ترینا(شهر باستانی)

ترینا
نام بومی Τερίνα
محوطه باستانی ترینا در سال ۲۰۲۰.
مکانلامتزیا ترمه، استان کاتانتزارو، کالابریا، ایتالیا
مختصات۳۸°۵۶′۲۲″ شمالی ۱۶°۱۴′۲″ شرقی / ۳۸٫۹۳۹۴۴°شمالی ۱۶٫۲۳۳۸۹°شرقی / 38.93944; 16.23389
ساخته‌شده۴۸۰–۴۷۰ پ.م.
سازندهمهاجرانی از کروتون
سکه‌ای از ترینا

ترینا (یونانی باستان: Τερίνα و Τέρινα[۱]) شهری باستانی بود که بر روی تپه پیانو دی تیرنا در نوچرا ترینه سه و در فاصله حدوداً ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) از لامتزیا ترمه در منطقه کالابریا قرار داشت. گفته می‌شود محوطه این شهر در سال ۱۹۲۲ توسط باستان‌شناسی به نام پائولو اورسی در نزدیکی روستای امروزی سانتائوفمیا وتره (Sant'Eufemia Vetere) کشف شد. کاوش‌های باستان‌شناسیِ نظام‌مند در این مکان از سال ۱۹۹۷ آغاز شد و سکه‌ها، کتیبه‌ها و سایر آثار کشف‌شده از آن، اکنون در موزه باستان‌شناسی لامتینو (Museo Archeologico Lametino) در لامتزیا ترمه قابل بازدید هستند.

این محوطه در محاصره دو رودخانه ساووتو و گرانده قرار دارد و با توصیفاتی که استرابون در حدود سال ۲۰ میلادی نوشته است، همخوانی دارد.

تاریخچه

در قرن پنجم پیش از میلاد، شهرهای یونانیِ کروتون و لوکری که هر دو در کرانه دریای یونان قرار داشتند، برای تسلط بر بندرهای دریای تیرنی با یکدیگر رقابت می‌کردند. این بندرها برای تجارت اهمیت بالایی داشتند. لوکری شهرهای مدما و هیپونیوم را در آن منطقه تأسیس کرده و کنترل شهر متاوروس را نیز در دست گرفته بود. شهر تمسا در شمال هیپونیوم واقع شده بود و روابط نزدیکی با کروتون داشت؛ به‌طوری‌که احتمالاً کروتون شهرِ مادرِ آن محسوب می‌شد. تمسا به دلیل داشتن معادن مس و تجارت با مناطق شمالی، از اهمیت زیادی برخوردار بود. لوکری در نیمه اول قرن پنجم پیش از میلاد (احتمالاً در دهه ۴۸۰ یا ۴۷۰)، تمسا را فتح کرد. کروتون که از این شکست متضرر شده بود، برای جبران آن در همین زمان شهر ترینا را پایه‌گذاری کرد.[۲] تاریخ تأسیس ترینا بین سال‌های ۴۸۰ تا ۴۷۰ پیش از میلاد تخمین زده می‌شود.[۳] این شهر مدتی پس از سال ۴۸۰ پیش از میلاد شروع به ضرب سکه‌های خود کرد که نشان می‌دهد خیلی زود از شهر مادر خود مستقل شده است.[۴]

ترینا به شهری مرفه و پررونق تبدیل شد و از مسیر ارتباطیِ دریای تیرنی به کروتون محافظت می‌کرد.[۵] بعدها در نیمه دوم قرن پنجم پیش از میلاد، پس از تأسیس شهر توریی در سال ۴۴۴/۳ پیش از میلاد، ترینا مورد حمله این شهر قرار گرفت. توریی قصد داشت ترینا را تصرف کند زیرا این شهر روابط بسیار نزدیکی با کروتون (دشمن توریی) داشت. کلئاندریداس، ژنرال اسپارتی که فرماندهی ارتش توریی را بر عهده داشت، یک حمله غافلگیرانه را برنامه‌ریزی کرد، اما پس از اینکه ارتش او توسط مدافعان شهر دیده شد، این نقشه با شکست مواجه گشت. او در نهایت پس از غارت و ویران کردن زمین‌های اطراف شهر، عقب‌نشینی کرد.[۶]

