایر آلایندههای موجود در هوا در زیر زمین معمولاً میتواند با رقیقسازی (هوادهی)، جذب قبل از ورود به جریان هوای اصلی (زهکشی متان)، یا جداسازی (درزگیری و مسدودسازی) کنترل شود.[۵] یک سیستم هوادهی برای اجبار جریان هوا از طریق مناطق کاری معدن راهاندازی میشود. گردش هوای لازم برای هوادهی موثر معدن توسط یک یا چند فن بزرگ معدن ایجاد میشود که معمولاً در بالای زمین قرار دارند. هوا فقط در یک جهت جریان مییابد و مدارهایی را در معدن ایجاد میکند بهطوری که هر منطقه کاری اصلی بهطور مداوم منبع هوای تازه دریافت میکند. آبپاشی در معادن زغالسنگ نیز به پایین نگه داشتن سطح گرد و غبار کمک میکند: با اسپری کردن آب روی دستگاه و فیلتر کردن آب آلوده به گرد و غبار با یک فن اسکرابر، معدنچیان میتوانند با موفقیت گرد و غبار را به دام بیندازند.[۵]
گازهای موجود در معادن میتوانند کارگران را مسموم کنند یا اکسیژن موجود در معدن را جابهجا کنند و باعث اختناق شوند.[۵] به همین دلیل، اداره ایمنی و بهداشت معدن ایالات متحده ملزم میکند که گروههای معدنچی در ایالات متحده تجهیزات تشخیص گاز را حمل کنند که بتواند گازهای رایج مانند CO، O2، H2S، CH4 را تشخیص دهد و همچنین درصد حد پایین انفجار را محاسبه کند. مقررات ایجاب میکند که اگر غلظتی از گاز قابل اشتعال به میزان ۱٫۴٪ وجود داشته باشد، تمام تولید متوقف شود. علاوه بر این، با معرفی فناوریهای جدیدتر مانند نانوتکنولوژی، درخواست برای مقررات بیشتر جهت تشخیص گاز در حال افزایش است.</ref>
اشتعال گاز
گاز متان مشتعل منبع رایج انفجار در معادن زغالسنگ است که به نوبه خود میتواند انفجارهای گستردهتر گرد زغال را آغاز کند. به همین دلیل، گرد و غبارهای سنگی مانند گرد سنگ آهک در سراسر معادن زغالسنگ پخش میشوند تا احتمال انفجار گرد زغال کاهش یابد و همچنین دامنه انفجارهای احتمالی محدود شود؛ فرآیندی که به آن گردپاشی سنگی میگویند. انفجارهای گرد زغال همچنین میتوانند مستقل از انفجارهای گاز متان آغاز شوند. گرمای اصطکاکی و جرقههای تولیدشده توسط تجهیزات معدنکاری میتوانند هم گاز متان و هم گرد زغال را مشتعل کنند. به همین دلیل، از آب اغلب برای خنک کردن محلهای برش سنگ استفاده میشود.[۶]
آلودگی صوتی
معدنچیان از تجهیزاتی استفاده میکنند که به اندازه کافی قوی هستند تا لایههای بسیار سخت پوسته زمین را بشکنند. این تجهیزات، همراه با فضای کاری بسته که معدنچیان زیرزمینی در آن کار میکنند، میتواند باعث کمشنوایی شود.[۷] برای مثال، یک دستگاه سقفبند (که معمولاً توسط اپراتورهای سقفبند معدن استفاده میشود) میتواند به سطوح توان صوتی تا ۱۱۵ دسیبل برسد.[۷] در ترکیب با اثرات بازآوایی معادن زیرزمینی، یک معدنچی بدون محافظ شنوایی مناسب در معرض خطر بالای کمشنوایی قرار دارد.[۷] تا سن ۵۰ سالگی، نزدیک به ۹۰٪ از معدنچیان زغالسنگ ایالات متحده دچار درجاتی از کمشنوایی هستند، در حالی که این رقم در میان کارگرانی که در معرض صداهای بلند نیستند، تنها ۱۰٪ است.[۸] سقفبندها از جمله پرصداترین ماشینها هستند، اما ماشینهای حفاری اوگر، بولدوزرها، ماشینهای معدنکاری پیوسته، لودرها، و کامیونها و ماشینهای حملونقل نیز از جمله ماشینهایی هستند که بیشترین مسئولیت را در ایجاد صدای بیش از حد در کار معدن دارند.[۸]
