برنامه پرواز

طرح پرواز بین‌المللی

برنامه پرواز (انگلیسی: Flight plan) اسنادی هستند که توسط خلبان یا مسئول پرواز قبل از پرواز به ارائه‌دهنده خدمات ناوبری هوایی محلی (مثلاً اداره هوانوردی فدرال در ایالات متحده) ارائه می‌شوند و مسیر برنامه‌ریزی‌شده یا مسیر پرواز هواپیما را نشان می‌دهند.

قالب طرح پرواز در سند ۴۴۴۴ ایکائو مشخص شده است. آنها عموماً شامل اطلاعات اولیه مانند نقاط عزیمت و ورود، زمان تخمینی طی مسیر، فرودگاه‌های جایگزین در صورت بدی آب‌وهوا، نوع پرواز (چه با قوانین پرواز با دستگاه [IFR] یا با قوانین پرواز دیداری [VFR])، اطلاعات خلبان، تعداد سرنشینان هواپیما و اطلاعات مربوط به خود هواپیما می‌شوند. در بیشتر کشورها، برای پروازهای تحت IFR، داشتن برنامه پرواز الزامی است، اما برای پروازهای VFR ممکن است اختیاری باشد، مگر اینکه از مرزهای بین‌المللی عبور کنید. داشتن نقشه پرواز اکیداً توصیه می‌شود، به خصوص هنگام پرواز بر فراز مناطق نامناسب مانند آب، زیرا در صورت تأخیر در پرواز، راهی برای هشدار به امدادگران فراهم می‌کنند. در ایالات متحده و کانادا، هنگامی که یک هواپیما از منطقه شناسایی پدافند هوایی (ADIZ) عبور می‌کند، باید یک طرح پرواز IFR یا نوع خاصی از طرح پرواز VFR به نام طرح پرواز DVFR (Defense VFR) ثبت شود. برای پروازهای IFR، برنامه‌های پرواز توسط کنترل ترافیک هوایی برای شروع خدمات ردیابی و مسیریابی استفاده می‌شوند. برای پروازهای VFR، تنها هدف آنها ارائه اطلاعات مورد نیاز در صورت نیاز به عملیات جستجو و نجات یا استفاده توسط کنترل ترافیک هوایی هنگام پرواز در «منطقه ویژه قوانین پرواز» است.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Published reference: Air Clues, UK, July 1952.