ترابری کانادا
| Transports Canada | |
 | |
 برج C در پلاس دو ویل، مقر اصلی ترابری کانادا | |
| وزارت | |
|---|---|
| بنیان‌گذاری | ۱۹۳۵ (به‌عنوان وزارت حمل‌ونقل) |
| گونهٔ سازمان | وزارتخانه دولتی مسئول حمل‌ونقل |
| حوزهٔ قدرت | کانادا |
| ستاد | ۳۳۰ خیابان اسپارکس، اتاوا، اونتاریو K1A 0N5، کانادا ۴۵°۲۵′۹٫۸″ شمالی ۷۵°۴۲′۱۷٫۸۴″ غربی / ۴۵٫۴۱۹۳۸۹°شمالی ۷۵٫۷۰۴۹۵۵۶°غربی |
| کارکنان | ۵٬۳۷۰ |
| وزیر مسئول |
|
| معاونان وزیر |
|
| وبگاه | |
ترابری کانادا (به انگلیسی: Transport Canada؛ به فرانسوی: به فرانسوی: Transports Canada) وزارتخانه‌ای در دولت کانادا است که مسئولیت تدوین مقررات، سیاست‌ها و خدمات در حوزه حمل‌ونقل جاده‌ای، ریلی، دریایی و هوایی در کانادا را بر عهده دارد. نام رسمی حقوقی این نهاد «وزارت حمل‌ونقل» است، هرچند در چارچوب برنامه هویت فدرال، عنوان «ترابری کانادا» به‌کار می‌رود. مقر اصلی این وزارتخانه در اتاوا، اونتاریو قرار دارد و وزیر کنونی حمل‌ونقل وزیر حمل‌ونقل کانادا استیون مک‌کینون است.
این وزارتخانه در سال ۱۹۳۵ میلادی (۱۳۱۴ خورشیدی) تأسیس شد و از آن زمان تاکنون نقش محوری در شکل‌دهی به زیرساخت‌های حمل‌ونقل کانادا ایفا کرده‌است. ترابری کانادا مسئول تدوین و اجرای استانداردهای ایمنی در بخش‌های مختلف حمل‌ونقل، صدور پروانه‌های هوانوردی، نظارت بر حمل‌ونقل مواد خطرناک و سیاست‌گذاری کلان در حوزه‌های مختلف حمل‌ونقل است. این وزارتخانه به تمایز با نهادهای استانی، تنها بر حمل‌ونقل بین‌استانی و بین‌المللی نظارت دارد و امور درون‌استانی نظیر جاده‌ها و گواهینامه‌های رانندگی در صلاحیت استان‌ها قرار می‌گیرد.
ترابری کانادا پس از بازسازی‌های گسترده در دهه ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۷۰ خورشیدی)، از یک نهاد عملیاتی با مسئولیت‌های گسترده به یک سازمان تنظیم‌گر و سیاست‌گذار تبدیل شد. در این دوره، بسیاری از مسئولیت‌های عملیاتی از جمله مدیریت بنادر، فرودگاه‌ها و شرکت‌های دولتی به نهادهای محلی یا بخش خصوصی واگذار شد.
