اینسبروک
اینسبروک | |
|---|---|
Innsbruck | |
![]() نشان | |
![]() اینسبروک موقعیت در اتریش | |
| مختصات: ۴۷°۱۶′ شمالی ۱۱°۲۳′ شرقی / ۴۷٫۲۶۷°شمالی ۱۱٫۳۸۳°شرقی | |
| کشور | اتریش |
| ایالت | Invalid state: "تیرول (ایالت)" |
| ناحیه | Statutory city |
| حکومت | |
| • شهردار | Georg Willi |
| مساحت | |
| • کل | ۱۰۴٫۹۱ کیلومتر مربع (۴۰٫۵۱ مایل مربع) |
| ارتفاع | ۵۷۴ متر (۱۸۸۳ فوت) |
| جمعیت (خطای عبارت: نویسه نقطهگذاری شناخته نشده «۷»)خطای عبارت: نویسه نقطهگذاری شناخته نشده «۷» | |
| • کل | ۱۳۰٬۸۹۴ |
| • تراکم | ۱۲۰۰/کیلومتر مربع (۳۲۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۱ (CET) |
| • تابستانی (DST) | یوتیسی +۲ (CEST) |
| کدهای پستی | ۶۰۱۰–۶۰۸۰ |
| پیششمارهها | ۰۵۱۲ |
| پلاک خودرو | I |
| وبگاه | innsbruck.at |
اینسبروک یکی از شهرهای کشور اتریش و مرکز ایالت فدرال تیرول در اتریش غربی است.
این شهر در دره «این» در کوههای آلپ جای دارد.
نام
واژهٔ بروک از واژهٔ آلمانی «Bruck» به معنی پل میآید که همراه با «Inn» به معنای «پلی بر فراز این» (رودخانه این) است.
ورزش
اینسبروک بهعنوان یک مرکز ورزشهای زمستانی در دنیا شهرت دارد.
این شهر در سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ میزبان بازیهای المپیک زمستانی بود.
جمعیت
جمعیت اینسبروک در آغاز سال ۲۰۰۷ میلادی برابر با ۱۱۷٬۹۱۶ نفر بوده است.
جمعیت این شهر از سال ۱۹۰۰ میلادی تا ۲۰۰۷ از این قرار است:[۱]
| سال | ۱۹۰۰ | ۱۹۵۱ | ۱۹۶۱ | ۱۹۷۱ | ۱۹۸۱ | ۱۹۹۱ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۷ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جمعیت | ۴۹٬۷۲۷ | ۹۵٬۰۵۵ | ۱۰۰٬۹۵۹ | ۱۱۶٬۱۰۴ | ۱۱۷٬۲۸۷ | ۱۱۸٬۱۱۲ | ۱۱۳٬۳۹۲ | ۱۱۷٬۹۱۶ |
تاریخچه اینسبروک
دوران پیشا تاریخی و رومی
آثار سکونت در منطقه شهری اینسبروک به دوران نوسنگی بازمیگردد. مکانهای پیش از رومی و محلهای دفن با خاکستر در ویلتن، آمرس، هوتینگ و مولاو، همچنین یافتههایی از دوره لا تن در میدان آدولف پیچلر در مرکز شهر، نشان میدهد که این منطقه بیش از ۳۰۰۰ سال بهطور مداوم مسکونی بوده است.[۲]
برای تأمین امنیت مرزهای شمالی و فتح رائتیانها و نوریکانها، رومیان تحت فرمان امپراتور آگوستوس در حدود سال ۱۵ پیش از میلاد، ایستگاه نظامی ولدیدنا (ویلتن) را ساختند تا از جاده امپراتوری ورونا – برنر – آوگسبورگ محافظت کنند. این ایستگاه تا اواخر دوران باستان وجود داشت و در حدود سال ۶۰۰ میلادی تخریب شد.
قرون وسطی
پس از سقوط امپراتوری روم غربی، این منطقه ابتدا تحت حاکمیت بایرن قرار گرفت و سپس در سال ۷۸۸ میلادی به امپراتوری فرانکها تحت فرمان شارلمانی ملحق شد. در قرون بعدی، منطقه اطراف اینسبروک مجدداً بخشی از دوکنشین جدید بایرن شد و بعداً تحت حاکمیت کنتهای اندکس قرار گرفت تا اینکه به شهرستان تیرول ملحق شد.
