تراوگوت زاندمایر

تراوگوت زاندمایر
تراوگوت زاندمایر
زادهٔ۱۵ سپتامبر ۱۸۵۴
درگذشت۹ آوریل ۱۹۲۲ (۶۷ سال)
ملیتسوئیس
شناخته‌شده
برای
واکنش زاندمایر،
ایزاتین،
سنتز دی‌فنیل‌اوره ایزاتین زاندمایر
پیشینه علمی
محل کارمؤسسه فناوری فدرال زوریخ،
دانشگاه گوتینگن
استاد راهنماویکتور میر،
آرتور هانش

تراوگوت زاندمایر (انگلیسی: Traugott Sandmeyer؛(۱۵ سپتامبر ۱۸۵۴ – ۹ آوریل ۱۹۲۲) شیمی‌دان سوئیسی بود که واکنش زاندمایر، کشف‌شده توسط او در ۱۸۸۴، به نام وی نام‌گذاری شده است.

زندگی‌نامه

زاندمایر به‌عنوان آخرین فرزند از هفت کودک به دنیا آمد و در ارو، سوئیس به مدرسه رفت و برای تبدیل شدن به یک مکانیک دقیق آموزش دید. دوستش، ی. گوستاو اشمیت، در مؤسسه فناوری فدرال زوریخ شیمی می‌خواند و همکاری آن‌ها در انجام آزمایش‌ها، زاندمایر را به شیمی نزدیک کرد.

در سال ۱۸۸۲، ویکتور میر او را به‌عنوان مدرس شیمی در ETH منصوب کرد. میر و زاندمایر در مطالعهٔ سنتز تیوفن، که پیش‌تر توسط میر کشف شده بود، همکاری کردند. هنگامی که میر به دانشگاه گوتینگن رفت، زاندمایر نیز او را همراهی کرد، اما پس از یک سال به زوریخ بازگشت تا با آرتور هانش همکاری کند.

زاندمایر در سال ۱۸۸۸ کار خود را در صنعت با یوهان رودلف گایگی-مریان آغاز کرد که مالک کارخانهٔ شیمیایی J. R. Geigy & Cie (که بعدها نوارتیس شد) بود. او در توسعهٔ چندین رنگزای شیمیایی نقش داشت و سنتز تازه‌ای برای رنگزای نیل ابداع کرد.

او همچنین روی سنتز ایزاتین کار کرد.[۱] چندین واکنش به نام او ثبت شده‌اند: ایزاتین (۱۹۱۹) و سنتز دی‌فنیل‌اوره ایزاتین زاندمایر (۱۹۰۳).


منابع

  1. ["Traugott) Sandmeyer, German chemist - Stock Image - H419/0354". {{cite web}}: Check |url= value (help)

پیوند به بیرون