بیانکا د مدیچی

بیانکا د مدیچی
بخشی از سفر مغ، فرسکویی اثر بنوتزو گوتزولی، که گاهی تصور می‌شود بیانکا را کنار خواهرانش ماریا و نانینا نشان می‌دهد
بخشی از سفر مغ، فرسکویی اثر بنوتزو گوتزولی، که گاهی تصور می‌شود بیانکا را کنار خواهرانش ماریا و نانینا نشان می‌دهد
زادهبیانکا ماریا دی پیرو د مدیچی
۱۰ سپتامبر ۱۴۴۵
جمهوری فلورانس
درگذشت۲۰ ژوئیهٔ ۱۵۰۵ (۵۹ سال)
خانواده اشرافیدودمان مدیچی
همسر(ها)گوگلیلمو د پاتزی
فرزندانشانزده فرزند
پدرپیرو دی کوزیمو د مدیچی
مادرلوکرتسیا تورنابوونی

بیانکا ماریا دی پیرو د مدیچی (۱۰ سپتامبر ۱۴۴۵[۱] - ۲۰ ژوئیه ۱۵۰۵) عضوی از خانواده مدیچی، حاکمان دفاکتو فلورانس در اواخر قرن پانزدهم بود. او دختر پیرو دی کوزیمو د مدیچی، حاکم دفاکتو جمهوری فلورانس، و خواهر لورنتسو د مدیچی بود. او با گوگلیلمو د پاتزی، یکی از اعضای خانواده پاتزی، ازدواج کرد؛ پیوندی که دو خانواده رقیب فلورانسی را به‌طور نمادین به هم نزدیک ساخت. بیانکا علاوه بر جایگاه خانوادگی، به عنوان یک موسیقیدان توانا شناخته می‌شد. او در سال ۱۴۶۰ برای پاپ پیوس دوم و پاپ آینده الکساندر ششم ارگ می‌نواخت.[۲]همچنین به عنوان مالک زمین نیز فعالیت می‌کرد و بخشی از ثروت و قدرتش از این راه تأمین می‌شد.[۳]

زندگی

بیانکا، دختر پیرو دی کوزیمو د مدیچی و لوکرتسیا تورنابوونی،[۴] در سال ۱۴۵۹ با گوگلیلمو د پاتزی ازدواج کرد؛[۵] او دوست دوران کودکی برادرش لورنتسو د مدیچی بود.[۶] این ازدواج با هدف کاهش خصومت‌های میان خانواده‌ها انجام شد، هرچند همان‌طور که ماکیاولی در تاریخ فلورانس اشاره کرده، این تلاش کاملاً موفق نبود.[۷] اولین فرزند آن‌ها، آنتونیو، در سال ۱۴۶۰ به دنیا آمد[۸] و توافق ازدواج شامل کاهش قابل توجه مالیات‌های اعمال شده بر خانواده پاتزی نیز بود.[۹] پس از توطئه پاتزی در سال ۱۴۷۸، ازدواج بیانکا نقش مهمی در کاهش خشم لورنتسو نسبت به گوگلیلمو داشت؛ گوگلیلمو تنها مدتی در حبس خانگی باقی ماند، در حالی که دیگر مردان خانواده پاتزی تبعید یا اعدام شدند.[۱۰] همچنین، دختران بیانکا از ممنوعیت ازدواجی که بر سایر دختران پاتزی اعمال شده بود، معاف شدند.[۱۱]

در سال ۱۴۶۰، از بیانکا خواسته شد تا در طول سفری به فلورانس، هنگامی که پاپ از شورای مانتوا بازمی‌گشت، برای پاپ پیوس دوم و همراهانش روی ارگ بنوازد.[۲][۱۲] تئودورو مونته‌فلترو، یکی از اعضای کلیسای کاتولیک که پاپ را همراهی می‌کرد، در نامه‌ای به باربارا از براندنبورگ، مارکیز مانتوا، اجرای او را تحسین کرد.[۱۳] در همان سفر، به درخواست پاپ آینده، رودریگو بورجیا، بیانکا یک کنسرت دوم نیز اجرا کرد.[۲] او اغلب برای مقامات محلی و مهمانان برنامه اجرا می‌کرد که این امر به شهرت و افزایش نفوذ خانواده مدیچی کمک می‌کرد.[۲]