استراتژی پیشگیری ترجیحی شامل کنترلهای مهندسی برای حذف منابع صوتی است. کنترلهای اداری و محافظ شنوایی نیز میتوانند زمانی که کنترلهای مهندسی امکانپذیر نیستند، استفاده شوند.[۹]
ریزش سقف و سنگریزش
از آنجایی که معدنکاری مستلزم حذف خاک و سنگ از محل طبیعی خود و در نتیجه ایجاد گودالها، اتاقها و تونلهای خالی بزرگ است، ریزش و همچنین ریزش زمین و سنگریزش یکی از نگرانیهای اصلی در معادن است. تکنیکهای مدرن برای چوببست و مهار دیوارها و سقفها در معادن زیرزمینی تعداد تلفات ناشی از ریزش را کاهش داده است، اما ریزش زمین همچنان تا ۵۰٪ از تلفات معدنکاری را تشکیل میدهد.[۱۰] حتی در مواردی که ریزش معدن بلافاصله کشنده نیست، میتواند کارگران معدن را در اعماق زیر زمین محبوس کند. چنین مواردی اغلب منجر به تلاشهای نجات پرمخاطب میشود، مانند زمانی که ۳۳ معدنچی شیلیایی در سال ۲۰۱۰ به مدت ۶۹ روز در اعماق زیر زمین محبوس شدند.
قرار گرفتن در معرض گرما
دما و رطوبت بالا ممکن است منجر به بیماریهای مرتبط با گرما، از جمله گرمازدگی شود که میتواند کشنده باشد. وجود تجهیزات سنگین در فضاهای محدود نیز خطری برای معدنچیان ایجاد میکند. برای بهبود ایمنی کارگران معدن، معادن مدرن از اتوماسیون و عملیات از راه دور استفاده میکنند که شامل، برای مثال، تجهیزاتی مانند لودرهای خودکار و سنگشکنهای کنترل از راه دور است. با این حال، با وجود پیشرفتهای مدرن در شیوههای ایمنی، معدنکاری همچنان یک شغل خطرناک در سراسر جهان باقی مانده است.
استفاده از مواد منفجره
مواد منفجره در معادن برای اهداف سازنده استفاده میشوند، اما اگر اقدامات ایمنی مناسب انجام نشود، میتوانند خطرناک باشند. برای مثال، پرتاب سنگ میتواند فراتر از محل انفجار پرتاب شود و باعث جراحات شخصی و خسارت به اموال شود.
قرار گرفتن در معرض گرد و غبار
در معدنکاری زغالسنگ، استخراج، خرد کردن و حمل و نقل زغالسنگ میتواند مقادیر قابلتوجهی گرد و غبار زغالسنگ قابل استنشاق (بسیار ریز) تولید کند. گرد و غبار کمتر از ۱۰ میکرون با چشم دیده نمیشود. در عملیات معدنکاری غیر زغالسنگ، سنگ، و شن و ماسه و برای مشاغل خاص در معادن زغالسنگ، گرد و غبار سیلیس قابل استنشاق ایجادشده در حین معدنکاری، نگرانی اصلی است.[۱۱] گرد و غبار قابل استنشاق میتواند مشکلات طولانیمدت ریوی ایجاد کند. گرد و غبار زغالسنگ قابل استنشاق میتواند باعث پنوموکونیوز کارگران زغالسنگ (که به عنوان ریه معدنچی یا بیماری سیاهششی نیز شناخته میشود) شود، گرد و غبار سیلیس قابل استنشاق میتواند باعث سیلیکوزیس، سرطان ریه و بیماری مزمن انسدادی ریه شود. ذرات معدنی کشیده میتوانند منجر به آزبستوز، سرطان ریه و مزوتلیوما شوند.[۱۲]
معادن متروکه
تنها در ایالات متحده بیش از ۵۶۰٬۰۰۰ معدن متروکه در زمینهای دولتی و خصوصی وجود دارد.[۱۳][۱۴] معادن متروکه ممکن است برای هر کسی که بدون دانش و آموزش ایمنی مناسب سعی در کاوش در آنهاداشته باشد، خطرناک باشد.
