بوفوتوکسین

بوفوتوکسین‌ها خانواده‌ای از لاکتون‌های استروئیدی سمی یا تریپتامین‌های جایگزین هستند که برخی از آنها سمی هستند. آنها در غدد پاروتوئید، پوست و سم بسیاری از وزغ‌ها (تیرهٔ وزغ‌های راستین (Bufonidae)) و دیگر دوزیستان و در برخی از گیاهان و قارچ‌ها یافت می‌شوند.^[۱]^[۲] ترکیب دقیق با منبع خاص سم بسیار متفاوت است.

بوفوتوکسین‌ها می‌توانند دارای 5-MeO-DMT، بوفاژن، بوفالین، بوفوتالین، بوفوتنین، بوفوتیونین، دهیدروبوفوتنین، اپی‌نفرین، نوراپی‌نفرین و سروتونین باشند. برخی از نویسندگان همچنین از اصطلاح بوفوتوکسین برای توصیف مزدوج یک بوفاگین با ساب‌ریلارژینین استفاده کرده‌اند.^[۳]

منابع

↑ Siperstein MD, Murray AW, Titus E (March 1957). "Biosynthesis of cardiotonic sterols from cholesterol in the toad, Bufo marinus". Archives of Biochemistry and Biophysics. 67 (1): 154–60. doi:10.1016/0003-9861(57)90254-0. PMID 13412129.
↑ Kißmer, B.; Wichtl, M. (1986). "Bufadienolide aus Samen von Helleborus odorus" [Bufadienolides from the Seeds of Helleborus odorus]. Planta Medica (به آلمانی). 52 (2): 152–3. doi:10.1055/s-2007-969103.
↑ Chen KK, Kovaríková A (December 1967). "Pharmacology and toxicology of toad venom". Journal of Pharmaceutical Sciences. 56 (12): 1535–41. doi:10.1002/jps.2600561202. PMID 4871915.

[1] Siperstein MD, Murray AW, Titus E (March 1957). "Biosynthesis of cardiotonic sterols from cholesterol in the toad, Bufo marinus". Archives of Biochemistry and Biophysics. 67 (1): 154–60. doi:10.1016/0003-9861(57)90254-0. PMID 13412129.

[2] Kißmer, B.; Wichtl, M. (1986). "Bufadienolide aus Samen von Helleborus odorus" [Bufadienolides from the Seeds of Helleborus odorus]. Planta Medica (به آلمانی). 52 (2): 152–3. doi:10.1055/s-2007-969103.

[3] Chen KK, Kovaríková A (December 1967). "Pharmacology and toxicology of toad venom". Journal of Pharmaceutical Sciences. 56 (12): 1535–41. doi:10.1002/jps.2600561202. PMID 4871915.

[۱]

[۲]

[۳]