بهای کالای فروخته شده

بهای تمام شده کالای فروش رفته (انگلیسی: Cost of goods sold) به ارزش دفتری کالاهای فروخته شده در یک دورهٔ خاص اشاره دارد. بهای مربوط به کالاها بوسیلهٔ فرمول‌های مختلفی از قبیل شناسایی ویژه، اولین صادره از اولین وارده (فایفو)، یا بهای میانگین محاسبه می‌شود. بها شامل تمامی هزینه‌های خرید، تبدیل و سایر هزینه‌های مربوط به کالا می‌باشد. بها کالای ساخته شده شامل مواد، دستمزد و سربار تخصیص یافته است. بهای کالاهایی که تاکنون فروخته نشده، به عنوان موجودی کالا تا زمان فروش یا کاهش ارزش، نگهداری می‌شود.[۱]

مرور کلی

بسیاری از کسب‌وکارها کالاهایی را که خریداری یا تولید کرده‌اند، می‌فروشند. وقتی کالاها خریداری یا تولید می‌شوند، هزینه‌های مرتبط با چنین کالاهایی به عنوان بخشی از موجودی کالا (یا موجودی انبار) به حساب سرمایه منظور می‌شود.[۲] این هزینه‌ها در دوره‌ای که کسب و کار درآمد حاصل از فروش کالا را شناسایی می‌کند، به عنوان هزینه در نظر گرفته می‌شوند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Cost of Goods Sold (COGS) Explained With Methods to Calculate It". Investopedia (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-15.
  2. ↑ «COGS: What Is Cost of Goods Sold? | Magaya». www.magaya.com (به انگلیسی). ۲۰۲۲-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۵.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.