تنه سمپاتیک

تنه سمپاتیک
بخش شکمی تنه سمپاتیک، به همراه شبکه سلیاک و شبکه هیپوگاستریک. (تنه سمپاتیک در مرکز سمت چپ برچسب خورده است)
طرحی که مسیرهای (شاخه‌های سفید/خاکستری احتمالاً برای وضوح جابه‌جا شده‌اند؟) یک عصب نخاعی معمولی را نشان می‌دهد. ۱. وابران پیکری. ۲. آوران پیکری. ۳٬۴٬۵. الیاف وابران احشایی عمومی. ۶٬۷. آوران خودگردان.
جزئیات
شناسه‌ها
لاتینtruncus sympathicus
TA98A14.3.01.002
TA26602
FMA6258

تنه سمپاتیک (انگلیسی: Sympathetic trunk)(که با نام‌های زنجیرهٔ سمپاتیک یا طناب عقده‌ای نیز شناخته می‌شود) یک دسته جفت از فیبرهای عصبی است که از پایه جمجمه تا دنبالچه امتداد دارد. این تنه یکی از اجزای اصلی دستگاه عصبی سمپاتیک است.

ساختار

تنه سمپاتیک در تمام طول ستون مهره‌ها، درست در کنار (لترال) مهره‌ها قرار گرفته است. این تنه از طریق شاخه‌های پیوندگر با شاخه شکمی هر عصب نخاعی در ارتباط است. تنه سمپاتیک به رشته‌های پیش‌عقده‌ای دستگاه عصبی سمپاتیک اجازه می‌دهد تا به سطوح نخاعی بالاتر از T1 صعود کرده یا به سطوح نخاعی پایین‌تر از L2/3 نزول کنند.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷]

بخش بالایی آن از طریق مجرای کاروتید به سمت بالا تا داخل جمجمه ادامه یافته و یک شبکه روی سرخرگ کاروتید داخلی تشکیل می‌دهد؛ بخش پایینی آن از جلوی دنبالچه عبور می‌کند، جایی که با تنه سمت مقابل در ساختاری به نام گره ایمپار (عقده فرد) همگرا می‌شود. در طول تنه سمپاتیک، گره‌های سمپاتیکی وجود دارند که با نام گره‌های کنارمهره‌ای (پاراورتبرال) شناخته می‌شوند.

مجاورات

در ناحیه گردنی، تنه سمپاتیک روی نیام پیش‌مهره‌ای و در پشت غلاف کاروتید قرار دارد.[۸]: 600 

کارکرد

تنه سمپاتیک بخش اساسی از دستگاه عصبی سمپاتیک و جزئی از دستگاه عصبی خودمختار است. این ساختار به فیبرهای عصبی اجازه می‌دهد تا به اعصاب نخاعی بالاتر یا پایین‌تر از سطحی که از آن منشأ گرفته‌اند، منتقل شوند. همچنین، تعدادی از اعصاب، مانند اکثر اعصاب احشایی، مستقیماً از این تنه‌ها منشأ می‌گیرند.

عصب‌دهی دستگاه عصبی خودگردان به اندام‌ها در بدن انسان
انداماعصاب[۹]منشأ در ستون مهره‌ها[۹]
معده
  • پی‌اس: تنه واگی قدامی و خلفی
  • اس: اعصاب احشایی بزرگ
تی۵، تی۶، تی۷، تی۸، تی۹، گاهی تی۱۰
دوازدهه تی۵، تی۶، تی۷، تی۸، تی۹، گاهی تی۱۰
تهی‌روده و درازروده
  • پی‌اس: تنه واگی خلفی
  • اس: اعصاب احشایی بزرگ
تی۵، تی۶، تی۷، تی۸، تی۹
طحال
  • اس: اعصاب احشایی بزرگ
تی۶، تی۷، تی۸
کیسه صفرا و کبد تی۶، تی۷، تی۸، تی۹
روده بزرگ
  • پی‌اس: اعصاب واگ و اعصاب احشایی لگنی
  • اس: اعصاب احشایی کوچک و کمترین
لوزالمعده تی۸، تی۹
آپاندیس
  • اعصاب منتهی به شبکه مزانتریک فوقانی
تی۱۰
مثانه
  • پی‌اس: اعصاب احشایی لگنی به ماهیچه دتروزور
  • اس: اعصاب هیپوگاستریک تحتانی
اس۲-اس۴
کلیه‌ها و میزنای‌ها
  • پی‌اس: عصب واگ
  • اس: اعصاب احشایی سینه‌ای و اعصاب احشایی کمری
تی۱۱، تی۱۲

نگاره‌ها

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Mader S. S. (2000): Human biology. McGraw-Hill, New York, شابک ‎۰−۰۷−۲۹۰۵۸۴−۰; شابک ‎۰−۰۷−۱۱۷۹۴۰−۲.
  2. ↑ Pritchard T. E. , Alloway D. (1999): Medical neuroscience. Hayes Barton Press, شابک ‎۹۷۸−۱−۵۹۳۷۷−۲۰۰−۰:https://books.google.com/books/about/Medical_neuroscience.html?id=m7Y80PcFHtsC.
  3. ↑ Butler A. B. , Hodos W. (2005): Comparative vertebrate neuroanatomy: evolution and adaptation. Wiley-Blackwell, شابک ‎۹۷۸−۰−۴۷۱−۲۱۰۰۵−۴.
  4. ↑ Butler, Ann B.; Hodos, William (2005-09-02). Comparative Vertebrate Neuroanatomy: Evolution and Adaptation (به انگلیسی). Wiley. ISBN 978-0-471-73383-6.
  5. ↑ Hall J. E. , Guyton A. C. (2006): Textbook of medical physiology, 11th edition. Elsevier Saunders, St. Louis, Mo, شابک ‎۰−۷۲۱۶−۰۲۴۰−۱.
  6. ↑ Warrell D. A. , Cox T. M. , Firth J. D. (2010): The Oxford Textbook of Medicine بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۳-۲۱ توسط Wayback Machine (5th ed.). Oxford University Press
  7. ↑ Greenstein B. , Greenstein A. (2002): Color atlas of neuroscience – Neuroanatomy and neurophysiology. Thieme, Stuttgart – New York, شابک ‎۹۷۸۳۱۳۱۰۸۱۷۱۱.
  8. ↑ Standring, Susan (2020). Gray's Anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice (42nd ed.). [New York]. ISBN 978-0-7020-7707-4. OCLC 1201341621.
  9. 1 2 مگر در مواردی که در کادرها مشخص شده باشد، منبع عبارت است از: Moore, Keith L.; Agur, A. M. R. (2002). Essential Clinical Anatomy (2nd ed.). Lippincott Williams & Wilkins. p. 199. ISBN 978-0-7817-5940-3.

پیوند به بیرون