از لحاظ کلیسایی، اینسبروک و دره این از اوایل قرون وسطی به اسقفنشین بریکسن تعلق داشت که گاهی در اسناد با عنوان "stat Jnnsprugg Brichsner bistumbs" (شهر اینسبروک اسقفنشین بریکسن) ذکر میشد. این تعلق بیش از یک هزاره ادامه داشت و تنها با تقسیم تیرول پس از جنگ جهانی اول پایان یافت. در سال ۲۰۱۶، در طی ساخت و ساز کانال، پایه سنگی یک پل قرون وسطایی بهعنوان قدیمیترین اثر باستانشناسی این منطقه کشف شد.
اواخر قرون وسطی
در سال ۱۱۳۳، کنتهای اندکس بازاری را در ساحل چپ رودخانه این (که امروزه به نام سنت نیکولاس شناخته میشود) تأسیس کردند. این بازار در دهه ۱۱۷۰ توسط کنت برشتولد پنجم از اندکس از طریق پلی قدیمی به ساحل دیگر این متصل شد. در سال ۱۱۸۰، مردم اندکس تکهای از زمین در ساحل جنوبی این را از صومعه ویلتن به دست آوردند و اینگونه «اینسپروگ» شکل گرفت. این بازار و مکان تجاری در سال ۱۱۸۷ به حقوق بازار دست یافت.
بین سالهای ۱۱۸۷ و ۱۲۰۵، این بازار به حقوق شهری دست یافت و به دلیل درآمدهای گمرکی، نفوذ و ثروت فراوانی کسب کرد. پس از مرگ آخرین کنت اندکس در سال ۱۲۴۸، این منطقه به مالکیت کنتهای تیرول درآمد و در سال ۱۲۸۶ توسط رودلف از هابسبورگ به مقام دوکال دست یافت.
دوره مدرن اولیه
در دوران حکومت ماکسیمیلیان اول، اینسبروک به یک مرکز سیاسی و هنری در امپراتوری تبدیل شد. این دوره با ساخت زرادخانه در حدود سال ۱۵۰۰، که یکی از مهمترین انبارهای سلاح در اروپا بود، و همچنین ساخت سقف طلایی و پایههای گوتیک هوفبورگ همراه بود.
بین سالهای ۱۵۵۳ و ۱۵۶۳، فردیناند اول کلیسای دربار را با مقبره خالی ماکسیمیلیان (cenotaph) ساخت که در آن مردان سیاه قرار گرفتند. همچنین در جریان ضد اصلاحات، یسوعیان در سال ۱۵۶۲ یک کالج و مدرسه لاتین تأسیس کردند که امروزه بهعنوان Akademisches Gymnasium شناخته میشود.
قرن بیستم
در طول جنگ جهانی دوم، اینسبروک ۲۲ بار توسط نیروهای متفقین غربی بمباران شد که منجر به تخریب بخشهای زیادی از شهر، از جمله کلیسای جامع اینسبروک در ۱۶ دسامبر ۱۹۴۴، شد. در ۳ مه ۱۹۴۵، اینسبروک بدون هیچ مقاومتی به نیروهای آمریکایی تسلیم شد.
پس از جنگ جهانی دوم، اینسبروک بخشی از منطقه اشغالی فرانسه در اتریش شد. در این دوران، فرودگاه اینسبروک مجدداً در Höttinger Au بازگشایی شد و اولین پروازهای برنامهریزی شده پس از جنگ در سال ۱۹۵۰ توسط KLM ارائه شد.
بازیهای المپیک
اینسبروک دو بار میزبان بازیهای المپیک زمستانی (۱۹۶۴ و ۱۹۷۶) و بازیهای پارالمپیک زمستانی (۱۹۸۴ و ۱۹۸۸) بود. در اواسط دهه ۱۹۹۰، ابتکاراتی برای برگزاری بازیهای المپیک زمستانی برای بار سوم وجود داشت؛ با این حال، این ابتکارات پس از یک همهپرسی در سال ۲۰۰۶ کنار گذاشته شد

نگارخانه














کلیسای ویلتن ابی
کلیسای ویلتن
پانویس
- ↑ وبگاه آمار اتریش (پیدیاف) ، وبگاه شهر اینسبروک (پیدیاف)
- ↑ "Innsbruck". Wikipedia (به آلمانی). 2024-08-06.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Innsbruck»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸).

