بارنامه

بارنامه (به انگلیسی: Bill of lading) (گاهی به اختصار B/L یا BOL) سندی است که توسط یک حامل (یا نماینده آن) برای تصدیق دریافت محموله جهت ترابرد باری صادر می‌شود.[۱] اگرچه اصطلاح بارنامه از نظر تاریخی فقط به حمل از طریق دریا مربوط می‌شود، امروزه ممکن است برای هر نوع حمل و نقل کالا مورد استفاده قرار گیرد. بارنامه یکی از سه سند مهمی است که در بازرگانی بین‌المللی بکار می‌رود تا اطمینان حاصل شود که صادرکنندگان هزینه، و واردکنندگان کالا را دریافت می‌کنند.[۲] دو سند دیگر یکی بیمه نامه است و دیگری فاکتور است.[الف]

نمونه ای از یک بارنامه

یک بارنامه باید قابل انتقال باشد، [ب] و سه وظیفه اصلی را دارد:

  • یک رسید قطعی است، یعنی تصدیق بارگیری کالا. [پ]
  • شامل، یا مدرکی برای [ت] شرایط قرارداد حمل و نقل است
  • به عنوان سند مالکیت کالا درنظرگرفته می‌شود، برحسب قانون nemo dat.

در معاملات صادراتی معمولی از اصطلاحات اینکوترمز مانندCIF، FOB یا FAS استفاده می‌کنند که صادرکننده/فرستنده را ملزم می‌نماید که کالا را چه در کشتی یا در کنار آن تحویل دهد. با این وجود، خود بارگیری معمولاً توسط حامل یا یک دستگاه حمل و نقل شخص ثالث انجام می‌شود.

منابع

  1. Schmitz, Torsten (13 September 2011). "The bill of lading as a document of title". Journal of International Trade Law and Policy. 10 (3): 255–280. doi:10.1108/14770021111165526.
  2. "UNCTAD" (PDF). unctad.
  1. In a CIF contract, the buyer is essentially buying three documents, all of which grant rights over the cargo.
  2. If a so-called "bill of lading" is NOT transferable, it will be merely a sea-waybill or a ship's delivery order
  3. ... or received for shipment
  4. "Evidences": the contract may already have been made informally by say, booking cargo space on board.
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().