باهالینا
| گونه | شراب نخل |
|---|---|
| خاستگاه | فیلیپین |
| منطقه یا ناحیه | ویسایاس، میندانائو |
| میزان الکل | ۱۰%-۱۳% |
| مواد تشکیل‌دهنده | شیره نارگیل یا نخل نیپا، عصاره پوست درخت حرا |
باهالینا، که گاهی " شراب قرمز نارگیل " نامیده می‌شود، یک شراب نخل سنتی فیلیپینی است که از شیره نارگیل تخمیر شده یا شیره نخل نیپا تهیه می‌شود. این شراب از توبا (شیره نخل) که از چند ماه تا چند سال کهنه شده است، گرفته می‌شود. منشأ آن جزایر ویسایاس و میندانائو در جنوب فیلیپین است. رنگ آن قهوه‌ای-نارنجی پررنگ است و طعم گس کمی تلخی دارد.
توضیحات
باهالینا به دلیل استفاده از باروک (که به آن تونگوگ یا تونگوگ نیز گفته می‌شود)، عصاره پوست خشک شده (مارکا تونگوگ یا تانگال) گونه‌های خاصی از حرا (سریوپس تاگال، چندل (گیاه) یا واتریا ایندیکا) که از ویژگی‌های بارز آن است، به رنگ قهوه‌ای-نارنجی پررنگ است. این عصاره‌های غنی از تانن از ترش شدن باهالینا جلوگیری می‌کنند و همچنین کمی تلخی به طعم آن می‌بخشند.
باهالینا با لامبانوگ لوزون از این نظر متفاوت است که لامبانوگ تقطیر شده و از باروک استفاده نمی‌کند و بنابراین به رنگ سفید شیری یا شفاف است.[۱] باهالینا حدود ۱۰٪ تا ۱۳٪ درصد الکل (۲۰ تا ۲۶ پروف) دارد که بیشتر از توبا (۲٪-۴٪ درصد الکل) است. با این حال، میزان الکل آن بسیار کمتر از لامبانوگ است که ۴۰٪-۴۵٪ درصد الکل (۸۰ تا ۹۰ پروف) دارد.
آماده‌سازی
باهالینا با تولید توبا (شیره نخل) شروع می‌شود که از شیره ساقه‌های بریده شده گل نارگیل یا نخل نیپا گرفته می‌شود. توبا معمولاً ابتدا به مدت یک هفته یا بیشتر در لوله‌های جمع‌آوری بامبو که روی درخت نارگیل باقی مانده‌اند، تخمیر می‌شود. آنها توسط مانانگته یا مانانانگوت (جمع‌کنندگان توبا) جمع‌آوری می‌شوند و بلافاصله در کوزه‌های شیشه‌ای سنتی یا کاربوی محکم بسته می‌شوند و با دقت اطمینان حاصل می‌شود که هیچ حفره هوایی باقی نمی‌ماند. باروک در طول این مراحل، چه زمانی که هنوز در لوله‌های بامبو هستند و چه در حین انتقال به کوزه‌ها، اضافه می‌شود. پس از حدود یک روز تا چند هفته، توبا به باهال تخمیر می‌شود که کمی الکلی است و طعم ترش و شیرین دارد. این شیره را می‌توان به همین صورت مصرف کرد.[۲]
با این حال، برای تهیه باهالینا، باهال را با پارچه صاف می‌کنند تا رسوبات (لاگ) آن گرفته شود و سپس آن را به یک کوزه جدید منتقل می‌کنند. این کار روزانه به مدت سه ماه تکرار می‌شود تا اطمینان حاصل شود که باهالینا به سرکه نارگیل تخمیر نمی‌شود. پس از این فرایند، کوزه حداقل ۱ فوت (۰٫۳۰ متر) زیر زمین دفن می‌شود. قبل از آماده شدن برای مصرف، حداقل به مدت دو ماه در انبارهای خنک نگهداری شود یا در اعماق زمین نگهداری شود.
اهمیت فرهنگی
تولید سنتی باهالینا در ویسایاس و میندانائو گسترده است. گاهی به عنوان «نوشیدنی فقرا» شناخته می‌شود، نه به دلیل کیفیت آن، بلکه به دلیل ارزان بودن آن در مقایسه با نوشیدنی‌های الکلی تجاری. باهالینا که از سه تا پنج سالگی رسیده باشد معمولاً ترجیح داده می‌شود زیرا طعم ملایم‌تری دارد. باهالینا طعم توبا یا باهال را ندارد. باهالینا به جای طعم کمی ترش و شیرین دو نوشیدنی اخیر، کمی تلخ و ترش است.[۳] باهالینا معمولاً با نوشابه‌های گازدار مخلوط می‌شود که طعم شیرین‌تری به آن می‌دهد و یادآور شراب قرمز است.[۴]
باهالینا به همراه توبا، باهال و سایر نوشیدنی‌های الکلی سنتی فیلیپینی هر ساله در ویسایای شرقی در یک رویداد چشیدن شراب با عنوان «اکتوبافست» جشن گرفته می‌شود.
منابع
- ↑ "How Tuba and Bahalina, Also Known as Coconut Wine, Are Made". Delishably. Retrieved April 21, 2019.
- ↑ "How Tuba and Bahalina, Also Known as Coconut Wine, Are Made". Delishably. Retrieved April 21, 2019.
- ↑ "Visayas Trails: Bahalina-Pepsi at Bohol". journeyingjames. Retrieved April 21, 2019.
- ↑ "Eureka!: Bohol's Bahalina". The Pinoy Explorer. Retrieved April 21, 2019.
- نوشیدنی‌های الکلی فیلیپین
- نوشیدنی‌های تخمیرشده