برج پیرلی
| برج پیرلی | |
|---|---|
 نمای شرقی میدان دوک آئوستا، ۲۰۱۶ | |
  موقعیت در میلان | |
| نامهای دیگر | پیرلونه |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | کاملشده |
| گونه | ادارات تجاری |
| سبک معماری | مدرنگرا |
| موقعیت | خیابان فابیو فیلزی، شماره ۲۲ میلان، ایتالیا |
| مختصات | ۴۵°۲۹′۰۵″ شمالی ۹°۱۲′۰۵″ شرقی / ۴۵٫۴۸۴۷۲°شمالی ۹٫۲۰۱۳۹°شرقی |
| آغاز ساخت | ۱۹۵۶ |
| پایان | ۱۹۵۸ |
| مالک | دولت منطقهای لمباردی |
| بلندی | |
| آنتن | ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت) |
| سقف | ۱۲۴ متر (۴۰۷ فوت) |
| بالاترین طبقه | ۱۱۳ متر (۳۷۱ فوت) |
| جزئیات فنی | |
| شمار طبقات | ۳۲ ۲ طبقه زیر زمین |
| مساحت کل طبقات | ۲۴٬۰۰۰ متر مربع (۲۶۰٬۰۰۰ فوت مربع) |
| شمار آسانسورها | ۶ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | جو پونتی پی یر لوئیجی نروی |
| پیمانکار اصلی | پیرلی |
| منابع | |
| [۱][۲][۳][۴] | |
برج پیرلی (ایتالیایی: Grattacielo Pirelli – که به آن «Pirellone» به معنای «پیرلی بزرگ» نیز گفته میشود) یک آسمانخراش ۳۲ طبقه با ارتفاع ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت) است که در میلان، ایتالیا قرار دارد. زیربنای این ساختمان ۱٬۹۰۰ متر مربع (۲۰٬۰۰۰ فوت مربع)، طول آن ۷۵٫۵ متر (۲۴۸ فوت) و عرض آن ۲۰٫۵ متر (۶۷ فوت) است.[۵] در ساخت این ساختمان حدوداً از ۳۰٬۰۰۰ متر مکعب (۱٬۱۰۰٬۰۰۰ فوت مکعب) بتن استفاده شده است. وزن این ساختمان نزدیک به ۷۰٬۰۰۰ تن (۶۹٬۰۰۰ تن بزرگ؛ ۷۷٬۰۰۰ تن کوچک) و حجم آن برابر با ۱۲۵٬۳۲۴ متر مکعب (۴٬۴۲۵٬۸۰۰ فوت مکعب) است.
این بنا که با اسکلت سازهای، نماهای دیوار پردهای و دیوارههای مخروطی شناخته میشود، از نخستین آسمانخراشهایی بوده است که در آن فرم بلوکی مرسوم را کنار گذاشته شد.[۶] پس از اتمام ساخت، تا سال ۱۹۶۱ که مرمت قسمت فوقانی ساختمان مول آنتونلیانا به پایان رسید، برج پیرلی بلندترین ساختمان ایتالیا بود.[۷] حسنالدین خان، مورخ معماری، این برج را بهعنوان «یکی از زیباترین ساختمانهای بلند جهان» مورد ستایش قرار داده است.[۸]
این ساختمان الهامبخش ساختمان پان آم در نیویورک (که اکنون ساختمان متلایف نام دارد)، میدان غربی نشنال ماچوآل در اوکلند و برج بانکو د سابادل در بارسلونا بوده است.[۹]
تاریخچه
در سال ۱۹۵۰، آلبرتو پیرلی، رئیس و مالک شرکت عظیم تایرسازی پیرلی، دستور داد که در منطقهای که نخستین کارخانهٔ این شرکت در قرن نوزدهم در آن قرار داشت، یک آسمانخراش ساخته شود. این پروژه توسط معمار جو پونتی و با کمک پی یر لوئیجی نروی و آرتورو دانوسو توسعه داده شد.
ساخت این برج در سال ۱۹۵۶، زمانی که ایتالیا در حال تجربهٔ رونق اقتصادی بود، آغاز شد. قرار بود این برج توسط ساختمانهای کمارتفاع در زمینی پنجضلعی احاطه شود. پس از اتمام آن در سال ۱۹۵۸، این برج نه تنها به نمادی برای میلان، بلکه به نمادی از بهبود اقتصادی ایتالیا پس از ویرانیهای جنگ جهانی دوم تبدیل شد. این ساختمان با ارتفاع ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت)، تا سال ۱۹۹۵ پس از مول آنتونلیانا بلندترین ساختمان در ایتالیا بود. شرکت پیرلی این ساختمان را در سال ۱۹۷۸ به دولت منطقهای لمباردی فروخت.
حوادث
برخورد هواپیما در ۲۰۰۲
در بعدازظهر روز ۱۸ آوریل ۲۰۰۲، یک هواپیمای تک موتوره راکول کامندر ۱۱۲ که در سوئیس ثبت شده بود، به این ساختمان برخورد کرد. ظاهراً قرار بود این هواپیما از لوکارنو به میلان پرواز کند. سوخت هواپیما کم بود و فرودگاه لیناته قبل از سقوط در حال آماده شدن برای فرود اضطراری بود، اما خلبان ناگهان منحرف شد و به ساختمان برخورد کرد. خلبان و دو نفر داخل برج در این حادثه کشته شدند. عملیات مرمت این ساختمان دارای دو هدف بود: یکی حفظ یکپارچگی ساختاری و هنری ساختمان و دیگری ارتقاء جایگاه آن بهعنوان یک ستاد اجرایی بهواسطهٔ معرفی خدمات پشتیبانی و سامانههای فناورانهٔ جدید.[۱۰]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ برج پیرلی در وبگاه skyscrapercenter.com
- ↑ "Emporis building ID 110920". Emporis. Archived from the original on April 23, 2016.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link) - ↑ برج پیرلی در وبگاه SkyscraperPage
- ↑ برج پیرلی در وبگاه structurae.de
- ↑ Il cielo in una stanza, informative brochure from Lombardy Region.
- ↑ Sharp, Dennis, ed. (1 September 1991). The Illustrated encyclopedia of architects and architecture (first ed.). New York: Whitney Library of Design. p. 124. ISBN 978-0-8230-2539-8. Retrieved 3 September 2017.
- ↑ Pascucci, Denim (27 February 2014). "AD Classics: Pirelli Tower / Gio Ponti, Pier Luigi Nervi". ArchDaily. Retrieved 28 November 2016.
- ↑ Khan, Hasan-Uddin (1 May 1998). International style: modernist architecture from 1925 to 1965. Köln [Germany]: Taschen. p. 231. ISBN 978-3-8228-8260-3. Retrieved 2 September 2017.
- ↑ Kirk, Terry (1 September 2005). Visions of Utopia, 1900 – present (first ed.). New York City: Princeton Architectural. p. 170. ISBN 978-1-56898-436-0. Retrieved 28 November 2016.
- ↑ Campanelli, Alessandro Pergoli (25 March 2014), "Restoration of the facade of the Pirelli skyscraper in Milan", Frontiers of Architectural Research (3): 212–223, ISSN 2095-2643
برای مطالعه بیشتر
- Terranova, Antonino; Valeria Manferto (2003). Skyscrapers. Vercelli: White Star Publishers. ISBN 8880952307.