بوبور چا چا
 بوبور چا چا خانگی | |
| نام‌های جایگزین | بوبور چا-چا |
|---|---|
| بخش | دسر (صبحانه) |
| خاستگاه | برونئی، اندونزی، مالزی، سنگاپور و تایلند |
| منطقه | ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا |
| سازنده | بتاوی، مالایی و پراناکان |
| دمای سرو | گرم یا سرد |
| اطلاعات دیگر | تایلندی‌های چینی‌تبار پوکت و پهانگ نگا، این دسر را از مالزی آورده‌اند. در تایلند به این دسر دوبو جیاجیه می‌گویند. |
بوبور چا چا (انگلیسی: Bubur cha cha) که همچنین با نام بوبور چا-چا یا دوبو جیاجیه (dubo jiajie) تلفظ می‌شود، یک دسر و صبحانه بتاوی و مالایی در آشپزی‌های اندونزیایی، مالزیایی، سنگاپوری و آشپزی پوکت (تایلند) است که با استفاده از ساگو دانه‌دانه، سیب زمینی شیرین، سیب زمینی هندی، موز، شیر نارگیل، بر گهای پاندانوس، شکر و نمک تهیه می‌شود.[۱][۲] از نارگیل رنده شده، خامه نارگیل و آب، می‌توان به عنوان مواد افزودنی در این دسر استفاده کرد.[۳][۴] مواد غذایی تشکیل دهنده این دسر در شیر نارگیل پخته شده و این خوراکی، می‌تواند به صورت سرد یا گرم خورده شود.[۵]
جستارهای وابسته
پانویس
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bubur cha cha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۲۳.
منابع
- ↑ Philpott, D. (2016). The World of Wine and Food: A Guide to Varieties, Tastes, History, and Pairings. Rowman & Littlefield Publishers. p. 446. ISBN 978-1-4422-6804-3. Retrieved 13 June 2017.
- ↑ Fletcher, D.; Harn, K.T. (2016). Mum's Not Cooking: Favourite Singaporean Recipes for the Near Clueless or Plain Lazy. Epigram Books / Singapore. p. 94. ISBN 978-981-07-8001-2. Retrieved 13 June 2017.
- ↑ Arokiasamy, C. (2017). The Malaysian Kitchen: 150 Recipes for Simple Home Cooking. Houghton Mifflin Harcourt. p. 492. ISBN 978-0-544-81002-0. Retrieved 13 June 2017.
- ↑ Pulau Pinang: A Guide to the Local Way of Life & Culture of Penang. Georgetown Printers Sdn. Bhd. 1989. pp. 230–231. Retrieved 13 June 2017.
- ↑ Camillo, A.A. (2015). Handbook of Research on Global Hospitality and Tourism Management. Advances in Hospitality, Tourism, and the Services Industry. IGI Global. p. 408. ISBN 978-1-4666-8607-6. Retrieved 14 June 2017.