مقررات
در ایالات متحده، اداره ایمنی و بهداشت معدن (MSHA) مقرراتی را برای اطمینان از ایمنی معدنکاری تدوین و اجرا میکند.[۱۵] علاوه بر این، موسسه ملی ایمنی و بهداشت شغلی (NIOSH) در مورد مسائل بهداشت شغلی مرتبط با معدنکاری تحقیق میکند که یک بخش صنعتی اولویتدار در دستور کار ملی تحقیقات شغلی (NORA) است.[۱۶][۱۷] چندین سازمان در تلاش برای اطمینان از ایمنی کارگران فردی در انطباق با این مقررات، خودارزیابیهایی را اعمال میکنند؛[۱۸] سیستم ایمنی نیل جورج از اولین برنامههایی بود که در صنعت معدنکاری ایجاد شد.[۱۹]
جستارهای وابسته
- حادثه معدن
- دستگاه تنفس فرار
منابع
- ↑ Ninness, John (2019-05-08). "What is mining safety?". Australasian Mine Safety Journal (in American English). Retrieved 2019-07-09.
- ↑ Mañas Mármol, Francisco (31 July 2011). "San Vicente: Un pozo de leyenda". Linares28.es. Archived from the original on 9 June 2015. Retrieved 28 May 2013.
- ↑ Stephen J. Spignesi (2004). Catastrophe!: The 100 Greatest Disasters Of All Time. p. 168. ISBN 9780806525587.
- ↑ "Where The Coal Is Stained With Blood". TIME. March 2, 2007
- 1 2 3 "NIOSH Mining Safety and Health Ventilation". United States National Institute for Occupational Safety and Health. Retrieved 2007-10-29.
- ↑ NIOSH, Coal Mine Explosion Prevention بایگانیشده در ژوئیه ۴, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
- 1 2 3 Peterson, J.S.; P.G. Kovalchik; R.J. Matetic (2006). "Sound power level study of a roof bolter" (PDF). Trans Soc Min Metal Explor (320): 171–7. Archived from the original (PDF) on January 15, 2009. Retrieved 2009-06-16.
- 1 2 "NIOSH Engineering Controls Research Shows Promise in Reducing Noise Exposure Among Mine Workers". NIOSH. 2010. doi:10.26616/NIOSHPUB2010156. Retrieved 9 July 2012.
- ↑ "Hearing Loss Prevention Overview". www.cdc.gov (in American English). Retrieved 2017-02-13.
- ↑ NIOSH Ground Control Program بایگانیشده در مه ۱۷, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
- ↑ "Respirable Dust". www.cdc.gov (in American English). Retrieved 2017-01-24.
This article incorporates text from this source, which is in the public domain. - ↑ "CDC - NIOSH Publications and Products - Current Intelligence Bulletin 62: Asbestos Fibers and Other Elongate Meneral Particles: State of the Science and Roadmap for Research". www.cdc.gov (in American English). 2011. doi:10.26616/NIOSHPUB2011159. Retrieved 2017-02-13.
- ↑ Kertes, N. (March 1996). "US abandoned mine count still a mystery - General Accounting Office report". American Metal Market. 104 (60). Archived from the original on October 16, 2007. Retrieved August 27, 2007 – via FindArticles.
- ↑ People, Land, and Water (March, 2007). KEEP OUT! Old Mines Are Dangerous. Office of Surface Mining: U.S. Department of the Interior. Retrieved Aug, 27, 2007. بایگانیشده در ۲۰۰۹-۱۲-۰۵ توسط Wayback Machine
- ↑ "Mission | Mine Safety and Health Administration (MSHA)". www.msha.gov. Retrieved 2016-07-25.
- ↑ "About the NIOSH Mining Program". www.cdc.gov. 2 December 2019. Retrieved 2022-02-14.
- ↑ "NORA Mining Sector Council | NIOSH | CDC". www.cdc.gov (in American English). 2017-10-24. Retrieved 2018-02-22.
- ↑ Havinga, Jop; Shire, Mohammed Ibrahim; Rae, Andrew (8 April 2022). "Should We Cut the Cards? Assessing the Influence of "Take 5" Pre-Task Risk Assessments on Safety" (PDF). Safety. 8 (27). doi:10.3390/safety8020027.
- ↑ "Five Simple Steps to Safety". Canadian Mining Journal. 1 October 2004. Retrieved 15 July 2016.
پانویس
- ایمنی معدن
- معدنکاری
- ایمنی و بهداشت شغلی