بابی آر. آلن
بابی ری آلن | |
|---|---|
 | |
| مدیر دفتر ایمنی هوانوردی هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل هواگردهای غیرنظامی | |
| دوره مسئولیت ۱ اکتبر ۱۹۶۴ – ۱ آوریل ۱۹۶۷ | |
| مدیر دفتر ایمنی هوانوردی هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل | |
| دوره مسئولیت ۱ آوریل ۱۹۶۷ – ۱۵ ژوئن ۱۹۶۸ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | بابی ری آلن ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ وینزبرو |
| درگذشته | ۱۷ نوامبر ۱۹۷۲ (۵۰ سال) فورت ورث |
| همسر(ان) | آرلین اولین آلن |
| فرزندان | ۵ |
| تحصیلات | کالج جنگی نیروی دریایی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی |
| پیشه | مسئول، خلبان نیروی دریایی |
| خدمات نظامی | |
| خدمت/شاخه | خلبان نیروی دریایی
 |
| سال‌های خدمت | ۱۹۴۳–۱۹۶۸ |
| درجه | خلبان |
| جنگ‌ها/عملیات | جنگ جهانی دوم، جنگ کره، بحران ۱۹۶۱ برلین |
بابی آر. آلن (انگلیسی: Bobbie R. Allen; ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ – ۱۷ نوامبر ۱۹۷۲) مسئول، خلبان نیروی دریایی و بازرس سوانح هوایی بود.[۱][۲][۳][۳]
شغل
آلن در مه ۱۹۵۹ به عنوان بازپرس ایمنی هوایی به «هیئت هوانوردی غیرنظامی» پیوست. او متعاقباً به سمت رئیس دفتر شیکاگو ارتقا یافت و بعداً به عنوان معاون مدیر در واشینگتن دی.سی. منصوب شد. وی سپس در ۱ اکتبر ۱۹۶۴ به عنوان مدیر «اداره ایمنی» انتخاب شد و پس از تشکیل «هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل» در سال ۱۹۶۷، در سمت مدیریت باقی ماند. او تا زمان بازنشستگی به دلیل مسائل پزشکی در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۸ به کار خود ادامه داد؛ در این تاریخ او از سمت خود کناره‌گیری کرد تا به عنوان دستیار ویژه مدیر با تمرکز بر پیشگیری از سوانح فعالیت کند و سرانجام در ۳۱ ژوئیه ۱۹۷۰ به‌طور کامل بازنشسته شد.[۲]
آلن به عنوان رئیس هیئت نمایندگی ایالات متحده در سومین نشست بخش تحقیقات سوانح ایکائو (ICAO) در مونترال در ژانویه ۱۹۶۵، مسئول تدوین پیشنهادها ایالات متحده بود که مبنای تحقیقات سوانح در سراسر جهان را تشکیل داد. ایالات متحده این پیشنهادها را به‌طور رسمی در ۱ دسامبر ۱۹۶۵ در کاخ سفید تصویب کرد.[۲]
آلن سفرهای گسترده‌ای به آمریکای جنوبی، آسیا و اروپا داشت و بر اهمیت تحقیقات سوانح و نیاز به بازرسان آموزش‌دیده به‌صورت حرفه‌ای تأکید می‌کرد. سازمان او به کشورهای متعددی در سراسر جهان کمک‌های تحقیقاتی و تخصص میدانی ارائه داد. در سال ۱۹۶۶، او برای گفتگوهای دوجانبه بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی جهت آغاز خدمات هوایی بین دو کشور، به اتحاد جماهیر شوروی سفر کرد.[۲]
آلن به عنوان اولین رئیس هیئت امنای «مدرسه تحقیق سوانح هواپیمایی ملی» در اوکلاهاما سیتی، در سازماندهی مدرسه‌ای که دانشجویان و بازرسان از سراسر جهان در آن حضور می‌یافتند، نقش مؤثری داشت.[۲]
آلن و تیم‌هایش مقاله «نقش بالقوه ثبت‌کننده‌های پرواز در تحقیق‌های سوانح هوایی» و مطالعه طراحی با عنوان «خطای خلبان ناشی از طراحی هواپیما»[۶] را تألیف کردند که هر دو به‌طور گسترده توسط جامعه هوانوردی استفاده می‌شد. این «مفهوم تیمی» هنوز هم امروزه توسط هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل همچنین بسیاری از کشورهای دیگر جهان استفاده می‌شود. در سال ۱۹۶۷، آلن عضو کارگروهی بود که سازماندهی و تأمین نیروی انسانی «وزارت حمل‌ونقل» ایالات متحده را برنامه‌ریزی کرد.
منابع
- ↑ Geddie, PA (25 June 2025). "Bobbie Ray Allen's Takeoff Started in East Texas". www.geddieconnections.com. Winnsboro Texas: Geddie Connections. Retrieved 4 January 2025.
- 1 2 3 4 5 "Announcement of the retirement of Bobbie R. Allen, Director of the Bureau of Aviation Safety" (Press release). National Transportation Safety Board. 29 April 1968. SB 68-32.
- 1 2 Murphy, Charles S. (1967). Nomination for the Rockefeller Public Service Award in the area of The General Welfare or Natural Resources. U.S. Government Civil Service Records for Bobbie R. Allen.
- ↑ Johnson, Lyndon B. (4 August 1966). Gerhard Peters; John T. Woolley (eds.). "Memorandum Concerning the Recommendations of the White House Conference on International Cooperation". The American Presidency Project.
- ↑ Johnson, Lyndon B. (4 August 1966). Gerhard Peters; John T. Woolley (eds.). "Memorandum Concerning the Recommendations of the White House Conference on International Cooperation". The American Presidency Project.
- ↑ "خطای خلبان ناشی از طراحی هواپیما" (PDF). اداره ایمنی هیئت هوانوردی غیرنظامی. ژوئیه 1967. Retrieved 3 ژانویه 2024.
یاکرد ویکی‌پدیا
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bobbie R. Allen». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- ایمنی هوانوردی
- درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
- زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)
- هواگرد دریایی