زمانی که بروتی‌ها به عنوان یک گروه قومی جدید در لوکانیا در سال ۳۵۶/۵ پیش از میلاد ظهور کردند، اولین هدفشان شهر ترینا بود که آن را محاصره و غارت کردند.[۷] با ورود اسکندر اپیروس (Alexander of Epirus) به جنوب ایتالیا در حدود سال ۳۳۳ پیش از میلاد،[۸] او این شهر را از چنگ بروتی‌ها خارج کرد.[۹] اما تسلط او بر شهر چندان طول نکشید، زیرا او در سال ۳۳۱ پیش از میلاد در نبرد پاندوسیا از ارتش مشترک بروتی‌ها و لوکانی‌ها شکست خورد. بعدها در مقطعی از تاریخ، ترینا به قلمرو روم ضمیمه شد. این شهر در نهایت در جریان دومین جنگ پونی توسط هانیبال ویران شد، زیرا او در زمان اقامتش در بروتیوم قادر به دفاع از شهر نبود.[۱۰]

ترینا در دوره‌ای بازسازی شد، چرا که بعدها پلینی بزرگ دوباره از آن در نوشته‌هایش نام برده است.[۱۱]

شواهد مادی از وجود یک سکونتگاه باستانی در منطقه سانتائوفمیا به سال ۱۸۶۵ برمی‌گردد؛ زمانی که یک نیم‌تاج طلا و گنجینه‌ای از جواهرات متعلق به قرن چهارم پیش از میلاد به طور تصادفی کشف شد. در اواخر همان قرن، این گنجینه به موزه بریتانیا فروخته شد و تا به امروز در آنجا نگهداری می‌شود.[۱۲]

ترینا همچنین با اسطوره لیژیا (Ligea)، یکی از سه سیرن در حماسهٔ ادیسه اثر هومر، مرتبط است.[۱۳]

منابع

  1. ↑ Stephanus of Byzantium, Ethnica, §T617.5
  2. ↑ Wonder 2012، pp. 139–140; Pliny the Elder 1855، 3.10.
  3. ↑ Cerchiai, Jannelli & Longo 2004, p. 13.
  4. ↑ Bicknell 1966, p. 300.
  5. ↑ Wonder 2012, p. 140.
  6. ↑ Polyaenus 1793، 2.10.1; Wonder 2012، pp. 138, 140.
  7. ↑ Diodorus Siculus 1939, 16.15.2.
  8. ↑ Justin 1853, p. 192.
  9. ↑ Livy 1926, 8.24.4.
  10. ↑ Strabo 1924, 6.1.5.
  11. ↑ Pliny the Elder 1855, 3.10.
  12. ↑ Williams, Dyfri (1998). Il Tesoro di Sant'Eufemia. Gioielli lametini al British Museum. Rome: Donzelli ed. ISBN 9788886175395.
  13. ↑ Lycophron, Alexandra 724.

مآخذ

منابع اولیه

  • Polyaenus (1793). Shepherd, R. (ed.). Stratagems in War. London.
  • Diodorus Siculus (1939). Oldfather, C. H. (ed.). Library of History. Vol. 7. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-99428-7. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  • Justin (1853). Watson, John Selby (ed.). Epitome of the Philippic History of Pompeius Trogus. London: Henry G. Bohn.
  • Livy (1926). Foster, B. O. (ed.). History of Rome. Vol. 4. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-99210-8. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  • Pliny the Elder (1855). Bostock, John; Riley, H. T. (eds.). Natural History. London: Taylor and Francis.
  • Strabo (1924). Jones, H. L. (ed.). Geography. Vol. 3. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-99201-6. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)

منابع ثانویه

  • Bicknell, Peter (1966). "The Date of the Battle of the Sagra River". Phoenix. 20 (4): 294–301. doi:10.2307/1087054. JSTOR 1087054.
  • Cerchiai, Luca; Jannelli, Lorena; Longo, Fausto, eds. (2004). The Greek Cities of Magna Graecia and Sicily. Translated from Italian by the J. Paul Getty Trust. Los Angeles, California: Getty Publications. ISBN 978-0-89236-751-1.
  • Wonder, John W. (2012). "The Italiote League: South Italian Alliances of the Fifth and Fourth Centuries BC". Classical Antiquity. 31 (1): 128–151. doi:10.1525/CA.2012.31.1.128.

مطالعه بیشتر

  • Holloway, R. Ross; Jenkins, G. Kenneth (1983). Terina. Bellinzona: Edizioni Arte e Moneta.
  • Mazza, Fulvio, ed. (2001). Lamezia Terme: storia, cultura, economia. Le città della Calabria (in Italian). Vol. 11. Catanzaro: Rubbettino Editore. ISBN 978-88-498-0256-6.

پیوندهای بیرونی

الگو:Magna Graecia

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.