پیشینه
وزارت حمل‌ونقل در سال ۱۹۳۵ میلادی (۱۳۱۴ خورشیدی) به دستور دولت ویلیام لیون مکنزی کینگ در پاسخ به تحولات سریع در حوزه حمل‌ونقل کانادا تأسیس شد.[۱] این وزارتخانه از ادغام سه نهاد پدید آمد: وزارت راه‌آهن و کانال‌ها، وزارت دریانوردی، و شعبه هوانوردی غیرنظامی وزارت دفاع ملی کانادا. قانون تأسیس وزارت حمل‌ونقل در ۲ نوامبر ۱۹۳۶ (۱۱ آبان ۱۳۱۵) لازم‌الاجرا شد.[۲]
نخستین وزیر حمل‌ونقل کلارنک دیکاتور هاووی بود، سیاستمداری پرانرژی که ساختار وزارتخانه را منسجم کرد و بخش‌های جداگانه‌ای برای همه شیوه‌های حمل‌ونقل (هوایی، دریایی و زمینی) ایجاد نمود. او شورای بنادر ملی و ترنس-کانادا ایرلاینز را بنیان نهاد که بعدها به ایر کانادا تبدیل شد.[۱]
تا پیش از بازسازی دولت فدرال در سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۳ خورشیدی)، ترابری کانادا طیف گسترده‌ای از مسئولیت‌های عملیاتی را بر عهده داشت که شامل گارد ساحلی کانادا، مسیر دریایی سنت لورن، فرودگاه‌ها و بنادر، و همچنین شرکت‌های دولتی سی‌ان ریل و ویا ریل می‌شد.[۲] در پی بازسازی‌های گسترده‌ای که دولت ژان کرتین برای کاهش کسری بودجه انجام داد، راه‌آهن ملی کانادا خصوصی‌سازی شد، گارد ساحلی به وزارت ماهیگیری و اقیانوس‌های کانادا منتقل گردید و مدیریت مسیر دریایی سنت لورن و بنادر و فرودگاه‌های مختلف به مراجع محلی واگذار شد. در پی این تغییرات، ترابری کانادا به یک نهاد تنظیم‌گر و سیاست‌گذار با نقش اجرایی محدود تبدیل شد.[۱]
در سال ۲۰۰۴ میلادی (۱۳۸۳ خورشیدی)، ترابری کانادا سامانه بازرسی غیرمسافری را برای ارتقای امنیت فرودگاهی و هوانوردی غیرنظامی معرفی کرد.[۱]
بزرگ‌ترین چالش سال‌های اخیر، رویداد حملات یازده سپتامبر بود. پس از دستور اداره هوانوردی فدرال آمریکا مبنی بر بستن فضای هوایی، ترابری کانادا نیز فضای هوایی کانادا را مسدود کرد و عملیات گسترده‌ای برای پذیرش هواپیماهایی که قادر به فرود در خاک آمریکا نبودند سازماندهی نمود. از آن پس، توسعه تدابیر امنیتی در بنادر و فرودگاه‌ها به یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های این وزارتخانه تبدیل شده‌است.[۲]
در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ (۲۷ آبان ۱۴۰۴)، ترابری کانادا تقریباً تمام بخش هوانوردی خود را به وزارت دفاع ملی کانادا واگذار کرد.[۳]
مقر و ساختار
مقر اصلی و دفاتر منطقه‌ای
مقر اصلی ترابری کانادا در اتاوا و در برج C پلاس دو ویل واقع است. این وزارتخانه همچنین دارای دفاتر منطقه‌ای در شهرهای زیر است:[۴]
- ونکوور – ساختمان دولت کانادا، ۸۲۰–۸۰۰ خیابان بوراردا
- ادمونتون – کانادا پلاس، ۹۷۰۰ خیابان جاسپر شمال غربی
- وینیپگ – ساختمان مک‌دونالد، ۳۴۴ خیابان ادمونتون
- تورنتو – ساختمان دولت کانادا، ۴۹۰۰ خیابان یانگ
- مونترآل – فرودگاه بین‌المللی مونترآل-پییر الیوت ترودو، ۷۰۰ پلاس لی-کاپرول
