تاریخ‌گذاری نسبی

تاریخ‌گذاری نسبی[۱]یا سن‌یابی نسبی[۲]دانش تعیین ترتیب نسبی رویدادهای گذشته می‌باشد بدون آگاهی یافتن از زمان دقیق و مطلق آنها و از این نظر با روش سن‌یابی مطلق در تضاد می‌باشد. پس از اختراع روش‌های تاریخ‌گذاری پرتوسنجشی و امکان بالای این روش در تشخیص زمان مطلق، استفاده از تاریخ‌گذاری نسبی به مرور کم گشته و امروزه اغلب و به شکلی محدود در دانش‌هایی چون باستان‌شناسی، دیرینه‌شناسی و زیست‌چینه‌شناسی کاربرد دارد. در روش تاریخ‌گذاری نسبی از قانون برهم‌چینی و مقیاس زمانی زمین‌شناسی به عنوان عناصر اصلی استفاده می‌گردد.

جستارهای وابسته

منابع

  1. «تاریخ‌گذاری نسبی» [باستان‌شناسی] هم‌ارزِ «relative dating»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر ششم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ تاریخ‌گذاری نسبی)
  2. «سن‌یابی نسبی» [زمین‌شناسی] هم‌ارزِ «relative dating»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر ششم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ سن‌یابی نسبی)

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Relative dating». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۵.