تاریخ شرق آسیا

تاریخ شرق آسیا به‌طور کلی شامل تاریخچه‌های چین، ژاپن، کره، مغولستان و تایوان از زمان ماقبل تاریخ تا تاکنون است.[۱] هر کشور در این منطقه تاریخ ملی متفاوت خودش را دارد، اما محققان مطالعاتی شرق آسیا بر این اعتقاداند که تاریخ تمام این مناطق، از یک الگوی توسعه تاریخی دقیق و یکسان نیز پیروی کرده‌است.[۲] این امر در روابط متقابل تمدن‌های سنتی شرق آسیا مشهود است، که نه تنها شامل مجموعه‌ای از الگوهای تاریخی، بلکه مجموعه‌ای خاص از الگوهایی است که بر تمام یا بیشتر شرق آسیای سنتی به صورت لایه‌های متوالی تأثیر گذاشته است.

پیشینه

حوزه و قلمرو مطالعاتی

مطالعه تاریخ شرق آسیا بخشی از روند افزایش مطالعات شرق آسیا به عنوان یک رشتهٔ تحصیلی در دنیای غرب است. تدریس و مطالعهٔ تاریخ شرق آسیا در غرب در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد.[۳] در ایالات متحده، در دوران جنگ ویتنام، آمریکایی‌های آسیایی معتقد بودند که اکثر دوره‌های تاریخ به تمرکز بر اروپا متمایل بودند و برنامه‌های درسی مبتنی بر آسیا را ترویج کردند. در حال حاضر، تاریخ شرق آسیا همچنان یک رشتهٔ اصلی در مطالعات آسیایی است.

منابع

  1. ↑ Holcombe, Charles (۲۰۱۷). A history of East Asia: from the origins of civilization to the twenty-first century (۲nd ed.). Cambridge University Press. ISBN ۹۷۸-۱-۱۰۷-۱۱۸۷۳-۷.
  2. ↑ Austin, Gareth (۲۰۱۷). Economic Development and Environmental History in the Anthropocene: Perspectives on Asia and Africa. London: Bloomsbury Publishing. p. ۲۷۲. ISBN ۹۷۸-۱-۴۷۴۲-۶۷۴۹-۶.
  3. ↑ «A Brief History of East Asian Studies at Yale University | The Council on East Asian Studies at Yale University». ceas.yale.edu. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.