- مونکتون – ساختمان هریتیج، ۹۵ خیابان فاوندری
ساختار سازمانی
ساختار سازمانی ترابری کانادا به شرح زیر است:[۵]
- وزیر حمل‌ونقل
- معاون وزیر، ترابری کانادا
- معاون وزیر مشاور
- معاون وزیر دستیار، ایمنی و امنیت
- معاون وزیر دستیار، برنامه‌ها
- معاون وزیر دستیار، سیاست‌گذاری
- مدیر مالی ارشد و معاون وزیر دستیار، امور مالی و خدمات مدیریتی
- معاون وزیر دستیار و مدیر ارشد خدمات و دیجیتال
- مدیر کل ارتباطات
- مدیر کل منابع انسانی
- معاون وزیر، ترابری کانادا
مسئولیت‌ها
جاده
قانون ایمنی وسایل نقلیه موتوری در سال ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰ خورشیدی) تصویب شد تا استانداردهای ایمنی برای خودروها در کانادا وضع گردد. این قانون شامل خودروها، موتورسیکلت‌ها، کامیون‌ها و سایر وسایل نقلیه می‌شود و وزارتخانه مراکز آزمایشی برای سنجش این استانداردها دارد.[۶]
ترابری کانادا همچنین به‌عنوان شریک مالی دولت فدرال با وزارت‌های حمل‌ونقل استانی در پروژه‌های مشترک زیرساخت جاده‌ای عمل می‌کند. این وزارتخانه پایگاه داده‌ای از تصادفات جاده‌ای در کانادا نگهداری می‌کند و هر ساله آمار کشته‌ها و مجروحان جدی تصادفات را منتشر می‌سازد.[۶]
ریل
مسئولیت‌های ترابری کانادا در حوزه راه‌آهن عبارت‌اند از:[۷]
- ایمنی راه‌آهن
- امنیت سطحی و چندوجهی
- راهبردهای دسترسی به حمل‌ونقل ریلی
- ایمنی پل‌های راه‌آهن تحت نظارت فدرال
- ایمنی و امنیت پل‌ها و تونل‌های بین‌المللی (مرز کانادا-آمریکا)
- بازرسی و آزمایش سیگنال‌های کنترل ترافیک و سامانه‌های هشدار تقاطع
- مقررات بهره‌برداری ریلی
- مقررات، استانداردها و خدمات برای حمل‌ونقل ایمن مواد خطرناک
- مرکز اورژانس حمل‌ونقل کانادا برای کمک به مقابله با حوادث مرتبط با مواد خطرناک
در پی شکایات ارسال‌کنندگان بار از کاهش کیفیت خدمات، دولت فدرال در ۷ آوریل ۲۰۰۸ (۱۸ فروردین ۱۳۸۷) بررسی خدمات باری راه‌آهن را آغاز کرد.[۷] در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ (۵ تیر ۱۳۹۲) قانون خدمات باری منصفانه راه‌آهن به تصویب رسید که در پاسخ به گزارش نهایی بررسی خدمات باری ریلی بود.[۸]
دریایی
ترابری کانادا مسئول تمامی آبراه‌های داخلی و حوزه‌های تجاری اقیانوسی پیرامون کانادا است. مسئولیت‌های این حوزه عبارت‌اند از:[۹]
- پاسخ به حوادث دریایی و بررسی علل آن‌ها در آب‌های کانادا
- اجرای قوانین و مقررات دریایی از جمله قانون دریانوردی کانادا
- تدوین و اجرای استانداردهای کارکنان دریایی و خدمات راهنمایی دریایی
- ایمنی دریایی
- امنیت دریایی
- تنظیم بهره‌برداری از شناورها در آب‌های کانادا
بخش ایمنی دریایی ترابری کانادا (TCMS) واحدی است که ایمنی دریایی را حفظ و ارتقا می‌بخشد و به حمایت از جان، سلامت، اموال و محیط‌زیست دریایی می‌پردازد. این بخش خدماتی را ارائه می‌دهد که در چارچوب قوانین و مقررات تکلیف‌آور از جمله صدور گواهینامه برای دریانوردان کانادایی الزامی است.[۹]
