راهکنش‌های نوبتی

واحدهای جداگانه برای اجرای تاکتیک نظامیهایی مانند کمین فرماندهی می‌شوند. تصویر از بازی نبرد برای وسنوث است.

تاکتیک نوبتی[۱] (TBT) شاخه‌ای از بازی ویدئویی استراتژی است. این بازی‌ها شبیه‌سازی نوبتی نبردهای عملیاتی و تاکتیک‌های نظامی در درگیری‌های عمدتاً کوچک‌مقیاس هستند، برخلاف ملاحظات استراتژیک گسترده‌تر در بازی‌های استراتژی نوبتی (TBS). گیم‌پلی تاکتیک نوبتی با این ویژگی شناخته می‌شود که بازیکن انتظار می‌رود وظایف خود را تنها با استفاده از نیروهای رزمی در اختیار، به روشی نسبتاً واقعی (یا حداقل قابل‌باور) انجام دهد.

ویژگی‌های ژانر

گیم‌پلی بازی‌های تاکتیک نوبتی، نسخهٔ نوبتی گیم‌پلی موجود در ژانر تاکتیک هم‌زمان است. ریشه‌های این ژانر در بازی‌های جنگی تاکتیکی و مینیاتوری قرار دارد، که شامل بازسازی سناریوهای نبرد با استفاده از فیگورهای مینیاتوری یا قطعات کاغذی ساده است. در مقایسه با سایر بازی‌های استراتژی، بازی‌های تاکتیک نوبتی اغلب محیط‌های پیچیده و دقیقی دارند، زیرا ارتفاع، پناهگاه‌های سخت و خط دید تأثیر زیادی بر تاکتیک‌ها دارند. علاوه بر این، در بیشتر بازی‌های تاکتیک نوبتی، نیروهای بازیکن بین نبردها حفظ می‌شوند، که باعث می‌شود واحدها با کسب تجربه رزمی بیشتر، مهارت خود را ارتقا دهند. این ویژگی، همراه با استفاده معمول از گروه‌های کوچک و تخصصی، می‌تواند باعث ایجاد دلبستگی بازیکنان به واحدهای خود شود.

منابع

  1. Brown, Fraser (2019-12-12). "Turn-based tactics won the decade". پی‌سی گیمر. Retrieved 2023-05-22.