براندنبورگ-بایرویت
شاهزاده‌نشین بایرویت | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۳۹۸–۱۷۹۱ | |||||||||
 شاهزاده‌نشین براندنبورگ-بایرویت در سال ۱۷۹۱ | |||||||||
| وضعیت | شاهزاده‌نشین | ||||||||
| پایتخت | کولمباخ (تا ۱۶۰۴) بایرویت (از ۱۶۰۴) | ||||||||
| مارگراف | |||||||||
• ۱۳۹۸–۱۴۲۰ | یوهان سوم | ||||||||
• ۱۷۶۹–۹۱ | کریستیان فریدریش شارل الکساندر | ||||||||
| دوره تاریخی | قرون وسطی | ||||||||
• جدایی از بورگ‌گراف‌نشین نورنبرگ | ۲۱ ژانویه ۱۳۹۸ | ||||||||
• اتحاد مجدد با آنسباخ | ۱۴۲۰–۴۰ | ||||||||
• پیوستن به حوزه فرانکن | ۱۵۰۰ | ||||||||
• تقسیم قلمرو به دو بخش | ۱۶۵۵–۱۷۲۶ | ||||||||
• انقراض خاندان؛ ارث‌بری توسط آنسباخ | ۲۰ ژانویه ۱۷۶۹ | ||||||||
• فروش به پادشاهی پروس | ۲ دسامبر ۱۷۹۱ | ||||||||
| |||||||||
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
شاهزاده‌نشین بایرویت (به آلمانی: Fürstentum Bayreuth) که با نام مارگراف‌نشین براندنبورگ-کولمباخ نیز شناخته می‌شود، یکی از ایالات کلیدی در امپراتوری مقدس روم بود. این قلمرو که در منطقه بایرن امروزی واقع شده بود، توسط شاخه فرعی خاندان هوهن‌تسولرن اداره می‌شد و به مدت چندین سده مرکز قدرت سیاسی و فرهنگی در فرانکن بود.
تاریخچه تأسیس و دوران کولمباخ
این شاهزاده‌نشین در سال ۱۳۹۸ میلادی، پس از تقسیم دارایی‌های بورگ‌گراف‌نشین نورنبرگ بین پسران فریدریش پنجم تأسیس شد. در ابتدا، پایتخت این ایالت در شهر کولمباخ و در قلعه پلاسنبورگ قرار داشت. این ایالت از همان ابتدا دارای حق بی‌واسطگی بود و مارگراف‌های آن مستقیماً در مجلس امپراتوری دارای کرسی و حق رأی بودند [۱].
انتقال پایتخت به بایرویت و شکوفایی
در سال ۱۶۰۴، مارگراف کریستیان پایتخت خود را از کولمباخ به شهر بایرویت منتقل کرد. این جابه‌جایی آغازگر دورانی از شکوفایی معماری و فرهنگی بود. در سده هجدهم، تحت تأثیر مارگرافین ویلهلمینه (خواهر فریدریش بزرگ)، شهر بایرویت به یکی از مراکز درخشان عصر روشنگری تبدیل شد و بناهای باشکوهی نظیر خانه اپرای مارگراف در آن بنا گردید که نشان‌دهنده قدرت و ثروت این ایالت بود [۲].
ساختار سیاسی و روابط منطقه‌ای
شاهزاده‌نشین بایرویت عضوی از دایره فرانکن بود و هماهنگی‌های نظامی و مالیاتی خود را در این چارچوب انجام می‌داد. مارگراف‌های بایرویت اغلب با خویشاوندان خود در شاهزاده‌نشین براندنبورگ-آنسباخ در رقابت یا اتحاد بودند. در مقاطع مختلف، این دو ایالت به صورت شخصی با یکدیگر متحد می‌شدند، اما هر کدام استقلال اداری خود را حفظ می‌کردند تا اینکه در نهایت در سال ۱۷۶۹ تحت حاکمیت واحد قرار گرفتند [۳].
انحلال و الحاق به پروس
در سال ۱۷۹۱، آخرین مارگراف، کریستیان فریدریش شارل الکساندر، که فرزندی نداشت، طی قراردادی مخفیانه شاهزاده‌نشین خود را به پادشاهی پروس واگذار کرد. این اقدام به معنای پایان استقلال بایرویت به عنوان یک ایالت در امپراتوری مقدس روم بود. پس از دوران جنگ‌های ناپلئونی، این منطقه سرانجام در سال ۱۸۱۰ به پادشاهی بایرن ملحق شد که تا به امروز به عنوان بخشی از ایالت آزاد بایرن باقی مانده است [۴].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Stierstorfer, K. (2009). Geschichte des Fürstentums Bayreuth. Verlag مونیخ. p. 24. ISBN 978-3-406-58512-1.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - ↑ Hofmann, S. (2012). Die Hohenzollern in Bayreuth. Franken Guide. p. 78. ISBN 978-3-87490-505-3.
- ↑ Müller, A. (2017). Reichsfürsten und Territorium. Springer Nature. p. 156. ISBN 978-3-662-54100-5.
- ↑ Schmidt, G. (2021). Das Ende der kleinen Reichsfürsten. Beck. p. 312. ISBN 978-3-406-76100-3.
- بنیانگذاریهای دهه ۱۳۹۰ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
- بنیانگذاریهای ۱۳۹۸ (میلادی) در اروپا
- بایرویت
- ایالتها و قلمروهای پیشین بایرن
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۷۹۱ (میلادی)