هوانوردی
نقش ترابری کانادا در هوانوردی از همه حوزه‌ها گسترده‌تر است. تا پیش از سال ۱۹۹۶ میلادی (۱۳۷۵ خورشیدی)، این وزارتخانه هم مسئول تنظیم‌گری هوانوردی و هم بهره‌برداری از خدمات کنترل ترافیک هوایی و اکثر فرودگاه‌های بزرگ بود.[۱۰]
در ۱ نوامبر ۱۹۹۶ (۱۰ آبان ۱۳۷۵)، ناو کانادا، یک شرکت غیرانتفاعی تنظیم‌شده، مسئولیت تمامی خدمات کنترل ترافیک هوایی غیرنظامی را بر عهده گرفت. این تغییر در بخش هوانوردی خصوصی بحث‌برانگیز بود، چراکه ناو کانادا برای خدماتی که پیش‌تر از طریق مالیات بر بنزین هوانوردی تأمین مالی می‌شدند، کارمزد جداگانه‌ای دریافت کرد.[۱۰]
در پی سیاست ملی فرودگاه‌ها در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳)، ترابری کانادا مالکیت اکثر فرودگاه‌هایی با بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مسافر سالانه و فرودگاه‌های اصلی خدمت‌رسان به پایتخت‌های فدرال، استانی و سرزمینی را حفظ کرد، اما مدیریت آن‌ها را به شرکت‌های مستقل واگذار نمود. در حال حاضر ۲۶ فرودگاه در سامانه فرودگاه‌های ملی قرار دارند که ۲۲ تای آن‌ها توسط ۲۱ مرجع فرودگاهی بهره‌برداری می‌شوند.[۱۰]
در سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲ خورشیدی)، ترابری کانادا سامانه الکترونیک گردآوری آمار حمل‌ونقل هوایی را راه‌اندازی کرد تا داده‌های مسافر و بار را به‌صورت بلادرنگ از شرکت‌های هواپیمایی فعال در کانادا دریافت کند.[۱۱]
ترابری کانادا همچنان مسئول صدور پروانه خلبانان و سایر متخصصان هوانوردی (از جمله توزیع‌کنندگان و مکانیک‌ها) و ثبت و بازرسی هواگردها است. این مسئولیت‌ها در ۶ منطقه اداری اجرا می‌شوند: آتلانتیک، کبک، اونتاریو، پریری و شمال، اقیانوس آرام و منطقه پایتخت ملی (کانادا) که مسئول ناظران بر اپراتورهای هوایی بین‌المللی و انواع خاص هواپیماهای بزرگ است.[۱۰]
سازمان هوانوردی غیرنظامی
اداره هوانوردی غیرنظامی ترابری کانادا (TCCA) سازمان هوانوردی غیرنظامی کانادا محسوب می‌شود.[۱۲] این اداره از سال ۱۹۳۶ که هوانوردی غیرنظامی از شعبه هوانوردی غیرنظامی وزارت دفاع ملی کانادا منتقل شد، وجود داشته‌است. دفاتر منطقه‌ای این اداره در مناطق جغرافیایی زیر فعالیت می‌کنند:
- اقیانوس آرام – بریتیش کلمبیا
- پریری و شمال – آلبرتا، ساسکاچوان، مانیتوبا، سرزمین‌های شمال غربی، یوکان
- اونتاریو
- کبک
- منطقه آتلانتیک – نووا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، نیوفاندلند و لابرادور، نیوبرانزویک
بررسی حوادث هوایی
پیش از سال ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۶۹ خورشیدی)، ترابری کانادا مسئولیت بررسی حوادث هواپیمایی را از طریق نهادهای زیر بر عهده داشت:[۱۲]
- شعبه بررسی حوادث هواپیمایی (۱۹۶۰–۱۹۸۴)
- هیئت ایمنی هوانوردی کانادا (۱۹۸۴–۱۹۹۰)
پس از سال ۱۹۹۰، این مسئولیت به هیئت ایمنی حمل‌ونقل کانادا منتقل شد.
