تئاتر آلانتیکا
تئاتر آلآنتیکا (تئاتر سبک باستان) تئاتری واقع در شهر سابیونتا، در شمال ایتالیا میباشد. این تئاتر، اولین تئاتر مستقل و مخصوص در دنیای مدرن بود. تئاتر آلآنتیکا دومین تئاتر سرپوشیده قدیمی جهان (پس از تئاتر المپیک در ویچنزا) است و به همراه آن تئاتر فارنسه در پارما، یکی از تنها سه تئاتر رنسانس است که هنوز وجود دارد.[۱]
تاریخچه
این تئاتر در سالهای ۱۵۸۸ و ۱۵۹۰ توسط معمار مشهور ویسنتین، وینچنزو اسکاموزی، به سفارش دوک وسپاسیانو اول گونزاگا، به عنوان بخشی از تلاش گونزاگا برای تبدیل مقر کوچک دوکنشین خود به یک شهر کلاسیک ایدهآل ساخته شد.[۲] اهمیت تئاتر به عنوان نمادی از جامعهٔ متمدن که دوک در پی استقرار آن بود، با موقعیت برجستهای که در خیابان اصلی شهر، ویا جولیا، به آن اختصاص داده شد و همچنین با احداث ساختمانی مستقل برای آن، به وضوح نمایان میگردید. با این حال، این موقعیت ممتاز، هزینهای نیز در پی داشت: فضایی تنگ و باریک که تنها از عهدهٔ نبوغ یکی از مستعدترین معماران دورهٔ رنسانس برمیآمد تا با موفقیت به سالنی تئاتری تبدیل شود.
تأثیر تئاتر المپیک بر تئاتر آلآنتیکا در شماری از ویژگیها مشهود است، بهویژه در ردیف ستونهای پشت بخش تماشاخانه و در طراحی صحنه. اسکاموزی پس از مرگ آندرهآ پالادیو، که طرح اولیهٔ تئاتر المپیک را ریخته بود، بر ساخت آن نظارت داشت. بهطور کل، اسکاموزی مسئول پرسپکتیوهای چشمگیری بود که مناظر روی صحنه تئاتر المپیک را شکل میدهند.
منابع
- ↑ Sir Nikolaus Pevsner writes that permanent theatres were first constructed in Ferrara (1531), Rome (1545), Mantua (1549), Bologna (1550), Siena (1561), Venice (1565), and Vicenza (the Teatro Olimpico) in 1580. Of these, only the Teatro Olimpico survives, along with the Teatro All'antica and the Teatro Farnese. See Pevsner’s A History of Building Types. London: Thames and Hudson, 1976, p. 66
- ↑ See James Laver, Drama--Its Costume and Decor. London: Studio Publications, 1951, pp. 76-77: "It is interesting that [Duke Vespasiano] thought this aim could be furthered by the erection of a theatre in the classical manner."