در سال ۱۴۷۵، بیانکا از مادرش خواست تا زمین‌های کشاورزی را از دیگر اعضای خانواده برای او خریداری کند، چرا که لوکرتسیا نفوذ بیشتری در خانواده داشت.[۳] اگرچه این زمین‌ها به نام بیانکا بود، مدیریت آن‌ها به دست کارمندانی سپرده شد که مادرش استخدام کرده بود.[۳]

ازدواج

بیانکا و گوگلیلمو شانزده فرزند، نه پسر و هفت دختر، داشتند:[۱۴]

  • آنتونیو د پاتزی (۱۴۶۰)، در کودکی درگذشت
  • جیووانا د پاتزی در سال ۱۴۷۱ با توماسو مونالدی ازدواج کرد
  • کنتسینا د پاتزی، در سال ۱۴۷۶ با جولیانو سالویاتی ازدواج کرد
  • آنتونیو د پاتزی (۱۴۶۲–۱۵۲۸)، سفیر و سیاستمدار، گونفالونیره دی جوستیزیا در سال ۱۵۲۱، دومین لرد چیویتلا
  • الساندرا د پاتزی (۱۴۶۵)، در سال ۱۴۸۶ با بارتولومئو بوندلمونتی ازدواج کرد.
  • کوزیمو د پاتزی (۱۴۶۶–۱۵۱۳)، اسقف اعظم فلورانس از سال ۱۵۰۸ تا زمان مرگش
  • پیرو د پاتزی (۱۴۶۸)، در نوزادی درگذشت
  • لورنتسو الساندرو د پاتزی، (۱۴۷۰–۱۵۳۵) بازرگان، حامی هنر و لاتین
  • کوزا د پاتزی، با فرانچسکو دی لوکا کاپونی ازدواج کرد
  • رناتو د پاتزی، تاجر زرگر
  • لورنزو د پاتزی، سیاستمدار و سفیر
  • لوئیجیا د پاتزی، در سال ۱۴۹۴ با فولکو دی ادواردو پورتیناری ازدواج کرد
  • مادالنا د پاتزی، در سال ۱۴۹۷ با اورمانوزو دتی ازدواج کرد
  • الساندرو د پاتزی، (۱۴۸۳–۱۵۳۰) سفیر، باسواد و یونانی
  • لوکرتسیا د پاتزی، با کاتانی دی دیاکتو ازدواج کرد و سپس عضوی از خانواده مارتلی شد (۱۵۰۰)
  • جولیانو د پاتزی (۱۴۸۶–۱۵۱۷) دکترای حقوق، راهب و روحانی متروپولیتن فلورانس

منابع

  1. Pernis & Adams 2006, p. 29.
  2. 1 2 3 4 Tomas 2003, p. 30.
  3. 1 2 3 Tomas 2003, p. 27.
  4. Tomas 2003, p. 7.
  5. Pernis & Adams 2006, p. 66.
  6. Tomas 2003, pp. 1718.
  7. Machiavelli 1845, pp. 166167.
  8. Pernis & Adams 2006, p. 56.
  9. Ewart 2006, p. 197.
  10. Tomas 2003, p. 18.
  11. Tomas 2003, p. 106.
  12. Prizer 1991, p. 3.
  13. Prizer 1991, pp. 34.
  14. Litta, Pompeo (1781-1851) Auteur du texte. Famiglie celebri di Italia. Pazzi di Firenze / P. Litta (به انگلیسی). pp. IX.