ناوگان هوایی
ترابری کانادا با کد آیکائو TGO و فراخوان رادیویی TRANSPORT بهره‌برداری می‌کند. ناوگان این وزارتخانه (به‌روز ۱۱ آوریل ۲۰۲۶) شامل موارد زیر است:[۱۳]
| هواگرد | تعداد | نوع | یادداشت |
|---|---|---|---|
| بیچ‌کرفت کینگ ایر | ۳ | C90A | هواگرد ثابت‌بال |
| بل ۴۱۲ | ۷ | 412EP | بالگرد |
| بل ۴۲۹ گلوبال‌رنجر | ۱۷ | — | بالگرد |
| دی‌هاویلند کانادا دش ۷ | ۱ | DHC-7-150IR | هواگرد ثابت‌بال |
| دی هاویلند کانادا دش ۸ | ۳ | 2 - DHC-8M-۱۰۲؛ 1 - DHC-8M-۱۰۳ | هواگرد ثابت‌بال |
| جمع | ۳۱ | ||
اجرا و نظارت
ترابری کانادا مسئول اجرای چندین قانون کانادایی است از جمله قانون هوانوردی، قانون حمل‌ونقل مواد خطرناک (۱۹۹۲)، قانون ایمنی وسایل نقلیه موتوری، قانون حمل‌ونقل کانادا، قانون ایمنی راه‌آهن، قانون کشتیرانی کانادا (۲۰۰۱) و قانون امنیت حمل‌ونقل دریایی. هر بازرس دارای اختیارات تفویض‌شده از وزیر حمل‌ونقل است و اعتبارنامه رسمی دریافت می‌کند. این بازرسان به‌عنوان مأموران عمومی در قانون جزایی کانادا شناخته می‌شوند.[۱۴]
اختلافات اخیر
ترابری کانادا در سال‌های اخیر مرکز چندین بحث و اختلاف بوده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۹ (شهریور ۱۳۸۸)، برنامه «فیفت استیت» سی‌بی‌سی گزارشی با عنوان «سوار بر خطر» تهیه کرد که سوءمدیریت و پنهان‌کاری ادعایی در ترابری کانادا را به تصویر می‌کشید. این گزارش پس از یافتن یک یواس‌بی فلش درایو گمشده توسط یک دانشجوی روزنامه‌نگاری آغاز شد که حاوی اسنادی دربارهٔ تلاش‌های بازرسان امنیتی برای اجرای مقررات امنیت هوانوردی و شکست مدیریت در این زمینه بود.[۱۵]
گزارش سی‌بی‌سی همچنین به ادعاهایی دربارهٔ تلافی‌جویی از افشاگری و کارمندانی که از ترس تلافی‌جویی ابراز نگرانی نمی‌کردند پرداخت.[۱۵]
منابع
- 1 2 3 4 «Contact Us». دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «Fonds Canada. Ministère des Chemins de fer et canaux (P8)». Bibliothèque et Archives nationales du Québec (BAnQ). دریافت‌شده در ۲۹ juin ۲۰۱۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ بازبینی= - ↑ Brewster، Murray (۱۸ نوامبر ۲۰۲۵). «Transport Canada's aviation wing moving to DND with little explanation». CBC News. دریافت‌شده در ۳ آوریل ۲۰۲۶.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Contact Us». دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "Prime Minister Carney announces changes to the Ministry". Prime Minister of Canada (in English). 16 سپتامبر 2025. Retrieved 17 سپتامبر 2025.
- 1 2 «Statistiques sur les collisions de la route au Canada: 2016». www.tc.gc.ca. Transports Canada. ۵ دسامبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Dowd, Allan (۷ آوریل ۲۰۰۸). «Canada to review national railway freight service». Reuters. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۰۸.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Harper Government's new legislation in place to strengthen rail freight service». ۱۲ مارس ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۱۴.
{{cite news}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بایگانی=و|archive-date=داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر|نشانی بایگانی=و|archive-url=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Transport Canada Seafarer Certifications - Canadian Merchant Navy». www.edumaritime.net.
- ↑ «Electronic Collection of Air Transportation Statistics». دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Civil Aviation». www.tc.gc.ca. ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "دفتر ثبت هواپیماهای غیرنظامی کانادا: نتیجهٔ جستجوی سریع برای Transport Canada" (in English). ترابری کانادا. Retrieved 11 April 2026.
- ↑ «Civil Aviation Directive (CAD) No. REG-009». Tc.gc.ca. ۲۸ ژوئن ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Riding on Risk». Cbc.ca. ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۱.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Transports Canada». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Transport Canada». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- بنیانگذاریهای ۱۹۳۵ (میلادی) در کانادا
- سازمانها و ادارههای فدرال کانادا